آیا ضرر نصف لیوان شراب به بدن بیشتر است یا هشتاد ضربه شلاقØŸ + جواب در ادامه

اساساÙ‹ مکافات‌ها جهت بازدارندگی از جرم است و نه معامله. برای جلوگیری از ارتکاب استØŒ نه این که مجرم بگوید من در هر حال می‌خواهم این جرم را انجام دهمØŒ حال شما بگویید که چرا مکافاتش اینقدر سنگین استØŸ اگر قانون وضع کرده‌اند که در صورت سبقت غیر مجازØŒ گواهینامه اخذ می‌شودØŒ خودرو به پارکینگ فرستاده می‌شودØŒ فلان مقدار جریمه‌ی نقدی داردØŒ دردسر ترخیص و ...ØŒ برای این است که سبقت غیر مجاز انجام نپذیرد. نه این که یک راننده‌ی از خود راضی و بی‌فرهنگ بگوید: من در هر حال دوست دارم سبقت غیر مجاز بگیرم و با جان خود و مردم بازی کنمØŒ اما شما بگویید چرا چنین جریمه‌های سنگینی بر آن وضع نموده‌ایدØŸ! مثل این که مدت‌ها در سایت‌ها و وبلاگ‌ها می‌پرسیدند: چرا مکافات و زنای محصنه اینقدر سنگین استØŸ! خوب این مکافات را قرار داده‌اند تا کسی مرتکب این عمل شنیع خانمان برانداز و جامعه‌سوز نشود. و بدیهی است که اگر جریمه سنگین نباشدØŒ به هیچ وجه جنبه‌ی بازدارندگی نخواهد داشت.

اگر بخواهند جرائم و جریمه‌ها و مکافاتش را با این دیدگاه و مطابق میل و پسند مجرمین وضع و بررسی کنندØŒ هیچ جریمه‌ای نباید وضع شود و اگر وضع شود نیز هیچ ارزشی نداردØŒ هر کسی هر فسادی می‌کند و در نهایت بهایش را پرداخت می‌نماید.

ب –آنها با بیان چنین اعتراضاتی در قالب سؤالØŒ قصد دیگری دنبال می‌کنند و پیام مستتر (پنهان) دیگری را نیز القا می‌کنند که عبارت است از: 1- فردی و خصوصی قلمداد کردن دین. 2- مادی دیدن دین.

ما که ماده‌گرا و ماتریالیسم نیستیم که همه‌ی فواید و ضررها را اولاÙ‹ شخصی و ثانیاÙ‹ مربوط به بدن بدانیم. نوشیدن نصف لیوان یا حتی یک جرعه شرابØŒ قمار بازی حتی به میزان یک ریال و...ØŒ همه در درجه اول شکستن حریم و حدود الهی و ضایع کردن دین خدا و حلال و حرام اوست که به مثابه‌ی حذف همه‌ی «باید و نباید‌»های الهی است که برای رشدØŒ فایده و کمال انسان وضع شده است. و این حقوق و ضرورت رعایت آنها نیز فقط فردی نیستØŒ بلکه به جامعه بر می‌گردد.

رواج یافتن منکر و فحشاØŒ به ویژه شرب خمر و قمارØŒ اگر چه اندک باشد و یا هیچ ضرر بدنی هم برای مرتکب نداشته باشدØŒ مضرات فردی و اجتماعی بسیاری در عرصه‌های فرهنگیØŒ سیاسیØŒ اقتصادیØŒ امنیتی و ... وارد می‌نماید که اگر بخواهند به محاسبه بنشینندØŒ حتی مکافات اعدام هم برای این نصف لیوان کم استØŒ چه رسد به هشتاد ضربه شلاق. و این هشتاد ضربه را وضع کرده‌اند تا کسی مشروب ننوشدØŒ اگر چه نصف لیوان. و اگر احیاناÙ‹ کسی نوشیدØŒ تنبیه بدنی که آثار روانی‌اش بیشتر است بشودØŒ تا هم خودش دیگر نخورد و هم دیگران بدین سو کشیده نشوند. پس اول ضرر شکستن حرمت‌ها فقط به فرد بر نمی‌گردد و ثانیاÙ‹ آثار سوØ¡ مترتبه فقط به بدن اختصاص ندارد که چنین قیاسی جایز باشد.

ج –امروزه حتی در کشورهای غربی که تولیدØŒ فروشØŒ توزیع و مصرف مشروبات الکلی نه تنها جایز استØŒ بلکه بخش اعظمی از اقتصاد و ساختار فرهنگی و نتایج سیاسی مطلوب آنان را حاصل می‌کند و چرخش اقتصادی کلیه هتل‌هاØŒ بارهاØŒ کازینو‌هاØŒ سواحلØŒ و به طور کلی صنعت گردشگری و نیز شبکه‌های تلویزیونی و اینترنتی و ... با همین مشروب استØŒ به مضرات عمیق آن پی برده‌اندØŒ لذا محدودیت‌های شدیدی قائل شده‌اند. مثلاÙ‹ در رانندگی.

در اغلب ایالات امریکا و به ویژه کاناداØŒ اگر پلیس خودرویی را متوقف کند و در آن شیشه مشروبی ببیند که درش باز شده استØŒ راننده را (که مصرف هم نکردهØŒ بلکه از رفیقش گرفته تا به خانه ببرد) به شدت جریمه می‌کنند – چه رسد به این که نوشیده باشد. حال سؤال شود که آیا «باز بودن در یک شیشه مشروب» به آن شخص و بدنش بیشتر ضرر می‌رساند یا این جریمه‌ی سنگینØŒ که قطعاÙ‹ نه تنها به جیب او ضرر استØŒ بلکه اعصابش را نیز به هم می‌ریزدØŸ!

د –مضرات شرابخواری یا قمارØŒ فقط ضرر شخصی بدنی یا مالی نیست. اساساÙ‹ چه بسا به کسی ضرر نکند و حتی فایده‌هایی نیز در بر داشته باشد. مثل این که گرم شودØŒ سرگرم شود ... و یا حتی فایده‌های کلان‌تری داشته باشدØŒ مثل این که مزارغ و باغ‌هایی برای کشت گندمØŒ جوØŒ انگور و سیب برای شراب‌سازی و یا کازینوهای که ضمن ایجاد اشتغالØŒ جذب گردشگر هم می‌کند. خوب ظاهر این امور همه فایده استØŒ لذا خداوند متعال که خالق انسان و همه چیز استØŒ در قرآن می‌فرماید که «ضرر مشروب از خیرش بیشتر است»ØŒ یعنی چه بسا خیرهایی هم داشته باشدØŒ اما ضررش بیشتر است و از گناهان کبیره استØŒ که البته پی بردن به این مضرات فردی و اجتماعیØŒ فکر کردن می‌خواهد:

«یÙŽسÙ’ئÙŽلُونÙŽکÙŽ عÙŽنِ الÙ’خÙŽمÙ’رِ وÙŽ الÙ’مÙŽیÙ’سِرِ قُلÙ’ فیهِما إِثÙ’مÙŒ کÙŽبیرÙŒ وÙŽ مÙŽنافِعُ لِلنÙ‘ÙŽاسِ وÙŽ إِثÙ’مُهُما Ø£ÙŽکÙ’بÙŽرُ مِنÙ’ نÙŽفÙ’عِهِما وÙŽ یÙŽسÙ’ئÙŽلُونÙŽکÙŽ ما ذا یُنÙ’فِقُونÙŽ قُلِ الÙ’عÙŽفÙ’وÙŽ کÙŽذلِکÙŽ یُبÙŽیِّنُ اللÙ‘ÙŽهُ لÙŽکُمُ الÙ’آیاتِ لÙŽعÙŽلÙ‘ÙŽکُمÙ’ تÙŽتÙŽفÙŽکÙ‘ÙŽرُونÙŽ» (البقرهØŒ 219)

ترجمه: از تو حکم شراب و قمار را مÙ‰‏پرسند بگو در آن دو گناهÙ‰ است بزرگ و منافعÙ‰ است براÙ‰ مردم اما اثر سوØ¡ آن دو در دلها بیش از منافع صورÙ‰ آنها است و نیز از تو مÙ‰‏پرسند چه تعداد انفاق کنندØŸ بگو حد متوسط راØŒ خدا این چنین آیات را برایتان بیان مÙ‰‏کند تا شاید تفکر کنید.