در حالی که قریب به دو روز از طوفان و سیل شدید در برخی از شهرهای کشور می‌گذردØŒ همچنان اخبار ضد و نقیضی از میزان خسارت‌های برجامانده و تعداد مجروحین و زخمی‌ها مخابره می‌گردد و بر اساس گزارش‌های واصله بر آمار تلفات این بلای طبیعی افزوده می شود. اینکه حوادثی از قبیل سیلØŒ زلزلهØŒ طوفانØŒ صاعقه و ... طبیعی است و به واسطه تغییرات زیست محیطی برای هر کشوری ممکن است رخ دهد شکی نیست اما چه غفلت هایی صورت می گیرد که یک حادثه طبیعی با چنین آماری از مرگ و میر روبرو می شود. سازمان هواشناسی متهم ردیف اولØ› تجربه ثابت کرده در چنین حوادثیØŒ سازمان هواشناسی متهم ردیف اول است و در نخستین گام انگشت اتهامات به سوی این سازمان نشانه می رود که چرا وقوع این حوادث از قبل پیش بینی نشده بود. منتقدان سازمان هواشناسی در این باره می نویسند: «سازمانی که مسئولیت اعلام بدی و خوبی و درجه هوا و ... را برعهده دارد مطمئنا باید این پدیده طبیعی را نیز به خوبی پیش بینی کند. خسارت های زیادی که به استان های تهران و البرز و مازندران وارد می آید را چه کسی عهده دار خواهد بودØŸ درست همین چند ماه پیش بود که مجلس شورای اسلامی تمامی مسئولان سازمان هواشناسی را دعوت کرد تا علت ناموفق بودن خود را در امر اطلاع رسانی طوفان هایی که تهران را در آغوش می گیردØŒ عنوان کنند.» هواشناسی: مشکل از پیش بینی نیستØ› اطلاع رسانی ضعف دارد اما محمد اصغری کارشناس هواشناسی صبح امروز و در برنامه زنده رادیویی مدعی شد که کارشناسان این سازمان و حتی خود او در برنامه های مختلف وقوع این طوفان های اخیر را پیش بینی کرده بودند اما با این وجودØŒ ضعف در اطلاع رسانی عامل اصلی عمق گرفتن فاجعه چند روز گذشته بود. به گفته اصغری می‌بایست مکانیزمی طراحی شود که بلافاصله پس از پیش بینی سازمان هواشناسی در چنین شرایطیØŒ تمامی نهادهای ذیربط از جمله هلال احمر و آتش نشانی و اورژانش و پلیس و شهرداری‌ها و ... برای خدمت رسانی به مردم و کاهش عمق فاجعه به خط شوند. آیا همه تقصیرها به گردن سازمان هواشناسی استØŸ! اگر فرض را بر عدم اطلاع رسانی صحیح و یا حتی ضعف در پیش بینی از سوی سازمان هواشناسی قرار دهیمØŒ این سوال مطرح می شود که آیا سایر نهادهای مسئول در حین وقوع حادثه و پس از آن توانستند به خوبی به مدیریت بحران تن دهند و از پسِ آن برآیندØŸ! آمارهای ضد و نقیضØŒ اخبار متفرقهØŒ مصاحبه متعد مقامات مسئول و ... از جمله آسیب هایی است که متاسفانه در چنین شرایطی گریبان مسئولان ذیربط را می گیرد. لزوم تعیین سخنگو برای حوادث غیر مترقبه نماینده هلال احمر یک گزارش مجزا از میزان خسارت و آمار کشته ها و مجروحین می دهد و فرمانده پلیس راه و مسئولین آتش نشانی و ... گزارش متفاوتی دیگر و همین ضد و نقیض بودن اخبار است که بیش از هر چیز التهاب را به جامعه تزریق می کند و شاید یک حادثه کوچک که با کمی مدیریت می توانست آثار روانی کمتری بر جامع باقی بگذاردØŒ با یک سوØ¡ مدیریت و یا هجمه مدیریتی به یک بحران اجتماعی تبدیل می شود! پر بیراه نیست که اهالی رسانه و مردم انتظار داشته باشند در چنین شرایطیØŒ تمامی مسئولان درگیر حادثهØŒ یک نفر را به عنوان سخنگو انتخاب کنند تا همه اخبار تنها و تنها از سوی همان فرد با رسانه ها و افکار عمومی در میان گذاشته شود تا از تشتت اخبار حاشیه‌ای و سردرگمی مردم حادثه دیده جلوگیری گردد. ضرورت پیوند سازمان هواشناسی با سایر سازمان‌ها درگیر/ سطح و درجه هشدارها یکسان است! از سوی دیگر به نظر می رسد که سازمان های درگیر با حوادث اینچنینی بیش از پیش باید با یکدیگر هماهنگ باشند و در راس آنها باید سازمان هواشناسی قرار گیرد. به عبارت دیگر این «هواشناسی» است که باید پیش بینی حوادث و درجه بندی آن می تواند سطح هشدار را طبقه بندی و به سازمان های مرتبط و رسانه ها ارجاع دهدØ› اما نکته حائز اهمیت در این بین سرعت عمل است. سرعتی که متاسفانه حلقه مفقوده چنین حادثه هایی تا کنون بوده و بارها و بارها شاهد بوده ایم که هواشناسی پس از وقوع سانحه مدعی شده که پیش بینی این حادثه را کرده بودØŒ اما به دلیل عدم سرعت مناسب در ایجاد هماهنگی و اطلاع رسانی ناصواب بین اهالی رسانه و جامعهØŒ بار تخریب آنها بیش از حدِ قابل پیش بینی بوده است. در پایان بار دیگر تاکید می گردد که تنها «اندکی مدیریت» می تواند در برابر موجی از سوانح طبیعی بایستد به شرط آنکه سه حلقه مدیریتØŒ اطلاع رسانی و هماهنگی با چاشنی سرعت عمل بتوانند در کنار یکدیگر به ایفای نقش بپردازند.