✍️ نویسنده: 2
هزاران سال پیشØŒ ترب برای اولین بار در چین و سپس در مصر و یونان کشت شد. در یونان به‌ دلیل اهمیت بسیاری که به این سبزی داده می‌ شدØŒ تزئیناتی از جنس طلا به شکل این سبزی ساخته شده بود. در قرن Û±Û¶ میلادی ترب در انگلستان شناخته شد و مورد استفاده قرار گرفت و سپس در قرن Û±Û· میلادی در ماساچوست مورد کشت واقع شد. ترب از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و از زمان ‌های بسیار قدیم برای درمان بسیاری از بیماری ‌ها به کار می ‌رفته است. ترب با نام علمی Raphanus sativus جزØ¡ سبزیجات ریشه‌ ای و از لحاظ ظاهر و بافت شبیه چغندر و شلغم استØŒ اما دارای طعم متفاوتی می ‌باشد. به طور کلی دو نوع ترب وجود دارد: Û±- ترب سیاه که معمولا در پائیز برداشت می شود. Û²- تربچه که به رنگ های مختلف قرمز و صورتی و به صورت های دراز و گرد وجود دارد. ترب ریشه ای گیاهی است که جزØ¡ خانواده خردل دسته‌ بندی می‌ شود. پنج نوع اصلی خانواده ی ترب عبارتند از تربچه قرمزØŒ ترب سفیدØŒ ترب سیاه(زمستانه)ØŒ ترب کوهی و ترب سفید ماموت کالیفرنیا. طعم تند ترب مربوط به ماده‌ ای است به نام سنوول و رنگ قرمز بنفش آن در اثر وجود ماده‌ ای به نام مالوین کلراید می‌ باشد. ترب کوهی که در ایران به ترب سمنانی معروف است از انواع سفید بوده و شکل آن دراز است. انواع تربچهØŒ بومی ایران نبوده و از خارج از کشور وارد ایران شده است. فارسی ترب بر وزن کتب استØŒ ولی در برخی از مناطق ایران آن را بر وزن سرب می ‌خوانند.

ترب سیاه مانع بروز سنگ مثانه می‌ شودØŒ به‌ علاوه از انسداد مجاری تنفسی جلوگیری می ‌کند

ترب گیاهی است یکساله که ارتفاع ساقه آن تا یک متر می ‌رسد. برگ ‌های آن پهنØŒ ناصافØŒ کرک‌ دار و با بریدگی ‌های نامنظم می‌ باشد. گل‌ های آن به رنگ سفیدØŒ زرد روشنØŒ آبی روشن و بنفش است که در انتهای شاخه ظاهر می ‌شود. ترب سیاه معمولا در پاییز برداشت می ‌شود و تربچه که به رنگ‌ های مختلف قرمز و صورتی استØŒ به شکل‌ های دراز و گرد وجود دارد. Û¹Û° درصد وزن ترب را آب تشکیل می‌ دهد. Û±Û°Û° گرم ترب دارای Û³Û° میلی‌ گرم کلسیمØŒ Û³Û° میلی ‌گرم فسفرØŒ Û³Û³Û° میلی ‌گرم پتاسیمØŒ Û± میلی ‌گرم آهنØŒ Û±Û¸ میلی ‌گرم سدیمØŒ Û±Û° واحد بین‌المللی ویتامین آØŒ Û²Ûµ میلی ‌گرم ویتامین ثØŒ Û°Û³/Û° میلی ‌گرم ویتامین ب۱، Û°Û³/Û° میلی‌ گرم ویتامین B2 و Û°Û³/Û° میلی ‌گرم نیاسین است. در یک سروینگ (یک ‌دوم لیوان خرد ‌شدهØŒ ÛµÛ¸ گرم) ترب Û±Û° کیلوکالری انرژیØŒ Û²Ûµ میلی ‌گرم سدیم و ۲ گرم کربوهیدرات(Û± گرم فیبر و Û± گرم مواد قندی) یافت می ‌شود. این میزان تربØŒ Û±Ûµ درصد نیاز روزانه ما به ویتامین ثØŒ Û² درصد نیاز به کلسیم و Û± درصد نیاز به آهن را تØ£مین می ‌کند.   خواص انواع ترب:
در ابتدای قرن بیستم اثر مفید ترب برای معالجه بیماری ‌های کلیوی و تصفیه کلیهØŒ توسط پزشکان سنتی ایران شناخته شد. * ترب کوهی به دلیل داشتن ترکیبات گوگردی به عنوان ضدباکتریØŒ ضد قارچ و ضد ویروس عمل می‌ کند و مانع از بروز عفونت های راه تنفسی و مجاری ادرار می‌ شود. * ترب سیاه مانع بروز سنگ مثانه می‌ شودØŒ به‌ علاوه از انسداد مجاری تنفسی جلوگیری می ‌کند. * ترب به دفع سنگ ‌های صفراوی کمک می ‌کند. برای این منظور از ترب به صورت زیر استفاده کنید: در یک ترب بزرگ حفره ای ایجاد کرده و همچنین در ته آن هم سوراخ ریزی به وجود آورید به طوری که آب قطره قطره از آن خارج شود. سپس مقداری شکر در حفره ریخته و آن را با آب پر کنید و ترب را در دهانه شیشه یا استکانی قرار دهید که آب آن قطره قطره از سوراخ ریز ته ترب خارج شده و در داخل شیشه یا استکان پُر شود. این آب را چند بار در روز بنوشید. * ترب از دسته مواد غذایی اشتهاآور می ‌باشد که این خاصیت به ‌دلیل دارا بودن ویتامین ‌های گروه B است. * عصاره ریشه آن برای تسکین سرفه و بهبود اسهال مفید است. * آنزیم‌ های گیاهی(دیاستاز) موجود در آن به هضم کربوهیدرات ‌ها در غذا کمک می ‌کنند و مصرف برگ ترب همراه غذا توصیه می‌ شود. * مخلوط عصاره ریشهØŒ برگØŒ گل و تخم آن برای تسکین دردهای روماتیسمی مفید است. * ریشه و تخم ترب باعث نرم شدن سینهØŒ ازدیاد ترشح ادرار و تقویت معده می ‌شود. * محتوای فیبر محلول موجود در ترب به تنظیم حرکات دستگاه گوارش کمک می‌ کند و مانع بروز سرطان کولون می ‌شود.

در گذشته هنگام مسمومیت غذایی مقداری تخم ترب را همراه با سکنجبین به بیمار می‌ دادند که موجب پاکی معده و درمان مسمومیت می‌ شد

* ترب باعث تقویت پیاز مو مخصوصا در محل‌ هایی که دچار ریزش شده است می‌ گردد. * جویدن برگ ترب به محکم کردن لثه‌ ها کمک می‌ کند و بوی بد دهان را از بین می ‌برد. * ریشه ترب ایجاد نفخ می ‌کندØŒ اما در مقابل تخم ترب سبب تحلیل نفخ می‌ گردد. * محتوای قابل توجه ویتامین C در تربØŒ خصوصا ترب سیاه آن را منبع خوبی برای پیشگیری از کمبود این ویتامین خصوصا در افراد سیگاری که نیاز به این ویتامین در آن ها بالا استØŒ می ‌سازد. * جوشانده ی ترب برای درمان اسهال خونی مفید است. * اگر دست یا پای شما سرما زده است ترب را در آب بجوشانید و بگذارید تا کمی سرد شود به طوریکه دست را نسوزاند سپس عضو سرما زده را چند بار در روز در این جوشانده قرار دهید.   خواص درمانی آب تربچه:‌
* آب تربچه اگر به طور خالص مصرف شودØŒ خاصیت پاک ‌کنندگی و نرم‌ سازی بدن به خصوص در مخاط‌ های بینیØŒ سلول‌ هاØŒ مجاری معدهØŒ کیسه ی صفراØŒ کبدØŒ روده‌ هاØŒ کلیه و ریه‌ ها را دارد و برای معالجه روماتیسم موثر است. * آب تربچه را باید با سایر آب میوه ‌جات و سبزی ‌ها توام کردØŒ چون خالص آن طعم تندی دارد. جهت مصرف و آبگیری تربچه‌ های قرمز تازه و جوانه‌ های سبز همراه با برگ انتخاب شود. * آب برگ تربچه برای تقویت چشم مفید است و ترب سیاهØŒ یرقان را درمان می‌ کند.   خواص درمانی تخم ترب: * در گذشته هنگام مسمومیت غذایی مقداری تخم ترب را همراه با سکنجبین به بیمار می‌ دادند که موجب پاکی معده و درمان مسمومیت می‌ شد. * تخم ترب همچنین اشتهاآور و ضدیبوست است. * تخم ترب ادرار آور و قاعده آور است. * تخم ترب درد را تسکین می دهد. * تخم ترب ترشح شیر را زیاد می کند. * برای از بین بردن تبØŒ تخم ترب را دم کرده و به بیمار بدهید. * تخم ترب به صورت ضماد برای ورم پستان در مادران شیرده استفاده می شود.   مراقب باشید  اسراف در خوردن ترب موجب دل پیچه شده و برای دندان و گلو مضر است   تهیهØŒ نگهداری و آماده‌ سازی:
* به هنگام خرید به برگ‌ های تربچه دقت کنید که سالم و تازه باشد. تربØŒ چه قرمز و چه سفیدØŒ باید دارای ریشه‌ ای سفت و محکم با پوسته ‌ای نرم و بدون چروکیدگی باشد. از خرید تربچه یا ترب ‌های نرم و اسفنجی خودداری کنید. ترب سیاهØŒ باید محکمØŒ سنگین و فاقد ترک‌ خوردگی باشد. ترب کوهی معمولا با شکل منظمØŒ محکم و درخشندگی شفاف می ‌باشد. * اگر تمایل به نگهداری تربچه در یخچال داریدØŒ برگ‌ های آن را جدا کنید و تربچه ‌ها را در کیسه فریزر نگهداری نمایید. بیشتر انواع ترب به مدت Û² هفته در یخچال قابل نگهداری هستند. ترب سیاه اگر به صورت خشک نگهداری شود(در کیسه دارای سوراخ‌ های ریز که رطوبت آن خارج شود)ØŒ برای ماه ‌ها قابل نگهداری در یخچال است. * برای مصرفØŒ سر و ته تربچه را با چاقو جدا کنید و پوست آن را کاملاÙ‹ بشویید یا بتراشید. علت اصلی طعم تند ترب پوست آن استØŒ بنابراین افرادی که به طعم تند آن عادت ندارندØŒ می ‌توانند پوست آن(خصوصا ترب سیاه) را جدا کنند. * متداول ‌ترین نحوه مصرف تربØŒ استفاده از آن در سالاد سبزیجات یا به عنوان چاشنی است.   منبع : تبیان