نودیها:روزنامه «کیهان» در سرمقاله شماره امروز خود نوشت:

یک دختر نوجوان در صفحه اینستاگرامØŒ تصاویر رقصش را منتشر می‌کند. مسئول یا مسئولین مربوطه با طی مراحل قانونیØŒ ایشان را احضار می‌کنند. تلویزیون مستندی با عنوان «بیراهه» پخش کرده و چند دقیقه‌ای از زمان نیم‌ساعته این مستند را هم به «ابراز پشیمانی» این خانم نوجوان که در حال‌ گریه استØŒ اختصاص می‌دهد. این تمام آن اتفاقی است که افتاده. نه قتلی صورت گرفتهØŒ نه تجاوزی رخ دادهØŒ نه کسی را به ‌دار آویخته‌اند و نه به کسی سیلی زده و شکنجه‌اش کرده‌اند. فقط یک دختر ‌گریه کرده و از روی ترس یا از ته دل گفتهØŒ از انتشار تصاویر رقص‌هایش پشیمان است. اما این اتفاقØŒ طی یکی دو روز گذشته تبدیل به «مهم‌ترین مسئله کشور» و حتی یکی از مسائل مهم دنیا! شده است. شاید باورش سخت باشد اما اکنون که در حال مطالعه این وجیزه‌ایدØŒ سی‌ان‌انØŒ آسوشیتدپرسØŒ دیلی میلØŒ بی‌بی‌سیØŒ یورو‌نیوزØŒ تایمØŒ ایندیپندنتØŒ رادیو فرداØŒ دویچه ولهØŒ کلمه و دهها رسانه خارجی دیگر در کنار تمام رسانه‌های مدعی اصلاحات (در فضای مجازی و کاغذی) در حال حمله به صدا و سیماØŒ جمهوری اسلامی ایران و مسئولین کشورمان هستند. حتیØŒ کنگره آمریکا وارد میدان شده و با ‌اشاره به گریه این خانم نتیجه گرفتهØŒ باید ایران را تحریم کرد! انگار نه انگار همین حالا Û²ÛµÛ°Û° کودک (از چندماهه بگیر تا چندساله) در قفس‌های آهنین و جدا از والدینشان در آمریکا مثل حیوان نگهداری و شپش زده به خانواده‌هایشان بازگردانده می‌شوند. سؤالØ› چرا این اتفاق «بد» اما «کوچک»، در میان مشکلات ریز و درشت کشور به ویژه در حوزه اقتصاد ناگهان این‌قدر «درشت» شدØŸ آیا واقعا «نوع و اندازه واکنش‌ها با آنچه اتفاق افتاده» متناسب استØŸ آیا این همه هجمه برای چنین موضوعیØŒ «عادی» استØŸ چرا چنین مسائلی در کشور ما این‌طور برجسته و تبدیل به مسئله یک کشور می‌شوندØŸ و سؤال آخر اینکهØŒ آیا اقدام صدا و سیما قابل دفاع استØŸ با توجه به ماهیت «واکنش‌دهندگان»، پاسخ این سؤال‌ها متفاوت است. واکنش‌دهندگان را اگر به چهار گروه «کشورهای خارجی و دشمن»، «سلبریتی‌ها»، «مدعیان اصلاحات» و«قشر متدین جامعه» تقسیم کنیمØŒ پاسخ‌ها نیز متفاوت خواهد بود. تکلیف کشورهای خارجی و دشمن مشخص است. آنها از هیچ فرصتی برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی ایران نمی‌گذرند. این دسته از واکنش‌دهندگان هیچ ابایی ندارند در یمنØŒ غزهØŒ عراقØŒ سوریه و... زن و کودک و پیر و جوان را سلاخی کنندØŒ مردم این کشورها را به موش‌های آزمایشگاهی برای آزمایش سلاح‌های غیرمتعارف خود تبدیل کنندØŒ آل‌سعودØŒ پدر جد تروریست‌های تکفیری را (که به صدها هزار زن و کودک تجاوز کردند و سرشان را از تن جدا کردند و زنده زنده در آتش سوزاندند) روی کرسی ریاست حقوق بشر سازمان ملل بنشانندØŒ پرونده سیاهی در تجاوز به زنان حتی در راهروهای پارلمان داشته باشند(اعتراف‌های جرمی کوربینØŒ رئیس ‌حزب کارگر انگلیس)ØŒ میزبان قاتلان وحشی Û±Û· هزار شهید ایرانی باشند و همزمان مدعی شوندØŒ از‌ گریه کردن یک نوجوان Û±Û· سالهØŒ وجدانشان به درد آمده است! تصورش را بکنیدØŒ کشوری خواستار تحریم ایران به خاطر‌ گریه این دختر شده که رئیس‌جمهورش جزو زن‌ستیزترین و فاسدترین‌های دنیاست! این دسته از «واکنش‌دهندگان» ممکن است همزمان نیم‌نگاهی هم به وضعیت اقتصادی و سیاسی کشورمان داشته باشند. به هر تقدیر مسئولین کشور در سه قوه حرکت دیرهنگام اما بسیار خوبی را برای برخورد با تروریست‌های اقتصادی و مفسدان و فتنه‌گران آغاز کرده‌اند که در صورت ادامه می‌تواندØŒ بخشی از مشکلات را حل کند. شمار زیادی از متخلفان و فتنه‌گران اقتصادی دستگیر و در چنگال قانون گرفتار شده‌اند و علائم اولیه «اتحاد» بین مسئولین کشور برای عبور کردن از این شرایط سخت دیده می‌شود. برجسته کردن غیرعادی این گونه مسائل و جابه‌جا کردن اصل با فرع می‌تواند ضمن گرفتن انرژی و توان جامعه و مسئولین و ضربه زدن به این اتحادØŒ در ادامه روند مثبتی که آغاز شدهØŒ اختلال ایجاد کند تا در نتیجه به زعم آنهاØŒ تاثیر تحریم‌های ترامپ را که در راهندØŒ بیشتر کند. در شرایط امروزØŒ هیچ چیز مثل اتحاد و اولویت‌بندی مسائلØŒ مهم نیست و هیچ چیز مثل رفتن به جاده فرعیØŒ مضر نیست. تکلیف سلبریتی‌ها هم معلوم است. همان‌طور که در ماجرای زلزله کرمانشاه هم دیدیمØŒ عده‌ای از آنها (نه همه آنها)ØŒ عطش دیده شدن دارندØŒ برخی‌شان تحت تاثیر جو هستند و همواره «جو گیرند»، برخی قدرت تحلیلشان همین قدر است و مهیای سواری دادن به دسته اول پاسخ‌دهندگانند. اما دور از انصاف خواهد بود اگر تمام این قشر را با یک چوب بزنیم. عده‌ای از این قشر ممکن است واقعا از روی دلسوزی موضع گرفته باشند... الله‌اعلم. زنجیره‌ای‌ها اما اهداف «ویژه‌ای» را از این واکنش‌های «غیر‌عادی‌شان» دنبال می‌کنند. هرچه باشدØŒ آنها متهمان ردیف اول به وجود آمدن شرایط اقتصادی امروزند. بخشی از آنهاØŒ همان اهداف دشمن را دنبال می‌کنند چون پادوهای آنها هستند. شاید اگر دولت نفوذی‌ها را از خود دور کرده بودØŒ امروز گرفتار چنین وضعی نبود. به صفحات اول روزنامه‌های مدعی اصلاحات اگر نگاه کنید (حتی قبل از وقوع این حادثه) متوجه این خواهید شد کهØŒ هیچ حرف حسابی برای گفتن ندارندØŒ جز برجسته‌سازی حواشی و جابه‌جایی اصل و فرع. هنوز خبر تکذیب شده لغو فلان کنسرت تیتر یکشان است! پیش از این هم گفته‌ایمØŒ «حاشیه‌سازی» برای این قماش از نان شب هم واجب‌تر است. آنها باید پاسخگوی وضع موجود باشند لذا برای فرار از این پاسخگوییØŒ حاشیه می‌سازند. برجسته کردن غیرعادی یک رویداد در رسانه‌ها می‌تواند نقش نارنجک صوتی یا دودزا را ایفا کند. توقف روند برخورد با تروریست‌های اقتصادی می‌تواند هدف از این سروصدا و غبارآلود کردن فضا باشد. درست عکس آنچه مدعی‌اند و در تریبون‌هایشان فریاد می‌زنندØŒ آنها نگران برخورد با مفسدان اقتصادی‌اند اما می‌گویندØŒ چرا به جای برخورد با یک دختر نوجوان خام که ‌اشتباه کوچکی مرتکب شدهØŒ با مفسدان دانه‌درشت اقتصادی برخورد نمی‌شودØŸ اولا این قماش جزو همان‌هایی هستند که مفسدان بزرگ اقتصادی را که در دادگاه‌ها محاکمه شده و به زندان افتاده‌اند «استیو جابز» و«کارآفرین» جا می‌زدند. ثانیا چنین سروصدایی در بحبوحه بگیر و ببند مفسدان دانه‌درشت اقتصادی به راه می‌افتد! ثالثاØŒ اینکه یک دستگاه مسئول مثلا نیروی انتظامی وظیفه خود را در برخورد با یک تخلف ولو کوچک درست انجام می‌دهد و دستگاه دیگر مثلا قوه قضائیه نهØŒ پس نتیجه می‌گیریم کهØŒ با دستگاهی که وظیفه‌اش را به درستی انجام دادهØŒ نباید برخورد شودØŸ! مخلص کلام اینکهØŒ این قماش سابقه دادن گرای تحریم‌ها را هم در پرونده شرم‌آورشان دارندØŒ همان اهدافی را از این «جابجایی اصل و فرع» دنبال می‌کنند کهØŒ گروه اول یعنی «دشمن» دنبال می‌کند. واکنش قشر متدین و مردم به این حادثه اما کاملا از سر «دلسوزی» است. این قشر از جامعه حق دارند از وضعیتی که به خاطر بی‌در و پیکری شبکه‌های مجازی و اینترنتی بر سر جوانان و نوجوانانمان آمده ناراحت شوند و به صدا و سیما خرده بگیرند و از این بدسلیقگیØŒ گله نمایند. صدا و سیما با آن عریضی و طویلی به قول رهبر انقلاب که خطاب به کارکنان قوه قضائیه فرمودند باید در حوزه رسانه «هنرمندانه» فعالیت کندØŒ در این مستندØŒ «غیرهنرمندانه» وارد شد و «بدسلیقگی کرد.» انتخاب آن قسمت از صحبت‌های دختر نوجوان که‌ گریه‌کنان ابراز پشیمانی می‌کند برای مستندØŒ دل هر انسانی را می‌رنجاند و همین حس گاهیØŒ برای پیدا شدن سر و کله «کفتارهای سیاسی» که نه انسانیت سرشان می‌شود نه حقوق زن و دختر می‌فهمند کافی است. آنها مترصد فرصتند تا در جامعه «بحران‌آفرینی» کنند. صدا و سیما با این بدسلیقگی برای این کفتار‌ها فقط خوراک تبلیغاتی مهیا کرد.