چند معجزه از امام محمد باقر (ع)

نودیها :  حُبابه والبیÙ‘ه یکÙ‰ از زن هاÙ‰ مؤ منه اÙ‰ بود، که در زمان حضرت رسول صلÙ‰ الله علیه و آله همیشه به حضور آن حضرت شرفیاب مÙ‰ شد و کسب فیض مÙ‰ نمود. همچنین در زمان امام محمÙ‘د باقر علیه السلام نیز چند مرتبه به محضر مبارک آن حضرت شرفیاب گردیده است . این زن مؤ منه ، پس از گذشت مدÙ‘ت ها، روزی خدمت امام باقر علیه السلام وارد شد، حضرت به او فرمود: اÙ‰ حُبابه! مدÙ‘تÙ‰ است که نزد ما نیامده اÙ‰ ؟ حُبابه اظهار داشت : اÙ‰ سرورم! کُهولت سنÙ‘ و ضعف جسم و سفیدÙ‰ موÙ‰ سرم و نیز غم و اندوهÙ‰ که دارم، مرا از زیارت شما باز داشته است . حضرت به حُبابه فرمود: جلو بیا. وقتÙ‰ حُبابه نزدیک امام محمÙ‘د باقر علیه السلام آمد،حضرت دست مبارک خود را روÙ‰ سر حبابه نهاد و دعائÙ‰ را زمزمه نمود، که ناگاه گیسوان حُبابه سیاه و چهره اش شاداب و جوان گشت . حبابه شادمان گردید و حضرت نیز تبسÙ‘مÙ‰ کرد و خوشحال شد.(۱) مسیح حجاز یکÙ‰ از اهالÙ‰ شام که به امام محمÙ‘د باقر علیه السلام بسیار علاقه مند بود و هر چند وقت یک بار به ملاقات و زیارت آن حضرت مÙ‰ آمد، در یکÙ‰ از زیارت هایش، چند روزÙ‰ در شهر مدینه منوÙ‘ره مریض شد و در بستر بیمارÙ‰ و در شُرف مرگ قرار گرفت. به یکÙ‰ از دوستان خود گفت :همین که من از دنیا رفتم، به امام باقر علیه السلام بگو تا بر جنازه ام نماز بخواند و در مراسم تدفین من نیز شرکت نماید. وقتÙ‰ که مرد شامÙ‰ وفات یافت، دوستش نزد امام علیه السلام آمد و وصیت او را به حضرت عرض کرد. حضرت فرمود: در دفن او عجله نکنید تا من بیایمØ› و سپس به سمت شام حرکت کرد. وقتی وارد منزل آن مرد شامی شد، در کنار بسترش نشست و دعائÙ‰ را زمزمه نمود، سپس او را با نام صدا کرد.ناگهان مرد شامÙ‰ در حالÙ‰ که پارچه اÙ‰ سفید، رویش انداخته بودند، حرکتÙ‰ کرد و پاسخ حضرت را داد. بعد از آن، حضرت او را نشانید و دستور داد تا شربتÙ‰ مخصوص، برایش تهیÙ‘ه کردند و به او خورانید. وقتی به طور کامل بهبود یافت، به حضرت عرض کرد: Ø£شهد Ø£نÙ‘ک حجÙ‘ه اللÙ‘ه علÙ‰ خلقه ... ، شهادت مÙ‰ دهم که تو حجÙ‘ت خداوند بر خلق جهانÙ‰ و مردم آن چه بخواهند باید در همه امور، به شما رجوع نمایند و هر که به غیر شما مراجعه کند، همانا او گمراه گشته است . پس از آن، امام باقر علیه السلام فرمود: اکنون جریان بازگشت خود را براÙ‰ این افراد بازگو کن؟ مرد گفت: هنگامÙ‰ که روح از بدن من پرواز کرد، مابین زمین و آسمان ندائÙ‰ رسید، که روح او را به کالبدش بازگردانید، زیرا محمÙ‘د بن علىّ علیهماالسلام درخواست حیات دوباره او را نموده است. (۲)   چشمه ای در دل کویر و نخلی خشکیده ولی پربار جابر بن یزید جُعفÙ‰ می گوید در یکÙ‰ از سال ها، به همراه حضرت باقرالعلوم علیه السلام رهسپار مکÙ‘ه معظÙ‘مه شدم .در بین راه، دو پرنده به سمت ما آمدند و بالاÙ‰ کجاوه امام محمÙ‘د باقر علیه السلام نشستند و مشغول سر و صدا شدند، من خواستم آن ها را بگیرم تا همراه خود داشته باشم، ناگهان حضرت با صداÙ‰ بلند فرمود: اÙ‰ جابر! آرام باش و پرندگان را به حال خود واگذار، آن ها به ما اهل بیت پناه آورده اند. عرضه داشتم : مولاÙ‰ من! مشکل و ناراحتÙ‰ آن ها چیست، که این چنین به شما پناهنده شده اند؟! حضرت فرمود: آن ها مدÙ‘ت سه سال است که در این حوالÙ‰ لانه دارند و هرگاه تخم مÙ‰ گذارند تا جوجه شود، مارÙ‰ در اطراف آن ها هست که مÙ‰ آید و جوجه هاÙ‰ آن ها را مÙ‰ خورد. اکنون پرندگان به ما پناهنده شده تا از خداوند بخواهم که آن مار را به هلاکت رساندØ› و من نیز در حقÙ‘ آن مار نفرین کردم و به هلاکت رسیدØ› و پرندگان در امان قرار گرفتند. جابر گوید: سپس به راه خود ادامه دادیم تا نزدیک اذان صبح به بیابانÙ‰ رسیدیمØ› حضرت پیاده شد و در حالی که مقدارÙ‰ از شن ها را کنار می زد چنین دعائÙ‰ را زمزمه مÙ‰ نمود: خداوندا! ما را سیراب و پاک گردان . ناگهان سنگ سفیدÙ‰ نمایان شد و امام علیه السلام آن سنگ را کنار زد و چشمه اÙ‰ زلال آشکار گردیدØ› از آن آب آشامیدیم و براÙ‰ نماز وضو گرفتیم . بعد از خواندن نماز، سوار شدیم و به راه خود ادامه دادیم تا آن که صبحگاهان به روستائÙ‰ رسیدیم، در کنار نخلستانÙ‰ توقف کردیم. حضرت کنار نخل خرماÙ‰ خشکیده ای آمد و خطاب به آن فرمود: اÙ‰ درخت خرما! از آنچه خداوند متعال در درون شاخه هاÙ‰ تو قرار داده، ما را بهره مند ساز. ناگهان دیدم درخت خرما، سرسبز و پربار شد و خود را در مقابل امام علیه السلام خم کرد تا ما به راحتÙ‰ میوه آن را بر چینیم. یک مرد عرب بیابان نشین که در همان حوالÙ‰ بود، وقتÙ‰ این معجزه را مشاهده کرد، خطاب به حضرت گفت: سحر و جادو کردی؟! امام علیه السلام در پاسخ به آن مرد به آرامÙ‰ فرمود: اÙ‰ مرد! به ما نسبت ناروا مده، زیرا ما از اهل بیت رسالت هستیم و هیچ کدام از ما ساحر و جادوگر نبوده و نیستیم، بلکه خداوند متعال از اسامÙ‰ Ø£عظم خود کلماتÙ‰ را به ما آموخته است که هر موقع هر چه را بخواهیم و اراده کنیم، به وسیله آن کلمات، خداوند متعال را مÙ‰ خوانیم و تقاضا میکنیم، آن گاه دعاÙ‰ ما به لطف او مستجاب خواهد شد. (۳) پی نوشتها: ۱. بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۲۸۴ به نقل از عیون المعجزات ص ۶۸. ۲. بحارالØ£نوار، ج‏۴۶، ص۲۳۴ به نقل از Ø£مالی شیخ طوسی، ص ۲۶۱. ۳. بحارالانوار، ج۴۶، ص۲۴۸ به نقل از خرائج مرحوم راوندÙ‰ ص۲۳۱.   جام نیوز به نقل از تبیان