انتظارØŒ واژه غریبی استØ› اما هستند کسانی که سال‌ها با این واژه خو گرفته‌اندØŒ مادران و همسرانی که با هر طلوع خورشید مقابل در خانه را به نیت بازگشتن فرزندشان آب‌وجارو می‌کنند. هنوز هستند مادرانی که با قاب عکس فرزندانشان  زندگی می‌کنند و کودکانی که امروز بزرگ شده‌اند و به یاد پدرانشان سنگ قبر شهیدان گمنام را هر روز شستشو می‌دهند و با حضور در کنار شهدای گمنام انتظار چندین‌ساله‌شان را تسکین می‌دهند. هنوز هستند مادرانی که با هربار شنیدن صدای زنگ سراسیمه می‌شوندØŒ انتظار آن‌ها زیاد نیستØŒ به یک پلاک و چند تکه استخوان هم بسنده می‌کنندØŒ همین که بدانند فرزندشانØŒ همسرشانØŒ پدرشان در کنارشان آرام گرفتهØŒ برایشان کافی است. انتظارØŒ واژه سخت و غریبی سخت است و تنها آن را می‌توان در چشمان مادران و همسران و فرزندان شهدای گمنام پیدا کرد.

به گزارش رجانیوزØŒ روز پنجشنبهØŒ روستای دررود نیشابور شاهد اتفاقی بود که بسیاری آن را معجزه دهه کرامت به فرزندان سادات خانواده‌ای چشم‌انتظار می‌دانندØ› خانواده‌ای که پس از ٣١سال هنوز چشم امید به بازگشت شهیدشان داشتند و پس از ٣١سال این فراق با حضور خانواده دررودی بر سر مزار شهیدشان به پایان رسید.

شهید گمنامی که در روستای محل زندگی‌اش آرام گرفت

روز پنجشنبه اعلام شد هویت یکی از شهدای گمنام دفاع مقدس که سال گذشته در دررود نیشابور به خاک سپرده شده‌، از طریق آزمایش DNA مشخص شده است. خبر خوش‌حال‌کننده‌ای بودØ› به‌ویژه وقتی فهمیدم این شهید گمنام در یکی از روستاهای نیشابور است. با حضور در روستای دررود نیشابور متوجه شدیم این شهید گمنامØŒ شهید سید‌علی‌اکبر حسینی فرزند سید‌ابراهیم است که نهم اسفند‌۶٢ در عملیات بدر شهید شده و سال گذشته به‌همراه یکی دیگر از شهدای گمنام در روستای دررود نیشابور آرامیده است.

وارد روستای دررود و منزل شهید سید‌علی‌اکبر حسینی شدیم. مسئولان شهر نیشابور و خانواده و بستگان شهید همه به دیدن همسر شهید رفته بودند تا به انتظار ٣١‌ساله این زن پایان بدهند. بنا بود سمیهØŒ دختر شهید که وابستگی عجیبی به پدرش داشتØŒ با این خبر مادرش را خوش‌حال کند و سرانجام این انتظار با جمله پدرم آمده استØŒ به پایان رسید... .

اشک شوق و فریاد خوش‌حالی در منزل شهید سید‌علی‌اکبر حسینی به پا شد. شهیدی که در ٢٣سالگی به‌عنوان نیروی بسیجی لشکرÛµ نصر از نیشابور اعزام شده بود و چهارم خرداد‌٩٣ هم‌زمان با روز شهادت امام موسی‌بن‌جعفر(ع) در شهر دررود یعنی همان شهر محل سکونت خانواده تدفین شده بود و امروز دیگر خانواده حسینی به یاد شهیدشان بر سنگ مزار این شهید گمنام آب نمی‌ریزندØ› بلکه می‌دانند آن شهید گمنام از امروز متعلق به خودشان است.

به‌همراه خانواده شهید حسینی‌، مسئولان نیشابورØŒ اصحاب رسانه و بستگان و مردم دررود نیشابور به پارک شهدای گمنام دررود رفتیمØ› کوهی که بر فراز آن پرچم یامهدی ادرکنی قرار داشت و پیکر دو شهید گمنام...

حالا دیگر یکی از شهدای گمنام به آغوش خانواده‌اش بازگشت و این فراق و چشم‌انتظاری ٣١ساله پایان یافت. شهیدی که دوست نداشت خانواده‌اش بیشتر از این اذیت شوند و ازطرفی دوست نداشت همرزم شهیدش را تنها بگذارد. به‌همین دلیل به نیشابور آمد تا هم در کنار خانواده‌اش باشد و هم در کنار همرزم شهیدش که گمنام مانده است‌.

خوابی که دختر شهید را به آغوش پدرش رساند

سمیهØŒ تنها دختر شهید سید‌علی‌اکبر حسینی در کنار مزار پدرش آرام نشسته ‌و گویی با پدرش خلوت کرده‌‌اند و حرف‌هایی از جنس پدرودختری می‌زنندØ› حرف‌هایی که سال‌ها در سینه دخترک جوان برای چنین روزی مانده است. با سمیه که هم‌کلام می‌شومØŒ از خوابی که سال گذشته دیده استØŒ تعریف می‌کند و می‌گوید: سال گذشته چند روز قبل از اینکه شهدای گمنام را به دررود نیشابور بیاورندØŒ خواب دیدم در یک حسینیه خیلی بزرگ تابوت دو شهید گذاشته‌اند و یکی از تابوت‌هایی را که روبه‌قبله بودØŒ نشانم دادند و گفتند این تابوت روبه‌قبله پدر شماست. در همان حال گفتم اینکه اسمی ندارد. نزدیک‌تر که رفتمØŒ روی تابوت با خط خوش نوشته شده بود شهید سیدعلی‌اکبر حسینی.فردای آن روز با مادرم تماس گرفتم و از ایشان پرسیدم در دررود خبری استØŸ که آنجا بود که فهمیدم قرار است دو شهید گمنام در دررود به خاک سپرده شوند.

وی ادامه می‌دهد: چهارم خرداد‌٩٣ روز شهادت امام موسی‌بن‌جعفر‌(ع) پیکر دو شهید گمنام دفاع مقدس وارد روستای دررود شد. خیلی بی‌تاب بودم. هرچه گفتم این شهید پدر من استØŒ کسی باور نکرد و می‌گفتند به خواب که اعتباری نیستØŒ نمی‌شود فقط به یک خواب بسنده کردØ› اما هنوز صحنه‌ای را که روی تابوت نوشته شده بود علی‌اکبر به یاد دارم. از آن‌زمان هروقت به دررود می‌آمدمØŒ ساعت‌ها بر مزار این شهید گمنام اشک می‌ریختمØ› چون به دلم برات شده بود که این شهید پدر من است. همه می‌گفتند تو داری خودت را اذیت می‌کنیØŒ اگر پدرت نباشدØŸ می‌گفتم به‌هرحال این شهید هم گمنام است و خانواده‌ای ندارد. من به‌جای خانواده‌اش به دیدارش می‌آیم و در این یک سال با این شهید به‌اندازه‌ای خو گرفتم که به این باور رسیدم پدرم است‌.

دختر شهید سید‌علی‌اکبر حسینی در‌حالی‌که چشمانش پرازاشک است و مدام آن‌ها را با دستانش پاک می‌کندØŒ می‌گوید: در تمام این سال‌ها فقط دو بار خواب پدر را دیدم. یک‌بار زمانی که فقط شش سال داشتم و دیدم درِ حیاط در می‌زنندØŒ در را باز کردمØŒ دیدم کسی نیستØŒ بعد دیدم یک نفر جلوی من زانو زدØŒ نگاه که کردمØŒ پدر بود که مرا در آغوش گرفت تا سال گذشته که دوباره خواب پدر را دیدمØ› اما کسی باور نمی‌کرد این شهیدØŒ پدر من باشد. پس از آزمایش‌ها هر روز منتظر خبر خوش بودمØŒ یک شب دیگر پدر به خوابم آمد و گفت: من از این بالا مراقبت هستم. این‌بار مطمئن‌تر شدم و به همسرم گفتم من مطمئنم که این شهید پدرم است.

آخرین باری که رفتØŒ به دلم الهام شده بود که برنمی‌گردد

همسر شهید سید‌علی‌اکبر حسینی می‌گوید: اولین یادواره شهید که برگزار شدØŒ خیلی دلم گرفته بود. بعد از یادواره چندین شب‌ عروسی‌مان را خواب دیدم. حال‌وهوای عجیبی داشتم. هنوز هم هر وقت به آن خواب فکر می‌کنمØŒ حال خوبی به من دست می‌دهدØ› حالی که حتی در کربلا و مکهØŒ من به آن نرسیدم و بعد از خواب دخترم حال‌وهوای عجیبی به همه ما دست دادØŒ تاجایی که هر روز منتظر خوش‌خبری بودیم و امروز آرزوی دیرینه من و فرزندانم برآورده شد.

وی می‌افزاید: در تمام این سال‌ها در تنهایی‌هایم به یاد علی‌اکبر و خاطرات خوبی که داشتیمØŒ گریه می‌کردم و امروز شاهد خبر خوشی بودم که امیدوارم طعم آن را تمام خانواده شهدای گمنام بچشند. به شهیدم تبریک می‌گویم که بعد از ٣١سال به شهر خودش برگشته و از این اتفاق خیلی خوش‌حالم.

همسر شهید حسینی با اشاره به اینکه همسرش سالÛ¶Ù£ در جزیره مجنون به شهادت رسیده استØŒ اظهار می‌کند: زمانی که رفت سربازیØŒ پسرم را باردار بودم. قرار بود کفیل پدرش شودØ› اما به‌دلیل اینکه جنگ بودØŒ گفتند باید به خدمت بروی‌. من با این موضوع مشکلی نداشتمØ› چون برای دفاع از کشور باید می‌رفت. اما من وابستگی زیادی به علی‌اکبر داشتمØ› ‌به‌قدری که یک شب بدون علی‌اکبر طاقت نمی‌آوردم. در تمام این سال‌ها خدا به من صبر و تحمل داد.

وی می‌گوید: من و علی‌اکبر تنها سه‌سال‌ونیم با هم زندگی کردیم که حاصل آن یک پسر و دختر استØ› اما این چندسال برای من به اندازه هزاران سال ارزش داشت. خاطرات خوبی با هم داشتیم. علی‌اکبر حتی مهریه‌ام را که بیست تومان بودØŒ با فروش قالیچه‌هایش داد و برایم به چهارده تومان یک زمین خرید و به نامم زد.

سربازی‌اش را در کردستان بود و پنج ماه بعد مجدد به جزیره مجنون رفت. آخرین باری که به جبهه رفتØŒ پسرم محمد‌مهدی چهارساله و دخترم سمیه پنج‌ماهه بود. هیچ‌وقت آخرین دفعه‌ای را که می‌خواست به جبهه برودØŒ فراموش نمی‌کنم. آن‌شب تا صبح بیدار بودیم و هردو گریه می‌کردیم. می‌گفتم نگرانمØŒ احساس می‌کنم می‌خواهد اتفاقی بیفتد. آن‌شب گفت شش تومان دیگر از قباله‌ات ماندهØŒ آن را به من می‌بخشی و من هم بخشیدم‌. هوا که روشن شدØŒ رفت و دیگر برنگشت. انگار به هردو نفرمان الهام شده بود که دیدار مجددی وجود ندارد و عید نوروز همان سالÛ¶Ù£ خبر مفقودشدن علی‌اکبر را برایم آوردند.

شهیدی که همه خوابش را دیدند

داماد شهید علی‌اکبر حسینی نیز می‌‌گوید: روزی که شهدای گمنام را به دررود آوردندØŒ در مسجد جامع درخواست کردیم با توجه به خوابی که همسرم دیده استØŒ عکس پدرش در کنار تابوت شهدای گمنام باشد. پس از مراسم یکی از بانوانی که از مشهد آمده بودØŒ گفت شب قبل یکی از شهدای گمنام را در خواب دیده و همین موضوع سبب شده است او به دررود بیاید. عکس شهید علی‌اکبر حسینی را که می‌بیندØŒ می‌گوید: من همین شهید را در خواب دیدم‌.

تدفین شهدای گمنام بر اساس یگان و استان اعزامی صورت می گیرد

نماینده کمیته جستجوی مفقودین نیروهای مسلح خراسان‌رضوی در حاشیه دیدار خانواده شهید علی‌اکبر حسینی با شهیدشان در گلزار شهدای دررودØŒ گفت: سال گذشته بعد از مراجعه خانواده شهید براساس الهام قلبی در خواب ازسوی شهیدØŒ این خانواده جهت انجام آزمایش دی‌ان‌ای به ستاد معراج شهدای مرکز معرفی شدند و طی اعلام مرکز تحقیقات ژنتیک انسانی نمونه‌گیری که از همسر و دختر شهید به‌‌نام سمیه‌سادات حسینی انجام شد و با تطبیق نمونه‌هاØŒ رابطه پدر‌وفرزند به‌صورت ١٠٠‌درصد تایید شد.

محمد احراری اظهار کرد: بعد از اعلام مرکز تحقیقات ژنتیک انسانی به ستاد معراج شهدای مرکز براساس نمونه‌گیری‌هایی که از شهدای گمنام تدفین شده و تطبیق آن‌ها روشن شد شهیدی که در دررود یعنی همان شهر محل سکونت خانواده تدفین شده استØŒ شهید علی‌اکبر حسینی است و شهدا با این رخداد طیب‌بودن خود را بار دیگر به ما نشان دادند و این چیزی جز اعجاز نخواهد بود.

وی تصریح کرد: مدتی به‌دنبال تدفین شهدای گمنام در استان خراسان‌رضوی بودیمØ› اما اعلام شد طبق دستور مقام معظم رهبری مبنا بر این است که شهدای گمنامی که تفحص می‌شوندØŒ براساس یگان و استانی که هستندØŒ در همان استان تشییع و به خاک سپرده شوند و درایت مسئولان این بوده است تا خانواده‌ها از نگرانی درآیند و حتی اگر عزیزانشان هم دفن شده باشندØŒ آن‌ها را شناسایی کنیم‌.

وی عنوان کرد: در دهه کرامت بالاترین عیدی بود که امام‌رضا(ع) به خانواده سادات‌حسینی داد و اینجا چه سنگ مزار شهید گمنام باشدØŒ چه شهید سید‌علی‌اکبر حسینیØŒ برای مردم تا ابد زیارتگاه است و خوشبختانه جابه‌جایی پیکر مطهر شهید را نداریمØ› چون در شهر خودش به خاک سپرده شده است و این خانواده پس از زیارت می‌توانند سنگ مزار را به‌نام شهیدشان تعویض کنند.

در مسیر برگشت از روستای دررود نیشابور فقط به این فکر می‌کردم که ای کاش تمام مادران و همسران و فرزندان شهدای گمنام از چشم‌انتظاری رهایی پیدا کنند و کاش فراق همه آن‌ها با در‌آغوش‌گرفتن حتی چندتکه استخوان از فرزندشان یا سنگ مزار شهیدشان به پایان برسدØ› چرا‌که انتظار سخت است و زمانی سخت‌تر می‌شود که ندانی هنوز باید منتظر بمانی یا نه‌... .

منبع: روزنامه شهرآرا

برگرفته از رجا نیوز