آقا محمد حسن قاضی از آیت الله محمد تقی آملی نقل فرموده که: «در دورانی که در نجف اشرف مشغول تحصیل بودمØŒ روزی به حجره مرحوم سید علی آقای قاضی که در مدرسه هندی بود رفتم. وقتی آقای قاضی تشریف آوردند عرض کردم: من خیلی در اینجا انتظار شما را کشیدمØ› چرا که به استخاره نیاز دارم. ایشان جواب فرمودند: طلبه علم چندین سال در نجف اشرف باشد ولی نتواند برای خودش یک استخاره نمایدØŸ!» آقای آملی می‌گفت: خیلی خجالت کشیدم و با حال جدی عرض کردم من به یک اجازه استخاره از ولی اکبر نیاز دارم – تلویحا به درخواست قبلی‌ام و اصرار برای تشرف که بارها از ایشان داشتم - . ایشان پاسخ فرمود: همان اذن عامی که برای موالی شان صادر فرموده‌اند برای ما کافی است و نیازی به کسب اجازه خاص نیست. به هر حالØŒ بعد از اصرار و الحاح شدید اینجانبØŒ ایشان ذکر مخصوص برای این منظور به من تعلیم فرمود و خلاصه اینکه قرائت «آیه نور» به عدد اصحاب بدر هر شب قبل از خواب با شرائط خاصÙ‘ØŒ طهارتØŒ دوری از زنان و امور دیگر در شبهای معدود و محدود. پس من برای اجرای این دستور به مسجد سهله رفتم و ملازم آنجا شدم و شبها برای انجام آن ذکر قیام می‌کردم و در یکی از این شبها همین که شروع کردم به خواندن ذکرØŒ احساس کردم که مثل اینکه کسی دستش را روی دوشم نهادهØŒ من به سوی او متوجه شدم من در این هنگام در مقام منسوب به امام مهدی(عج) بودم – پس آن شخص گفت: برای تشرف آماده باش! آقا شیخ محمد تقی آملی می‌گفت: همین که این کلمه به گوشم خوردØŒ رعب و ترس تمام وجودم را گرفت و از فرط اضطراب نزدیک بود قلبم از حرکت بایستدØŒ پس شروع کردم به التماس و توسل از او که مرا عفو فرماید و ایشان نیز قبول فرمود. بعد از این ماجراØŒ من فوراÙ‹ به نجف اشرف رفتم و آقای قاضی را ملاقات نمودم و زمانی که با ایشان مواجه شدم – بدون هیچ‌کلامی – اولین فرمایش ایشان این بود که اگر آمادگی تشرف را نداری پس چرا این همه الحاح و اصرار می‌کنیØŸ! اسوه‌ عارفان  - صÛ³Û° منبع : تسنیم