نودیها:یکی از سریال‌های مناسبتی ماه رمضان امسال که در بهترین زمان پخش (بعد از اذان مغرب) روی آنتن می‌رودØ› مجموعه داستانی «رهایم نکن» به نویسندگی و کارگردانی محمدمهدی عسگرپور است. مجموعه‌ای که در نگاه اول مانند بسیاری از سریال‌های مناسبتی ماه رمضان سال‌های قبل ادعای رجوع به معنویتØŒ حق و عدالت‌خواهی داردØŒ اما از قضا خروجی آن دور کردن مخاطب از همان معنویتØŒ عدالت و حق‌خواهی است...

خلاصه‌ای از داستان «رهایم نکن»

داستان این مجموعه شامل یک بخش اصلی و داستانک‌های متعدد از زندگی و مشکلات اطرافیان شخصیت اول سریال است. شخصیت اول داستانØŒ فردخوش نام و صاحب مکنتی است به نام حاج رسول تولایی. اما مکنت و مال او که شامل یک گاراژ و یک شرکت حمل‌ونقل است از راه تقلبØŒ جعل امضای پدر و خوردن حق خواهران و برادرانش به دست آمده. البته در طول داستان معلوم می‌شود با وجودی که حاج رسول سهم‌الارث دو خواهر و برادرش را خوردهØŒ ولی در طول سال‌های بعد از فوت پدرشØŒ سعی کرده با حمایت مالی از آن‌ها سرپوشی بر عذاب وجدان خود داشته باشد....

اما بعد از سال‌ها تنها فرزند او یعنی «امیر» که مانند پدر زیاده خواه است به دنبال تغییر کاربری گاراژØŒ تبدیل شدن آن به مجتمع تجاری و رسیدن به پول و ثروت بدون زحمت است. او برای رسیدن به این هدفØŒ ضمن تبانی با دختر پول‌پرست و اغواگری به نام شهره قوامی به دنبال فریفتن پدرش است تا بتواند به اهدافش برسد.

این رفتار پسر موجب پشیمانیØŒ توبه و اقدام برای جبران حق‌خوری‌های حاج رسول و تبعات آن می‌شود.

در کنار این ماجرای اصلیØŒ چندین داستان فرعی در مجموعه گنجانده شده که شامل ازدواج حاج رسول با «آذر» سال‌ها بعد از فوت مادر امیر و ورود آذر و خواهرزاده‌اش یحیی به ماجراهاØ› داستان خانواده مرضیه خواهر بزرگ رسول و فرزندانش فرزاد و فرنازØ› داستان راضیه خواهر کوچک حاج رسول و همسر ازکارافتاده‌اش جلالØ› و داستان جهان برادر کوچک حاج رسول و خانواده‌اش می‌شود.

حاشیه‌های پررنگ‌تر از متن

شاید به شکل کلی بتوان گفت که پایه اصلی داستان «رهایم نکن» بر ماجرای توبه و جبران اشتباهات گذشتهØŒ نشان دادن بی‌ارزشی مال دنیا و دنیاگراییØŒ عاقبت تقلب و حق‌خوریØŒ و عزتمندی آدم‌های درستکار و تلاشگر است.

اما متاسفانه این نگاه ساده‌انگارانه به مجموعه رهایم نکن باعث می‌شود که بدآموزی‌ها و به ویژه پرده‌دری‌های اخلاقی سریالØŒ آن هم در ساعاتی که بسیاری از خانواده‌ها همراه فرزندان نوجوان و جوان خود پای سفره افطار تماشاگر آن هستندØ› فراموش شود.

نمونه‌هایی از پرده‌دری‌های اخلاقی سریال

*گنجاندن دیالوگ‌های پرده‌درانه و گذشتن از خطوط قرمز اخلاقی یکی از اصلی‌ترین بدآموزی‌های این سریال است. عمده دیالوگ‌های شهره قوامی به عنوان یک دختر قشر متوسط و پول پرست چه در هنگام صحبت با حاج رسولØŒ چه هنگام صحبت با امیر و حتی پدر و برادر و مادرش توسط فیلمنامه‌نویس بسیار وقیحانه نوشته شده است.

این بی‌حیایی در نوشتن دیالوگ سایر شخصیت‌ها هم دیده می‌شودØ› مثلا در یکی از قسمت‌های ابتدائی سریال و درحالی که شخصیت «شهره قوامی» مشغول اغواگری و فریب دادن رسول تولایی استØ› دیالوگ‌هایی میان حاج رسول و امیر رد و بدل می‌شود که در آن پسر خطاب به پدر درباره علت ارتباط با شهره و فرستادن یک «دختر خوشگل» سر راه پدرØ› رسیدن به هدف تغییر کاربری گاراژ عنوان می‌شود. درحالی که پدر آن دختر را دارای این ویژگی نمی‌داند! و به همین دلیل به پسرش برای داشتن چنین سلیقه‌ای سرکوفت می‌زند.

*طبیعی جلوه دادن رابطه امیر با شهره و یحیی با فرنازØ› گویی کهØŒ چون از نظر جناب کارگردان داشتن این نوع روابط امری عادی است پس لازم هم نیست هیچ دیالوگØŒ کنش و واکنشی در داستان برای محکوم کردن روابط نامحرم‌ها از سوی بقیه کارکتر‌ها گنجانده شودØ› و حتی می‌شود این سؤال را از کارگردان سریال پرسید که اگر ایشان شخصیت «یحیی» را به جای پسرØŒ دختر ترسیم می‌کردØ› چه خللی در روند داستان ایجاد می‌شدØŸ قطعا هیچ خللی! ولی ترجیح جناب نویسنده و کارگردان بر پرده‌دری اخلاقی و ایجاد یک مثلث عشقی آبکی برای مثلا جذب مخاطب است.

*انتخاب صحنه‌های بسیاری از گفتگو‌های رسول و آذر در اتاق خواب و با نشان دادن تختخواب دونفره از دیگر پرده‌دری‌های رهایم نکن است. گرچه شاید ایراد گرفتن به انتخاب چنین لوکیشنی از سوی افرادی که حیای درونی ندارندØŒ ایرادی متحجرانه تعبیر شود! اما آیا قاطبه مخاطب روزه‌بگیر و باحیای این سریال هم اینچنین فکر می‌کنندØŸ

*به غیر از اینکه اصل ماجرای تجاوز به یک دختر جوان موضوع خوبی برای یک سریال ماه رمضانی نیستØ› شیوه پرداختن به ماجرای تعرض به فرنازØŒ جزØ¡ اصلی‌ترین بخش‌های پرده‌دری رهایم نکن است.

از آنجا که توجه به موضوع تعرض و تجاوز به دختران و زنان در فیلم‌ها و سریال‌ها زمانی به یک جریان تبدیل شد که مهمانان ویژه مراسم به اصطلاح هنری (و در واقع سیاسی) اسکارØŒ Ûµ سال پیش موضوع آن را به شکل دستورالعملی برای موضوع فیلم‌های سال بعد اعلام کردندØ› آنوقت بر ذمه انبوهی از کارگردانان غربی و حتی غیرغربی واجب شد که به این موضوع بپردازند.

برهمین اساس هم بود که فیلم «فروشنده» توسط فرهادی ساخته شد و جایزه هم گرفت. موضوعی که در آن مخاطب باید به بهانه همدردی با قربانیان تجاوز با پدیده روابط جنسی آزادØŒ هرزه‌گری مردان و مهم‌تر از همه موضوع تجاوز کنار بیایند...

قطعا در تمام جهان و در غالب فرهنگ‌های دنیا اگر به زنی تعرضی صورت بگیرد جامعه به آن زن به عنوان قربانی نگاه کرده و به روش‌های مختلف سعی در برطرف کردن آلام او می‌کند. اما متاسفانه امثال سیاستگذاران هالیوود و برخی فیلمساز‌های ایرانی از این زاویه به ماجرا نگاه نمی‌کنند که اگر می‌کردندØŒ اصغر فرهادی دیالوگ «من نمی‌دانم تو چرا نمی‌توانی ببخشی» را در دهان شهاب حسینی خطاب به زن قربانی شده‌اش نمی‌گذاشتØ› و فیلمنامه‌نویس «رهایم نکن» هم دیالوگی برای فرناز نمی‌نوشت که در آن فرناز پشیمان باشد به‌خاطر حمله به مرد متجاوز دستگیر شده در کلانتری!

اما چرا باید متجاوزان به نوامیس مردم بخشیده شوندØŸ!

و البته بدتر از نوع پرداخت به ماجرای تجاوزØŒ وقاحت باورنکردنی کارگردان سریال در اعتراض به سانسور سکانس تجاوز به فرناز از سوی مسئولین صداوسیما در فضای رسانه‌ای کشور است!

قطعا رها نمی‌کنیم

سالهاست که جماعتی از فیلمنامه‌نویسان و کارگردانان در رسانه ملی با عادی جلوه دادن مسائل وقیحانهØŒ زمینه انحراف عقیدتی نوجوانان و جوانان کشور را با بودجه بیت‌المال دنبال می‌کنند. وØŒ چون منتقدان متعهد و مقید به شکل اشاره‌ای به این مسئله اعتراض کرده‌اندØŒ نه تنها این خطای مسلم از سوی سریال‌سازان ترک نشده که پررنگ‌تر هم دنبال می‌شود.

پس برای اعتراض به این مسئله شاید لازم بود مستقیم‌تر اعتراض کرده و چنین سیاستی را محکوم می‌کرده‌اند تا امروز شاهد نمایش چنین موضوعاتی در سریال‌هاییØŒ چون رهایم نکن نباشیم.

برهمین اساس هم متدینین و معتقدین به حفظ بنیان خانواده اگر فریاد زدن بر سر پرده‌دری اخلاقی برخی سریال‌ها را ترک کنندØ› باید منتظر ساخت و پخش سریال‌های با درجه ابتذال فیلم فارسی‌های زمان پهلوی در صداوسیمای جمهوری اسلامی باشندØ› بنابراین قطعا باید رها نکرد و فریاد زد.

کیهان