سوال این است که اگر این حادثه در کشوری غیر از عربستان سعودی اتفاق می افتاد و یا قربانیان شهروندان اروپایی و آمریکایی بودند و یا به اصطلاح کشته شدگان از نژاد سفیدپوست مو بور و چشم آبی بودندØŒ تا کنون چه تحرکات و اقدامات اعتراضی اتفاق می افتاد. نودیها:روز پنج شنبه دهم ذی الحجه مصادف با Û²Û´ سپتامبر در یکی از بزرگترین اجتماعات انسانی جهان در عربستان سعودی و در منطقه مناØŒ بدون در جریان بودن جنگØŒ بدون بروز حوادث غیرمترقبه و در شرایطی که هیچ واقعه طبیعی خاصی اتفاق نیافتادØŒ بیش از هزار مسلمان به عنوان دومین جمعیت دینی جهانØŒ فقط و فقط در اثر بی مسئولیتی و سوØ¡ مدیریت حاکمان سعودیØŒ جان باختند.   به گفته شاهدان عینیØŒ مقصر اصلی این واقعه دردناک که شاید بتوان گفت بزرگترین فاجعه انسانی در سال جاری استØŒ تنها اداره کنندگان مراسم حجØŒ یعنی آل سعود بودند.   اما فارغ از جستجوی مقصرØŒ آن چه حائز اهمیت استØŒ واکنش های جهانی از سوی مراجع تاثیرگذار بین المللی است. تا لحظه نگارش این مطلب که چیزی بیش از Û²Û´ ساعت از واقعه می گذردØŒ از نهاد های بین المللی و سازمان های جهانیØŒ صرفا سازمان ملل به این جریان واکنشی خفیف نشان داده است و دیگر نهادها سکوت را ترجیح داده اند.   نهادهای مدعی حقوق انسان ها که تحت عناوین مختلفی از جمله دیده بان حقوق بشر فعالیت می کنند و اگر چه وابسته به سازمان ملل هستند ولیکن واکنش هایی مستقل از این سازمان دارندØŒ گویی تا به حال از فاجعه کشته شدن هزاران انسانØŒ متاثر نشده اند و یا حتی آن را ناچیز دانسته اند.   سوال بزرگ این است که این به اصطلاح دیده بانان حقوق بشر که به استناد گزارش های متزلزل یک نفر که نماینده خود در کشوری خاص می داندØŒ به محکوم کردن کشورهای مختلف با اتهام نقض حقوق بشر می پردازندØŒ البته این کشورهای مختلف یک وجه اشتراک دارند و آن مخالفت با آمریکاست و این اشتراکØŒ علامت سوال بر عملکرد این دست نهادها را بزرگتر و پررنگ تر می کند.   ورای این نهادهاØŒ سران کشورهای غرب به ویژه آمریکا هستند که داعیه دفاع از حقوق بشرشان گوش جهانیان را کر کرده است و دنیا فراموش نمی کند که در قضیه کشته شدن چند ژورنالیست مجله شارلی ابدو که اقدام به انتشار کاریکاتورهای توهین آمیز از پیامبر اسلام کرده بود،  چگونه سران غرب در بزرگ ترین اجتماع سران کشورهای اروپایی و آمریکایی به همدردی با این واقعه پرداختند و بازو در بازوی هم راهپیمایی کردندØŒ اما اکنون دریغ از یک ابراز همدردی با جهان اسلام.   سوال اساسی این که اگر این حادثه در کشوری غیر از عربستان سعودی اتفاق می افتاد و یا قربانیان شهروندان اروپایی و آمریکایی بودند و یا به اصطلاحØŒ کشته شدگان از نژاد سفید پوست مو بور و چشم آبی بودندØŒ تا کنون چه تحرکات و اقدامات اعتراضی اتفاق می افتاد.   جامعه اسلامی و به ویژه ایران بارها ثابت کرده است که در فجایع انسانی فارغ از در نظر داشتن نژاد و مذهب و تنها با شعار انسانیتØŒ در همدردی و کمک رسانیØŒ پیش قدم بوده استØŒ حتی اگر آسیب دیدگان به دینش اهانت کرده باشند.   اما سکوت جامعه جهانی درباره واقعه مناØŒ بسیار معنا دار بوده است و عدم تذکر به حکومت عربستان که بدون در نظر گرفتن تقصیرش در وقوع حادثهØŒ دست کم در نوع امداد رسانی و ممانعت از حضور امدادگران سایر کشورها که حاجیانشان از قربانیان منا هستندØŒ کوتاهی و لجاجت میکندØŒ جای اعتراض جدی و سوال دارد.   تا عصر روز بعد از واقعه نه تنها نماینده سازمان ملل در زمینه حقوق بشرØŒ خود در منا حضور نیافته بلکه در مقابل ممانعت عربستان از صدور روادید برای حضور نمایندگان رسمی کشورها از جمله ایران به ریاضØŒ هیچ اقدام اعتراضی صورت نداده است.   موضوع تاسف بارترØŒ سکوت دیگر کشورهای اسلامی است که یا همپیمان آل سعودند و یا کوته نگرندØŒ کشورهایی مثل کویتØŒ امارات و قطر و مانند آن ها که از اعتراض مردم یمن و یا بحرین به دیکتاتورهای کشورشانØŒ رنجیده خاطر! شده و با احساس مسئولیت! حتی واکنش نظامی صورت میدهندØŒ اکنون دهانشان بسته است.   در پایان باید گفت که دریغ و درد برای بشری که اعاده حقوقش به مناسبات سیاسی کثیفی گره خورده است. منبع:جام نیوز