نودیها : چند روز قبل در خبرها آمده بود که نعمت‌زاده در همایش روز ملی صادرات  پیشنهاد واردات مدیر برای اداره بخش‌های اقتصادی داده بود! وی گفته بود: «همانطور که در بخش ورزشی مربی خارجی به کشور می‌آوریم در اقتصاد نیز نیازمند آوردن مدیران اقتصادی خارجی هستیم. من به برخی از شرکت‌ها پیشنهاد واردات مدیران خارجی را دادم که برخی از آنها نیز اقدام به این کار کرده و از این شرایط استقبال کردند هیچ اشکالی ندارد که برای حضور در بازارهای بین‌المللی از مدیران باتجربه خارجی و دانش آنها استفاده کنیم.» نعمت‌زاده البته در این اظهارات خود نگفت که اگر مدیران خارجی موفق بوده‌اند چرا اقتصاد کشورهای بیگانه خصوصا آمریکایی و اروپایی دچار بحران شده است و آنها به شدت به بازار ایران پس از لغو تحریم‌ها چشم دوخته‌اند از سوی دیگر آمار و ارقام منتشر شده از سوی مراکز رسمی و قانونی از واردات عجیب و غریب از کشورهای مختلف حکایت دارد! از خلال دندان تا  کلنگ و پیانو و دسته بیل از چینØŒ اسب از آلمانØŒ آب پرتقال از اتریشØŒ واکسØŒ شامپوØŒ کفش و جوجه از فرانسهØŒ لوازم جشن کریسمس و کلاه‌گیس و ریش مصنوعی از دوبی و دهها و صدها قلم کالای دیگر که در آمار شهریور ماه سال جاری منتشر و موجب تعجب فعالان اقتصادی شد که زیر بار رکود کمر خم کرده‌اند. گرچه درباره این سخنان نعمت‌زاده فراوان می‌توان نوشتØŒ اما باید توجه کرد که این یک باور و اعتقاد در میان برخی مدیران مهم کشور است که بدون غرب نمی‌توان کاری کرد و برای حل همه مشکلات باید دست به دامن آنها شد و ما بدون آنها توان اداره امور خود را نداریم و حتی لازم است مدیر وارد کنیم! این سخنان البته از سوی کسی گفته می‌شود که بیش از سه دهه است بر مناصب مهم اقتصادی و صنعتی کشور تکیه زده است! این روش را مقایسه کنید با الگوی اقتصاد مقاومتی که درون‌زا و متکی به توان نیروی داخلی است. بر اساس این الگوی امتحان پس دادهØŒ تردیدی نیست که راه برون رفت از همه مشکلات  تکیه بر توان داخلی و برنامه‌ریزی براساس نیروی تمام نشدنی ملت فهیم ایران است. تاکید مکرر رهبر عزیز انقلاب در پایان نامه اخیرشان به رئیس‌جمهور در موضوع برجام و یاد‌آوری مجدد ضرورت استفاده همه جانبه از اقتصاد مقاومتی با بکار‌گیری  عناوینی همچون «ضرورت جدیتØŒ جدی گرفتن موضوعØŒ توجه ویژه و ...» حکایت از آن دارد که آنگونه که باید و شاید به این مهم توجه نشده است و گرنه نیازی به این تصریح و تاکید دوباره نبود. خودباوریØŒ شرط اول حرکت برای رسیدن به مقصدی مشخصØŒ شرط اولØŒ خود باوری و اعتماد به نفس است و گرنه هرچند نقشه راهی تمام عیار -همچون گنجینه سخنان رهبری در موضوع اقتصاد مقاومتی- در دست داشته باشیمØŒ مادام که اراده و باوری برای تحقق بخشیدن در کار نباشدØŒکمترین توفیقی بدست نمی‌آید. در همه سالهای پرشکوه جنگ ØŒرزمندگان ما ثابت کردند که با تکیه بر هوشمندی خود و بکارگیری عنصر ایمان و ارادهØŒ می توان از همه موانع و تحریم‌های آن روزگارØŒ آنهم در شرایط سخت و دشوار جنگی گذشت و دشمن را به زانودر آورد. این تجربه گرانسنگ اما پس از جنگ هم بکار بسته شدØŸ کارنامه درخشان جوانان ایرانی آنچه رهبر انقلاب تحت عنوان اقتصاد مقاومتی بر آن بارها و بارها تاکید کرده‌اند و متاسفانه کمتر مورد عنایت قرار گرفتهØŒ نه یک گزاره ذهنی و صرفا یک آرزوی زیباست بلکه ایشان براساس مدلی که امتحان خود را نه تنها در زمان جنگ و پس از آن هم پس داده بر این طرح تاکید می‌کنند سالهای پس از جنگØŒ سالهای شکوفایی ده‌ها و صدها استعداد کشف نشده جوانان و دانشمندان کشورمان در حوزه‌های مختلف بود. ایرانی که در موضوعات مختلف دچار تحریم‌های تکنولوژیک و تجهیزات بودØŒ تنها طی یک دهه و بدست جوانانش به مرحله‌ای رسید که در بسیاری از امور مهم و باور نکردنی به خودکفایی رسید و اندکی بعد در موضوعات بسیار مهم و خطیری سرآمد همگنان خود در منطقه و حتی در جهان شد و یکی پس از دیگری روی سکوهای افتخار‌آمیز جهان ایستاد در سایه خودباوری و میدان دادن به رزمندگانی که از جبهه‌ها برگشته بودندØŒ خیلی زود همه خرابی‌های شهر‌ها آباد شدØŒ نیروگاه‌های ما که دچار آسیب‌های جدی بود و هیچ کشور خارجی هم حاضر به سرمایه‌گذاری در آن نبودØŒ بازسازی شدØŒ ده‌ها و صدها سد از مرحله تحقیق و پژوهش تا ساخت و بکار گیری بدست مخلص‌ترین سربازان کشور ساخته شد وبه جایی رسیدیم که سال‌های پی در پی حائز رتبه برتر در جهان شدیم. این فهرست تمام نشدنی است! در دهها رشته مهم علمی و در صدها پروژه اجرایی دانشمندان جوان ما جهان را به تعجب واداشتند. در نانوØŒ لیزرØŒ داروسازیØŒ سدسازیØŒ پل سازیØŒ نفت و پتروشیمیØŒ مواد غذایی و ....کارهایی انجام شد که روزگاری نزدیک شدن به آنها هم بدون کمک غربØŒ محال و ناممکن به نظر می‌رسید اما بچه‌های ایرانی ثابت کردند که «ما می‌توانیم». ما نمی‌توانیم! همه آن دستاوردها مربوط به زمانی بود که رهبر انقلاب مدام بر توانایی فرزندان ایران تاکید می‌کردند و مسئولان هم اگر کاری برای شکوفایی این استعداد‌ها نمی‌کردندØŒ بار بر دوش آنها نبودند که از حق نگذریم در بسیاری عرصه‌ها میدان را بر روی آنان گشودند. اما اکنون و با اوجگیری رفتار خصمانه غرب علیه مردم کشورمان و در شرایطی که بیش از هر وقت دیگری به ثمر نشستن تلاش‌ها و مجاهدتهای علمی فرزندان ایران مورد نیاز است و وقت آن فرارسیده که سالها تلاش و تمرین آنها در مراکز علمیØŒ به نسخه‌های عینی و کاربردی تبدیل شودØŒ عده‌ای میدان‌دار شده‌اند که نه خود هنری دارند و نه هنر فرزندان ایران را می‌پذیرند!ترجیع بند رفتار آنان «ما نمی‌توانیم» است هرچند به زبان به تعریف و تمجید از بیانات رهبر عزیز انقلاب روی بیاورند. مصادیق و نمونه‌های متعددی از این افراد در دوره اخیر در دست داریمØŒ از کسی که در اوج اقتدار نظامی کشورØŒ تصور می‌کرد آمریکایی‌ها ظرف Ûµ دقیقه می‌توانند تمام زیر ساخت‌های ما را نابود کنند! تا کسی که با نادیده گرفتن توان و ایستادگی ملت ØŒدر اوج مذاکرات به دشمن اینگونه گرا داد که «خزانه خالی است»! و به روی خود نیاورد که صندوق ذخیره ارزیØŒ توان ملیØŒ تاثیر ایران در مناسبات انرژی و ... چه جایگاهی در اداره کشور و اقتصاد جهان دارد. اما شاید سرآمد همه آنها که دچار خود کم‌بینی و ضعف نفس هستندØŒ کسی نباشد جز جناب نعمت‌زادهØŒ وزیر محترم صنعتØŒ معدن و تجارت. او که اتفاقا باید پرچمدار خودباوری و تکیه بر توان بومی باشدØŒ چنان مفتون و شیفته غرب است که با در افشانی‌های گاه و بیگاهشØŒ دل هر انسان وطن دوستی را بدرد می‌آورد. نعمت زاده همان وزیری است که نوروز دوسال قبل قریب دوماه در حالی که وزیر مهمترین بخش اقتصادی کشور بودØŒ در ایران حضور نداشت! علت این امر اقدام وی برای عمل جراحی روی گوشش در کشور آلمان بود! وی پس از دو ماه که به وطن بازگشت در اظهاراتی مشمئز‌کننده و تحقیرآمیزØŒ ضمن تعریف و تمجید از کیفیت بیمارستان و عمل جراحیØŒ مدعی شد در آنجا با تکنولوژی مورد جراحی قرار گرفته که تا صد سال دیگر هم به ایران نمیرسد! این حرف بی‌ربط و بی‌مبنای آقای وزیرØŒ مورد اعتراض مجموعه‌هایی از پزشکان متخصص گوش قرار گرفتØŒ چون در همان حالی که نعمت‌زاده این سخنان را بر زبان می‌راندØŒ کشورمان میزبان جمع کثیری از اتباع خارجی برای انجام درمان‌های مختلف بود که خودØŒ بهترین نشانه از توانمندی و اعتبار علمی دانشمندان و پزشکان داخلی بود. البته باید اذعان کرد که پزشکان کشورمان هنوز به دانشی دست نیافته‌اند که بتواند گوش کسی را برای«شنیدن حرف حق» معالجه کند و البته بعید است در دیگر کشورها هم چنین دانشی فراهم آمده باشد! اما این همه حرف‌های آقای وزیر نبود و وی اخیرا در سخنان دیگریØŒ در روز ملی صادرات حرف‌هایی زده که به نظر نوعی خودزنی نسبت به خودش و برخی دیگر از وزرای کابینه تلقی می‌شود! وی که منطقا  به عنوان وزیر صنعتØŒ معدن و تجارت باید سخنانی در باب تسهیل صادرات و یا اقداماتش در دوسال گذشته در موضوع افزایش صادرات غیرنفتی ارائه می‌دادØŒ ترجیح داد به ریشه‌یابی و علت مشکلات بپردازد و صادقانه از ناکامی‌ها و بلاتکلیفی مردم در عرصه اقتصاد سخن بگوید. گرچه قصد نعمت‌زاده پرداختن به این موضوع نبود اما از سخنانش چیزی جز این بر نمی‌آید! او با مقایسه عرصه مدیریت کشور و اقتصاد با عرصه مدیریت فوتبال مدعی شد بهتر است همان گونه که مربی فوتبال خارجی وارد می‌کنیمØŒ مدیر خارجی هم وارد کنیم تا امور بهتر اداره شود! این سخنان از یک سو اوج حقارت و خود کم‌بینی در برابر بیگانگان از سوی گوینده را نشان می‌دهد و از دیگر سو بیانگر این است که یک مدیر ارشد کشور تا چه حد از واقعیات جامعه علمی و مدیریتی کشور بیگانه و به دور است که حتی نمی‌تواند از بین نخبگان کشورش مدیر انتخاب کند و به ناچار درصدد انتخاب و به کارگیری مدیر خارجی است! این خودباختگی و احساس حقارت زمانی تلخ‌تر می‌شود که بدانیم گوینده سخن نه از منظر یک عضو عادی جامعهØŒ نه از منظر یک کلان‌سرمایه‌دار هزاران میلیاردی و مالک ده‌ها بنگاه اقتصادی در حوزه پتروشیمی و ... که از منظر وزیر صنعتØŒ معدن و تجارت بیان می‌شود! یعنی همان کسی که به حکم رهبری و براساس قانون قرار بوده همه همÙ‘ و غمÙ‘ خود را برای ارتقای صنایع ملی و خودکفایی و تکیه بر توان و دانش بومی و در یک کلام اقتصاد مقاومتی قرار دهدØŒ آنقدر از موضوع بیگانه است که در گام اول یعنی مدیریت ماجرا هم مانده و دلش می‌خواهد دست به دامن بیگانگان شود! او البته به این پرسش اساسی پاسخ نمی‌دهد که اگر قرار باشد مدیر خارجی به کشور بیایدØŒ زیر دست کسی مثل او کار می‌کند!ØŸ و اگر مدیر خارجی خوب است و می‌تواند گره‌ای از کار کشور- که به دست مدیرانی چون نعمت‌زاده بر زندگی مردم زده شده- باز کندØŒ چرا مدیریت میانی را به او بدهیم و مثلا چرا وزیر وارد نکنیم تا هم از علم و توان فرنگی استفاده بهتری کرده باشیم و هم جناب نعمت‌زاده بتواند با فراغ بال به رتق و فتق امور بنگاه‌های متعدد اقتصادی اش بپردازد! البته بعید است در سیستم رانتی کنونی این امکان فراهم باشد که مدیران ثروتمند دولتی به جای اصلی خودشان بازگردانده شوند که اگر چنین شودØŒ اولا به مصداق گر حکم شود که مست گیرند... باید با عده زیادی از مسئولان ارشد دولتی وداع کرد و ثانیا در آینده نزدیک و با قطع رانتØŒ شاهد ورشکستگی آنها باشیم! چرا که حیات آنها نشستن در مصدر تصدی اموری است که همزمان در همان امور شاغل هم هستند و رقیب بخش خصوصی! اتفاقی که این روزها در عرصه پتروشیمی و تلاش برای حذف این محصول کلیدی از بورس کالا شاهد آنیم. به هر حال مدیرانی چون ترکان که با توهین به مردم و چشم بستن به همه موفقیت‌های دانشمندان کشورمانØŒ ایران را صرفا متخصص در پخت قرمه سبزی و آبگوشت بزباش معرفی کرده بود (و نمی‌گوید در چنین کشوریØŒ چرا او ابوالمشاغل است و حاضر نیست یکی از سمت‌‌هایش را به یک متخصص واگذار کند) یا  نعمت زاده و ... نشان داده‌اند که دچار خودباختگیØŒ خودکم‌بینی در برابر غرب و ناباوری به توان داخلی هستند و هرگز نمی‌توانند برای تحقق اقتصاد مقاومتی قدمی بردارند چون از اساس به این موضوع اعتقادی ندارند و نمی‌توان با امید به آنها کاری کرد و جای تاسف است که فرصت‌های یک ملتØŒ با مناسبات و زد و بند‌های سیاسی در اختیار چنین افرادی قرار می‌گیرد که فرجام شوم و سوØ¡ آن قابل پیش‌بینی است. منبع : کیهان