سالمندان پیدا کردن عامل عفونت کمی دشوار است و امروزه رشته‌ای از پزشکی را به طب سالمندان اختصاص داده‌اند. متخصصان طب سالمندی بهتر می‌توانند به بررسی بیماری‌های سالمندان بپردازند. به گزارش سلامت نیوزØŒ دکتر حمید عمادی-متخصص بیماری‌های عفونی و عضو هیات‌علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در هفته نامه سلامت نوشت: نشانه‌های بیماری‌های عفونی در سالمندان تا حدودی با نشانه‌های بیماری‌های عفونی در سایر گروه‌های سنی متفاوت استØ› یعنی یک بیماری عفونی مشترک ممکن است بین افراد جوان و سالمند به Û² شکل کاملا متفاوت بروز ‌کند و این مساله می‌تواند باعث سردرگمی پزشکان شود. مثلا وقتی یک جوان دچار عفونت ادراری می‌شودØŒ معمولا با علایمی مانند تکرر و سوزش ادرار مواجه می‌شویم ولی در سالمندان ممکن است چنین علایمی وجود نداشته باشد. مثلا سالمندی که دچار عفونت ادراری استØŒ گاهی ناگهانی و بدون هیچ علامت بارزی در دستگاه ادراریØŒ افت سطح هوشیاری پیدا می‌کندØŒ علامتی که هیچ ارتباطی با عفونت ادراری ندارد. به همین دلیل در سالمندان پیدا کردن عامل عفونت کمی دشوار است و امروزه رشته‌ای از پزشکی را به طب سالمندان اختصاص داده‌اند. متخصصان طب سالمندی بهتر می‌توانند به بررسی بیماری‌های سالمندان بپردازند. در «سالمندان» این هفته با برخی از مقتضیات رایج‌ترین عفونت‌های دوران سالمندی آشنا خواهید شد. عفونت ادراری یکی از عفونت‌های شایع در سالمندانØŒ عفونت ادراری است. پروستات مردان بعد از ÛµÛ°-Û´Û° سالگی شروع به بزرگ شدن می‌کند. مجرای ادرار از وسط این غده عبور می‌کند و پروستات بزرگ‌شده به مجرا فشار می‌آورد و مانع از عبور ادرار می‌شود و ادرار داخل مثانه می‌ماند. ادرار استریل است ولی وقتی راکد بماندØŒ باکتری‌ داخل آن جمع می‌شود و عفونت ادراری ایجاد می‌کند. گاهی هم عفونت ادراری به دنبال بیماری دیابت به‌وجود می‌آید. افراد در اثر دیابت دچار بی‌حسی در اندام‌ها می‌شوند. عملکرد مثانه هم ضعیف می‌شود و فرد نمی‎تواند ادرارش را به خوبی تخلیه کند. در زنان یائسه نیز خشکی واژن فرد را مستعد عفونت ادراری می‌کند. افتادگی رحم و زایمان‌های مکرر نیز باعث افتادگی مثانه و تخلیه نشدن مثانه می‌شود که این نیز می‌تواند علت عفونت ادراری باشد. عفونت گوارشی عفونت‌های روده‌ای یا گوارشی در سالمندانی که توان فیزیکی خوبی ندارند و نمی‌توانند بهداشت فردی خود را رعایت کنندØŒ بیشتر دیده می‌شود. البته ضعف سیستم ایمنی به رعایت نکردن بهداشت کمک و شرایط را برای فعالیت عوامل بیماری‌زا مهیا می‌کند. سالمندان به دلایل مختلف از آنتی‌بیوتیک استفاده می‌کنند و مصرف زیاد آنتی‌بیوتیک در دوران سالمندی نیز آنها را مستعد نوعی اسهال به نام کلیستریدیوم دیفیسیل می‌کند. این نوع از اسهال شدید است و خیلی زود باعث کم‌آبی بدن می‌شود. اگر سالمند در آسایشگاه باشد و به این نوع از اسهال مبتلا شودØŒ ممکن است بیماری را به سالمندان دیگر نیز انتقال دهد. عفونت بافتی سالمندانی که به هر دلیلی نمی‌توانند حرکت کنند و باید در بستر بمانندØŒ در معرض ابتلا به زخم بستر هستند. زخم بستر در جاهایی از بدن ایجاد می‌شود که عضلات و پوست بین استخوان و تشک قرار دارند. نواحی‌ای مانند استخوان خاجیØŒ آرنجØŒ شانهØŒ پشت ساق و... تحت بیشترین فشار هستند. فشار باعث می‌شود خونرسانی در بافت انجام نگیرد و زخم ایجاد شود. زخم بستر در سالمندان زیاد دیده می‌شود. البته به‌دلیل بی‌حسی‌ای که در اثر فشار به‌وجود می‌آیدØŒ معمولا بیمار متوجه آن نمی‌شود و اگر مراقب بیمار نسبت به آن بی‌توجه باشدØŒ ممکن است زخم‌ عفونت کند. زخم بستر عفونی‌شده مشکل‌ساز است و باید خیلی زود درمان شود چون احتمال از بین رفتن بافت وجود دارد. عفونت تنفسی شاید شیوع عفونت تنفسی در سالمندان بیشتر از جوانان نباشد ولی از آنجا که سیستم ایمنی بدن سالمندان ضعیف استØŒ عضلات تنفسی‌شان عملکرد خوبی ندارند و قادر به تنفس عمیق و سرفه‌کردن نیستندØŒ عفونت تنفسی در آنها شدیدتر است و خیلی هم دیر بهبود می‌یابد. یکی از عفونت‌هایی که در سالمندان بیشتر دیده می‌شودØŒ عفونت سل ریوی است. میکروب سل ممکن است در بدن هرکسی غیرفعال وجود داشته باشد ولی در سالمندان به‌دلیل افت قوای سیستم ایمنیØŒ احتمال عود و فعال شدن میکروب وجود دارد. بهترین برخورد با بیماری‌های عفونی سالمندان سالمندان باید قبول کنند که دیگر جوان نیستند و باید مراقب خود باشند و نباید کارهایی انجام ‌دهند که باعث تضعیف سیستم ایمنی و ابتلا‌یشان به عفونت ‌شود. ورزش سنگین و فعالیت بدنی و فیزیکی زیادØŒ بی‌خوابیØŒ گرسنگیØŒ مسافرت زیادØŒ استرس و... برای سالمندان مناسب نیست و سیستم ایمنی را ضعیف‌تر می‌کند. بخش مهمی از مراقبت از سالمندان بر عهده اطرافیان آنهاست. سالمندانی که نمی‌توانند از خود مراقبت کنندØŒ خیلی زودتر به بیماری مبتلا می‌شوند و طول عمر کمتری خواهند داشت بنابراین مراقب یا مراقبان سالمند باید ویزیت‌های دوره‌ای سالمند را دقیق انجام دهند تا در صورت شک به بیماری یا عفونتØŒ درمان سریع‌تر آغاز شود. همچنین هرگونه علامتی را جدی بگیرند و آن را به حساب سالمندی نگذارند. اگر سالمند اصلا قادر به حرکت نیستØŒ باید مدام او را جابجا کرد یا نقاطی از بدن که تحت فشار هستندØŒ ماساژ داد. این کار باعث جریان یافتن خون در بافت‌ها و جلوگیری از بروز زخم بستر می‌شود. مصرف آنتی‌بیوتیک حتی‌الامکان باید محدود شود. پزشکان باید به این نکته توجه داشته باشند. همچنین مراقبان سالمند هم نباید آنتی‌بیوتیک را در اختیار سالمندان قرار دهند یا خودسرانه آن را تجویز کنند. بیماری‌هایی مانند بزرگی پروستات در مردان و خشکی واژن و افتادگی مثانه در زنان باید درمان شود. همه سالمندان بهتر است تحت‌نظر متخصص سالمندان باشندØŒ این متخصصان بیشتر با خصوصیات روانی و جسمانی این گروه سنی آشنایی دارند منبع:سلامت نیوز