لبÙ‘ÙŽیک یا حسین، یعنی در معرکه، تا پای جان بمان، بگذر از سر
لبÙ‘ÙŽیک یا حسین، یعنی نعش پسر، یعنی در این وداع، صبر مادر
یعنی باور کنی کربلا را
یعنی تاب آوری طعنه ها را
یعنی بیعت کنی با شهادت
یعنی صبر جمیل بر مصیبت
بشنو ای دل، هل من معین، می آید از، کرب و بلا
(لک لبÙ‘ÙŽیک یابن الزهرا، عاشورایی ست لبÙ‘ÙŽیک ما)
(لبÙ‘ÙŽیک یا حسین یا ثارالله)
همعهدی با شهید، عهد ما با خداست، «مÙنÙ’هÙمÙ’ مÙŽنْ†یÙŽنÙ’تÙŽظÙر ۱»، تقدیر ماست
میخوانیم: «ربÙ‘ÙŽنا ثÙŽبÙ‘Ùتْ†أَقÙ’دامÙŽنا ۲»، تقدیر دشمنان، شمشیر ماست
لبÙ‘ÙŽیک یا حسین حسرت ما
لبÙ‘ÙŽیک یا حسین حجت ماست
از پیکار مدام، ترس مان نیست
تا « Ø¥ÙحÙ’دَى†الÙ’حÙسÙ’نÙŽیÙŽیÙ’ن ۳»، قسمت ماست
با نغمه ی «وÙŽ الÙ’عادÙیات ۴» جان میگیریم در میدان ها
(لک لبÙ‘ÙŽیک یابن الزهرا، عاشورایی ست لبÙ‘ÙŽیک ما)
(لبÙ‘ÙŽیک یا حسین یا ثارالله)
دلتنگم یا حسین، دلتنگ کربلا، می گردم در پی ات، در هر رؤیا
محتاجم چون زهیر، محتاج یک نگاه، کی پاکم می کنی؟ یا ثارالله
می بوسم عاقبت دستانت را
میگیری عاقبت دستانم را
تا کی بی تو چنین زنده ماندن
کشته ما را غم روضه خواندن
قرار ما هیئتیها این اربعین کرب و بلا
(لک لبÙ‘ÙŽیک یابن الزهرا، عاشورایی ست لبÙ‘ÙŽیک ما)
(لبÙ‘ÙŽیک یا حسین یا ثارالله)
با اذن رهبرم، از جانم بگذرم، در راه این حرم، در راه یار
یا حیدر گویم و شمشیری جویم و اندازم لرزه بر جان کفار
هم پیمان گشتهاند کفر و تکفیر
شیطان است و زر و زور و تزویر
اما از وعد حق دل آگاه است
پیروز این نبرد حزب الله است
نماز صبح در کربلا، نماز ظهر در سامرا
نماز عصر Ø¥نشاØ¡الله، بقیع و مسجد الاقصی
(لبÙ‘ÙŽیک یا علی یا مرتضی)
شاعر: میلاد عرفان پور (بند۱تا۳)
محمد مهدی سیار (بند آخر)
منابع:۱ . مÙنÙŽ الÙ’مÙØ¤Ù’مÙنینÙŽ رÙجالÙŒ صÙŽدÙŽقÙوا ما عاهÙŽدÙوا اللÙ‘ÙŽهÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ فÙŽمÙنÙ’هÙمÙ’ مÙŽنÙ’ قÙŽضى†نÙŽحÙ’بÙŽهÙ وÙŽ مÙنÙ’هÙمÙ’ مÙŽنْ†یÙŽنÙ’تÙŽظÙرÙ وÙŽ ما بÙŽدÙ‘ÙŽلÙوا تÙŽبÙ’دیلا  (احزاب، ۲۳)
ترجمه: در میان مؤمنان مردانÙ‰ هستند که بر سر عهدÙ‰ که با خدا بستند صادقانه ایستادهâ€اندØ› بعضÙ‰ پیمان خود را به آخر بردند (و در راه او شربت شهادت نوشیدند)، و بعضÙ‰ دیگر در انتظارندØ› و هرگز تغییر و تبدیلÙ‰ در عهد و پیمان خود ندادند
۲ . رÙŽبÙ‘ÙŽنا Ø£ÙŽفÙ’رÙغÙ’ عÙŽلÙŽیÙ’نا صÙŽبÙ’راÙ‹ وÙŽ ثÙŽبÙ‘Ùتْ†أَقÙ’دامÙŽنا وÙŽ انÙ’صÙرÙ’نا عÙŽلÙŽÙ‰ الÙ’قÙŽوÙ’مÙ الÙ’کافÙرینâ€Â  (بقره، ۲۵۰)
ترجمه: «پروردگارا! پیمانه شکیبایÙ‰ و استقامت را بر ما بریز! و قدمهاÙ‰ ما را ثابت بدار! و ما را بر جمعیÙ‘ت کافران، پیروز بگردان!
 ۳ . قÙلÙ’ هÙŽلÙ’ تÙŽرÙŽبÙ‘ÙŽصÙونÙŽ بÙنا Ø¥ÙلاÙ‘ÙŽ Ø¥ÙحÙ’دَى†الÙ’حÙسÙ’نÙŽیÙŽیÙ’نÙ†وÙŽ نÙŽحÙ’نÙ نÙŽتÙŽرÙŽبÙ‘ÙŽصÙ بÙکÙمÙ’ Ø£ÙŽنÙ’ یÙصیبÙŽکÙمÙ اللÙ‘ÙŽهÙ بÙعÙŽذابÙ مÙنÙ’ عÙنÙ’دÙه٠أَوÙ’ بÙØ£ÙŽیÙ’دینا فÙŽتÙŽرÙŽبÙ‘ÙŽصÙوا Ø¥ÙنÙ‘ÙŽا مÙŽعÙŽکÙمÙ’ مÙتÙŽرÙŽبÙ‘ÙصÙونâ€Â (توبه، ۵۲)
ترجمه: بگو: «آیا درباره ما، جز یکÙ‰ از دو نیکÙ‰ را انتظار دارید؟! (: یا پیروزÙ‰ یا شهادت) ولÙ‰ ما انتظار داریم که خداوند، عذابÙ‰ از سوÙ‰ خودش (در آن جهان) به شما برساند، یا (در این جهان) به دست ما (مجازات شوید) اکنون که چنین است، شما انتظار بکشید، ما هم با شما انتظار مÙ‰â€کشیم!»
۴ . وÙŽ الÙ’عادÙیاتÙ†ضÙŽبÙ’حا (عادیات، ۱)
ترجمه: سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالÙ‰ که نفسâ€زنان به پیش مÙ‰â€رفتند.
منبع:سایت میثم مطیعی
💬 دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده میشود.