✍️ نویسنده: 4
- علائم خفیف دستگاه تنفسی فوقانیØŒ تب
- سرفهØŒ خستگیØŒ میالژی بدون تنگی نفس و افت اکسیژن
- داشتن علائم گوارشی
- از بین رفتن حس بویایی یا چشایی
- شواهد بیماری شدید نداردØŒ تنگی نفس شدید ندارند.
- اقدامات پیشنهادی: داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی NSAID و استامینوفن جهت تب یا میالژی
- اقدامات موردی بر اساس شرایط: هیدروکسی کلروکینØŒ کورتیکواستروییدØŒ فاویپیراویر و اینترفرون
- داروهایی که نباید تجویز شود: آزیترومایسینØŒ داکسی سیکلینØŒ لوپی ناویر/ریتوناویرØŒلووفلوکساسین
- هنوز اثری بر مورتالیتی یا بستری بیمارستان یا درگیری ریوی ثابت نشده است. در صورت ضرورت به عنوان ضد ویروس/ضد التهاب صرفا در شروع بیماری با لحاظ بیماری زمینه ای و توجه به آریتمی داده شود.
- هنوز اثری بر مورتالیتی یا بستری بیمارستان یا درگیری ریوی ثابت نشده است. در صورت ضرورت به عنوان داروی آنتی ویرال با لحاظ بیماری زمینه ای داده شود.
- در بارداری توصیه نمی شود و در خانمهای سنین باروری جهت تراتوژنیسته آگاهی داده شود. مراقب تداخلات دارویی باشیم ترجیحا در روزهای اول بیماری (فاز ویروسی) داده شود.
- در افراد نارسایی کبد و کلیه واسید اوریک بالا داده نشود.
- نیاز به مطالعات بیشتر است.
- ویتامین C, ویتامین Zinc ,D وسلنیوم اثر ثابت شده ای ندارد .
- نیاز به مطالعات بیشتر است.
- شروع علایم پنومونی یا هیپوکسی
- احساس گیجی یا افت هوشیاری
- خلط خونی
- اختلالات همودینامیک
- در صورت تب مداوم(بالای Û´ روز) و بازگشت تب
- علایم تنگی نفس, تشدید بی اشتهایی, بی قراری شدید (علائم هیپوکسی)
- در حین بستری موقت ویزیت روزانه وسط پرشک الزامی است.
- اندازه گیری تب و اکسیژن الزامی است.
- بیماران با اکسیژن Ù©Ù تا Ù©Û´ و یا درگیری ریه کمتر از ÛµÙ درصدØŒ کاندید ترریق آنتی ویروسی یا کورتیکواسترویید و هیدراتاسیون و بررسی آزمایشگاهی اشباع اکسیژن روزانه بررسی شود.
- دقت بر علایم آزمایشگاهی شروع فاز التهابی شدید (افرایش CRP, تب که که با مصرف کورتیکواستروییدها قطع نمی‌شود, شدید لنفوپنی)
- آزمایشات CBC diff وCRP بنا به شرایط روزانه یا یک در میان چک شود.
- آزمایشات اولیه AST,ALT BUN/Cr در ابتدای پذیرش چک شود تا دوز داروها Adjust یا قطع شود و براساس شرایط بالینی می‌توان در روز های بعد تکرار کرد.
- دادن آنتی کوآگولان ها براساس شرایط بالینی بیمار در بیماری که هیپوکسی شدید ندارد و فعالیت روزانه محدود نشده است دادن آنتی کوآگولان توصیه نمی‌شود.
- در صورت بدتر شدن حال عمومی, کاهش هوشیاری و افرایش تنگی نفس و افزایش مارکرهای التهابی بیمار بستری دایم شود.
- در هنگام پذیرش داشتن گرافی ریه یا CT اسکن ترجیحا با دوز پایین توصیه می شود.
- به طور روتین تکرار رادیولوژی یا سی تی اسکن در طی درمان یا پایان آن نیاز نیست.
- بدیهی است که تمام مراکز ارائه دهنده خدمات بستری موقت, امکان پاسخگویی و پیگیری به صورت تلفنی و یا حضوری را فراهم کنند.
- سی تی اسکن ریه (با دوز پایین)
- آزمایشات ( توجه به انفوسیت) CBC diff, CRP,AST,ALT, ALP, Bun/Cr ,BS و در صورت امکان D-dimer ,Ferritin, LDH, ALb
- ECG یا نوار قلب
- درمان پذیرفته شده در تمام گاید لاین ها در بیماران بستری هیپوکسیک با دوز دگزامتازون-Û¸mg روزانه معادل Û²Û°Û°mg هیدروکورتیزون یا Û´Û°mg متیل پردنیزولونØŒ ÛµÛ°mg پردنیزولون خوراکی
- دوره درمان: بنا به دوره بستری ̨ شرایط التهابی و هیپوکسی و مقدار درگیری ریوی متغیر است.
- در دادن کورتیکواستروییدها به بیماری زمینه ای ̨ دیابت ̨ فشار خون و بیماری قلبی ریوی وجه شود.
- قابل ذکر است دادن کورتیکواستروییدها با دوز بالا در افراد مسن ریسک مرگ و میر و خطر عفونت میکروبیال و قارچی را بالا می‌برد, تعدیل دوز در این افراد توصیه می‌شود.
- در بیماران درگیری ریوی و هیپوکسیک (نیاز به مصرف اکسیژن مکمل) در اولین فرصت توصیه می‌شود.
- در بیمارانی که اینتوبه می شوند توصیه نشده است.
- تفاوتی در رژیم های درمانی Ûµ روزه و Û±Û° روزه ذکر نشده است( درمان استاندارد Ûµ روزه است )
- قابل ذکر است ریسک برادی کاردی و هیپرگلایسمی و تهوع و استفراغ در رژیم طولانی تر بیشمر دیده می شود.
- دادن آنتی کوآگولان درمانی صرفا براساس سطح D-Dimer تصمیم گیری نمی شود.
- در زمان بستری آنتی کواگولان پروفیلاکسی به صورت LMWH یکبار در روز یا هپارین ÛµÛ°Û°Û°U دو بار تا سه بار در روز توصیه می شود.
- در هنگام بستری ICU می‌توان از intermediate dose 2 استفاده کرد ولی توصیه روتین به مصرف دوز درمانی نیست .
- در صورت شک بالینی قوی به DVT و آمبولی ریه ضمن انجام اقداماتی جهت اثبات مورد فوق, دوز درمانی ضد انعقاد توصیه می شود.
- در برخی موارد بیماریهای نفسی یا سرفه شدیدکورتون استنشاقی به صورت نبولایزر توصیه نمی‌شود.
- با توجه به عدم تاثیر اثبات شده در بهبودی بیمار, صرفا در قالب کارآزمایی بالینی تجویر شود.
- پاسخ تشدید شده ایمنی بدن میزبان در مقابله با ویروس کووید Û±Û¹ که باعث واکنش التهابی شدید می شود و به صورت مستقیم با آسیب ریوی, درگیری ارگانهای و پیش آگهی ارتباط دارد.
- ممکن است بیماری در فاز التهابی شدید (Cytokine Release) مراجعه کند یا در سیر بستری در بیمارستان به این فاز تبدیل شود.در فاز سیموکینی (هیپوکسمی + افرایش مارکرهای التهابی) یا نارسایی ارگانها همراه با بالارفتن بیومارکرهای التهابی رخ می‌دهد.
- نکته مهم در درمان فاز التهابی,شناسایی به موقع آن و درمان هر چه سریعتر آن است(براساس برخی مطالعات در Ù¢Û´-Û´Ù¨ ساعت ابتدایی)
- برای درمان فاز التهابی داروهای تعدیل کننده و ضعیف کننده سیستم ایمنی استفاده می شود .
- درمان با دوز بالاتر از معمول پیشنهاد می شود.
- در برخی مطالعات درمان Ù£ تا Ûµ روزه کورتون با متیل پردنیزولون دوز بالا در فاز التهابی (هیپوکسمی + افرایش مارکر های التهابی) پیشنهاد می شود, بنابر شدت فاز التهابی دوز دوره آن قابل تغییر است.
- توجه شود در اکثر مطالعات دادن دوز بالای Ù¢ÛµÙ میلی گرم متیل پردنیزولون در افراد مسن باعث افرایش ریسک عفونت و تشدید بیماری های زمینه ای می شود.
- درمان Tocilizumab همراه با دوز پایین کورتیکواستروییدها پیشنهاد می شود و درمان به تنهایی توصیه نشده است.در شرایط بدتر شدن هیپوکسی (نیاز به اکسیژن مکمل) و یا افزایش CRP همراه هیپوکسی ترریق می شود( حداکثر دوز Û¸mg/kg). تزریق تا حداکثر دو دوز (به فاصله Û±Û² تا Û²Û´ ساعت) علیرغم بالابودن فاکتورهای التهابی امکانپذیر است. اندازه گیری اینترلوکین‌ها Û¶ الزامی نیست.
- برخی مطالعات در صورت عدم کنترل فازسیموکینی با کورتیکواستروییدهای دوزبالااین دارو تزریق می‌شود. تزریق دربارداری بلامانع است.
- استفاده از دیگر داروهای ضدالتهابی در این فاز تنها در قالب مطالعه بالینی صورت پذیرد.
- تا زمانیکه مدارک علمی کافی تایید نشود, توصیه نمی شود.
- تا زمانیکه مدارک علمی کافی تایید نشود, توصیه نمی شود.
- فاویپیراویر
- هیدروکسی کلروکین
- آنتی بیوتیک ها بدون شواهدی از عفونت باکتریال
- تکرار سی تی اسکن ریه بدون شواهدی از بدترشدن بیمار
💬 دیدگاهها (0 دیدگاه)
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ بدون نیاز به کد امنیتی
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده میشود.