✍️ نویسنده: 3

کنجکاوی یکی از ویژگی‌های کودکان است و براساس آن کودک دوست دارد هر چیزی را به دست بیاوردØŒ توصیه می‌شود والدین نسبت به جیغ زدن کودک به ویژه تا یک سالگیØŒ بی‌تفاوت باشند تا او یاد بگیرد که نمی‌تواند هر چه را می‌خواهد به دست بیاورد.

بدرالسادات همایونیانØŒ روانشناس کودک در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری فارسØŒ در پاسخ به سؤال یکی از شهروندان درباره پرخاشگری کودک دو ساله‌اشØŒ اظهار داشت: کودکان علاوه بر رشد جسمانیØŒ در حال تکامل هستند و براساس آنØŒ رفتارهای کنجکاوانه‌ای از خود نشان می‌دهند. این کنجکاوی گاهی نسبت به محیط اطراف است و در صورتی که والدین ندانند باید با کودک خود چگونه برخورد کنندØŒ می‌تواند پیامدهایی مانند پرخاشگری از سوی کودک همراه داشته باشد.

این متخصص بهداشت روانØŒ با بیان ویژگی‌های کودکان دو ساله گفت: سن دو سالگی حساسیت‌های خاص خود را دارد و کودکان در این سن با شب‌ادراریØŒ ناخن‌ جویدن و پرخاشگری مواجه می‌شوند.

وی افزود: برای اینکه پرخاشگری کودک دو ساله را به حداقل برسانیمØŒ باید رفتاری مناسب با سن او نشان دهیمØŒ مثلاÙ‹ والدین به کودکی که تمایل به گرفتن اشیاØ¡ گرانقیمت یا خطرناک داردØŒ بگویند که نمی‌تواند به این شیØ¡ دست بزندØŒ منتها باید جانشین‌سازی کرده و شیئی که خطرناک نیست را به کودک بدهند. کودک با این رفتار والدین می‌آموزد که نمی‌تواند به هر چیزی که می‌خواهد دست بزند.

این روانشناس کودک ادامه داد: حل مشکلØŒ همیشه دشوارØŒ اما پیشگیری و پیش‌بینی آن آسان‌تر است. برخی والدینØŒ آسان‌گیرØŒ برخی سخت‌گیر و برخی حد تعادل را رعایت می‌کنند. بهترین شیوه فرزندپروری آن است که برای کودک محدودیت‌هایی قائل شویم تا بر اساس آنØŒ کودک بداند چه کاری را می‌تواند انجام دهد و چه کاری را نمی‌تواند انجام دهد.

همایونیان در پاسخ به سؤال دیگری دباره داشتن بهترین واکنش به جیغ زدن کودک یک‌ساله اظهار داشت: بهتر است والدین توجه خود را معطوف به شیØ¡ یا موضوعی دیگر کنند و نسبت به جیغ زدن کودک یک ساله بی‌توجه باشند. کودک باید یاد بگیرد که نمی‌تواند هر چیزی را به دست بیاورد. همچنین باید به زبان کودک با او صحبت کرد و برای قانع کردن او از روش‌هایی که توانایی درک آنها را دارد استفاده کرد.

وی ادامه داد: نه گفتن نه تنها در کودکیØŒ بلکه در بزرگسالی موجب لجبازی می‌شودØŒ بهتر است به جای نه گفتن مستقیم به کودکØŒ راهکار ارائه دهیم.

این متخصص حوزه بهداشت روان تصریح کرد: یکی از روش‌هایی که می‌توان با آن کودک را متقاعد کردØŒ مشارکت او در فعالیت‌هایی است که برای سن او مجاز استØŒ مثلاÙ‹ می‌توان از کودک درباره وعده اصلی غذا یا میان‌وعده اظهارنظر خواست و اگر غذایی را که خود او انتخاب کرده است باب میلش نیستØŒ باید به او بگوییم که این انتخاب خود او بوده است و گزینه دیگری وجود ندارد. این رفتار والدین موجب می‌شود تا کودک بداند که باید نسبت به انتخاب و تصمیم‌گیری‌اش دقت کند و مسئولیت رفتارهای خود را بپذیرد.

وی با تØ£کید دوباره نسبت به رفتارهای مناسب با کودکØŒ خاطرنشان کرد: اگر والدین بدانند با چه زبان و شیوه‌ای باید با کودک خود رفتار کنندØŒ کودک به جیغ و داد و گریه روی نمی‌آورد و تعامل و ارتباط مناسبی با والدین و محیط خود برقرار می‌کند.