شرایط برای پناهجویان در اروپاØŒ آنقدر بغرنجØŒ وخیم و بحرانی شده که عده‌ای از آنها به این نتیجه رسیده‌اندØŒ برای آنها اروپا نه تنها سرزمین رویاها نیست بلکهØŒ سرزمین نقمت و فلاکت و بدبختی استØ› عده‌ای از این مهاجران اعلام می‌کنند حتی با وجود خطرات داعشØŒ خواستار بازگشت به کشورشان هستند. ارتش مجارستان تانک‌های خود را برای سرکوب مهاجران وارد عمل کرد. در آلمان نژادپرست‌ها بار دیگر با یورش به کمپ پناهجویان آن را به آتش کشیدندØ› کشورهای گروه «ویسگراد» شامل مجارستانØŒ لهستانØŒ جمهوری چک و اسلواکی با سهمیه‌های الزام‌آور برای توزیع مهاجران و پناهجویان به شدت مخالفت کردندØ› مرکل از مواضع حمایتی خود درباره پذیرش پناهجویان عقب نشینی کردØ› ده‌ها مهاجر دیگر در دریا غرق شدند و ... اینها اخباری هستند که طی همین یکی دو روز گذشته بر روی خروجی رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفته است. وضعیتی که توصیف شد تنها بخشی از درد و رنج بی‌پایانی است که صدها هزار پناهجوی سوری در راه رسیدن به بهشت خیالی خود یعنی اروپا متحمل می‌شوند. برخی رسانه‌ها اعلام کرده‌اندØŒ اینØŒ بزرگ‌ترین بحران مهاجرت به اروپا پس از جنگ جهانی دوم به شمار می‌رود. خلاصه اینکه فلاکتØŒ بدبختی و خطرات جانی و مالی و ناموسی بسیاری از زنان و کودکان و جنگ زده‌های عمدتا سوری را که از ترس داعش و به امید یافتن یک زندگی آرام و بی‌خطر به سمت اروپا سرازیر شده‌اند به شدت تهدید می‌کند. همین مسئله خبرنگار خبرگزاری رسمی چین(شین هوا) را به جمع مردم سوریه کشانده است. این خبرگزاری در گزارشی از دمشق با اشاره به این وضعیت می‌نویسد:  «اخبار مربوط به آوارگانی که به امید زندگی بهتر در اروپا جان خود را از دست می‌دهند این روزها در صدر گزارش رسانه‌ها قرار دارد اما برخی آوارگان سوری می‌گویند بی‌خانمانی واقعی در داخل سوریه نیست و هنگامی آغاز می‌شود که قدم در خاک کشور دیگر می‌گذارند.» بر اساس این گزارشØŒ «افرادی هستند که اروپا را فرصتی بزرگ و سرزمین رویاها تجسم می‌کنند اما بسیاری از آنها پس از ورود به اروپا متوجه می‌شوند که این تصورات خیالی باطل بیش نبوده است.» یک شهروند سوری که با وجود خطرات داعش حاضر به ترک کشورش نشده در این باره به خبرنگار شین هوا گفت:« چطور می‌توانم به کشوری بروم که هیچ اطلاعاتی درباره آن ندارم. ترجیح می‌دهم در سوریه بمیرم تا اینکه راهی اروپا بشوم. درست است که در مرکز اسکان آوارگان زندگی می‌کنم اما برای خود درآمدی دارم و احساس بی‌خانمانی نمی‌کنم. اگر به اروپا بروم هر لحظه و دقیقه احساس می‌کنم که آواره هستم.» اینکه چه اتفاقی در اروپا رخ داده و چه رفتاری با مهاجران سوری در این قاره سبز شده که برخی از سوری‌هاØŒ داعش‌های آدمخوار را به این چشم آبی‌ها ترجیح می‌دهندØŒ سوال مهمی است که قطعا با نوشتن و خواندن گزارش نمی‌توان به درستی درک کرد و پاسخی برای آن یافت شاید تحقیرØŒ مرگ تدریجی در غربت یا مواجهه رودر‌رو با حقیقت‌های تلخ موجود در اروپاØ› شاید هم نژاد پرستی مدرن و سیستماتیک در این قاره این عده از سوری‌ها را به این نتیجه رسانده که فرق زیادی بین تعصب کور داعشی و تعصب کور نژادپرستی نیست. منبع:کیهان