سایت نودیها : مرحله اول انتخابات هفتم اسفندØŒ چند روزی است که به پایان رسیدهØŒ شهرها از پوسترها و بنرهای تبلیغاتی پاک شده و اندک‌اندک هیاهوی روزهای تبلیغات جای خود را به روزهای آرام و معمولی زندگی می‌دهد. گرچه اصل برپایی پرشکوه انتخاباتØŒ پیروزی بزرگ نظام و شکست دشمنان و بدخواهان بودØŒ اما عده‌ای اصرار دارند بدون توجه به اصل این پیروزی بزرگØŒ دو قطبی‌سازی را همچنان دنبال کنند! آنها با هیاهو و جنجالØŒ واقعیات را بصورت معکوس و مغلوب به مردم نشان می‌دهندØŒ خود را پیروز انتخابات نشان داده و با کمک ابزار رسانه‌ای و تبلیغیØŒ کار روانی و نمایشی انجام می‌دهند! البته نمی‌توان انکار کرد که از بین جمع کثیری از نامزدهاØŒ تنها گروهی محدود به مجلس راه پیدا می‌کنند و این طبیعت انتخابات و آزادی مردم در تعیین وکلای خود است و این همان چیزی است که در ادبیات سیاسی از آن به عنوان برد و باخت انتخاباتی یاد می‌شود. فارغ از ادعای بی‌پشتوانه جماعت اصلاح‌طلب که علی‌رغم آمار موجود که اصولگرایان را حائز اکثریت در کل کشور نشان می‌دهدØŒ اصرار دارند در مقابل تصمیم مردمØŒ با شعار خود را برنده انتخابات معرفی کنند و با تکیه به رØ£ی تهران دست به شعبده‌بازی بزنند و رØ£ی ایران را نادیده بگیرندØŒ موضوعاتی در میان است که نمی‌توان از آن گذشت و با فروکش کردن تب انتخاباتØŒ قطعاÙ‹ گریبان‌گیر مدعیان خواهد شد. از قضا به نظر می‌رسد این هیاهو برای به تØ£خیر انداختن هر چه بیشتر همان موضوعات مهم است. شاید یادآوری برخی از معضلات برجای مانده و حل نشدهØŒ سبب شود برج عاج‌نشینان و رجزخوانانØŒ کمی به خود آیند و به یاد آورند که کارهای بر زمین مانده زیادی دارند که باید برای آن به مردم جواب بدهند. Û±- نگاهی به رØ£ی اغلب مناطق کشور و روی‌گردانی آنها از لیست حامیان دولتØŒ چه پیامی را به ذهن متبادر می‌کندØŸ آیا این موضوع نشان از یک پیروزی بزرگ برای دولت دارد!ØŸ مسلماÙ‹ چنین نیست و اگر چنین بودØŒ هر کس با پرچم اعتدال و حمایت از دولت آمده بودØŒ پیروز میدان انتخابات بودØŒ در حالی که اعتدالیون تنها Ûµ درصد از آراØ¡ مردم را به دست آورده‌اند! این نه تنها یک پیروزی نیست که از قضا روی‌گردانی و ادبار جدی به برنامه‌های دولت در سراسر کشور است. نگاهی به سوابق انتخابات پیشین حاکی از آن است که معمولاÙ‹ نخستین مجلسی که بعد از روی کار آمدن هر دولتی تشکیل می‌شود همواره همسو با دولت مستقر بوده است. اما اکنون چرا چنین شد!ØŸ Û²- جوانان کشورØŒ با هر نژاد و قومی و با هر فاصله‌ای به مرکزØŒ در یک موضوع مشترکند و آن نیاز به اشتغال و حس عزت و سربلندی است. ممکن است این حس را در روزهای انتخابات با چند میتینگ پرشور و هیجانیØŒ به صورت موقتØŒ ارضاØ¡ کرد و تمنای آن را التیام بخشید اما به محض فروکش کردن این هیجاناتØŒ باز همان جوان است و کلی نیاز و آرزوی برآورده نشده! اوست و نیاز اولیه و حداقلی به نام شغل! در این مقطع دیگر نمی‌توان برای او رجز خواندØŒ شعار داد و هیجان ایجاد کرد. نمی‌توان برایش پیام عاشقانه خواند و از فضای حقیقی زندگی به فضای مجازی کشاندش! در این لحظه لازم است در عالم حقیقیØŒ روی زمین برای او شغلی ایجاد کرد تا بتواند عزت نفس خود را تØ£مین کند. حال باید پرسید در دولت یازدهمØŒ این اتفاق افتادهØŸ تکرار آمار بیکاری و بیکار شدن یک نفر در هر Ûµ دقیقهØŒ جز تلخی ذائقه مخاطب ثمری نداردØŒ اما حتی اگر نگوئیم و ننویسیمØŒ واقعیت موجودØŒ خود به بلندترین صداØŒ این کاستی و ناراستی را فریاد می‌زند. این یکی از آن چیزهای ماندگاری است که پیروز یا مغلوب بودن در میدان انتخابات تØ£ثیری در آن ندارد و انتظاری به حق از دولت است. تاکنون که دولت در این عرصه نمره قبولی نداشته و روال جاری نشان می‌دهدØŒ در آینده هم وضع به همین شکل خواهد بود! Û³- به جز جوانانØŒ موضوعات دیگری هم هست که بعد از انتخابات باید برای آنها فکری کرد و تدبیری اندیشید. نمونه‌ای دیگر از آن موضوعاتØŒ واقعیتی به نام «سیاست خارجی» است. این واقعیتØŒ همان روزهایی که انتخابات برگزار می‌شدØŒ وجود داشت و تØ£ثیر خود را بر تمامی شئون ما می‌گذاشت. در آینده نیز چنین است. اما دولت برای آن چه تدبیری دارد!ØŸ ممکن است کسی خرده بگیرد کهØ› این چه حرفی است!ØŸ موفق‌ترین بخش این دولتØŒ بخش سیاست خارجی بوده و نشانه آن برجام است. اما چون قرار است با واقعیات زندگی کنیم و از هیاهوی انتخاباتی بگذریمØŒ باید پرسید آنچه در برجام بود برای ما هم کاری کرد!ØŸ می‌دانیم که آژانس بین‌المللی انرژی اتمیØŒ چند روز قبل گزارش داد که ایران به همه تعهدات ناشی از برجام به درستی عمل کرده است. اما در نقطه مقابل چه خبر استØŸ سوئیفت باز شد!ØŸ کسی از هزار ال‌سی که شخص رئیس جمهور در یک سخنرانیØŒ صراحتاÙ‹ از گشایش آن خبر دادØŒ اطلاعی دارد!ØŸ این نه سخن کیهانØŒ که سخن مسئولان رسمی بانک مرکزی و مقامات اتاق بازرگانی است که تاکنون حتی یک ال‌سی باز نشده است و آن سخنان نمایشی بود و کارکرد انتخاباتی داشت. از سوی دیگرØŒ جز اجازه عکس یادگاری با ایرباسØŒ هیچ تحریم دیگری هم که برداشته نشده است! اگر این‌ها را ثمره مهمترین دست‌آورد سیاست خارجی دولت یازدهم بدانیمØŒ می‌توان فهمید که چه اتفاقی افتاده و چرا باید نگران این حوزه بود و اگر جز آنچه گفته شدØŒ ثمره عینی دیگری در کار استØŒ خوب است گفته شود تا مردم در شادی آن سهیم باشند. Û´- دولت مردان علاوه بر موارد مزبور تکلیف بسیار مهم دیگری هم دارند. اکنون سه سال است که کشور در رکود عمیقی که در تاریخ انقلاب بی‌سابقه است فرو رفته. شواهد تاریخی نشان می‌دهد که هیچ دولتی با حمله به رقبا و منتقدین و یا با ادعای پیروزی در انتخاباتØŒ نتوانسته بر این مشکل اقتصادسوز غلبه کند! باز هم براساس تجربیات علمیØŒ بشریØŒ حل این مشکلØŒ به برنامه‌ریزی دقیقØŒ صداقت با مردمØŒ پاکدستیØŒ چشم‌پوشی از منافع شخصی و بستن کمر همت نیاز دارد و به جز اینØŒ هیچ راه دیگری وجود ندارد. اکنون اغلب کارشناسانØŒ هشدار می‌دهند سال آینده رکود عمیق‌تر می‌شود و ممکن است رکود ساده به رکود تورمی تبدیل شود! معنی این حرف چیست!ØŸ آیا جز این معنی می‌دهد که عده بیشتری بیکار می‌شوند!ØŸ آیا جز این معنی را دارد که کارگاه‌ها و کارخانه‌های بیشتری تعطیل می‌شود!ØŸ آیا جز این است که قیمت کالاهای اساسی بیشتر خواهد شد!ØŸ و آیا... Ûµ- اما همه آنچه گفته شد و همه آنچه را مردم با همه وجود خود حس می‌کنند را مقایسه کنید با سخنان دیروز رئیس جمهور محترم در همایش روز صنعت خودرو: «با توجه به شرایط کشور که بعد از چند سال تحریم شدید غیرقانونی ظالمانه مسیر رشد و توسعه صنعتش دچار اختلالاتی شده بود لازم بود با منطق و بیان به دنیا بگوییم که مردم ایرانØŒ مردمی صلح‌خواهØŒ امنیت‌دوست و خواهان همکاری و تعامل با مردم جهان هستند... در سال Û¹Û² مردم با صدای رسا به دنیا گفتند ما اعتدال را می‌خواهیم نه افراط راØŒ ما تعامل با جهان را می‌خواهیم نه تقابل راØŒ ما می‌خواهیم مشکلاتمان را با منطق و استدلال و پشت میز مذاکره حل و فصل کنیم... ما به ملت قول دادیم که مشکلات را پشت میز مذاکره در برابر قدرت‌های بزرگ جهانی حل و فصل کنیم و حقوقشان را بازپس بگیریم و منطق را برای همکاری و توسعه جهانی به کار گیریم که آنچه وعده داده بودیم با همکاری و حمایت و پشتیبانی ملت ایران به انجام رساندیم.» ظاهراÙ‹ که خبری از مشکلات مردم و آنچه گفته شد نیست و هنوز دولت در حال اثبات صلح دوستی ما به دنیاست! خوب اکنون که مدتی است دنیا فهمیده ما صلح دوستیم! اهل مذاکره‌ایم! برای اثبات آن قرارداد یکطرفه‌ای را هم امضا کردیم و برای اثبات بیشترØŒ آن قرارداد را به تمامه اجرا کردیم و دل از صنعت هسته‌ای بریدیم و میدان را به آنها واگذار کردیمØŒ به قول طلاب «ثم ماذا»!ØŸ بعد چه!ØŸ آیا از اینهمه اثبات صلح دوستیØŒ چیزی هم گیر ملت ایران آمده استØŸ آیا حقیقت این نیست که سی ماه برای گفتن این حرفها کافی بود و حالا باید کاری کردØŸ اکنونØŒ می‌توان از دولت پذیرفت که با این اوصاف و در این شرایط خطیرØŒ مشغول رجزخوانی برای پیروزی خیالی در انتخابات و حمله به اردوی رقیب باشد!ØŸ رقیب و دشمن اصلی همه مردم ماØŒ نه فلان جناح سیاسیØŒ که آمریکا و توطئه‌های بی‌پایان اوست. مشکل اصلیØŒ نه از سر راه برداشتن فلان منتقدØŒ که بیکاری و رکود و تعطیلی اقتصاد کشور است. میدان نبردØŒ نه صندوق رØ£ی که کف کارخانه‌ها و مزارع استØŒ همان جا که زحمتکش‌ترین مردم کشور با هزار امید و آرزو به آنجا می‌روند و هر روز چراغ یکی دیگر از آنها خاموش می‌شود. موضعگیری‌ها و رفتار برخی دولتمردانØŒ به گونه‌ای است که هیچ مشکلی باقی نمانده و باید وقت و هم و غم خود را از چندین ماه قبل از انتخابات تا چند ماه بعد از انتخاباتØŒ صرف دخالت مستقیم و رقابت‌های جناحی کرد! درست مثل دن کیشوت که هر روز سوار بر اسب می‌شدØŒ لباس رزم می‌پوشید و در هیبت شوالیه‌ای تمام عیار و آماده رزم ظاهر می‌شد. هر که او را می‌دیدØŒ تصور داشت که او قصد عزیمت به میدان جنگ داردØŒ اما در کمال ناباوریØŒ او به جنگ آسیاب‌های بادی می‌رفت!

حسین شمسیان از کیهان