نودیها:در طب سنتی ایران حکماØŒ دواها(ادویه) را به پنج گروه تقسیم می کردند: گروه اول گروه معتدل در کیفیات هستند(منظور کیفیات سردی و گرمی و تری و خشکی است) این گروه وقتی مصرف شوند و حتی در مصرفشان زیاده روی هم شودØŒ تاثیری در کیفیت بدن ندارند و مزاج آن را تغییر نمی دهندØŒ در قوه بدن نیز تغییری ایجاد نمی کنند و فعلی از افعال بدن را نیز مختل نمی کنند. گروه دوم(درجه Û±) بدن را به خارج از اعتدال می برند ولی بسیار کم. مقدار کم این دوا نمی تواند افعال بدن را مختل و یا ناقص کند و احداث کیفیتی غالب یا زاید در بدن نمی کند. گروه سوم(درجهÛ²) مقدار کم این دوا نمی تواند کیفیت بدن را تغییر دهد ولی مقدار زیاد آن و تکرار مصرف آن مزاج را تغییر می دهد ولی ضرر نمی رساند. گروه چهارم(درجه Û³) مقادیر زیاد و مکرر استفاده از این دوا می تواند سبب فساد و ضرر شود ولی مهلک نیست. گروه پنجم(درجه Û´) ضرر بسیار و عظیم در قوای بدن ایجاد می کند و مهلک است. با توجه به این درجات و اینکه چهار کیفیت در هر دوا جداگانه درجه بندی می شودØŒ پس سزاوار است انتخاب هر دوا برای هر بیماری و مدت مصرف آن توسط پزشک متخصص طب سنتی تعیین شود تا سبب بروز مشکل و عوارض ناخواسته نگردد. دکتر محبوبه ابریشم‌کار ( متخصص طب ایرانی) انجمن طب سنتی ایران