عارف کامل مرحوم میرزاجوادآقا ملکی تبریزی(ره) در کتاب المراقبات می آورد: روز دهم ربیع الاولØ› تزویج رسول خدا(ص) با خدیجه(ع) در این روز صورت گرفته لذا بزرگ داشتن این امر خطیر (بناØ¡ به تاثیری که در این تزویج میمون و مبارک حاصل گردیده و خیرات و برکاتی که برای همگان بخشوده و از جهات انوار باهرات طاهراتی منتشر گشته) بر شیعیان فرض و بایسته است. روز هفدهم ربیع الاول: هر چند در ابتداØ› به پاره‌ای از شرافتهای این فرخنده روز اشاره نمودیم لکن باز اشاره اجمالی (نسبت به پاره‌ای از آنچه گفتیم) باکی نخواهد داشت. لذا گوئیم: فطانت و درایت هیچ فردی از رعایا بلکه بسیاری از انبیاØ¡ و اولیاØ¡ – صلوات الله و سلامه علیه و آله و علیهم اجمعین – نمی‌رسد که به کُنه فضایل رسول خدا(ص) در رسد و اخبار مستفیضه و وارده به این گویا است که هر پیمبری را جز پیمبران مرسل توان حمل پاره‌ای از مقامات آل معظم او نیست چه رسد که به فضلی از فضایل نفس شریف آن حضرت پی‌برندØ› چه آن بزرگوار اشرف تمام آفریدگان و نزدیکترین نفوس به خدا  و او علت غائی ایجاد انبیاØ¡ و مرسلین و ملائکه مقربین و تمام جهانیان می‌باشد و او – صلوات الله علیه و آله – آقای تمام خلایق و داناترین آنها و او عقل اول و نور اول و خلق اول و اسم اعظم و حجاب اقرب و آخرین حد عالم امکانØŒ او واسطه فیض خدا جل جلاله بر تمام ممکنات است و چون وجود او علت غائی ایجاد عالم و واسطه فیض اقدس فرض گردد چگونه ممکن است تعقل نمود که فردی از جهانیان به معرفت صفات و فضایل او کماهو اکتناه کند و پی‌برد و تمامی هدایات به او منتسب و او آموزگار بلکه مبعوث بر ارواح تمام پیمبران و او در کتاب خدا صاحب خلق عظیم است و آل او و جانشینان دوازدگانه او پس از او اشرف تمام خلایق و آفریدگانند که اول آنها و امیرالمومنین(ع)ØŒ آن کسی است که با تمام پیمبران باطناÙ‹ بود و آنان را یاوری می‌نموده و با آن حضرت به ظاهر بوده و او را کمک می‌نموده و آخر آنها مهدی – عجل‌الله تعالی فرجه- آن کسی است که به او خداوند به اهل حق از اولین و آخرین وعده نصرت داده و به او توحید را در زمین تکمیل و دین خود را تمام خواهد نمود تا بر روی زمین دینی "جز دین خدا" باقی نماند و اوست گشاینده و اوست پایان دهنده و اوست آن کسی که خداوند به نبوت اوØŒ تمام پیمبران را مژده داده و تمامی کتب آسمانی به وجود او بشارت داده و کتاب اوØŒ غالب و مسلط بر تمام کتب و وصی اوØŒ سید اوصیاØ¡ و امت اوØŒ افضل امم و شریعت اوØŒ اکمل شرایع و سیره او, افضل سیر و او است صاحب حضو ولوای حمد و او است صاحب وسیله و شفاعت کبری و او است که درباره‌اش نازل گردیده "وÙŽلÙŽسÙŽوفÙŽ یُعطیکÙŽ ربکÙŽ فترضی" او است که برای او از انبیاØ¡ پیمان گرفتند در اینکه خودش بر آنها افضل و خلفائش بر سایرین اکمل‌اند. اوست که نجات اهل بلا از سایر امم به توسل به ذیل عنایت او و پیوستن به ذروه شفاعت ذریه او است – صلوات الله علیهم اجمعین- و او است رحمه للعالمین و حبیب اله العالمینØŒ هیچ فضیلتی به پایه فضیلت او نرسد و او است ام الفضائل. ترجمه المراقبات - ص Û·Û· منبع : فارس