مجله نودیها : کربلا و واقعه عاشورا به عنوان یک نقطه عطف مهم در تاریخ اسلامØŒ همواره مورد هجوم تحریفات و بازخوانی‌های غیر اصیل بوده است. تقریباÙ‹ در صدسال گذشته علمای شیعه نسبت به امر تحریف در عاشورا و مقاتل اهتمام ورزیدند و سعی کردند در پروژه عاشورا پیرایی خودØŒ این واقعه را از تحریف و جعلیات پاک کنند. کتاب «حماسه حسینی» شهید مطهری از مهم‌ترین آثاری است که به جنگ با تحریفات عاشورایی رفته است.

در ادامه بخشی از این کتاب را می‌خوانیم.

باید بر دروغ‌هایی که بر عاشورا بستندØŒ گریه کرد

انسان وقتی که در تاریخ نگاه می‌‏کندØŒ می‌‏بیند که به سر این حادثه چه‏‌ها آورده‌‏اند! به خدا قسم حرف حاجی نوری حرف راستی است. می‏‌گوید امروز اگر کسی بخواهد بر امام حسین علیه‌السلام بگریدØŒ بر این مصیبت‌هایش باید بگریدØŒ بر این تحریف‌ها و مسخ‌ها و دروغ‌ها باید بگرید. کتابی است معروف به نام «روضه الشهداء» از ملاحسین کاشفی. حاجی فرموده بود که این داستان زعفر جنÙ‘ی و داستان عروسی قاسمØŒ اول بار در کتاب این مرد آمده است. حقیقت این است که من این کتاب را ندیده بودم. خیال می‏‌کردم در آن یکی دو تا از این حرف‌هاست. بعد که این کتاب را که به فارسی هم هست و تقریباÙ‹ در پانصد سال پیش تØ£لیف شده است خواندم دیدم از این داستان‌ها زیاد است.

تحریف‌نامه‌ای به نام روضه‌الشهدا

ملاحسین کاشفی مردی است که واعظ هم هستØŒ اتفاقاÙ‹ این بی‌‏انصاف مرد باسوادی هم بوده استØŒ کتاب‌هایی هم داردØŒ صاحب انوار سهیلی است‏ که خیلی عبارت پردازی کرده و می‌‏گویند کلیله و دمنه را خراب کرده است. به هر حال مرد باسوادی بوده است. تاریخش را که انسان می‏‌خواندØŒ معلوم نیست که او شیعه بوده یا سنی و مثل اینکه اساساÙ‹ یک مرد بوقلمون صفتی هم بوده استØŒ در میان شیعه‌‏ها خودش را یک شیعه صد در صد نشان می‏‌داده و در میان سنی‌‏ها خودش را حنفی نشان می‌‏داده است. اصلÙ‹ا اهل بیهق و سبزوار است. سبزوار مرکز تشیع بوده است و مردم آن هم فوق‌العاده متعصب در تشیع. اینجا که در میان سبزواری‌ها بودØŒ یک شیعه صد در صد شیعه بود. بعد می‌‏رفت هراتØŒ آنجا که می‌‏رفتØŒ به روش اهل تسنن بود.

این مردØŒ واعظ هم بوده است. چون در سبزوار بودØŒ ذکر مصیبت می‏‌کرد. کتابی نوشته است به فارسی. اولین کتابی که در مرثیه به فارسی نوشته شده همین کتاب روضه‌الشهداØ¡ است که در پانصد سال پیش نوشته شده استØŒ چون وفات کاشفی در Û¹Û±Û°ØŒ اوایل قرن دهمØŒ بوده است و این کتاب یا در اواخر قرن نهم هجری نوشته شده است یا در اوایل قرن دهم. قبل از این کتاب مردم به منابع اصلی مراجعه می‌‏کردند.

شیخ مفید (رضوان اللÙ‘ÙŽه علیه) ارشاد را نوشته است و چقدر متقن نوشته است. ما اگر به ارشاد شیخ مفید خودمان مراجعه کنیمØŒ احتیاج به منبع دیگر نداریم. در تواریخ اهل تسننØŒ طبری نوشته استØŒ ابن اثیر نوشته استØŒ یعقوبی نوشته استØŒ ابن عساکر نوشته استØŒ خوارزمی نوشته است. من نمی‌‏دانم این بی‌‏انصاف چه کرده است! من وقتی این‏ کتاب را خواندمØŒ دیدم حتی اسم‌ها جعلی استØ› یعنی در میان اصحاب امام حسین اسم‌هایی را می‌آورد که اصلÙ‹ا چنین آدم‌هایی وجود نداشته‏‌اندØ› در میان دشمن‌ها اسم‌هایی می‏‌برد که همه جعلی استØ› داستان‌ها را به شکل افسانه در آورده است.

مارجای اسم «روضه‌خوانی» چیستØŸ

چون این کتاب اولین کتابی بود که به زبان فارسی نوشته شدØŒ مرثیه خوان‌ها که اغلب بی‌سواد بودند و به کتاب‌های عربی مراجعه نمی‌‏کردندØŒ همین کتاب را می‏‌گرفتند و در مجالس از رو می‌‏خواندند. این است که امروز مجلس عزاداری امام حسین را ما «روضه‌خوانی» می‏‌گوییم. در زمان امام حسین روضه‌خوانی نمی‏‌گفتندØŒ در زمان حضرت صادق هم روضه خوانی نمی‌‏گفتندØŒ در زمان امام حسن عسکری هم روضه خوانی نمی‌‏گفتندØŒ بعد در زمان سیدمرتضی هم روضه خوانی نمی‌‏‌گفتندØŒ در زمان خواجه نصیرالدین طوسی هم روضه خوانی نمی‌‏گفتند. از پانصد سال پیش به این طرف اسم این کار شده «روضه خوانی». روضه خوانی یعنی خواندن کتاب روضه الشÙ‘هداØ¡ØŒ همان کتاب دروغ.

از وقتی که این کتاب در دست و بال‌ها افتادØŒ دیگر کسی تاریخ واقعی امام حسین را مطالعه نکرد و شد افسانه سازیِ روضه الشهداØ¡ خواندن. ما شدیم روضه‌خوانØŒ یعنی روضه الشهداØ¡ خوانØŒ یعنی افسانه‏‌ها را نقل کردن و به تاریخ امام حسین توجه نکردن. گفت:«وÙŽ زادÙŽتِ التÙ‘ÙŽنÙ’بورُ نÙŽغÙ’مÙŽهÙ‹ اخÙ’ری‏»؛ بعد در شصت هفتاد سال پیشØŒ مرحوم ملا آقای دربندی پیدا شد. تمام حرف‌های روضه‌الشهداØ¡ را به اضافه یک چیزهای دیگرØŒ همه را یک‌جا جمع کرد که دیگر واویلاست! واقعاÙ‹ به اسلام باید گریست.

فارس