✍️ نویسنده: islammoviead
🏷️ دسته: 191
📊 بازدید: 181

اخبار

احمدبن حسن بن ابی‌صالح خجندیØŒ مدتی در جست‌وجوی امام زمان(عج) شهرها را می‌گشت و بسیار جدی بود و اصرار داشت که به حضور آن حضرت مشرف شودØŒ عاقبت...

شرح مطلب در ادامه

پژوهشکده مهدویت در کتاب «مهدویتØŒ پرسش‌ها و پاسخ‌ها» به برخی از شبهات این گونه پاسخ می‌دهد:

 
راه‌های تشخیص صدق و کذب دیدار افراد با امام زمان(عج)
 
*رؤیت حضرت به چند طریق امکان دارد و تشخیص صدق و کذب آن چگونه استØŸ
 
رؤیت حضرت در عصر غیبت کبرا به سه صورت ممکعن است:
 
الف) در عالم خوابØ›
 
ب) در حال مکاشفهØ›
 
ج) در حال بیداری.
 
که در حال بیداری از نظر کیفیت و نحوه دیدار سه گونه دارد:
 
1 Ù€ دیدار با حضرت با عنوان غیرحقیقیØ› به گونه‌ای که دیدار‌کننده هنگام ملاقات و بعد از آنØŒ هیچ گونه توجهی به شخص حضرت ندارد و ایشان در این دیدارØŒ فردی عادی و ناشناس تلقی می‌شودØŒ این رؤیت ممکن است برای بسیاری از افراد به طور تصادفی و ناشناس رخ دهد و حضرت با افراد برخورد داشته باشدØŒ ولی هرگز او را نمی‌شناسند.
 
2Ù€ دیدار حضرت همراه با شناختØ› یعنی شخص دیدار کننده حضرت را به هنگام دیدار بشناسدØŒ این نوع رؤیتØŒ بسیار اندک و انگشت شمار استØ› زیرا چنین رؤیتی با فلسفه غیبت منافات دارد و در عصر غیبتØŒ اصل بر این است که حضرت از چشمان مردم پنهان باشدØŒ مگر در مواردی که مصلحت مهم‌تری اقتضا کند و حضرت بنا به مصالحی خود را بشناساند که این نوع دیدار فو‌ق‌العاده اندک استØ›
 
3Ù€ رؤیت حضرت در حال غفلت از حضور امامØŒ یعنی شخص حضرت مهدی(عج) را ملاقات می‌کندØŒ ولی در آن حال به حضور حضرت توجهی ندارد و وی را فردی عادی می‌پنداردØŒ اما پس از ملاقات با توجه به دلایل و شواهد موجودØŒ یقین پیدا می‌کند که وی امام عصر(عج) بوده است.
 
بیشتر تشرفاتی که در کتاب‌ها نقل شده استØŒ از این نوع است و نشناختن نیز یا به دلیل غفلت شخص دیدار کننده در آن حال است و یا به دلیل اینکه حضرت در او تصرفات تکوینی و ولایی کرده و اجازه شناخت را به وی نمی‌دهدØ› ولی بعد از جداییØŒ از قراین دیگر قطع پیدا می‌کند که وی امام بوده است.
 
اما تشخیص صدق و کذب چنین رؤیت‌هاییØŒ به دلیل یقینی و صدق گوینده نیاز داردØŒ چنین ادعاهایی از افراد ناموثق و بی‌تقوا پذیرفتنی نیست و اصل بر تکذیب مدعی چنین دیدارهایی استØŒ مگر اینکه به صحت گفتار وی یقین داشته باشیم.
 
دلیل ناشناس بودن امام زمان(عج) در عصر غیبت
 
*چرا افراد هنگام ملاقات امام را نمی‌شناسندØŸ
 
زیرا غیبت که به معنای ناشناس بودن حضرت استØŒ اقتضا می‌کند که دیگران حضرت را نشناسندØŒ پس نشناختن حضرت در چنین ملاقات‌هایی طبق قانون غیبت بوده و دلیل نمی‌خواهدØ› زیرا ایشان در حال غیبت‌اند و نباید غیبت و ناشناس بودنØŒ به ظهور و شناسایی تبدیل شود.
 
در عین حال با اینکه در زمان غیبت به دلایلی که موجب غیبت شدهØŒ امام مهدی(عج) باید از دیده‌ها مخفی باشندØŒ ممکن است کسانی که مشکل بزرگی دارند یا به مقامات معنوی عالی دست یافته‌اندØŒ به محضر آن حضرت شرف‌یاب شوند.
 
البته این شرف‌یابی می‌تواند متفاوت باشدØŒ برخی حضرت را می‌بینند ولی نمی‌شناسندØ› گروهی می‌بینند و می‌شناسند و حضرت هم با آنان سخن می‌گویدØ› برخی او را می‌بینند و می‌شناسند و اجازه می‌یابند که با ایشان سخن بگویندØŒ این تفاوت‌ها به دلیل اختلاف درجات معنوی افراد است.
 
در هر حال دلیل اینکه افراد کمی هنگام ملاقاتØŒ آن حضرت را می‌شناسندØŒ آن است که شایستگی دیدن همراه با شناختØŒ در افراد کمی وجود دارد.
 
چرا نباید برای دیدن بقیØ©‌الله(عج) اصرار کرد
 
*آیا دیدن امام زمان(عج) دارای شرایط خاصی است و نصیب هر کسی می‌شودØŸ و آیا ندیدن آن حضرت مصلحتی داردØŸ
 
دیدن امام زمان(عج) در عصر غیبت کبری امکان داشته و اگر کسی توفیق یابدØŒ سعادت بزرگی نصیبش شده استØŒ اما همه سعادت این نیست که انسان شبانه‌روز تلاش کند و خواهان دیدن امام باشدØŒ البته دیدن حضرت سبب نمی‌شود که انسان گناه نکندØ› زیرا برخی انسان‌های معاصر دیگر امامان(ع) با وجد دیدن امام معصوم باز هم گناه می‌کردند و حتی گاهی با آنها مخالفت می‌کردند.
 
دیدن حضرت تØ£یید بر کردار درست انسان نیستØ› اگر چه نصیب هر کس نمی‌شودØŒ ندیدن حضرت هم دلیل بر خرابی اعمال نیستØŒ بسیاری از بزرگانØŒ علما و مجتهدانØŒ امام زمان(عج) را ندیدندØŒ ولی چه بسا افرادی که مسلمان هم نبودندØŒ ولی چون به مقام اضطرار رسیدندØŒ حضرت از آنها دست‌گیری کرده و از این جهت امام را دیده باشند.
 
مهم این است که اگر ما او را نبینیمØŒ او ما را می‌بیند و همین اعتقاد برای ترک گناه کافی است.
 
احمد ‌بن حسن بن ابی‌صالح خجندیØŒ مدتی در جست‌وجوی امام زمان(عج) شهرها را می‌گشت و بسیار جدی بود و اصرار داشت که به حضور آن حضرت مشرف شودØŒ عاقبت نامه‌ای از طریق حسین‌بن روح به این مضمون برای حضرت مهدی(عج) نوشت: «دل منØŒ شیفته جمال تو گشته و همواره در فحص و طلب تو می‌کوشمØŒ تمنا دارم جوابی مرحمت فرمایید که قلب من ساکن شود و دستوری در این باره فرمایید».
 
جواب آمد: «هر کس در خصوص من جست‌وجو و تجسس کندØŒ مرا می‌طلبد و هر کس مرا بیابدØŒ به دیگران بنماید و هر کس مرا به دیگران بنمایدØŒ مرا به کشتن دهد و هر کس مرا به کشتن دهدØŒ مشرک شود».
 
بنابراین احتمال دارد که به صلاح ما نباشد آن حضرت را ملاقات کنیمØŒ چه بسا دیدار حضرت مایه عجبØŒ تکبر و خودپسندی ما شود که خود مایه هلاکت انسان است.
 
نظر آیت‌الله بهجت درباره علت نقاب دیدار ما با امام زمان(عج)
 
*آیا اگر از گناه اجتناب کنیم و منتظر واقعی باشیمØŒ امام زمان(عج) به ما سر می‌زندØŸ
 
قطعا گناه کردنØŒ مهم‌ترین علت محرومیت از عنایات امام زمان(عج) استØŒ امام مهدی (عج) نیز در توقیع شریفشان به شیخ مفید می‌فرماید: «ما را از ایشان(شیعیان) چیزی محبوس نکرده استØŒ مگر گناهان و خطاهایی که از ایشان به ما می‌رسد و ما آن را ناخوش می‌داریم و از ایشان نمی‌پسندیم».
 
آیت‌آلله بهجت نیز بیان فرموده‌اند: اگر بفرمایید چرا به آن حضرت دسترس نداریمØŒ جواب شما این است که چرا به انجام واجبات و ترک محرمات ملتزم نیستندØŸ او به همین از ما راضی استØ› زیرا «اورع الناس من تورÙ‘ع عن المحرمات»Ø› پرهیزکارترین مردم کسی است که از کارهای حرام بپرهیزدØŒ ترک واجبات و ارتکاب محرماتØŒ حجاب و نقاب دیدار ما از آن حضرت است.
 
بنابراین اگر ما از گناه اجتناب کنیم و منتظر واقعی باشیمØŒ به مقامی می‌رسیم که غیبت و حضور برایمان فرقی نداردØŒ امام سجاد(ع) به ابوخالد کابلی می‌فرماید: «ای ابوخالد! به درستی که مردم زمان غیبت حضرت مهدی(عج) آنان که معتقد به امامت هستند و در انتظار ظهور او به سر می‌برندØŒ با فضیلت‌ترین مردم همه زمان‌ها هستندØ› به دلیل اینکه خداوند متعالی عقل و فهمی به آنان عنایت کرده که غیبت در نزد آنان به منزله ظهور و مشاهده گشته است».
 
از این روØŒ در حدیث دیگری امام جعفر صادق(ع) می‌فرماید: «هر کس دوست دارد که از یاران حضرت قائم(عج) شودØ› باید که منتظر باشد و در عین حال به پرهیزکاری و اخلاق نیکو مشغول شود».
 
بنابراین اگر کسی ترک گناه کند و منتظر امامش باشدØŒ از یاران واقعی حضرت به شمار می‌آیدØŒ آن‌گاه اگر بزرگترین توفیق الهی او را دریابدØŒ غیبت و و ظهور حضرت برایش تفاوت نخواهد داشت.
 
منبع : باشگاه خبرنگاران