✍️ نویسنده: 9
دانلود صوت دعای جوشن کبیر با صدای موسوی قهار همراه با متن دعا
 بسم الله الرحمن الرحیم سÙبÙ’حانÙŽکÙŽ یا لا اÙلهÙŽ اÙلاÙ‘ اÙŽنÙ’تÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ خÙŽلÙ‘ÙصÙ’نا مÙنÙŽ النÙ‘ارÙ یا رÙŽبّ٠  (همچنین میتوان گفت) سÙبÙ’حانÙŽکÙŽ یا لا اÙلهÙŽ اÙلاÙ‘ اÙŽنÙ’تÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ صÙŽلÙ‘Ù عÙŽلÙ‰ مÙحÙŽمÙ‘ÙŽدÙ وÙŽآلÙهÙ وÙŽ خÙŽلÙ‘ÙصÙ’نا مÙنÙŽ النÙ‘ارÙ یا رÙŽبÙ‘Ù یا ذÙŽاالÙ’جÙŽلالÙ وÙŽالاÙ’کÙ’رامÙ یا اØ¡رÙ’حÙŽمÙŽ الرÙ‘احÙمینÙŽ منزهÙ‰ تو اÙ‰ که نیست معبودÙ‰ جز تو ØŒ فریاد فریاد بÙرÙŽهان ما را از آتش اÙ‰ پروردگار و در بلد الا مین است که در اوÙ‘ل هر فصل بÙسÙ’مÙ اللÙ‘هÙ بگوید و درانتها : معبود منزهÙ‰ تو اÙ‰ که نیست معبودÙ‰ جز تو ØŒ فریاد فریاد درود فرست برمحمد و آلش و بÙرÙŽهان ما را از آتش اÙ‰ پروردگار اÙ‰ صاحب جلال و بزرگوارÙ‰ اÙ‰ مهربانترین مهربانان ( Û± ) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا اللÙ‘ÙŽهÙ یÙŽا رÙŽحÙ’مÙŽانÙ یÙŽا رÙŽحÙیمÙ یÙŽا کÙŽرÙیمÙ یÙŽا مÙقÙیمÙ یÙŽا عÙŽظÙیمÙ یÙŽا قÙŽدÙیمÙ یÙŽا عÙŽلÙیمÙ یÙŽا حÙŽلÙیمÙ یÙŽا حÙŽکÙیمÙ (سÙبÙ’حÙŽانÙŽکÙŽ یÙŽا لا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ Ø¥Ùلا Ø£ÙŽنÙ’تÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ خÙŽلÙ‘ÙصÙ’نÙŽا مÙنÙŽ النÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘Ù) تورا به حق نامت ای خدای بخشنده و مهربانØŒ ای بزرگوارØŒ ای برپا دارنده بزرگ ØŒ ای قدیم ای دانا اÙ‰ بردبار اÙ‰ فرزانه (تو معبود منزهی از آتش دوزخ به تو پناه میبرم که پناه دهنده بی پناهانی ) یا (منزهÙ‰ تو اÙ‰ که معبودÙ‰ جز تو نیست فریاد فریاد بÙرÙŽهان ما را از آتش اÙ‰ پروردگار من) ( Û² ) یÙŽا سÙŽیÙ‘ÙدÙŽ السÙ‘ÙŽادÙŽاتÙ یÙŽا مÙجÙیبÙŽ الدÙ‘ÙŽعÙŽوÙŽاتÙ یÙŽا رÙŽافÙعÙŽ الدÙ‘ÙŽرÙŽجÙŽاتÙ یÙŽا وÙŽلÙیÙ‘ÙŽ الÙ’حÙŽسÙŽنÙŽاتÙ یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الÙ’خÙŽطÙیئÙŽاتÙ یÙŽا مÙعÙ’طÙیÙŽ الÙ’مÙŽسْأَلاتÙ یÙŽا قÙŽابÙلÙŽ التÙ‘ÙŽوÙ’بÙŽاتÙ یÙŽا سÙŽامÙعÙŽ الْأَصÙ’وÙŽاتÙ یÙŽا عÙŽالÙمÙŽ الÙ’خÙŽفÙیÙ‘ÙŽاتÙ یÙŽا دÙŽافÙعÙŽ الÙ’بÙŽلÙیÙ‘ÙŽاتÙ اÙ‰ آقاÙ‰ آقایان اÙ‰ اجابت کننده دعاها اÙ‰ بالا برنده مرتبه ها اÙ‰ صاحب هر نیکÙ‰ اÙ‰ آمرزنده گناهان اÙ‰ دهنده خواسته ها اÙ‰ پذیرنده توبه ها اÙ‰ شنونده صداها اÙ‰ داناÙ‰ اسرار پنهانÙ‰ اÙ‰ برطرف کننده بلاها ( Û³ ) یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’غÙŽافÙرÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’فÙŽاتÙحÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ النÙ‘ÙŽاصÙرÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’حÙŽاکÙمÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الرÙ‘ÙŽازÙقÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’وÙŽارÙثÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’حÙŽامÙدÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الذÙ‘ÙŽاکÙرÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙنÙ’زÙلÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙحÙ’سÙنÙینÙŽ اÙ‰ بهترین آمرزندگان اÙ‰ بهترین گشایندگان اÙ‰ بهترین یاران اÙ‰ بهترین حاکمان اÙ‰ بهترین روزÙ‰ دهان اÙ‰ بهترین ارث بران اÙ‰ بهترین ستایشگران اÙ‰ بهترین یادکنندگان اÙ‰ بهترین فرو فرستندگان اÙ‰ بهترین احسان کنندگان (Û´) یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’عÙزÙ‘ÙŽهÙ وÙŽ الÙ’جÙŽمÙŽالÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’قÙدÙ’رÙŽهÙ وÙŽ الÙ’کÙŽمÙŽالÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’مÙلÙ’کÙ وÙŽ الÙ’جÙŽلالÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ الÙ’کÙŽبÙیرÙ الÙ’مÙتÙŽعÙŽالÙ یÙŽا مÙنÙ’شÙئÙŽ السÙ‘ÙŽحÙŽابÙ الثÙ‘ÙقÙŽالÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ شÙŽدÙیدÙ الÙ’مÙحÙŽالÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ سÙŽرÙیعÙ الÙ’حÙسÙŽابÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ شÙŽدÙیدÙ الÙ’عÙقÙŽابÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙنÙ’دÙŽهÙ حÙسÙ’نÙ الثÙ‘ÙŽوÙŽابÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙنÙ’دÙŽه٠أَمÙ‘Ù الÙ’کÙتÙŽابÙ اÙ‰ که عزت و زیبایÙ‰ از آن توست اÙ‰ که نیرو و کمال از آن توست اÙ‰ که پادشاهÙ‰ و جلال از آن توست اÙ‰ که بزرگ و برتر تنها توئی، اÙ‰ پدید آرنده ابرهاÙ‰ سنگین اÙ‰ مکافات کننده ای حساب کش اعمال ما ای کیفردهنده سخت و پاداش دهنده خوب ای خداوند قلم و اندیشه ( Ûµ ) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا حÙŽنÙ‘ÙŽانÙ یÙŽا مÙŽنÙ‘ÙŽانÙ یÙŽا دÙŽیÙ‘ÙŽانÙ یÙŽا بÙرÙ’هÙŽانÙ یÙŽا سÙلÙ’طÙŽانÙ یÙŽا رÙضÙ’وÙŽانÙ یÙŽا غÙفÙ’رÙŽانÙ یÙŽا سÙبÙ’حÙŽانÙ یÙŽا مÙسÙ’تÙŽعÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’مÙŽنÙ‘Ù وÙŽ الÙ’بÙŽیÙŽانÙ خدایا تو را بحق نامت که مهرپیشه اÙ‰ نعمت بخشÙ‰ پاداش دهنده اÙ‰ دلیل و راهنما ئÙ‰ سلطانÙ‰ خوشنود Ù‰ آمرزنده اÙ‰ منزهÙ‰ یاورÙ‰ صاحب نعمت و اهل بیانی ( Û¶ ) یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽوÙŽاضÙŽعÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù لÙعÙŽظÙŽمÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽسÙ’لÙŽمÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù لÙقÙدÙ’رÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ ذÙŽلÙ‘ÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù لÙعÙزÙ‘ÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽضÙŽعÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù لÙهÙŽیÙ’بÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ انÙ’قÙŽادÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù مÙنÙ’ خÙŽشÙ’یÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽشÙŽقÙ‘ÙŽقÙŽتÙ الÙ’جÙبÙŽالÙ مÙنÙ’ مÙŽخÙŽافÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽامÙŽتÙ السÙ‘ÙŽمÙŽاوÙŽاتÙ بÙØ£ÙŽمÙ’رÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽقÙŽرÙ‘ÙŽتÙ الْأَرÙŽضÙونÙŽ بÙØ¥ÙذÙ’نÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙسÙŽبÙ‘ÙحÙ الرÙ‘ÙŽعÙ’دÙ بÙحÙŽمÙ’دÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽعÙ’تÙŽدÙی عÙŽلÙŽÙ‰ Ø£ÙŽهÙ’لÙ مÙŽمÙ’لÙŽکÙŽتÙهÙ اÙ‰ که هر چیزÙ‰ در برابر عظمت وجودت فروتن هست ای که هر چیز در برابر قدرت تو تسلیم گردیده است ای که هر چیزÙ‰ در برابر عزت و شوکتت ناچیز گشته است ای که هر چیز در برابر هیبتت خاضع گردیده ØŒ اÙ‰ که هر چیزÙ‰ در برابر قدرتت فرمانبردار و مطیع گردیدهØŒ اÙ‰ که قدرت تو کوهها را از دل زمین بیرون کشیده است اÙ‰ که به امر تو آسمانها برپا گشته است و کرات به اذن تو در مدار خود مستقر گشته ØŒ اÙ‰ که رعد به لطف و احسان تو غرÙ‘Ùش زندØŒ اÙ‰ که بر مخلوق خود هیچ ستمی نکند. (Û· ) یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الÙ’خÙŽطÙŽایÙŽا یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الÙ’بÙŽلایÙŽا یÙŽا مÙنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ الرÙ‘ÙŽجÙŽایÙŽا یÙŽا مÙجÙ’زÙلÙŽ الÙ’عÙŽطÙŽایÙŽا یÙŽا وÙŽاهÙبÙŽ الÙ’هÙŽدÙŽایÙŽا یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الÙ’بÙŽرÙŽایÙŽا یÙŽا قÙŽاضÙیÙŽ الÙ’مÙŽنÙŽایÙŽا یÙŽا سÙŽامÙعÙŽ الشÙ‘ÙŽکÙŽایÙŽا یÙŽا بÙŽاعÙثÙŽ الÙ’بÙŽرÙŽایÙŽا یÙŽا مÙطÙ’لÙقÙŽ الْأÙسÙŽارÙŽÙ‰ اÙ‰ آمرزنده خطاها اÙ‰ برطرف کننده بلاها اÙ‰ منتهاÙ‰ امیدها اÙ‰ دهنده بزرگ عطاها اÙ‰ بخشنده هدیه ها اÙ‰ روزÙ‰ ده فرازه ها اÙ‰ برآورنده آرزوها اÙ‰ شنونده شکایتها اÙ‰ برانگیزنده مردمان اÙ‰ رهاننده اسیران ( Û¸ ) یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙŽمÙ’دÙ وÙŽ الثÙ‘ÙŽنÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙŽخÙ’رÙ وÙŽ الÙ’بÙŽهÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’مÙŽجÙ’دÙ وÙŽ السÙ‘ÙŽنÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽهÙ’دÙ وÙŽ الÙ’وÙŽفÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽفÙ’وÙ وÙŽ الرÙ‘ÙضÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’مÙŽنÙ‘Ù وÙŽ الÙ’عÙŽطÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙŽصÙ’لÙ وÙŽ الÙ’قÙŽضÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙزÙ‘Ù وÙŽ الÙ’بÙŽقÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’جÙودÙ وÙŽ السÙ‘ÙŽخÙŽاء٠یÙŽا ذÙŽا الÙ’آلاء٠وÙŽ النÙ‘ÙŽعÙ’مÙŽاء٠اÙ‰ صاحب ستایش و ثناØ¡ اÙ‰ داراÙ‰ فخر و زیبایÙ‰ اÙ‰ صاحب مجد و بزرگÙ‰ اÙ‰ صاحب عهد و وفاØŒ اÙ‰ داراÙ‰ گذشت و رضا اÙ‰ دارنده نعمت و عطاØ¡ ØŒ اÙ‰ که در دست توست فصل خصومات و داورÙ‰ ØŒ اÙ‰ داراÙ‰ عزت و پایندگÙ‰ اÙ‰ صاحب جود و بخشش اÙ‰ صاحب دهشها و نعمت ها ( Û¹ ) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙŽانÙعÙ یÙŽا دÙŽافÙعÙ یÙŽا رÙŽافÙعÙ یÙŽا صÙŽانÙعÙ یÙŽا نÙŽافÙعÙ یÙŽا سÙŽامÙعÙ یÙŽا جÙŽامÙعÙ یÙŽا شÙŽافÙعÙ یÙŽا وÙŽاسÙعÙ یÙŽا مÙوسÙعÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت - اÙ‰ مانع- اÙ‰ برطرف کننده - اÙ‰ بالا برنده - اÙ‰ سازنده - اÙ‰ سود رسان -اÙ‰ شنوا - اÙ‰ گردآورنده - اÙ‰ شفاعت پذیر- اÙ‰ فراخ رحمت - اÙ‰ وسعت بخش ( Û±Û°) یÙŽا صÙŽانÙعÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽصÙ’نÙوعÙ یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽخÙ’لÙوقÙ یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽرÙ’زÙوقÙ یÙŽا مÙŽالÙکÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽمÙ’لÙوکÙ یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽکÙ’رÙوبÙ یÙŽا فÙŽارÙجÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽهÙ’مÙومÙ یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽرÙ’حÙومÙ یÙŽا نÙŽاصÙرÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽخÙ’ذÙولÙ یÙŽا سÙŽاتÙرÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽعÙ’یÙوبÙ یÙŽا مÙŽلÙ’جÙŽØ£ÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽطÙ’رÙودÙ اÙ‰ سازنده هر ساخته - اÙ‰ آفریننده هر آفریده - اÙ‰ روزÙ‰ ده هر روزÙ‰ خور- اÙ‰ مالک هر مملوک - اÙ‰ غمزدÙ‰ هر غمزده - اÙ‰ دلگشاÙ‰ هر اندوهگین - اÙ‰ رحمت بخش هر رحمت خواه - اÙ‰ یاور هر بÙ‰ یاور - اÙ‰ عیب پوش هر معیوب - اÙ‰ پناه هر آواره (Û±Û±) یÙŽا عÙدÙ‘ÙŽتÙی عÙنÙ’دÙŽ شÙدÙ‘ÙŽتÙی یÙŽا رÙŽجÙŽائÙی عÙنÙ’دÙŽ مÙصÙیبÙŽتÙی یÙŽا مÙونÙسÙی عÙنÙ’دÙŽ وÙŽحÙ’شÙŽتÙی یÙŽا صÙŽاحÙبÙی عÙنÙ’دÙŽ غÙرÙ’بÙŽتÙی یÙŽا وÙŽلÙیÙ‘Ùی عÙنÙ’دÙŽ نÙعÙ’مÙŽتÙی یÙŽا غÙیÙŽاثÙی عÙنÙ’دÙŽ کÙرÙ’بÙŽتÙی یÙŽا دÙŽلÙیلÙی عÙنÙ’دÙŽ حÙŽیÙ’رÙŽتÙی یÙŽا غÙŽنÙŽائÙی عÙنÙ’دÙŽ افÙ’تÙقÙŽارÙی یÙŽا مÙŽلÙ’جÙŽئÙی عÙنÙ’دÙŽ ضÙ’طÙرÙŽارÙی یÙŽا مÙعÙینÙی عÙنÙ’دÙŽ مÙŽفÙ’زÙŽعÙی اÙ‰ ذخیره هنگام سختÙ‰ من اÙ‰ امید من در برابر پیش آمدهاÙ‰ ناگوار اÙ‰ همدم من هنگام ترس و وحشت اÙ‰ رفیق من در غربتم اÙ‰ صاحب اختیار من در نعمتم اÙ‰ فریادرس من در غم و اندوه اÙ‰ دلیل و راهنمایم هنگام سرگردانÙ‰ اÙ‰ توانگرÙ‰ من هنگام ندارÙ‰ اÙ‰ پناه من هنگام درماندگÙ‰ اÙ‰ کمک کارم در بیچارگÙ‰ و پریشانÙ‰ (Û±Û²) یÙŽا عÙŽلامÙŽ الÙ’غÙیÙوبÙ یÙŽا غÙŽفÙ‘ÙŽارÙŽ الذÙ‘ÙنÙوبÙ یÙŽا سÙŽتÙ‘ÙŽارÙŽ الÙ’عÙیÙوبÙ یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الÙ’کÙرÙوبÙ یÙŽا مÙقÙŽلÙ‘ÙبÙŽ الÙ’قÙلÙوبÙ یÙŽا طÙŽبÙیبÙŽ الÙ’قÙلÙوبÙ یÙŽا مÙنÙŽوÙ‘ÙرÙŽ الÙ’قÙلÙوبÙ یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ الÙ’قÙلÙوبÙ یÙŽا مÙفÙŽرÙ‘ÙجÙŽ الÙ’هÙمÙومÙ یÙŽا مÙنÙŽفÙ‘ÙسÙŽ الÙ’غÙمÙومÙ اÙ‰ بخوبÙ‰ داناÙ‰ بر هر نادیدنÙ‰ اÙ‰ بسیار آمرزنده گناهان اÙ‰ پرده پوش بر عیوب فرازگان اÙ‰ غمزداÙ‰ غمها اÙ‰ گرداننده دلها اÙ‰ طبیب دلها اÙ‰ نوربخش دلها اÙ‰ همدم دلها اÙ‰ زداینده اندوهها اÙ‰ غمگشاÙ‰ غمها (Û±Û³) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا جÙŽلÙیلÙ یÙŽا جÙŽمÙیلÙ یÙŽا وÙŽکÙیلÙ یÙŽا کÙŽفÙیلÙ یÙŽا دÙŽلÙیلÙ یÙŽا قÙŽبÙیلÙ یÙŽا مÙدÙیلÙ یÙŽا مÙنÙیلÙ یÙŽا مÙقÙیلÙ یÙŽا مÙحÙیلÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ بزرگوار اÙ‰ زیبا اÙ‰ کارگزار اÙ‰ عهده دار اÙ‰ راهنما اÙ‰ پذیرنده اÙ‰ دولت دهنده اÙ‰ عطا بخشنده اÙ‰ درگذرنده اÙ‰ نیرودهنده (تغییر دهنده) (Û±Û´) یÙŽا دÙŽلÙیلÙŽ الÙ’مÙتÙŽحÙŽیÙ‘ÙرÙینÙŽ یÙŽا غÙیÙŽاثÙŽ الÙ’مÙسÙ’تÙŽغÙیثÙینÙŽ یÙŽا صÙŽرÙیخÙŽ الÙ’مÙسÙ’تÙŽصÙ’رÙخÙینÙŽ یÙŽا جÙŽارÙŽ الÙ’مÙسÙ’تÙŽجÙیرÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽمÙŽانÙŽ الÙ’خÙŽائÙفÙینÙŽ یÙŽا عÙŽوÙ’نÙŽ الÙ’مÙØ¤Ù’مÙنÙینÙŽ یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ الÙ’مÙŽسÙŽاکÙینÙ یÙŽا مÙŽلÙ’جÙŽØ£ÙŽ الÙ’عÙŽاصÙینÙŽ یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الÙ’مÙذÙ’نÙبÙینÙŽ یÙŽا مÙجÙیبÙŽ دÙŽعÙ’وÙŽهÙ الÙ’مÙضÙ’طÙŽرÙ‘ÙینÙŽ اÙ‰ راهنماÙ‰ سرگردانان اÙ‰ فریادرس فریادخواهان اÙ‰ دادرس دادخواهان اÙ‰ پناه پناه جویان اÙ‰ امان بخش ترسناکان اÙ‰ کمک مؤ منان اÙ‰ رحم کننده مسکینان اÙ‰ پناه عاصیان اÙ‰ آمرزنده گناهکاران اÙ‰ اجابت کننده دعاÙ‰ درماندگان (Û±Ûµ) یÙŽا ذÙŽا الÙ’جÙودÙ وÙŽ الْإÙحÙ’سÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙŽضÙ’لÙ وÙŽ الامÙ’تÙنÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الْأَمÙ’نÙ وÙŽ الْأَمÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’قÙدÙ’سÙ وÙŽ السÙ‘ÙبÙ’حÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙکÙ’مÙŽهÙ وÙŽ الÙ’بÙŽیÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الرÙ‘ÙŽحÙ’مÙŽهÙ وÙŽ الرÙ‘ÙضÙ’وÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙجÙ‘ÙŽهÙ وÙŽ الÙ’بÙرÙ’هÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽظÙŽمÙŽهÙ وÙŽ السÙ‘ÙلÙ’طÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الرَّأْفÙŽهÙ وÙŽ الÙ’مÙسÙ’تÙŽعÙŽانÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽفÙ’وÙ وÙŽ الÙ’غÙفÙ’رÙŽانÙ اÙ‰ داراÙ‰ بخشندگÙ‰ و احسان اÙ‰ صاحب فضل و نعمت اÙ‰ مایه امن و امان اÙ‰ داراÙ‰ پاکÙ‰ و پاکیزگÙ‰ اÙ‰ صاحب فرزانگÙ‰ و بیان اÙ‰ صاحب رحمت و خوشنودÙ‰ اÙ‰ داراÙ‰ حجت و دلیل و برهان اÙ‰ خداوند عظمت و سلطنت اÙ‰ دارنده راØ¡فت و اÙ‰ یاور فرازگان اÙ‰ صاحب بخشندگÙ‰ و آمرزش (Û±Û¶)یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ رÙŽبÙ‘Ù کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø¥ÙلÙŽهÙ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ خÙŽالÙقÙ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ صÙŽانÙعÙ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ قÙŽبÙ’لÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙŽعÙ’دÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙŽوÙ’قÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽالÙمÙŒ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ قÙŽادÙرÙŒ عÙŽلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ یÙŽبÙ’قÙŽÙ‰ وÙŽ یÙŽفÙ’نÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù اÙ‰ که پروردگار هر چیز او است اÙ‰ که معبود هر چیز او است اÙ‰ که آفریننده هر چیز او است اÙ‰ که سازنده هر چیز او است اÙ‰ که او پیش از هر چیز بوده و اÙ‰ که او پس از هر چیز خواهد بود و اÙ‰ که او برتر از هر چیز است اÙ‰ که او به هر چیز دانا است اÙ‰ که او به هر چیزÙ‰ توانا است اÙ‰ که تنها او بماند و هر چیز دیگر فانÙ‰ گردد (Û±Û·)اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙØ¤Ù’مÙنÙ یÙŽا مÙهÙŽیÙ’مÙنÙ یÙŽا مÙکÙŽوÙ‘ÙنÙ یÙŽا مÙلÙŽقÙ‘ÙنÙ یÙŽا مÙبÙŽیÙ‘ÙنÙ یÙŽا مÙهÙŽوÙ‘ÙنÙ یÙŽا مÙمÙŽکÙ‘ÙنÙ یÙŽا مÙزÙŽیÙ‘ÙنÙ یÙŽا مÙعÙ’لÙنÙ یÙŽا مÙقÙŽسÙ‘ÙمÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم بحق نامت اÙ‰ امان ده اÙ‰ مسلط بر هر چیز اÙ‰ وجود آرنده اÙ‰ یاد دهنده اÙ‰ آشکار کننده اÙ‰ آسان کننده اÙ‰ امکان ده در کارها اÙ‰ زیوربخش اÙ‰ آشکار کننده اÙ‰ تقسیم کننده (Û±Û¸) یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی مÙلÙ’کÙهÙ مÙقÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی سÙلÙ’طÙŽانÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی جÙŽلالÙهÙ عÙŽظÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ عÙبÙŽادÙهÙ رÙŽحÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù عÙŽلÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ عÙŽصÙŽاهÙ حÙŽلÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ رÙŽجÙŽاهÙ کÙŽرÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی صÙنÙ’عÙهÙ حÙŽکÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی حÙکÙ’مÙŽتÙهÙ لÙŽطÙیفÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی لÙطÙ’فÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ اÙ‰ که در فرمانروایÙ‰ پابرجا است اÙ‰ که در سلطنت و پادشاهیش قدیم و دیرینه است اÙ‰ که در جلالت و شوکت بزرگÙ‰ اÙ‰ که بر بندگان خویش مهربانÙ‰ اÙ‰ که به هر چیز دانایÙ‰ اÙ‰ که نسبت به نافرمان خود بردبارÙ‰ اÙ‰ که به امیدوار خود بخشنده و بزرگوارÙ‰ اÙ‰ که در آفرینش و ساختنت فرزانه اÙ‰ (یا محکم کارÙ‰ ) اÙ‰ که در عین فرزانگÙ‰ (یا محکم کارÙ‰ ) مهربانÙ‰ (یا نرمکارÙ‰ ) اÙ‰ که در لطف خود دیرینه اÙ‰ (Û±Û¹)  یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙرÙ’جÙŽÙ‰ Ø¥Ùلا فÙŽضÙ’لÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙسْأَل٠إÙلا عÙŽفÙ’وÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙنÙ’ظÙŽر٠إÙلا بÙرÙ‘ÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙخÙŽاف٠إÙلا عÙŽدÙ’لÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽدÙوم٠إÙلا مÙلÙ’کÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا سÙلÙ’طÙŽانÙŽ Ø¥Ùلا سÙلÙ’طÙŽانÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽسÙعÙŽتÙ’ کÙلÙ‘ÙŽ شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ سÙŽبÙŽقÙŽتÙ’ رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ غÙŽضÙŽبÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙŽاطÙŽ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù عÙلÙ’مÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽیÙ’سÙŽ Ø£ÙŽحÙŽدÙŒ مÙثÙ’لÙŽهÙ اÙ‰ که امیدÙ‰ نیست جز به نیکÙ‰ او اÙ‰ که درخواست نشود جز گذشتش اÙ‰ که چشم داشتÙ‰ نیست جز به نیکÙ‰ اواÙ‰ که ترسÙ‰ نیست جز از عدل او اÙ‰ که جاوید نمÙ‰ ماند جز فرمانروایÙ‰ و ملک او اÙ‰ که سلطنت و قدرتÙ‰ نیست جز سلطنت او اÙ‰ که رحمتش همه چیز را فراگرفته اÙ‰ که رحمتش بر خشمش پیشÙ‰ جسته اÙ‰ که علمش بر همه چیز احاطه کرده اÙ‰ که مانندش هیچکس نخواهد بود (Û²Û°) یÙŽا فÙŽارÙجÙŽ الÙ’هÙŽمÙ‘Ù یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الÙ’غÙŽمÙ‘Ù یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الذÙ‘ÙŽنÙ’بÙ یÙŽا قÙŽابÙلÙŽ التÙ‘ÙŽوÙ’بÙ یÙŽاخÙŽالÙقÙŽ الÙ’خÙŽلÙ’قÙ یÙŽا صÙŽادÙقÙŽ الÙ’وÙŽعÙ’دÙ یÙŽا مÙوفÙیÙŽ الÙ’عÙŽهÙ’دÙ یÙŽا عÙŽالÙمÙŽ السÙ‘ÙرÙ‘Ù یÙŽا فÙŽالÙقÙŽ الÙ’حÙŽبÙ‘Ù یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الْأَنÙŽامÙ اÙ‰ دلگشاÙ‰ اندوه اÙ‰ غمزداÙ‰ اÙ‰ آمرزنده گناه اÙ‰ توبه پذیر اÙ‰ آفریننده اÙ‰ راست وعده اÙ‰ وفادار پیمان اÙ‰ داناÙ‰ اسرار نهان اÙ‰ شکافنده دانه اÙ‰ روزÙ‰ ده فرازگان (Û²Û±) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا عÙŽلÙیÙ‘Ù یÙŽا وÙŽفÙیÙ‘Ù یÙŽا غÙŽنÙیÙ‘Ù یÙŽا مÙŽلÙیÙ‘Ù یÙŽا حÙŽفÙیÙ‘Ù یÙŽا رÙŽضÙیÙ‘Ù یÙŽا زÙŽکÙیÙ‘Ù یÙŽا بÙŽدÙیÙ‘Ù یÙŽا قÙŽوÙیÙ‘Ù یÙŽا وÙŽلÙیÙ‘Ù خدایا از تو خواهم به حق نامت اÙ‰ والا اÙ‰ با وفا اÙ‰ توانگر اÙ‰ بÙ‰ نیاز مطلق اÙ‰ مهربان اÙ‰ پسندیده (یا دوستدار) اÙ‰ پاکیزه اÙ‰ پدید آرنده اÙ‰ نیرومند اÙ‰ سرپرست (Û²Û²)یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽظÙ’هÙŽرÙŽ الÙ’جÙŽمÙیلÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ سÙŽتÙŽرÙŽ الÙ’قÙŽبÙیحÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙØ¤ÙŽاخÙذÙ’ بÙالÙ’جÙŽرÙیرÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽهÙ’تÙکÙ السÙ‘ÙتÙ’رÙŽ یÙŽا عÙŽظÙیمÙŽ الÙ’عÙŽفÙ’وÙ یÙŽا حÙŽسÙŽنÙŽ التÙ‘ÙŽجÙŽاوÙزÙ یÙŽا وÙŽاسÙعÙŽ الÙ’مÙŽغÙ’فÙرÙŽهÙ یÙŽا بÙŽاسÙطÙŽ الÙ’یÙŽدÙŽیÙ’نÙ بÙالرÙ‘ÙŽحÙ’مÙŽهÙ یÙŽا صÙŽاحÙبÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙŽجÙ’وÙŽÙ‰ یÙŽا مÙنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽکÙ’وÙŽÙ‰ اÙ‰ که کار نیک را آشکار کنÙ‰ و اÙ‰ که کار زشت را پنهان کنÙ‰ اÙ‰ که کسÙ‰ را به گناه نگیرÙ‰ اÙ‰ که پرده کس ندرÙ‰ اÙ‰ بزرگ گذشت اÙ‰ نیکو درگذر اÙ‰ پهناور آمرزش اÙ‰ گشاده دو دست (فضلش ) به رحمت اÙ‰ مطلع از سخن سرÙ‰ و راز اÙ‰ منتهاÙ‰ هر شکایت (Û²Û³)یÙŽا ذÙŽا النÙ‘ÙعÙ’مÙŽهÙ السÙ‘ÙŽابÙغÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الرÙ‘ÙŽحÙ’مÙŽهÙ الÙ’وÙŽاسÙعÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’مÙنÙ‘ÙŽهÙ السÙ‘ÙŽابÙقÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙکÙ’مÙŽهÙ الÙ’بÙŽالÙغÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’قÙدÙ’رÙŽهÙ الÙ’کÙŽامÙلÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙجÙ‘ÙŽهÙ الÙ’قÙŽاطÙعÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’کÙŽرÙŽامÙŽهÙ الظÙ‘ÙŽاهÙرÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙزÙ‘ÙŽهÙ الدÙ‘ÙŽائÙمÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’قÙوÙ‘ÙŽهÙ الÙ’مÙŽتÙینÙŽهÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽظÙŽمÙŽهÙ الÙ’مÙŽنÙیعÙŽهÙ اÙ‰ صاحب نعمت فراوان و اÙ‰ داراÙ‰ رحمت پهناور اÙ‰ صاحب احسان پیشین اÙ‰ داراÙ‰ حکمت رسا اÙ‰ داراÙ‰ نیروÙ‰ کامل اÙ‰ صاحب برهان و دلیل قاطع و برنده اÙ‰ صاحب بزرگوارÙ‰ هویدا اÙ‰ صاحب عزت جاویدان اÙ‰ صاحب نیروÙ‰ محکم اÙ‰ داراÙ‰ عظمت ارجمند (Û²Û´)یÙŽا بÙŽدÙیعÙŽ السÙ‘ÙŽمÙŽاوÙŽاتÙ یÙŽا جÙŽاعÙلÙŽ الظÙ‘ÙلÙمÙŽاتÙ یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ الÙ’عÙŽبÙŽرÙŽاتÙ یÙŽا مÙقÙیلÙŽ الÙ’عÙŽثÙŽرÙŽاتÙ یÙŽا سÙŽاتÙرÙŽ الÙ’عÙŽوÙ’رÙŽاتÙ یÙŽا مÙحÙ’یÙیÙŽ الْأَمÙ’وÙŽاتÙ یÙŽا مÙنÙ’زÙلÙŽ الÙ’آیÙŽاتÙ یÙŽا مÙضÙŽعÙ‘ÙفÙŽ الÙ’حÙŽسÙŽنÙŽاتÙ یÙŽا مÙŽاحÙیÙŽ السÙ‘ÙŽیÙ‘ÙئÙŽاتÙ یÙŽا شÙŽدÙیدÙŽ النÙ‘ÙŽقÙمÙŽاتÙ اÙ‰ پدید آرنده آسمانها اÙ‰ قرار دهنده تاریکیها اÙ‰ ترحم کننده به اشکهاÙ‰ دیده ها اÙ‰ درگذرنده لغزشها اÙ‰ پرده پوش بر عیبها اÙ‰ زنده کننده مردگان اÙ‰ فرو فرستنده آیات اÙ‰ دو چندان کن حسنات اÙ‰ محو کننده بدیها اÙ‰ سخت گیرنده انتقامها (Û²Ûµ) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙصÙŽوÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙقÙŽدÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙدÙŽبÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙطÙŽهÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙنÙŽوÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙیÙŽسÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙبÙŽشÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙنÙ’ذÙرÙ یÙŽا مÙقÙŽدÙ‘ÙمÙ یÙŽا مÙØ¤ÙŽخÙ‘ÙرÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ صورت آفرین اÙ‰ اندازه گیر اÙ‰ تدبیر کننده اÙ‰ پاک کننده اÙ‰ روشنÙ‰ بخش اÙ‰ آسان کننده اÙ‰ مژده ده اÙ‰ بیم ده اÙ‰ پیش انداز اÙ‰ پس انداز (Û²Û¶)یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’بÙŽیÙ’تÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الشÙ‘ÙŽهÙ’رÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’بÙŽلÙŽدÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الرÙ‘ÙکÙ’نÙ وÙŽ الÙ’مÙŽقÙŽامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’مÙŽشÙ’عÙŽرÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’مÙŽسÙ’جÙدÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’حÙلÙ‘Ù وÙŽ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ النÙ‘ÙورÙ وÙŽ الظÙ‘ÙŽلامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ التÙ‘ÙŽحÙیÙ‘ÙŽهÙ وÙŽ السÙ‘ÙŽلامÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’قÙدÙ’رÙŽهÙ فÙی الْأَنÙŽامÙ اÙ‰ پروردگار خانه محترم (کعبه ) اÙ‰ پروردگار ماه حرام اÙ‰ پروردگار شهر محترم (مکه ) اÙ‰ پروردگار رکن و مقام اÙ‰ پروردگار مشعرالحرام اÙ‰ پروردگار مسجد الحرام اÙ‰ پروردگار قسمت حل و حرم (در سرزمین حجاز) اÙ‰ پروردگار روشنÙ‰ و تاریکÙ‰ اÙ‰ پروردگار تحیتو درود اÙ‰ پروردگار نیرو در خلق (Û²Û·) یÙŽا Ø£ÙŽحÙ’کÙŽمÙŽ الÙ’حÙŽاکÙمÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’دÙŽلÙŽ الÙ’عÙŽادÙلÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽصÙ’دÙŽقÙŽ الصÙ‘ÙŽادÙقÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽطÙ’هÙŽرÙŽ الطÙ‘ÙŽاهÙرÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽحÙ’سÙŽنÙŽ الÙ’خÙŽالÙقÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽسÙ’رÙŽعÙŽ الÙ’حÙŽاسÙبÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽسÙ’مÙŽعÙŽ السÙ‘ÙŽامÙعÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽبÙ’صÙŽرÙŽ النÙ‘ÙŽاظÙرÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽشÙ’فÙŽعÙŽ الشÙ‘ÙŽافÙعÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ الْأَکÙ’رÙŽمÙینÙŽ اÙ‰ داورترین داوران اÙ‰ دادرس ترین دادگران اÙ‰ راستگوترین راستگویان اÙ‰ پاکیزه ترین پاکان اÙ‰ بهترین آفرینندگان اÙ‰ سریعترین حساب رسان اÙ‰ شنواترین شنوایان اÙ‰ بیناترین بینندگان اÙ‰ بهترین شفیعان اÙ‰ بزرگوارترین کریمان (Û²Û¸)یÙŽا عÙمÙŽادÙŽ مÙŽنÙ’ لا عÙمÙŽادÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا سÙŽنÙŽدÙŽ مÙŽنÙ’ لا سÙŽنÙŽدÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا ذÙخÙ’رÙŽ مÙŽنÙ’ لا ذÙخÙ’رÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا حÙرÙ’زÙŽ مÙŽنÙ’ لا حÙرÙ’زÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا غÙیÙŽاثÙŽ مÙŽنÙ’ لا غÙیÙŽاثÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا فÙŽخÙ’رÙŽ مÙŽنÙ’ لا فÙŽخÙ’رÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا عÙزÙ‘ÙŽ مÙŽنÙ’ لا عÙزÙ‘ÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا مÙعÙینÙŽ مÙŽنÙ’ لا مÙعÙینÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ مÙŽنÙ’ لا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا Ø£ÙŽمÙŽانÙŽ مÙŽنÙ’ لا Ø£ÙŽمÙŽانÙŽ لÙŽهÙ اÙ‰ پشتیبان کسÙ‰ که پشتیبان ندارد اÙ‰ پشتوانه آن کس که پشتوانه ندارد اÙ‰ ذخیره آن کس که ذخیره ندارد اÙ‰ پناه آن کس که پناهÙ‰ ندارد اÙ‰ فریادرس آنکس که فریادرس ندارد اÙ‰ افتخار آن کس که مایه افتخارÙ‰ ندارد اÙ‰ عزت آنکس که عزتÙ‰ ندارد اÙ‰ کمک آنکس که کمکÙ‰ ندارد اÙ‰ همدم آنکس که همدمÙ‰ ندارد اÙ‰ امان بخش آنکس که امانÙ‰ ندارد (Û²Û¹) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا عÙŽاصÙمÙ یÙŽا قÙŽائÙمÙ یÙŽا دÙŽائÙمÙ یÙŽا رÙŽاحÙمÙ یÙŽا سÙŽالÙمÙ یÙŽا حÙŽاکÙمÙ یÙŽا عÙŽالÙمÙ یÙŽا قÙŽاسÙمÙ یÙŽا قÙŽابÙضÙ یÙŽا بÙŽاسÙطÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ نگهدار اÙ‰ پابرجا اÙ‰ جاویدان اÙ‰ رحم کننده اÙ‰ سلامت بخش اÙ‰ حاکم اÙ‰ دانا اÙ‰ تقسیم کننده اÙ‰ تنگ گیر اÙ‰ گشایش بخش (Û³Û°)یÙŽا عÙŽاصÙمÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽعÙ’صÙŽمÙŽهÙ یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽرÙ’حÙŽمÙŽهÙ یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽغÙ’فÙŽرÙŽهÙ یÙŽا نÙŽاصÙرÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽنÙ’صÙŽرÙŽهÙ یÙŽا حÙŽافÙظÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽحÙ’فÙŽظÙŽهÙ یÙŽا مÙکÙ’رÙمÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽکÙ’رÙŽمÙŽهÙ یÙŽا مÙرÙ’شÙدÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽرÙ’شÙŽدÙŽهÙ یÙŽا صÙŽرÙیخÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽصÙ’رÙŽخÙŽهÙ یÙŽا مÙعÙینÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽعÙŽانÙŽهÙ یÙŽا مÙغÙیثÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽغÙŽاثÙŽهÙ اÙ‰ نگهدار کسÙ‰ که نگهداریش خواهد اÙ‰ رحم کننده کسÙ‰ که ترحمش خواهد اÙ‰ آمرزنده کسÙ‰ که از او آمرزش خواهد اÙ‰ یاور کسÙ‰ که از او یارÙ‰ طلبد اÙ‰ نگهدار کسÙ‰ که از او نگهدارÙ‰ خواهد اÙ‰ اکرام کننده کسÙ‰ که از او بزرگوارÙ‰ خواهد اÙ‰ راهنماÙ‰ کسÙ‰ که از او ره جوید اÙ‰ دادرس کسÙ‰ که از او دادرسÙ‰ خواهد اÙ‰ کمک کار کسÙ‰ که کمکش خواهد اÙ‰ فریاد رس کسÙ‰ که به فریادرسیش خواند (Û³Û±)یÙŽا عÙŽزÙیزا لا یÙضÙŽامÙ یÙŽا لÙŽطÙیفا لا یÙرÙŽامÙ یÙŽا قÙŽیÙ‘Ùوما لا یÙŽنÙŽامÙ یÙŽا دÙŽائÙما لا یÙŽفÙوتÙ یÙŽا حÙŽیÙ‘ا لا یÙŽمÙوتÙ یÙŽا مÙŽلÙکا لا یÙŽزÙولÙ یÙŽا بÙŽاقÙیا لا یÙŽفÙ’نÙŽÙ‰ یÙŽا عÙŽالÙما لا یÙŽجÙ’هÙŽلÙ یÙŽا صÙŽمÙŽدا لا یÙطÙ’عÙŽمÙ یÙŽا قÙŽوÙیÙ‘ا لا یÙŽضÙ’عÙفÙ اÙ‰ عزیزÙ‰ که ذلت نپذیرد اÙ‰ لطیفÙ‰ که دست انداز کسÙ‰ واقع نگردد اÙ‰ پاینده که خواب ندارد اÙ‰ جاویدانÙ‰ که از دست نرود اÙ‰ زنده اÙ‰ که نمیرد اÙ‰ پادشاهÙ‰ که سلطنتش زوال ندارد اÙ‰ ماندگارÙ‰ که نیستÙ‰ ندارد اÙ‰ دانایÙ‰ که نادانÙ‰ ندارد اÙ‰ بÙ‰ نیازÙ‰ که خوراک نخواهد اÙ‰ نیرومندÙ‰ که سستÙ‰ نپذیرد (Û³Û²) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽحÙŽدÙ یÙŽا وÙŽاحÙدÙ یÙŽا شÙŽاهÙدÙ یÙŽا مÙŽاجÙدÙ یÙŽا حÙŽامÙدÙ یÙŽا رÙŽاشÙدÙ یÙŽا بÙŽاعÙثÙ یÙŽا وÙŽارÙثÙ یÙŽا ضÙŽارÙ‘Ù یÙŽا نÙŽافÙعÙ خدایا از تو خواهم به حق نامت اÙ‰ یکتا اÙ‰ یگانه اÙ‰ گواه اÙ‰ بزرگوار اÙ‰ ستوده اÙ‰ رهنما اÙ‰ برانگیزنده اÙ‰ ارث برنده اÙ‰ زیان بخش اÙ‰ سودرسان (Û³Û³)یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’ظÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù عÙŽظÙیمÙ یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù کÙŽرÙیمÙ یÙŽا Ø£ÙŽرÙ’حÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù رÙŽحÙیمÙ یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù عÙŽلÙیمÙ یÙŽا Ø£ÙŽحÙ’کÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù حÙŽکÙیمÙ یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’دÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù قÙŽدÙیمÙ یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’بÙŽرÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù کÙŽبÙیرÙ یÙŽا Ø£ÙŽلÙ’طÙŽفÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù لÙŽطÙیفÙ یÙŽا Ø£ÙŽجÙŽلÙ‘ÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù جÙŽلÙیلÙ یÙŽا Ø£ÙŽعÙŽزÙ‘ÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù عÙŽزÙیزÙ اÙ‰ بزرگتر از هر بزرگÙ‰ اÙ‰ بزرگوارتر از هر بزرگوارÙ‰ اÙ‰ مهربانتر از هر مهربانÙ‰ اÙ‰ داناتر از هر دانا اÙ‰ فرزانه تر از هر فرزانه اÙ‰ جلوتر از هر قدیمÙ‰ اÙ‰ بزرگتر از هر بزرگ اÙ‰ با لطف تر از هر لطف دارÙ‰ اÙ‰ والاتر از هر والایÙ‰ اÙ‰ عزیزتر از هر عزیزÙ‰ (Û³Û´)یÙŽا کÙŽرÙیمÙŽ الصÙ‘ÙŽفÙ’حÙ یÙŽا عÙŽظÙیمÙŽ الÙ’مÙŽنÙ‘Ù یÙŽا کÙŽثÙیرÙŽ الÙ’خÙŽیÙ’رÙ یÙŽا قÙŽدÙیمÙŽ الÙ’فÙŽضÙ’لÙ یÙŽا دÙŽائÙمÙŽ اللÙ‘ÙطÙ’فÙ یÙŽا لÙŽطÙیفÙŽ الصÙ‘ÙنÙ’عÙ یÙŽا مÙنÙŽفÙ‘ÙسÙŽ الÙ’کÙŽرÙ’بÙ یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الضÙ‘ÙرÙ‘Ù یÙŽا مÙŽالÙکÙŽ الÙ’مÙلÙ’کÙ یÙŽا قÙŽاضÙیÙŽ الÙ’حÙŽقÙ‘Ù اÙ‰ بزرگوار چشم پوش اÙ‰ بزرگ نعمت بخش اÙ‰ پر خیر اÙ‰ دیرینه بخشش اÙ‰ جاوید لطف اÙ‰ دقیق صنعت اÙ‰ زداینده اندوه اÙ‰ برطرف کننده گرفتارÙ‰ اÙ‰ فرمانرواÙ‰ عالم هستÙ‰ اÙ‰ حاکم بر حق (Û³Ûµ)یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙŽهÙ’دÙهÙ وÙŽفÙیÙ‘ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی وÙŽفÙŽائÙهÙ قÙŽوÙیÙ‘ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی قÙوÙ‘ÙŽتÙهÙ عÙŽلÙیÙ‘ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙلÙوÙ‘ÙهÙ قÙŽرÙیبÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی قÙرÙ’بÙهÙ لÙŽطÙیفÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی لÙطÙ’فÙهÙ شÙŽرÙیفÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی شÙŽرÙŽفÙهÙ عÙŽزÙیزÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙزÙ‘ÙهÙ عÙŽظÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙŽظÙŽمÙŽتÙهÙ مÙŽجÙیدÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی مÙŽجÙ’دÙهÙ حÙŽمÙیدÙŒ اÙ‰ که در پیمانش وفادار و اÙ‰ که در وفا کردن به پیمانش نیرومند است اÙ‰ که در نیرومندیش بلند مرتبه است اÙ‰ که در عین بلند مرتبه اÙ‰ نزدیک است اÙ‰ که در عین نزدیکÙ‰ دقیق است اÙ‰ که در عین دقت بزرگوار است اÙ‰ که در عین بزرگوارÙ‰ با عزت است اÙ‰ که در عین عزت با عظمت است اÙ‰ که در عین عظمتش برجسته است اÙ‰ که در عین برجستگÙ‰ ستوده است (Û³Û¶)اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا کÙŽافÙی یÙŽا شÙŽافÙی یÙŽا وÙŽافÙی یÙŽا مÙعÙŽافÙی یÙŽا هÙŽادÙی یÙŽا دÙŽاعÙی یÙŽا قÙŽاضÙی یÙŽا رÙŽاضÙی یÙŽا عÙŽالÙی یÙŽا بÙŽاقÙی خدایا از تو خواهم به حق نامت اÙ‰ کفایت کننده اÙ‰ شفا دهنده اÙ‰ وفادار اÙ‰ تندرستÙ‰ بخش اÙ‰ رهنما اÙ‰ خواننده اÙ‰ داور اÙ‰ راضÙ‰ اÙ‰ والا مرتبه اÙ‰ باقÙ‰ (Û³Û·) یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù خÙŽاضÙعÙŒ لÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù خÙŽاشÙعÙŒ لÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù کÙŽائÙنÙŒ لÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù مÙŽوÙ’جÙودÙŒ بÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù مÙنÙیبÙŒ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù خÙŽائÙفÙŒ مÙنÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù قÙŽائÙمÙŒ بÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù صÙŽائÙرÙŒ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙسÙŽبÙ‘ÙحÙ بÙحÙŽمÙ’دÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù هÙŽالÙکÙŒ Ø¥Ùلا وÙŽجÙ’هÙŽهÙ اÙ‰ که هر چیز در برابرش سر تعظیم فرود آورد اÙ‰ که هر چیز در برابرش رام گشته اÙ‰ که هر چه در عالم موجود است از آن اوست اÙ‰ که هر چه هست بوجود او موجود است اÙ‰ که هر چیزÙ‰ بسوÙ‰ او بازگردد اÙ‰ که هر چیزÙ‰ از او اندیشه دارد اÙ‰ که هر چیزÙ‰ به او پایدار است اÙ‰ که هر چیزÙ‰ بسوÙ‰ او برگردد اÙ‰ که هر چیز به ستایش او تسبیح گوید اÙ‰ که هر چیز نابود شود جز ذات او (Û³Û¸) یÙŽا مÙŽنÙ’ لامÙŽفÙŽرÙ‘ÙŽ Ø¥Ùلا Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙŽفÙ’زÙŽعÙŽ Ø¥Ùلا Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙŽقÙ’صÙŽدÙŽ Ø¥Ùلا Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙŽنÙ’جÙŽÙ‰ مÙنÙ’ه٠إÙلا Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙرÙ’غÙŽب٠إÙلا Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا حÙŽوÙ’لÙŽ وÙŽ لا قÙوÙ‘ÙŽهÙŽ Ø¥Ùلا بÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙسÙ’تÙŽعÙŽان٠إÙلا بÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙتÙŽوÙŽکÙ‘ÙŽل٠إÙلا عÙŽلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙرÙ’جÙŽÙ‰ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙعÙ’بÙŽد٠إÙلا هÙوÙŽ اÙ‰ که گریزگاهÙ‰ نیست جز بسوÙ‰ او اÙ‰ که پناهگاهÙ‰ نیست جز بسوÙ‰ او اÙ‰ که مقصدÙ‰ نیست جز درگاهش اÙ‰ که راه نجاتÙ‰ از (عذاب و قهر) او نیست جز خود او اÙ‰ که رغبت و اشتیاقÙ‰ نباشد جز به درگاه او اÙ‰ که جنبش و نیرویÙ‰ نیست مگر بوسیله او اÙ‰ که کمک نجوید جز به او اÙ‰ که توکل نشود جز بر او اÙ‰ که امیدوار نتوان بود جز به او اÙ‰ که پرستش نشود جز او (Û³Û¹) یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽرÙ’هÙوبÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽرÙ’غÙوبÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽطÙ’لÙوبÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽسÙ’ئÙولÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽقÙ’صÙودÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽذÙ’کÙورÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽشÙ’کÙورÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽحÙ’بÙوبÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽدÙ’عÙوÙ‘ÙینÙŽ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙسÙ’تَأْنÙسÙینÙŽ اÙ‰ بهترین کسÙ‰ که خلق از او ترسند اÙ‰ بهترین مایه شوق و آرزو اÙ‰ بهترین جویا شدگان اÙ‰ بهترین خواسته شدگان اÙ‰ بهترین مقصود خلق اÙ‰ بهترین یاد شدگان اÙ‰ بهترین سپاس شدگان اÙ‰ بهترین دوستان اÙ‰ بهترین خوانده شدگان اÙ‰ بهترین همدمان (Û´Û°) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا غÙŽافÙرÙ یÙŽا سÙŽاتÙرÙ یÙŽا قÙŽادÙرÙ یÙŽا قÙŽاهÙرÙ یÙŽا فÙŽاطÙرÙ یÙŽا کÙŽاسÙرÙ یÙŽا جÙŽابÙرÙ یÙŽا ذÙŽاکÙرÙ یÙŽا نÙŽاظÙرÙ یÙŽا نÙŽاصÙرÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ آمرزنده اÙ‰ پرده پوش اÙ‰ توانا اÙ‰ قاهر اÙ‰ آفریننده اÙ‰ شکننده اÙ‰ بهم پیوند دهنده اÙ‰ یادآورنده اÙ‰ بیننده اÙ‰ یارÙ‰ دهنده (Û´Û±) یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ فÙŽسÙŽوÙ‘ÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽدÙ‘ÙŽرÙŽ فÙŽهÙŽدÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽکÙ’شÙفÙ الÙ’بÙŽلÙ’وÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽسÙ’مÙŽعÙ النÙ‘ÙŽجÙ’وÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙنÙ’قÙذÙ الÙ’غÙŽرÙ’قÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙنÙ’جÙی الÙ’هÙŽلÙ’کÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽشÙ’فÙی الÙ’مÙŽرÙ’ضÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽضÙ’حÙŽکÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽبÙ’کÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽمÙŽاتÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽحÙ’یÙŽا یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ الزÙ‘ÙŽوÙ’جÙŽیÙ’نÙ الذÙ‘ÙŽکÙŽرÙŽ وÙŽ الْأÙنÙ’ثÙŽÙ‰ اÙ‰ که آفرید و بیاراست اÙ‰ که اندازه گرفت و راهنمایÙ‰ کرد اÙ‰ که برطرف کند گرفتارÙ‰ را اÙ‰ که بشنود سخن درگوشÙ‰ را اÙ‰ که نجات دهد غریق را اÙ‰ که برهاند هلاک شده را اÙ‰ که شفا دهد بیمار را اÙ‰ که بخنداند و بگریاند اÙ‰ که بمیراند و زنده کند اÙ‰ که آفرید دو جفت نر و ماده (Û´Û²)یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’بÙŽرÙ‘Ù وÙŽ الÙ’بÙŽحÙ’رÙ سÙŽبÙیلÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’آفÙŽاقÙ آیÙŽاتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’آیÙŽاتÙ بÙرÙ’هÙŽانÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’مÙŽمÙŽاتÙ قÙدÙ’رÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’قÙبÙورÙ عÙبÙ’رÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’قÙیÙŽامÙŽهÙ مÙلÙ’کÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’حÙسÙŽابÙ هÙŽیÙ’بÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’مÙیزÙŽانÙ قÙŽضÙŽاؤÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’جÙŽنÙ‘ÙŽهÙ ثÙŽوÙŽابÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی النÙ‘ÙŽارÙ عÙقÙŽابÙهÙ اÙ‰ که هم در خشکÙ‰ و هم در دریا راه رسیدن به او هست اÙ‰ که در سراسر گیتÙ‰ نشانه هاÙ‰ او هست اÙ‰ که در این نشانه ها برهان او موجود است اÙ‰ که در مردن نشانه قدرت او است اÙ‰ که در گورها پند او است اÙ‰ که در روز قیامت نیز سلطنت او است اÙ‰ که در حساب آن روز هیبت دارد اÙ‰ که در پاÙ‰ میزان حکم و داورÙ‰ او است اÙ‰ که در بهشت پاداش نیک او است اÙ‰ که در دوزخ شکنجه او است (Û´Û³) یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽهÙ’رÙبÙ الÙ’خÙŽائÙفÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽفÙ’زÙŽعÙ الÙ’مÙذÙ’نÙبÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽقÙ’صÙدÙ الÙ’مÙنÙیبÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽرÙ’غÙŽبÙ الزÙ‘ÙŽاهÙدÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽلÙ’جÙŽØ£Ù الÙ’مÙتÙŽحÙŽیÙ‘ÙرÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙهÙ یÙŽسÙ’تَأْنÙسÙ الÙ’مÙرÙیدÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙهÙ یÙŽفÙ’تÙŽخÙرÙ الÙ’مÙحÙبÙ‘ÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی عÙŽفÙ’وÙهÙ یÙŽطÙ’مÙŽعÙ الÙ’خÙŽاطÙئÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽسÙ’کÙنÙ الÙ’مÙوقÙنÙونÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ یÙŽتÙŽوÙŽکÙ‘ÙŽلÙ الÙ’مÙتÙŽوÙŽکÙ‘ÙلÙونÙŽ اÙ‰ که به سویش گریزند ترسناکان اÙ‰ که به او پناه برند گنهکاران اÙ‰ که او را مقصود قرار دهند بازآیندگان اÙ‰ که بسوÙ‰ او روند پارسایان اÙ‰ که بدو پناه برند سرگردانان اÙ‰ که به او همدم شوند خواستاران اÙ‰ که به دوستیش افتخار کنند دوستان اÙ‰ که در گذشت او طمع دارند خطاکاران اÙ‰ که به ذکر او آرامش پذیرد دل یقین داران اÙ‰ که بر او توکل کنند توکل کنندگان (Û´Û´) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا حÙŽبÙیبÙ یÙŽا طÙŽبÙیبÙ یÙŽا قÙŽرÙیبÙ یÙŽا رÙŽقÙیبÙ یÙŽا حÙŽسÙیبÙ یÙŽا مÙŽهÙیبÙ مÙهÙیبÙ†یÙŽا مÙثÙیبÙ یÙŽا مÙجÙیبÙ یÙŽا خÙŽبÙیرÙ یÙŽا بÙŽصÙیرÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ محبوب دلها اÙ‰ طبیب دردها اÙ‰ نزدیک اÙ‰ مراقب کار فرازگان اÙ‰ حساب نگهدار اÙ‰ با هیبت اÙ‰ پاداش نیک دهنده اÙ‰ اجابت کننده اÙ‰ آگاه اÙ‰ بینا (Û´Ûµ)یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’رÙŽبÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù قÙŽرÙیبÙ یÙŽا Ø£ÙŽحÙŽبÙ‘ÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù حÙŽبÙیبÙ یÙŽا Ø£ÙŽبÙ’صÙŽرÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù بÙŽصÙیرÙ یÙŽا Ø£ÙŽخÙ’بÙŽرÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù خÙŽبÙیرÙ یÙŽا Ø£ÙŽشÙ’رÙŽفÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽرÙیفÙ یÙŽا Ø£ÙŽرÙ’فÙŽعÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù رÙŽفÙیعÙ یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’وÙŽÙ‰ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù قÙŽوÙیÙ‘Ù یÙŽا Ø£ÙŽغÙ’نÙŽÙ‰ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù غÙŽنÙیÙ‘Ù یÙŽا Ø£ÙŽجÙ’وÙŽدÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù جÙŽوÙŽادÙ یÙŽا Ø£ÙŽرْأَفÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù رÙŽØ¡ÙوفÙ اÙ‰ نزدیکتر از هر نزدیک اÙ‰ محبوبتر از هر محبوب اÙ‰ بیناتر از هر بینا اÙ‰ آگاه تر از هر آگاه اÙ‰ شریفتر از هر شریف اÙ‰ برتر از هر بلند مرتبه اÙ‰ نیرومندتر از هر نیرومند اÙ‰ توانگرتر از هر توانگر اÙ‰ بخشنده تر از هر بخشنده اÙ‰ مهربانتر از هر مهربان (Û´Û¶) یÙŽا غÙŽالÙبا غÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽغÙ’لÙوبÙ یÙŽا صÙŽانÙعا غÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽصÙ’نÙوعÙ یÙŽا خÙŽالÙقا غÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽخÙ’لÙوقÙ یÙŽا مÙŽالÙکا غÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽمÙ’لÙوکÙ یÙŽا قÙŽاهÙرا غÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽقÙ’هÙورÙ یÙŽا رÙŽافÙعا غÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽرÙ’فÙوعÙ یÙŽا حÙŽافÙظا غÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽحÙ’فÙوظÙ یÙŽا نÙŽاصÙرا غÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽنÙ’صÙورÙ یÙŽا شÙŽاهÙدا غÙŽیÙ’رÙŽ غÙŽائÙبÙ یÙŽا قÙŽرÙیبا غÙŽیÙ’رÙŽ بÙŽعÙیدÙ اÙ‰ پیروزÙ‰ که هرگز مغلوب نگردد اÙ‰ سازنده اÙ‰ که مصنوع کسÙ‰ نیست اÙ‰ آفریننده اÙ‰ که کسÙ‰ او را نیافریده اÙ‰ مالکÙ‰ که مملوک کسÙ‰ نیست اÙ‰ چیره شکست ناپذیر اÙ‰ بلند مرتبه که بلندÙ‰ را کسÙ‰ به او نداده اÙ‰ نگهدارنده اÙ‰ که نگهدارÙ‰ ندارد اÙ‰ یاورÙ‰ که کسش یارÙ‰ نکند اÙ‰ حاضرÙ‰ که پنهانÙ‰ ندارد اÙ‰ نزدیکÙ‰ که دور نشود (Û´Û·) یÙŽا نÙورÙŽ النÙ‘ÙورÙ یÙŽا مÙنÙŽوÙ‘ÙرÙŽ النÙ‘ÙورÙ یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ النÙ‘ÙورÙ یÙŽا مÙدÙŽبÙ‘ÙرÙŽ النÙ‘ÙورÙ یÙŽا مÙقÙŽدÙ‘ÙرÙŽ النÙ‘ÙورÙ یÙŽا نÙورÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙورÙ یÙŽا نÙورا قÙŽبÙ’لÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙورÙ یÙŽا نÙورا بÙŽعÙ’دÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙورÙ یÙŽا نÙورا فÙŽوÙ’قÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙورÙ یÙŽا نÙورا لÙŽیÙ’سÙŽ کÙŽمÙثÙ’لÙهÙ نÙورÙŒ اÙ‰ روشنÙ‰ نور این روشنÙ‰ ده نور اÙ‰ خالق نور و روشنÙ‰ اÙ‰ تدبیر کننده نور اÙ‰ اندازه گیر نور اÙ‰ روشنÙ‰ هر نور اÙ‰ روشنÙ‰ پیش از هر نور و اÙ‰ روشنÙ‰ پس از هر نور اÙ‰ روشنÙ‰ بالاÙ‰ هر نور اÙ‰ نورÙ‰ که مانندش نورÙ‰ نیست (Û´Û¸) یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽطÙŽاؤÙهÙ شÙŽرÙیفÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙعÙ’لÙهÙ لÙŽطÙیفÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙطÙ’فÙهÙ مÙقÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙحÙ’سÙŽانÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽوÙ’لÙهÙ حÙŽقÙ‘ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽعÙ’دÙهÙ صÙدÙ’قÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽفÙ’وÙهÙ فÙŽضÙ’لÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽذÙŽابÙهÙ عÙŽدÙ’لÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ ذÙکÙ’رÙهÙ حÙلÙ’وÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙŽضÙ’لÙهÙ عÙŽمÙیمÙŒ اÙ‰ که عطا و بخشش شریف و ارجمند است اÙ‰ که کارش دقیق است اÙ‰ که لطفش پایدار است اÙ‰ که احسانش دیرینه است اÙ‰ که گفتارش حق است اÙ‰ که وعده اش راست است اÙ‰ که گذشتش فضل است اÙ‰ که کیفرش از روÙ‰ عدل است که ذکرش شیرین است اÙ‰ که فضلش عمومÙ‰ است (Û´Û¹)اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙسÙŽهÙ‘ÙلÙ یÙŽا مÙفÙŽصÙ‘ÙلÙ یÙŽا مÙبÙŽدÙ‘ÙلÙ یÙŽا مÙذÙŽلÙ‘ÙلÙ یÙŽا مÙنÙŽزÙ‘ÙلÙ یÙŽا مÙنÙŽوÙ‘ÙلÙ یÙŽا مÙفÙ’ضÙلÙ یÙŽا مÙجÙ’زÙلÙ یÙŽا مÙمÙ’هÙلÙ یÙŽا مÙجÙ’مÙلÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ هموار کننده راهها اÙ‰ جدا کننده اÙ‰ تبدیل کننده اÙ‰ خوار کننده اÙ‰ فرود آرنده اÙ‰ جایزه ده اÙ‰ فزون بخش اÙ‰ بزرگ عطا بخش اÙ‰ مهلت ده اÙ‰ نیکوبخش (ÛµÛ°)یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽرÙŽÙ‰ وÙŽ لا یÙرÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽخÙ’لÙقÙ وÙŽ لا یÙخÙ’لÙŽقÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽهÙ’دÙی وÙŽ لا یÙهÙ’دÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙ’یÙی وÙŽ لا یÙحÙ’یÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽسْأَلÙ وÙŽ لا یÙسْأَلÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙطÙ’عÙمÙ وÙŽ لا یÙطÙ’عÙŽمÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙجÙیرÙ وÙŽ لا یÙجÙŽارÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽقÙ’ضÙی وÙŽ لا یÙقÙ’ضÙŽÙ‰ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽحÙ’کÙمÙ وÙŽ لا یÙحÙ’کÙŽمÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽلÙدÙ’ وÙŽ لÙŽمÙ’ یÙولÙŽدÙ’ وÙŽ لÙŽمÙ’ یÙŽکÙنÙ’ لÙŽهÙ کÙفÙوا Ø£ÙŽحÙŽدÙŒ اÙ‰ که ببیند ولÙ‰ دیده نشود اÙ‰ که بیافریند ولÙ‰ کسÙ‰ او را نیافریده اÙ‰ که راهنمایÙ‰ کند ولÙ‰ راهنمایÙ‰ نشود اÙ‰ که زنده کنÙ‰ ولÙ‰ زنده نشده اÙ‰ که بازخواست کند ولÙ‰ کسÙ‰ از او بازخواست نکند اÙ‰ که بخوراند ولÙ‰ خورانده نشود اÙ‰ که پناه دهد ولÙ‰ کسÙ‰ او را پناه ندهد اÙ‰ که قضاوت کنÙ‰ ولÙ‰ قضاوت بر تو نشود اÙ‰ که حکم کنÙ‰ ولÙ‰ کسÙ‰ بر تو حکم نکند اÙ‰ که نزاید و نه زائیده شده و نیست برایش همتایÙ‰ هیچکس (ÛµÛ±)یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’حÙŽسÙیبÙ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الطÙ‘ÙŽبÙیبÙ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الرÙ‘ÙŽقÙیبÙ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’قÙŽرÙیبÙ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’مÙجÙیبÙ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’حÙŽبÙیبÙ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’کÙŽفÙیلÙ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’وÙŽکÙیلÙ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’مÙŽوÙ’لÙŽÙ‰ یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ النÙ‘ÙŽصÙیرÙ اÙ‰ نیکو حسابکش اÙ‰ نیکو طبیب اÙ‰ نیکو نگهبان اÙ‰ نیکو نزدیک اÙ‰ نیکو پاسخ ده اÙ‰ نیکو دوست اÙ‰ نیکو عهده دار اÙ‰ نیکو وکیل اÙ‰ نیکو سرور اÙ‰ نیکو یاور (ÛµÛ²) یÙŽا سÙرÙورÙŽ الÙ’عÙŽارÙفÙینÙŽ یÙŽا مÙنÙŽÙ‰ الÙ’مÙحÙبÙ‘ÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ الÙ’مÙرÙیدÙینÙŽ یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽ التÙ‘ÙŽوÙ‘ÙŽابÙینÙŽ یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الÙ’مÙقÙلÙ‘ÙینÙŽ یÙŽا رÙŽجÙŽاءَ الÙ’مÙذÙ’نÙبÙینÙŽ یÙŽا قÙرÙ‘ÙŽهÙŽ عÙŽیÙ’نÙ الÙ’عÙŽابÙدÙینÙŽ یÙŽا مÙنÙŽفÙ‘ÙسÙŽ عÙŽنÙ الÙ’مÙŽکÙ’رÙوبÙینÙŽ یÙŽا مÙفÙŽرÙ‘ÙجÙŽ عÙŽنÙ الÙ’مÙŽغÙ’مÙومÙینÙŽ یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ الْأَوÙ‘ÙŽلÙینÙŽ وÙŽ الÙ’آخÙرÙینÙŽ اÙ‰ مایه دلشادÙ‰ عارفان اÙ‰ آرزوÙ‰ محبان اÙ‰ همدم خواستاران اÙ‰ دوستدار توبه کنندگان اÙ‰ روزÙ‰ ده ناداران اÙ‰ امید گنهکاران اÙ‰ نورچشم پرستش کنندگان اÙ‰ برطرف کننده اندوه اندوهناکان اÙ‰ غمزداÙ‰ غمزدگان اÙ‰ معبود پیشنیان و پسینیان (ÛµÛ³) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽنÙŽا یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽنÙŽا یÙŽا سÙŽیÙ‘ÙدÙŽنÙŽا یÙŽا مÙŽوÙ’لانÙŽا یÙŽا نÙŽاصÙرÙŽنÙŽا یÙŽا حÙŽافÙظÙŽنÙŽا یÙŽا دÙŽلÙیلÙŽنÙŽا یÙŽا مÙعÙینÙŽنÙŽا یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽنÙŽا یÙŽا طÙŽبÙیبÙŽنÙŽا خدایا من از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ پروردگار ما اÙ‰ معبود ما اÙ‰ آقاÙ‰ ما اÙ‰ سرور ما اÙ‰ یاور ما اÙ‰ نگهدار ما اÙ‰ راهنماÙ‰ ما اÙ‰ کمک کار ما اÙ‰ محبوب ما اÙ‰ طبیب ما (ÛµÛ´) یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ النÙ‘ÙŽبÙیÙ‘ÙینÙŽ وÙŽ الْأَبÙ’رÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الصÙ‘ÙدÙ‘ÙیقÙینÙŽ وÙŽ الْأَخÙ’یÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’جÙŽنÙ‘ÙŽهÙ وÙŽ النÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الصÙ‘ÙغÙŽارÙ وÙŽ الÙ’کÙبÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’حÙبÙوبÙ وÙŽ الثÙ‘ÙمÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الْأَنÙ’هÙŽارÙ وÙŽ الْأَشÙ’جÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الصÙ‘ÙŽحÙŽارÙی وÙŽ الÙ’قÙفÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’بÙŽرÙŽارÙی وÙŽ الÙ’بÙحÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ اللÙ‘ÙŽیÙ’لÙ وÙŽ النÙ‘ÙŽهÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الْأَعÙ’لانÙ وÙŽ الْأَسÙ’رÙŽارÙ اÙ‰ پروردگار پیمبران و نیکوکاران اÙ‰ پروردگار راستگویان و برگزیدگان اÙ‰ پروردگار بهشت و دوزخ اÙ‰ پروردگار کوچک و بزرگ اÙ‰ پروردگار حبوبات و میوه جات اÙ‰ پروردگار نهرها و درختان اÙ‰ پروردگار دشت و هامون اÙ‰ پروردگار صحراها و دریاها اÙ‰ پروردگار شب و روز اÙ‰ پروردگار پیدا و نهان (ÛµÛµ) یÙŽا مÙŽنÙ’ نÙŽفÙŽذÙŽ فÙی کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù Ø£ÙŽمÙ’رÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽحÙقÙŽ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù عÙلÙ’مÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙŽلÙŽغÙŽتÙ’ Ø¥ÙلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù قÙدÙ’رÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙحÙ’صÙی الÙ’عÙبÙŽادÙ نÙعÙŽمÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽبÙ’لÙغÙ الÙ’خÙŽلائÙقÙ شÙکÙ’رÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙدÙ’رÙکÙ الْأَفÙ’هÙŽامÙ جÙŽلالÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽنÙŽالÙ الْأَوÙ’هÙŽامÙ کÙنÙ’هÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ الÙ’عÙŽظÙŽمÙŽهÙ وÙŽ الÙ’کÙبÙ’رÙیÙŽاء٠رÙدÙŽاؤÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽرÙدÙ‘Ù الÙ’عÙبÙŽادÙ قÙŽضÙŽاءَهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙلÙ’کÙŽ Ø¥Ùلا مÙلÙ’کÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا عÙŽطÙŽاءَ Ø¥Ùلا عÙŽطÙŽاؤÙهÙ اÙ‰ که در هر چیز دستورش نفوذ کرده اÙ‰ که علمش به هر چیزÙ‰ تعلق یافته اÙ‰ که قدرت و توانائیش به هر چیزÙ‰ رسیده اÙ‰ که فرازگان شماره نعمتهایش را نتوانند اÙ‰ که خلائق از عهده شکرش برنیایند اÙ‰ که عقول درک عظمت و جلالش نتوانند اÙ‰ که اوهام و خیالات به کنه ذاتش نرسند اÙ‰ که عظمت و بزرگÙ‰ لباس او است اÙ‰ که فرازگان از حکم او سرپیچÙ‰ نتوانند اÙ‰ که سلطنتÙ‰ جز سلطنت او نیست اÙ‰ که بخششÙ‰ جز بخشش او نیست (ÛµÛ¶) یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’مÙŽثÙŽلÙ الْأَعÙ’لÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الصÙ‘ÙفÙŽاتÙ الÙ’عÙلÙ’یÙŽا یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’آخÙرÙŽهÙ وÙŽ الْأÙولÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’جÙŽنÙ‘ÙŽهÙ الÙ’مَأْوÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’آیÙŽاتÙ الÙ’کÙبÙ’رÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الْأَسÙ’مÙŽاء٠الÙ’حÙسÙ’نÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’حÙکÙ’مÙ وÙŽ الÙ’قÙŽضÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’هÙŽوÙŽاء٠وÙŽ الÙ’فÙŽضÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’عÙŽرÙ’شÙ وÙŽ الثÙ‘ÙŽرÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ السÙ‘ÙŽمÙŽاوÙŽاتÙ الÙ’عÙلÙŽÙ‰ اÙ‰ که از آن اوست عالÙ‰ ترین مثالها (که حجج الهیه باشند) اÙ‰ که خاص اوست برترین اوصاف اÙ‰ که از آن اوست دنیا و آخرت اÙ‰ که از آن او است بهشت آن جایگاه آسایش اÙ‰ که براÙ‰ اوست نشانه هاÙ‰ بس بزرگ اÙ‰ که براÙ‰ او است نامهاÙ‰ نیکو اÙ‰ که براÙ‰ او است فرمان و داورÙ‰ اÙ‰ که از آن او است هوا و فضا اÙ‰ که از آن او است عرش و فرش اÙ‰ که از آن او است آسمانهاÙ‰ بلند (ÛµÛ·) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا عÙŽفÙوÙ‘Ù یÙŽا غÙŽفÙورÙ یÙŽا صÙŽبÙورÙ یÙŽا شÙŽکÙورÙ یÙŽا رÙŽØ¡ÙوفÙ یÙŽا عÙŽطÙوفÙ یÙŽا مÙŽسÙ’ئÙولÙ یÙŽا وÙŽدÙودÙ یÙŽا سÙبÙ‘ÙوحÙ یÙŽا قÙدÙ‘ÙوسÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ درگذرنده اÙ‰ آمرزنده اÙ‰ شکیبا اÙ‰ سپاس پذیر فرازگان اÙ‰ مهربان اÙ‰ توجه کننده اÙ‰ مورد توجه و درخواست فرازگان اÙ‰ مهرورز اÙ‰ منزه اÙ‰ پاکیزه (ÛµÛ¸) یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی السÙ‘ÙŽمÙŽاء٠عÙŽظÙŽمÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الْأَرÙ’ضÙ آیÙŽاتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù دÙŽلائÙلÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’بÙحÙŽارÙ عÙŽجÙŽائÙبÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’جÙبÙŽالÙ خÙŽزÙŽائÙنÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽبÙ’دÙŽØ£Ù الÙ’خÙŽلÙ’قÙŽ ثÙمÙ‘ÙŽ یÙعÙیدÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیÙ’هÙ یÙŽرÙ’جÙعÙ الْأَمÙ’رÙ کÙلÙ‘ÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽظÙ’هÙŽرÙŽ فÙی کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù لÙطÙ’فÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙ’سÙŽنÙŽ کÙلÙ‘ÙŽ شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù خÙŽلÙŽقÙŽهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽصÙŽرÙ‘ÙŽفÙŽ فÙی الÙ’خÙŽلائÙقÙ قÙدÙ’رÙŽتÙهÙ اÙ‰ که در آسمان آثار عظمتش هویدا است اÙ‰ که در زمین نشانه هایش آشکار است اÙ‰ که در هر چیز برهانهاÙ‰ او موجود اÙ‰ که در دریا آثار شگفت انگیز دارد اÙ‰ که در کوهها است گنجینه هایش اÙ‰ که خلق را پدید آورد سپس بازگرداند اÙ‰ که به سویش همه امورات بازگردد اÙ‰ که در هر چیز لطف و مهرش را آشکار ساخته اÙ‰ که خلقت هر چیز را نیکو ساخته اÙ‰ که تصرف کرده در همه خلایق قدرت او (ÛµÛ¹) یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽ مÙŽنÙ’ لا حÙŽبÙیبÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا طÙŽبÙیبÙŽ مÙŽنÙ’ لا طÙŽبÙیبÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا مÙجÙیبÙŽ مÙŽنÙ’ لا مÙجÙیبÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا شÙŽفÙیقÙŽ مÙŽنÙ’ لا شÙŽفÙیقÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا رÙŽفÙیقÙŽ مÙŽنÙ’ لا رÙŽفÙیقÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا مÙغÙیثÙŽ مÙŽنÙ’ لا مÙغÙیثÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا دÙŽلÙیلÙŽ مÙŽنÙ’ لا دÙŽلÙیلÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ مÙŽنÙ’ لا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ مÙŽنÙ’ لا رÙŽاحÙمÙŽ لÙŽهÙ یÙŽا صÙŽاحÙبÙŽ مÙŽنÙ’ لا صÙŽاحÙبÙŽ لÙŽهÙ اÙ‰ دوست آنکس که دوستÙ‰ ندارد اÙ‰ طبیب آن کس که طبیبÙ‰ ندارد اÙ‰ پاسخ ده آن کس که پاسخ ده ندارد اÙ‰ یار دلسوز آن کس که دلسوزÙ‰ ندارد اÙ‰ رفیق آن کس که رفیق ندارد اÙ‰ فریادرس آن کس که فریادرسÙ‰ ندارد اÙ‰ راهنماÙ‰ آنکه راهنمایÙ‰ ندارد اÙ‰ مونس آنکس که مونسÙ‰ ندارد اÙ‰ ترحم کننده آن کس که ترحم کننده اÙ‰ ندارد اÙ‰ همدم آن کس که همدمÙ‰ ندارد (Û¶Û°)یÙŽا کÙŽافÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽکÙ’فÙŽاهÙ یÙŽا هÙŽادÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽهÙ’دÙŽاهÙ یÙŽا کÙŽالÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽکÙ’لاهÙ یÙŽا رÙŽاعÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽرÙ’عÙŽاهÙ یÙŽا شÙŽافÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽشÙ’فÙŽاهÙ یÙŽا قÙŽاضÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽقÙ’ضÙŽاهÙ یÙŽا مÙغÙ’نÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽغÙ’نÙŽاهÙ یÙŽا مÙوفÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽوÙ’فÙŽاهÙ یÙŽا مÙقÙŽوÙ‘ÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽقÙ’وÙŽاهÙ یÙŽا وÙŽلÙیÙ‘ÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽوÙ’لاهÙ اÙ‰ کفایت کننده آن کس که از او کفایت خواهد و اÙ‰ رهنماÙ‰ کسÙ‰ که از او راهنمایÙ‰ خواهد اÙ‰ نگهبان کسÙ‰ که از او نگهبانÙ‰ خواهد اÙ‰ مراعات کننده کسÙ‰ که از او رعایت خواهد اÙ‰ بهبود دهنده کسÙ‰ که از او بهبودÙ‰ خواهد اÙ‰ داور کسÙ‰ که از او داورÙ‰ جوید اÙ‰ بÙ‰ نیاز کننده کسÙ‰ که از او بÙ‰ نیازÙ‰ خواهد اÙ‰ وفا کننده کسÙ‰ که از او وفا خواهد اÙ‰ نیرو ده آن کس که از او نیرو خواهد اÙ‰ سرور کسÙ‰ که او را به سرورÙ‰ خواهد (Û¶Û±) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا خÙŽالÙقÙ یÙŽا رÙŽازÙقÙ یÙŽا نÙŽاطÙقÙ یÙŽا صÙŽادÙقÙ یÙŽا فÙŽالÙقÙ یÙŽا فÙŽارÙقÙ یÙŽا فÙŽاتÙقÙ یÙŽا رÙŽاتÙقÙ یÙŽا سÙŽابÙقÙ فÙŽائÙقÙ†یÙŽا سÙŽامÙقÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ آفریننده اÙ‰ روزÙ‰ ده اÙ‰ گویا اÙ‰ راستگو اÙ‰ شکافنده اÙ‰ جدا کننده اÙ‰ باز کننده اÙ‰ پیوست دهنده اÙ‰ سبقت جوینده اÙ‰ بلندمرتبه (Û¶Û²) یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙقÙŽلÙ‘ÙبÙ اللÙ‘ÙŽیÙ’لÙŽ وÙŽ النÙ‘ÙŽهÙŽارÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الظÙ‘ÙلÙمÙŽاتÙ وÙŽ الْأَنÙ’وÙŽارÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ الظÙ‘ÙلÙ‘ÙŽ وÙŽ الÙ’حÙŽرÙورÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ سÙŽخÙ‘ÙŽرÙŽ الشÙ‘ÙŽمÙ’سÙŽ وÙŽ الÙ’قÙŽمÙŽرÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽدÙ‘ÙŽرÙŽ الÙ’خÙŽیÙ’رÙŽ وÙŽ الشÙ‘ÙŽرÙ‘ÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ الÙ’مÙŽوÙ’تÙŽ وÙŽ الÙ’حÙŽیÙŽاهÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’خÙŽلÙ’قÙ وÙŽ الْأَمÙ’رÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽتÙ‘ÙŽخÙذÙ’ صÙŽاحÙبÙŽهÙ‹ وÙŽ لا وÙŽلÙŽدا یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽیÙ’سÙŽ لÙŽهÙ شÙŽرÙیکÙŒ فÙی الÙ’مÙلÙ’کÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽکÙنÙ’ لÙŽهÙ وÙŽلÙیÙ‘ÙŒ مÙنÙŽ الذÙ‘ÙلÙ‘Ù اÙ‰ که جابجا کنÙ‰ شب و روز را اÙ‰ که مقرر ساختÙ‰ تاریکیها و نور را اÙ‰ که آفریدÙ‰ سایه و گرما را اÙ‰ که مسخر خود کردÙ‰ مهر و ماه را اÙ‰ که مقدر کردÙ‰ خیر و شر را اÙ‰ که آفریدÙ‰ مرگ و زندگÙ‰ را اÙ‰ که آفریدن و فرمان از او است اÙ‰ که نگرفته است براÙ‰ خود همسر و فرزندÙ‰ اÙ‰ که شریکÙ‰ در فرمانروایÙ‰ ندارد اÙ‰ که نیست برایش سرپرستÙ‰ از خوارÙ‰ (Û¶Û³) یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽعÙ’لÙŽمÙ مÙرÙŽادÙŽ الÙ’مÙرÙیدÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽعÙ’لÙŽمÙ ضÙŽمÙیرÙŽ الصÙ‘ÙŽامÙتÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽسÙ’مÙŽع٠أَنÙینÙŽ الÙ’وÙŽاهÙنÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽرÙŽÙ‰ بÙکÙŽاءَ الÙ’خÙŽائÙفÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽمÙ’لÙکÙ حÙŽوÙŽائÙجÙŽ السÙ‘ÙŽائÙلÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽقÙ’بÙŽلÙ عÙذÙ’رÙŽ التÙ‘ÙŽائÙبÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙصÙ’لÙحÙ عÙŽمÙŽلÙŽ الÙ’مÙفÙ’سÙدÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙضÙیع٠أَجÙ’رÙŽ الÙ’مÙحÙ’سÙنÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽبÙ’عÙدÙ عÙŽنÙ’ قÙلÙوبÙ الÙ’عÙŽارÙفÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽجÙ’وÙŽدÙŽ الْأَجÙ’وÙŽدÙینÙŽ اÙ‰ که مÙ‰ داند خواسته دل هر خواهنده را اÙ‰ که آگاه است از نهاد خاموشان اÙ‰ که مÙ‰ شنود ناله خسته دلان اÙ‰ که مÙ‰ بیند گریه ترسناکان اÙ‰ که دارد خواسته هاÙ‰ خواستاران را اÙ‰ که بپذیرد عذر توبه کنندگان اÙ‰ که اصلاح نکند کار مفسدان را اÙ‰ که از بین نبرد پاداش نیکوکاران اÙ‰ که دور نباشد از دل عارفان اÙ‰ بخشنده ترین بخشندگان (Û¶Û´) یÙŽا دÙŽائÙمÙŽ الÙ’بÙŽقÙŽاء٠یÙŽا سÙŽامÙعÙŽ الدÙ‘ÙعÙŽاء٠یÙŽا وÙŽاسÙعÙŽ الÙ’عÙŽطÙŽاء٠یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الÙ’خÙŽطÙŽاء٠یÙŽا بÙŽدÙیعÙŽ السÙ‘ÙŽمÙŽاء٠یÙŽا حÙŽسÙŽنÙŽ الÙ’بÙŽلاء٠یÙŽا جÙŽمÙیلÙŽ الثÙ‘ÙŽنÙŽاء٠یÙŽا قÙŽدÙیمÙŽ السÙ‘ÙŽنÙŽاء٠یÙŽا کÙŽثÙیرÙŽ الÙ’وÙŽفÙŽاء٠یÙŽا شÙŽرÙیفÙŽ الÙ’جÙŽزÙŽاء٠اÙ‰ همیشه باقÙ‰ اÙ‰ شنواÙ‰ دعا اÙ‰ وسیع بخشش اÙ‰ آمرزنده خطا و لغزش اÙ‰ پدید آرنده آسمان اÙ‰ نیک آزمایش اÙ‰ زیبا ستایش اÙ‰ دیرینه والا اÙ‰ زیاد وفادار اÙ‰ ارجمند پاداش (Û¶Ûµ) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا سÙŽتÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا غÙŽفÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا قÙŽهÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا جÙŽبÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا صÙŽبÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا بÙŽارÙ‘Ù یÙŽا مÙخÙ’تÙŽارÙ یÙŽا فÙŽتÙ‘ÙŽاحÙ یÙŽا نÙŽفÙ‘ÙŽاحÙ یÙŽا مÙرÙ’تÙŽاحÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ پوشاننده اÙ‰ آمرزنده اÙ‰ با قهر و سطوت اÙ‰ باجبروت و عظمت اÙ‰ صبر پیشه اÙ‰ نیک بخش اÙ‰ مختار در کارها اÙ‰ کارگشا اÙ‰ پرجود و عطا اÙ‰ فرح بخش (Û¶Û¶) یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽنÙی وÙŽ سÙŽوÙ‘ÙŽانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ رÙŽزÙŽقÙŽنÙی وÙŽ رÙŽبÙ‘ÙŽانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽطÙ’عÙŽمÙŽنÙی وÙŽ سÙŽقÙŽانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽرÙ‘ÙŽبÙŽنÙی وÙŽ Ø£ÙŽدÙ’نÙŽانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽصÙŽمÙŽنÙی وÙŽ کÙŽفÙŽانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ حÙŽفÙظÙŽنÙی وÙŽ کÙŽلانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽعÙŽزÙ‘ÙŽنÙی وÙŽ Ø£ÙŽغÙ’نÙŽانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽفÙ‘ÙŽقÙŽنÙی وÙŽ هÙŽدÙŽانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ آنÙŽسÙŽنÙی وÙŽ آوÙŽانÙی یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽمÙŽاتÙŽنÙی وÙŽ Ø£ÙŽحÙ’یÙŽانÙی اÙ‰ که مرا آفریدÙ‰ و آراستÙ‰ اÙ‰ که روزیم دادÙ‰ و پروریدÙ‰ اÙ‰ که مرا خوراندÙ‰ و نوشاندÙ‰ اÙ‰ که پیش خود برده و نزدیکم کردÙ‰ اÙ‰ که مرا نگهداشته و کفایت کردÙ‰ اÙ‰ که محافظت و نگهداریم کردÙ‰ اÙ‰ که به من عزت بخشید و توانگرم ساخت اÙ‰ که به من توفیق داده و راهنمایÙ‰ کرد اÙ‰ که با من انس گرفته و جایم داد اÙ‰ که مرا بمیراند و زنده کند (Û¶Û·) یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙقÙ‘Ù الÙ’حÙŽقÙ‘ÙŽ بÙکÙŽلÙمÙŽاتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽقÙ’بÙŽلÙ التÙ‘ÙŽوÙ’بÙŽهÙŽ عÙŽنÙ’ عÙبÙŽادÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽحÙولÙ بÙŽیÙ’نÙŽ الÙ’مÙŽرْء٠وÙŽ قÙŽلÙ’بÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽنÙ’فÙŽعÙ الشÙ‘ÙŽفÙŽاعÙŽه٠إÙلا بÙØ¥ÙذÙ’نÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمÙ بÙمÙŽنÙ’ ضÙŽلÙ‘ÙŽ عÙŽنÙ’ سÙŽبÙیلÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙعÙŽقÙ‘ÙبÙŽ لÙحÙکÙ’مÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا رÙŽادÙ‘ÙŽ لÙقÙŽضÙŽائÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ انÙ’قÙŽادÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù لÙØ£ÙŽمÙ’رÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ السÙ‘ÙŽمÙŽاوÙŽاتÙ مÙŽطÙ’وÙیÙ‘ÙŽاتÙŒ بÙیÙŽمÙینÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙرÙ’سÙلÙ الرÙ‘ÙیÙŽاحÙŽ بÙشÙ’را بÙŽیÙ’نÙŽ یÙŽدÙŽیÙ’ رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ اÙ‰ که حق را بوسیله کلماتش پابرجا کرد اÙ‰ که توبه را از فرازگانش بپذیرد اÙ‰ که میان انسان و دلش حائل گردد اÙ‰ که سود ندهد شفاعت و میانجیگرÙ‰ جز به اذن او اÙ‰ که او داناتر است به کسÙ‰ که از راهش گمراه گردد اÙ‰ که کاونده و پÙ‰ جویÙ‰ براÙ‰ حکمش نیست اÙ‰ که بازگردانÙ‰ براÙ‰ قضایش نیست اÙ‰ که هر چیز دربرابر امرش مطیع و منقاد گشته اÙ‰ که آسمانها بدست قدرتش بهم پیچیده اÙ‰ که فرستد بادها را نویدÙ‰ در پیشاپیش رحمتش (Û¶Û¸) یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الْأَرÙ’ضÙŽ مÙهÙŽادا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الÙ’جÙبÙŽالÙŽ Ø£ÙŽوÙ’تÙŽادا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الشÙ‘ÙŽمÙ’سÙŽ سÙرÙŽاجا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الÙ’قÙŽمÙŽرÙŽ نÙورا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ اللÙ‘ÙŽیÙ’لÙŽ لÙبÙŽاسا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ النÙ‘ÙŽهÙŽارÙŽ مÙŽعÙŽاشا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ النÙ‘ÙŽوÙ’مÙŽ سÙبÙŽاتا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ السÙ‘ÙŽمÙŽاءَ بÙنÙŽاءً یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الْأَشÙ’یÙŽاءَ Ø£ÙŽزÙ’وÙŽاجا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ النÙ‘ÙŽارÙŽ مÙرÙ’صÙŽادا اÙ‰ که زمین را گهواره قرار داده اÙ‰ که کوهها را میخهاÙ‰ (زمین ) قرار داد اÙ‰ که خورشید را چراغÙ‰ تابناک کرد اÙ‰ که ماه را نوربخش قرار داد اÙ‰ که شب را پوشش نهاد اÙ‰ که روز را براÙ‰ تحصیل معاش مقرر ساختÙ‰ اÙ‰ که خواب را مایه آرامش قرار داد اÙ‰ که آسمان را ساختمانÙ‰ قرار داد اÙ‰ که چیزها را جفت آفرید اÙ‰ که آتش را در کمین (کفار و دوزخیان ) قرارداد (Û¶Û¹)اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا سÙŽمÙیعÙ یÙŽا شÙŽفÙیعÙ یÙŽا رÙŽفÙیعÙ یÙŽا مÙŽنÙیعÙ یÙŽا سÙŽرÙیعÙ یÙŽا بÙŽدÙیعÙ یÙŽا کÙŽبÙیرÙ یÙŽا قÙŽدÙیرÙ یÙŽا خÙŽبÙیرÙ مÙنÙیرÙ یÙŽا مÙجÙیرÙ خدایا از تو درخواست مÙ‰ کنم به حق نامت اÙ‰ شنوا اÙ‰ شفیع اÙ‰ بلند مرتبه اÙ‰ والامقام اÙ‰ سریع در کارها اÙ‰ پدید آرنده اÙ‰ بزرگ اÙ‰ توانا اÙ‰ آگاه اÙ‰ پناه ده (Û·Û°)یÙŽا حÙŽیÙ‘ا قÙŽبÙ’لÙŽ کÙلÙ‘Ù حÙŽیÙ‘Ù یÙŽا حÙŽیÙ‘ا بÙŽعÙ’دÙŽ کÙلÙ‘Ù حÙŽیÙ‘Ù یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی لÙŽیÙ’سÙŽ کÙŽمÙثÙ’لÙهÙ حÙŽیÙ‘ÙŒ یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی لا یÙشÙŽارÙکÙهÙ حÙŽیÙ‘ÙŒ یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی لا یÙŽحÙ’تÙŽاج٠إÙلÙŽÙ‰ حÙŽیÙ‘Ù یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی یÙمÙیتÙ کÙلÙ‘ÙŽ حÙŽیÙ‘Ù یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی یÙŽرÙ’زÙقÙ کÙلÙ‘ÙŽ حÙŽیÙ‘Ù یÙŽا حÙŽیÙ‘ا لÙŽمÙ’ یÙŽرÙثÙ الÙ’حÙŽیÙŽاهÙŽ مÙنÙ’ حÙŽیÙ‘Ù یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی یÙحÙ’یÙی الÙ’مÙŽوÙ’تÙŽÙ‰ یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù یÙŽا قÙŽیÙ‘ÙومÙ لا تَأْخÙذÙهÙ سÙنÙŽهÙŒ وÙŽ لا نÙŽوÙ’مÙŒ اÙ‰ زنده پیش از هر موجود زنده اÙ‰ زنده پس از هر موجود زنده اÙ‰ که نیست مانندش زنده اÙ‰ ØŒ اÙ‰ زنده اÙ‰ که شریکش نیست هیچ زنده اÙ‰ ØŒ اÙ‰ زنده اÙ‰ که نیازمند نیست به هیچ زنده اÙ‰ ØŒ اÙ‰ زنده اÙ‰ که بمیراند هر زنده اÙ‰ را اÙ‰ زنده اÙ‰ که روزÙ‰ دهد هر زنده اÙ‰ را اÙ‰ زنده اÙ‰ که ارث نبرد زندگÙ‰ را از زنده اÙ‰ ØŒ اÙ‰ زنده اÙ‰ که زنده کند مردگان راØŒ اÙ‰ زنده پاینده اÙ‰ که او را چرت و خواب نگیرد (Û·Û±) یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ ذÙکÙ’رÙŒ لا یÙنÙ’سÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ نÙورÙŒ لا یÙطÙ’فÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ نÙعÙŽمÙŒ لا تÙعÙŽدÙ‘Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ مÙلÙ’کÙŒ لا یÙŽزÙولÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ ثÙŽنÙŽاءٌ لا یÙحÙ’صÙŽÙ‰ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ جÙŽلالÙŒ لا یÙکÙŽیÙ‘ÙŽفÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ کÙŽمÙŽالÙŒ لا یÙدÙ’رÙŽکÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ قÙŽضÙŽاءٌ لا یÙرÙŽدÙ‘Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ صÙفÙŽاتÙŒ لا تÙبÙŽدÙ‘ÙŽلÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ نÙعÙوتÙŒ لا تÙغÙŽیÙ‘ÙŽرÙ اÙ‰ که یادش فراموش نشدنÙ‰ است اÙ‰ که نورش خاموش نشدنÙ‰ است اÙ‰ که نعمتهایش بشمار درنیاید اÙ‰ که فرمانروائیش زوال نپذیرد اÙ‰ که مدح و ثنایش نتوان شمردن اÙ‰ که چگونگÙ‰ بزرگÙ‰ و جلالتش نتوان گفتن اÙ‰ که کمالش قابل درک نباشد اÙ‰ که فرمان قضایش بازگشت ندارد اÙ‰ که صفاتش تبدیل نپذیرد اÙ‰ که اوصافش تغییر نکند (Û·Û²) یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’عÙŽالÙŽمÙینÙŽ یÙŽا مÙŽالÙکÙŽ یÙŽوÙ’مÙ الدÙ‘ÙینÙ یÙŽا غÙŽایÙŽهÙŽ الطÙ‘ÙŽالÙبÙینÙŽ یÙŽا ظÙŽهÙ’رÙŽ اللاجÙینÙŽ یÙŽا مÙدÙ’رÙکÙŽ الÙ’هÙŽارÙبÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙبÙ‘Ù الصÙ‘ÙŽابÙرÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙبÙ‘Ù التÙ‘ÙŽوÙ‘ÙŽابÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙبÙ‘Ù الÙ’مÙتÙŽطÙŽهÙ‘ÙرÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙبÙ‘Ù الÙ’مÙحÙ’سÙنÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمÙ بÙالÙ’مÙهÙ’تÙŽدÙینÙŽ اÙ‰ پروردگار جهانیان اÙ‰ فرمانرواÙ‰ روز جزا اÙ‰ مقصد نهایÙ‰ جویندگان اÙ‰ پشت و پناه پناهندگان اÙ‰ دریافرازه گریختگان اÙ‰ که دوست دارد شکیبایان را اÙ‰ که دوست دارد توبه کاران را اÙ‰ که دوست دارد پاکیزگان را اÙ‰ که دوست دارد نیکوکاران را اÙ‰ که داناتر است به راه یافتگان (Û·Û³)اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا شÙŽفÙیقÙ یÙŽا رÙŽفÙیقÙ یÙŽا حÙŽفÙیظÙ یÙŽا مÙحÙیطÙ یÙŽا مÙقÙیتÙ یÙŽا مÙغÙیثÙ یÙŽا مÙعÙزÙ‘Ù یÙŽا مÙذÙلÙ‘Ù یÙŽا مÙبÙ’دÙئÙ یÙŽا مÙعÙیدÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ مهربان اÙ‰ رفیق اÙ‰ نگهدارنده اÙ‰ احاطه دار بر همه اÙ‰ توانا اÙ‰ فریاد رس اÙ‰ عزت بخش اÙ‰ خوار کننده اÙ‰ آغازنده اÙ‰ بازگرداننده (Û·Û´) یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø£ÙŽحÙŽدÙŒ بÙلا ضÙدÙ‘Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙŽرÙ’دÙŒ بÙلا نÙدÙ‘Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ صÙŽمÙŽدÙŒ بÙلا عÙŽیÙ’بÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ وÙتÙ’رÙŒ بÙلا کÙŽیÙ’فÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ قÙŽاضÙ بÙلا حÙŽیÙ’فÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ رÙŽبÙ‘ÙŒ بÙلا وÙŽزÙیرÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽزÙیزÙŒ بÙلا ذÙلÙ‘Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ غÙŽنÙیÙ‘ÙŒ بÙلا فÙŽقÙ’رÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ مÙŽلÙکÙŒ بÙلا عÙŽزÙ’لÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ مÙŽوÙ’صÙوفÙŒ بÙلا شÙŽبÙیهÙ اÙ‰ یکتاÙ‰ بÙ‰ ضد اÙ‰ که او یگانه اÙ‰ است که مانند ندارد اÙ‰ که او بÙ‰ نیازÙ‰ است بÙ‰ عیب اÙ‰ که او تنهایÙ‰ است و چگونگÙ‰ ندارد اÙ‰ که او حاکمÙ‰ است که ستم در حکمش نیست اÙ‰ که او پروردگارÙ‰ است بدون وزیر اÙ‰ که او عزیزÙ‰ است بÙ‰ ذلت اÙ‰ که او دارایÙ‰ است که ندارÙ‰ ندارد اÙ‰ که او پادشاهÙ‰ است که معزول نشود اÙ‰ که او توصیف شده اÙ‰ است بÙ‰ شبیه (Û·Ûµ) یÙŽا مÙŽنÙ’ ذÙکÙ’رÙهÙ شÙŽرÙŽفÙŒ لÙلذÙ‘ÙŽاکÙرÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ شÙکÙ’رÙهÙ فÙŽوÙ’زÙŒ لÙلشÙ‘ÙŽاکÙرÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ حÙŽمÙ’دÙهÙ عÙزÙ‘ÙŒ لÙلÙ’حÙŽامÙدÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ طÙŽاعÙŽتÙهÙ نÙŽجÙŽاهÙŒ لÙلÙ’مÙطÙیعÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙŽابÙهÙ مÙŽفÙ’تÙوحÙŒ لÙلطÙ‘ÙŽالÙبÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ سÙŽبÙیلÙهÙ وÙŽاضÙحÙŒ لÙلÙ’مÙنÙیبÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ آیÙŽاتÙهÙ بÙرÙ’هÙŽانÙŒ لÙلنÙ‘ÙŽاظÙرÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙتÙŽابÙهÙ تÙŽذÙ’کÙرÙŽهÙŒ لÙلÙ’مÙتÙ‘ÙŽقÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ رÙزÙ’قÙهÙ عÙمÙومÙŒ لÙلطÙ‘ÙŽائÙعÙینÙŽ وÙŽ الÙ’عÙŽاصÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ قÙŽرÙیبÙŒ مÙنÙŽ الÙ’مÙحÙ’سÙنÙینÙŽ اÙ‰ که ذکر او موجب شرافت ذکرکنندگان او است اÙ‰ که سپاسگزاریش مایه سعادت سپاسگزاران است اÙ‰ که ستایشش عزتÙ‰ است براÙ‰ ستایش کنندگان اÙ‰ که طاعتش وسیله نجات مطیعان است اÙ‰ که دÙŽرÙ رحمتش باز است به روÙ‰ رحمت خواهان اÙ‰ که راه بسوÙ‰ او آشکار است براÙ‰ بازآمدگان اÙ‰ که آیات و نشانه هایش دلیل روشنÙ‰ است براÙ‰ بینندگان اÙ‰ که کتابش سبب پند و تنبیه است براÙ‰ پرهیزکاران اÙ‰ که روزÙ‰ او همگانÙ‰ است براÙ‰ فرمانبرداران و نافرمانان اÙ‰ که رحمتش نزدیک است به نیکوکاران (Û·Û¶)یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽبÙŽارÙŽکÙŽ اسÙ’مÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽعÙŽالÙŽÙ‰ جÙŽدÙ‘ÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ غÙŽیÙ’رÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽلÙ‘ÙŽ ثÙŽنÙŽاؤÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽقÙŽدÙ‘ÙŽسÙŽتÙ’ Ø£ÙŽسÙ’مÙŽاؤÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽدÙومÙ بÙŽقÙŽاؤÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ الÙ’عÙŽظÙŽمÙŽهÙ بÙŽهÙŽاؤÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ الÙ’کÙبÙ’رÙیÙŽاء٠رÙدÙŽاؤÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙحÙ’صÙŽÙ‰ آلاؤÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙعÙŽدÙ‘Ù نÙŽعÙ’مÙŽاؤÙهÙ اÙ‰ که نامش بزرگ است اÙ‰ که اقبال او بلند است اÙ‰ که معبودÙ‰ جز او نیست اÙ‰ که برجسته است ثنا و مدحش اÙ‰ که پاکیزه است نامهایش اÙ‰ که بقایش همیشگÙ‰ است اÙ‰ که عظمت جلوه او است اÙ‰ که بزرگÙ‰ در بر او است اÙ‰ که نیکیهایش به حساب درنیاید اÙ‰ که نعمتهایش شماره نشود (Û·Û·) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙعÙینÙ یÙŽا Ø£ÙŽمÙینÙ یÙŽا مÙبÙینÙ یÙŽا مÙŽتÙینÙ یÙŽا مÙŽکÙینÙ یÙŽا رÙŽشÙیدÙ یÙŽا حÙŽمÙیدÙ یÙŽا مÙŽجÙیدÙ یÙŽا شÙŽدÙیدÙ یÙŽا شÙŽهÙیدÙ خدایا از تو خواهم به حق نامت اÙ‰ یاور اÙ‰ امان بخش اÙ‰ آشکار کننده اÙ‰ استوار و ثابت اÙ‰ پابرجا اÙ‰ راهنما اÙ‰ ستوده اÙ‰ گرامÙ‰ اÙ‰ سخت نیرو اÙ‰ گواه (Û·Û¸)یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽرÙ’شÙ الÙ’مÙŽجÙیدÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’قÙŽوÙ’لÙ السÙ‘ÙŽدÙیدÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙعÙ’لÙ الرÙ‘ÙŽشÙیدÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’بÙŽطÙ’شÙ الشÙ‘ÙŽدÙیدÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’وÙŽعÙ’دÙ وÙŽ الÙ’وÙŽعÙیدÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ الÙ’وÙŽلÙیÙ‘Ù الÙ’حÙŽمÙیدÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙŽعÙ‘ÙŽالÙŒ لÙمÙŽا یÙرÙیدÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ قÙŽرÙیبÙŒ غÙŽیÙ’رÙ بÙŽعÙیدÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù شÙŽهÙیدÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ لÙŽیÙ’سÙŽ بÙظÙŽلامÙ لÙلÙ’عÙŽبÙیدÙ اÙ‰ صاحب عرش با شوکت اÙ‰ صاحب گفتار محکم اÙ‰ صاحب کار مستحکم اÙ‰ صاحب حمله سخت اÙ‰ صاحب نوید و تهدید اÙ‰ که او است صاحب اختیارÙ‰ ستوده اÙ‰ که او است کننده هر چه را خواهد اÙ‰ که او است نزدیکÙ‰ که دورÙ‰ ندارد اÙ‰ که او بر هر چیز گواه باشد اÙ‰ که او ستمکار بر فرازگان نیست (Û·Û¹)یÙŽا مÙŽنÙ’ لا شÙŽرÙیکÙŽ لÙŽهÙ وÙŽ لا وÙŽزÙیرÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا شÙŽبÙیهÙŽ شÙبÙ’هَ†لÙŽهÙ وÙŽ لا نÙŽظÙیرÙŽ یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ الشÙ‘ÙŽمÙ’سÙ وÙŽ الÙ’قÙŽمÙŽرÙ الÙ’مÙنÙیرÙ یÙŽا مÙغÙ’نÙیÙŽ الÙ’بÙŽائÙسÙ الÙ’فÙŽقÙیرÙ یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الطÙ‘ÙفÙ’لÙ الصÙ‘ÙŽغÙیرÙ یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ الشÙ‘ÙŽیÙ’خÙ الÙ’کÙŽبÙیرÙ یÙŽا جÙŽابÙرÙŽ الÙ’عÙŽظÙ’مÙ الÙ’کÙŽسÙیرÙ یÙŽا عÙصÙ’مÙŽهÙŽ الÙ’خÙŽائÙفÙ الÙ’مÙسÙ’تÙŽجÙیرÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙعÙبÙŽادÙهÙ خÙŽبÙیرÙŒ بÙŽصÙیرÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù قÙŽدÙیرÙŒ اÙ‰ که برایش شریک و وزیرÙ‰ نیست اÙ‰ که برایش شبیه و نظیرÙ‰ نیست اÙ‰ آفریننده مهر و ماه تافرازه اÙ‰ بÙ‰ نیاز کننده بینواÙ‰ درمانده اÙ‰ روزÙ‰ ده کودک خردسال اÙ‰ مهرورز پیر کهن سال اÙ‰ جوش ده استخوان شکسته اÙ‰ نگهدار ترسان پناهنده اÙ‰ که به حال فرازگانش خبیر و بینا است اÙ‰ که او بر هر چیز قادر و تواناست (Û¸Û°) یÙŽا ذÙŽا الÙ’جÙودÙ وÙŽ النÙ‘ÙعÙŽمÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙŽضÙ’لÙ وÙŽ الÙ’کÙŽرÙŽمÙ یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ اللÙ‘ÙŽوÙ’حÙ وÙŽ الÙ’قÙŽلÙŽمÙ یÙŽا بÙŽارÙئÙŽ الذÙ‘ÙŽرÙ‘Ù وÙŽ النÙ‘ÙŽسÙŽمÙ یÙŽا ذÙŽا الÙ’بَأْسÙ وÙŽ النÙ‘ÙقÙŽمÙ یÙŽا مÙلÙ’هÙمÙŽ الÙ’عÙŽرÙŽبÙ وÙŽ الÙ’عÙŽجÙŽمÙ یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الضÙ‘ÙرÙ‘Ù وÙŽ الْأَلÙŽمÙ یÙŽا عÙŽالÙمÙŽ السÙ‘ÙرÙ‘Ù وÙŽ الÙ’هÙمÙŽمÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’بÙŽیÙ’تÙ وÙŽ الÙ’حÙŽرÙŽمÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ الْأَشÙ’یÙŽاءَ مÙنÙŽ الÙ’عÙŽدÙŽمÙ اÙ‰ صاحب جود و نعمت اÙ‰ صاحب بخشش و بزرگوارÙ‰ اÙ‰ آفریننده لوح و قلم اÙ‰ پدید آرنده ذرات و انسان اÙ‰ داراÙ‰ عذاب و انتقام اÙ‰ الهام بخش عرب و عجم اÙ‰ برطرف کننده رنج و الم اÙ‰ داناÙ‰ راز و قصدهاÙ‰ نهان اÙ‰ پروردگار کعبه و حرم اÙ‰ که آفریدÙ‰ موجودات را از نیستÙ‰ و عدم (Û¸Û±)اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا فÙŽاعÙلÙ یÙŽا جÙŽاعÙلÙ یÙŽا قÙŽابÙلÙ یÙŽا کÙŽامÙلÙ یÙŽا فÙŽاصÙلÙ یÙŽا وÙŽاصÙلÙ یÙŽا عÙŽادÙلÙ یÙŽا غÙŽالÙبÙ یÙŽا طÙŽالÙبÙ یÙŽا وÙŽاهÙبÙ خدایا از تو خواهم به حق نامت اÙ‰ کننده (هر کار) اÙ‰ مقرر کننده (امور) اÙ‰ پذیرنده اÙ‰ کامل اÙ‰ جدا کننده اÙ‰ پیوست دهنده اÙ‰ دادگر اÙ‰ چیره اÙ‰ جوینده اÙ‰ بخشنده (Û¸Û²) یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽنÙ’عÙŽمÙŽ بÙطÙŽوÙ’لÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ بÙجÙودÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽادÙŽ بÙلÙطÙ’فÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽعÙŽزÙ‘ÙŽزÙŽ بÙقÙدÙ’رÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽدÙ‘ÙŽرÙŽ بÙحÙکÙ’مÙŽتÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ حÙŽکÙŽمÙŽ بÙتÙŽدÙ’بÙیرÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ دÙŽبÙ‘ÙŽرÙŽ بÙعÙلÙ’مÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽجÙŽاوÙŽزÙŽ بÙحÙلÙ’مÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ دÙŽنÙŽا فÙی عÙلÙوÙ‘ÙهÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽلا فÙی دÙنÙوÙ‘ÙهÙ اÙ‰ که نعمت بخشید به فضل خود اÙ‰ که کرم کرد به بخشش خود اÙ‰ که جود کرد به لطف خود اÙ‰ که عزیز باشد به نیروÙ‰ خود اÙ‰ که اندازه گیرد به حکمت خویش اÙ‰ که حکم کند به تدبیر خود اÙ‰ که تدبیر کرد به دانش خود اÙ‰ که بگذرد به بردبارÙ‰ خویش اÙ‰ که نزدیک است در عین بلندÙ‰ و اÙ‰ که بلند است در عین نزدیکÙ‰ (Û¸Û³)یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽخÙ’لÙقÙ مÙŽا یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽفÙ’عÙŽلÙ مÙŽا یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽهÙ’دÙی مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙضÙلÙ‘Ù مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙعÙŽذÙ‘ÙبÙ مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽغÙ’فÙرÙ لÙمÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙعÙزÙ‘Ù مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙذÙلÙ‘Ù مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙصÙŽوÙ‘ÙرÙ فÙی الْأَرÙ’حÙŽامÙ مÙŽا یÙŽشÙŽاء٠یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽخÙ’تÙŽصÙ‘Ù بÙرÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاء٠اÙ‰ که مÙ‰ آفریند هر چه را خواهد اÙ‰ که انجام دهد هر چه خواهد اÙ‰ که راهنمایÙ‰ کند هر که را خواهد اÙ‰ که گمراه کند هر که را خواهد اÙ‰ که عذاب کند هر که را خواهد اÙ‰ که بیامرزد هر که را خواهد اÙ‰ که عزت بخشد به هر که خواهد اÙ‰ که ذلت دهد به هر که خواهد اÙ‰ که نقش فرازد در میان رحم ها هر طور که خواهد اÙ‰ که مخصوص به رحمت خویش گرداند هر که را خواهد (Û¸Û´) یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽتÙ‘ÙŽخÙذÙ’ صÙŽاحÙبÙŽهÙ‹ وÙŽ لا وÙŽلÙŽدا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ لÙکÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù قÙŽدÙ’را یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙشÙ’رÙکÙ فÙی حÙکÙ’مÙه٠أَحÙŽدا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ مÙنÙŽ الÙ’مÙŽلائÙکÙŽهÙ الÙ’مÙŽلائÙکÙŽهÙŽ رÙسÙلا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ فÙی السÙ‘ÙŽمÙŽاء٠بÙرÙوجا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الْأَرÙ’ضÙŽ قÙŽرÙŽارا یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ مÙنÙŽ الÙ’مÙŽاء٠بÙŽشÙŽرا یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ لÙکÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù Ø£ÙŽمÙŽدا یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙŽاطÙŽ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù عÙلÙ’ما یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙ’صÙŽÙ‰ کÙلÙ‘ÙŽ شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù عÙŽدÙŽدا اÙ‰ که نگرفته است همسر و فرزندÙ‰ اÙ‰ که قرار داد براÙ‰ هر چیز اندازه اÙ‰ اÙ‰ که شریک نکرده در حکم خویش احدÙ‰ را اÙ‰ که قرار داد فرشتگان را پیام آور اÙ‰ که در آسمان برجها قرار داد اÙ‰ که زمین را قرارگاه کرد اÙ‰ که آفرید از آب بشر را اÙ‰ که قرار داد براÙ‰ هر چیز مدت و دورانÙ‰ اÙ‰ که دانشش به هر چیز احاطه کرده اÙ‰ که عدد هر چیز را شماره کرده (Û¸Ûµ) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽوÙ‘ÙŽلÙ یÙŽا آخÙرÙ یÙŽا ظÙŽاهÙرÙ یÙŽا بÙŽاطÙنÙ یÙŽا بÙŽرÙ‘Ù یÙŽا حÙŽقÙ‘Ù یÙŽا فÙŽرÙ’دÙ یÙŽا وÙتÙ’رÙ یÙŽا صÙŽمÙŽدÙ یÙŽا سÙŽرÙ’مÙŽدÙ خدایا از تو خواهم به حق نامت اÙ‰ آغاز اÙ‰ انجام اÙ‰ ظاهر اÙ‰ نهان اÙ‰ نیکوکار اÙ‰ برحق اÙ‰ یکتا اÙ‰ بÙ‰ همتا اÙ‰ بÙ‰ نیاز اÙ‰ ابدÙ‰ (Û¸Û¶) یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽعÙ’رÙوفÙ عÙرÙفÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽفÙ’ضÙŽلÙŽ مÙŽعÙ’بÙودÙ عÙبÙدÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽجÙŽلÙ‘ÙŽ مÙŽشÙ’کÙورÙ شÙکÙرÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽعÙŽزÙ‘ÙŽ مÙŽذÙ’کÙورÙ ذÙکÙرÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’لÙŽÙ‰ مÙŽحÙ’مÙودÙ حÙمÙدÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’دÙŽمÙŽ مÙŽوÙ’جÙودÙ طÙلÙبÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽرÙ’فÙŽعÙŽ مÙŽوÙ’صÙوفÙ وÙصÙفÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’بÙŽرÙŽ مÙŽقÙ’صÙودÙ قÙصÙدÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ مÙŽسÙ’ئÙولÙ سÙئÙلÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽشÙ’رÙŽفÙŽ مÙŽحÙ’بÙوبÙ عÙلÙمÙŽ اÙ‰ بهترین شناخته شده به نیکÙ‰ اÙ‰ برترین معبودÙ‰ که پرستش شده اÙ‰ بهترین سپاس شدگان اÙ‰ عزیزترین یادشدگان اÙ‰ والاترین ستوده شده اÙ‰ پیش ترین موجودÙ‰ که جویایش شده اند اÙ‰ برترین موجودÙ‰ که مورد توصیف واقع شده اÙ‰ بزرگتر مقصودÙ‰ که قصد او کرده اند اÙ‰ بزرگوار کسÙ‰ که از او درخواست شده اÙ‰ ارجمندترین دوستÙ‰ که توان یافت (Û¸Û·) یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽ الÙ’بÙŽاکÙینÙŽ یÙŽا سÙŽیÙ‘ÙدÙŽ الÙ’مÙتÙŽوÙŽکÙ‘ÙلÙینÙŽ یÙŽا هÙŽادÙیÙŽ الÙ’مÙضÙلÙ‘ÙینÙŽ یÙŽا وÙŽلÙیÙ‘ÙŽ الÙ’مÙØ¤Ù’مÙنÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ الذÙ‘ÙŽاکÙرÙینÙŽ یÙŽا مÙŽفÙ’زÙŽعÙŽ الÙ’مÙŽلÙ’هÙوفÙینÙŽ یÙŽا مÙنÙ’جÙیÙŽ الصÙ‘ÙŽادÙقÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’دÙŽرÙŽ الÙ’قÙŽادÙرÙینÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمÙŽ الÙ’عÙŽالÙمÙینÙŽ یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ الÙ’خÙŽلÙ’ق٠أَجÙ’مÙŽعÙینÙŽ اÙ‰ دوست گریانان اÙ‰ آقاÙ‰ توکل کنندگان اÙ‰ رهنماÙ‰ گمراهان اÙ‰ سرور مؤ منان اÙ‰ همدم یاد کنندگان (او) اÙ‰ پناه ستمدیدگان اÙ‰ نجات دهنده راستگویان اÙ‰ مقتدرترین قدرت داران اÙ‰ داناترین دانایان اÙ‰ معبود تمامÙ‰ آفریدگان (Û¸Û¸) یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽلا فÙŽقÙŽهÙŽرÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ مÙŽلÙŽکÙŽ فÙŽقÙŽدÙŽرÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙŽطÙŽنÙŽ فÙŽخÙŽبÙŽرÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙبÙدÙŽ فÙŽشÙŽکÙŽرÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙصÙیÙŽ فÙŽغÙŽفÙŽرÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽحÙ’وÙیهÙ الÙ’فÙکÙŽرÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙدÙ’رÙکÙهÙ بÙŽصÙŽرÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽخÙ’فÙŽÙ‰ عÙŽلÙŽیÙ’ه٠أَثÙŽرÙŒ یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الÙ’بÙŽشÙŽرÙ یÙŽا مÙقÙŽدÙ‘ÙرÙŽ کÙلÙ‘Ù قÙŽدÙŽرÙ اÙ‰ که از برترÙ‰ بر همه قاهر است اÙ‰ که فرمانروا است و نیرومند اÙ‰ که در درونÙ‰ و از درون آگاه اÙ‰ که پرستندش و او بدان پاداش دهد اÙ‰ که نافرمانیش کنند و بیامرزد اÙ‰ که در فکرها نگنجد اÙ‰ که دیده اÙ‰ او را درنیابد اÙ‰ که هیچ کارÙ‰ بر او پنهان نماند اÙ‰ روزÙ‰ ده بشر اÙ‰ اندازه گیر هر اندازه (Û¸Û¹) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا حÙŽافÙظÙ یÙŽا بÙŽارÙئÙ یÙŽا ذÙŽارÙئÙ یÙŽا بÙŽاذÙخÙ یÙŽا فÙŽارÙجÙ یÙŽا فÙŽاتÙحÙ یÙŽا کÙŽاشÙفÙ یÙŽا ضÙŽامÙنÙ یÙŽا آمÙرÙ یÙŽا نÙŽاهÙی خدایا از تو خواهم به حق نامت اÙ‰ نگهدار اÙ‰ پدید آرنده اÙ‰ آفریننده اÙ‰ والامقام اÙ‰ غمزدا اÙ‰ کارگشا اÙ‰ برطرف کننده اندوه اÙ‰ ضامن فرازگان اÙ‰ فرمان ده اÙ‰ قدغن کن از کارهاÙ‰ بد (Û¹Û°) یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽعÙ’لÙŽمÙ الÙ’غÙŽیÙ’بÙŽ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽصÙ’رÙفÙ السÙ‘Ùوءَ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽخÙ’لÙقÙ الÙ’خÙŽلÙ’قÙŽ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽغÙ’فÙرÙ الذÙ‘ÙŽنÙ’بÙŽ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙتÙمÙ‘Ù النÙ‘ÙعÙ’مÙŽهÙŽ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙقÙŽلÙ‘ÙبÙ الÙ’قÙلÙوبÙŽ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙدÙŽبÙ‘ÙرÙ الْأَمÙ’رÙŽ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙنÙŽزÙ‘ÙلÙ الÙ’غÙŽیÙ’ثÙŽ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽبÙ’سÙطÙ الرÙ‘ÙزÙ’قÙŽ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙحÙ’یÙی الÙ’مÙŽوÙ’تÙŽÙ‰ Ø¥Ùلا هÙوÙŽ اÙ‰ که نمÙ‰ داند غیب را جز او اÙ‰ که باز نگرداند بدÙ‰ را جز او اÙ‰ که نیافریند خلق را جز او اÙ‰ که نیامرزد گناه را جز او اÙ‰ که به پایان نرساند نعمت و احسان را جز او اÙ‰ که دگرگون نکند دلها را جز او اÙ‰ که تدبیر نکند کارها را جز او اÙ‰ که فرو نفرستد باران را جز او اÙ‰ که نگستراند روزÙ‰ را جز او اÙ‰ که زنده نکند مردگان را جز او (Û¹Û±)یÙŽا مÙعÙینÙŽ الضÙ‘ÙعÙŽفÙŽاء٠یÙŽا صÙŽاحÙبÙŽ الÙ’غÙرÙŽبÙŽاء٠یÙŽا نÙŽاصÙرÙŽ الْأَوÙ’لÙیÙŽاء٠یÙŽا قÙŽاهÙرÙŽ الْأَعÙ’دÙŽاء٠یÙŽا رÙŽافÙعÙŽ السÙ‘ÙŽمÙŽاء٠یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ الْأَصÙ’فÙیÙŽاء٠یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽ الْأَتÙ’قÙیÙŽاء٠یÙŽا کÙŽنÙ’زÙŽ الÙ’فÙقÙŽرÙŽاء٠یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ الْأَغÙ’نÙیÙŽاء٠یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ الÙ’کÙرÙŽمÙŽاء٠اÙ‰ کمک کار ناتوانان اÙ‰ رفیق دور از وطنان اÙ‰ یار دوستان اÙ‰ چیره بر دشمنان اÙ‰ بالا برنده آسمان اÙ‰ مونس برگزیدگان اÙ‰ دوست پرهیزکاران اÙ‰ گنجینه بینوایان اÙ‰ معبود توانگران اÙ‰ کریمترین کریمان (Û¹Û²)یÙŽا کÙŽافÙیا مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا قÙŽائÙما عÙŽلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙشÙ’بÙهÙهÙ شÙŽیÙ’â€Ø¡ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽزÙیدÙ فÙی مÙلÙ’کÙهÙ شÙŽیÙ’â€Ø¡ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽخÙ’فÙŽÙ‰ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ شÙŽیÙ’â€Ø¡ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽنÙ’قÙصÙ مÙنÙ’ خÙŽزÙŽائÙنÙهÙ شÙŽیÙ’â€Ø¡ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽیÙ’سÙŽ کÙŽمÙثÙ’لÙهÙ شÙŽیÙ’â€Ø¡ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽعÙ’زÙبÙ عÙŽنÙ’ عÙلÙ’مÙهÙ شÙŽیÙ’â€Ø¡ÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ خÙŽبÙیرÙŒ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽسÙعÙŽتÙ’ رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ کÙلÙ‘ÙŽ شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù اÙ‰ کفایت کننده از هر چیز اÙ‰ نگهبان بر هر چیز اÙ‰ که چیزÙ‰ مانندش نیست اÙ‰ که چیزÙ‰ به فرمانروائیش نیفزاید اÙ‰ که چیزÙ‰ بر او پوشیده نیست اÙ‰ که کم نشود از گنجینه هایش چیزÙ‰ اÙ‰ که نیست همانندش چیزÙ‰ اÙ‰ که پنهان نماند از دانش او چیزÙ‰ اÙ‰ که او خبیر و آگاه است به هر چیز اÙ‰ که رحمتش فراگیرد هر چیز را (Û¹Û³)اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙکÙ’رÙمÙ یÙŽا مÙطÙ’عÙمÙ یÙŽا مÙنÙ’عÙمÙ یÙŽا مÙعÙ’طÙی یÙŽا مÙغÙ’نÙی یÙŽا مÙقÙ’نÙی یÙŽا مÙفÙ’نÙی یÙŽا مÙحÙ’یÙی یÙŽا مÙرÙ’ضÙی یÙŽا مÙنÙ’جÙی خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ اکرام کننده اÙ‰ طعام دهنده اÙ‰ نعمت بخشنده اÙ‰ عطا ده اÙ‰ ثروت ده اÙ‰ سرمایه ده اÙ‰ فانÙ‰ کننده اÙ‰ زنده کننده اÙ‰ خشنود سازنده اÙ‰ نجات بخش (Û¹Û´)یÙŽا Ø£ÙŽوÙ‘ÙŽلÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ آخÙرÙŽهÙ یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ مÙŽلÙیکÙŽهÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ صÙŽانÙعÙŽهÙ یÙŽا بÙŽارÙئÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ خÙŽالÙقÙŽهÙ یÙŽا قÙŽابÙضÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ بÙŽاسÙطÙŽهÙ یÙŽا مÙبÙ’دÙئÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ مÙعÙیدÙŽهÙ یÙŽا مÙنÙ’شÙئÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ مÙقÙŽدÙ‘ÙرÙŽهÙ یÙŽا مÙکÙŽوÙ‘ÙنÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ مÙحÙŽوÙ‘ÙلÙŽهÙ یÙŽا مÙحÙ’یÙیÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ مÙمÙیتÙŽهÙ یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù وÙŽ وÙŽارÙثÙŽهÙ اÙ‰ آغاز و انجام هر چیز اÙ‰ معبود و مالک هر چیز اÙ‰ پروردگار و سازنده هر چیز اÙ‰ پدید آرنده و آفریننده هر چیز اÙ‰ بست و باز کننده هر چیز اÙ‰ پدید آرنده و بازگرداننده هر چیز اÙ‰ بوجود آورنده و اندازه گیر هر چیز اÙ‰ بود کننده و تبدیل کننده هر چیز اÙ‰ زنده کننده و میراننده هر چیز اÙ‰ آفریننده و وارث هر چیز (Û¹Ûµ)یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ ذÙŽاکÙرÙ وÙŽ مÙŽذÙ’کÙورÙ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ شÙŽاکÙرÙ وÙŽ مÙŽشÙ’کÙورÙ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ حÙŽامÙدÙ وÙŽ مÙŽحÙ’مÙودÙ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ شÙŽاهÙدÙ وÙŽ مÙŽشÙ’هÙودÙ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ دÙŽاعÙ وÙŽ مÙŽدÙ’عÙوÙ‘Ù یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ مÙجÙیبÙ وÙŽ مÙجÙŽابÙ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ مÙونÙسÙ وÙŽ Ø£ÙŽنÙیسÙ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ صÙŽاحÙبÙ وÙŽ جÙŽلÙیسÙ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ مÙŽقÙ’صÙودÙ وÙŽ مÙŽطÙ’لÙوبÙ یÙŽا خÙŽیÙ’رÙŽ حÙŽبÙیبÙ وÙŽ مÙŽحÙ’بÙوبÙ اÙ‰ بهترین یادآور و یاد شده اÙ‰ بهترین سپاسگزار و سپاس شده اÙ‰ بهترین ستاینده و ستوده شده اÙ‰ بهترین گواه و گواهÙ‰ شده اÙ‰ بهترین خواننده و خوانده شده اÙ‰ بهترین اجابت کن و اجابت کرده شده اÙ‰ بهترین انیس و مونس اÙ‰ بهترین رفیق و هم نشین اÙ‰ بهترین مقصود و مطلوب اÙ‰ بهترین دوست و محبوب (Û¹Û¶) یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ لÙمÙŽنÙ’ دÙŽعÙŽاهÙ مÙجÙیبÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ لÙمÙŽنÙ’ Ø£ÙŽطÙŽاعÙŽهÙ حÙŽبÙیبÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø¥ÙلÙŽÙ‰ مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙŽبÙ‘ÙŽهÙ قÙŽرÙیبÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ اسÙ’تÙŽحÙ’فÙŽظÙŽهÙ رÙŽقÙیبÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ رÙŽجÙŽاهÙ کÙŽرÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ عÙŽصÙŽاهÙ حÙŽلÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙŽظÙŽمÙŽتÙهÙ رÙŽحÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی حÙکÙ’مÙŽتÙهÙ عÙŽظÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی Ø¥ÙحÙ’سÙŽانÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ Ø£ÙŽرÙŽادÙŽهÙ عÙŽلÙیمÙŒ اÙ‰ که براÙ‰ خواننده اش اجابت کند اÙ‰ که به مطیع و فرمانبردارش دوست است اÙ‰ که به هر که دوستش دارد نزدیک است اÙ‰ که براÙ‰ هرکس که از او نگهبانÙ‰ خواهد نگهبانست اÙ‰ که نسبت به هر کس به او امید داشته باشد کریم است اÙ‰ که نسبت به نافرمانش بردبار است اÙ‰ که در عین عظمت و بزرگیش مهربان است اÙ‰ که در حکمت خود عظیم است اÙ‰ که در احسان و عطابخشÙ‰ دیرین است اÙ‰ که به هر کس که او را بطلبد دانا است (Û¹Û·) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙسÙŽبÙ‘ÙبÙ یÙŽا مÙرÙŽغÙ‘ÙبÙ یÙŽا مÙقÙŽلÙ‘ÙبÙ یÙŽا مÙعÙŽقÙ‘ÙبÙ یÙŽا مÙرÙŽتÙ‘ÙبÙ یÙŽا مÙخÙŽوÙ‘ÙفÙ یÙŽا مÙحÙŽذÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙذÙŽکÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙسÙŽخÙ‘ÙرÙ یÙŽا مÙغÙŽیÙ‘ÙرÙ خدایا از تو مÙ‰ خواهم به حق نامت اÙ‰ سبب ساز اÙ‰ رغبت ده اÙ‰ زیر و رو کن اÙ‰ پÙ‰ جو اÙ‰ ترتیب ده اÙ‰ بیم ده اÙ‰ ترساننده اÙ‰ یادانداز اÙ‰ مسخر کننده اÙ‰ تغییر دهنده (Û¹Û¸) یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙلÙ’مÙهÙ سÙŽابÙقÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽعÙ’دÙهÙ صÙŽادÙقÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙطÙ’فÙهÙ ظÙŽاهÙرÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽمÙ’رÙهÙ غÙŽالÙبÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙتÙŽابÙهÙ مÙحÙ’کÙŽمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽضÙŽاؤÙهÙ کÙŽائÙنÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙرÙ’آنÙهÙ مÙŽجÙیدÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ مÙلÙ’کÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙŽضÙ’لÙهÙ عÙŽمÙیمÙŒ یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽرÙ’شÙهÙ عÙŽظÙیمÙŒ اÙ‰ که دانشش پیش است اÙ‰ که وعده اش راست است اÙ‰ که لطفش آشکار است اÙ‰ که فرمانش بر همه غالب است اÙ‰ که کتابش محکم است اÙ‰ که حکم و قضایش حتمÙ‰ است اÙ‰ که قرآنش مجید و گرامÙ‰ است اÙ‰ که فرمانروائیش قدیم است اÙ‰ که فضل و بخشش همگانÙ‰ است اÙ‰ که عرش او عظیم است (Û¹Û¹) یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽشÙ’غÙŽلÙهÙ سÙŽمÙ’عÙŒ عÙŽنÙ’ سÙŽمÙ’عÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽمÙ’نÙŽعÙهÙ فÙعÙ’لÙŒ عÙŽنÙ’ فÙعÙ’لÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙلÙ’هÙیهÙ قÙŽوÙ’لÙŒ عÙŽنÙ’ قÙŽوÙ’لÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙغÙŽلÙ‘ÙطÙهÙ سÙØ¤ÙŽالÙŒ عÙŽنÙ’ سÙØ¤ÙŽالÙ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽحÙ’جÙبÙهÙ شÙŽیÙ’â€Ø¡ÙŒ عÙŽنÙ’ شÙŽیÙ’â€Ø¡Ù یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙبÙ’رÙمÙه٠إÙلÙ’حÙŽاحÙ الÙ’مÙلÙحÙ‘ÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ غÙŽایÙŽهÙ مÙرÙŽادÙ الÙ’مÙرÙیدÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ مÙنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ هÙمÙŽمÙ الÙ’عÙŽارÙفÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ مÙنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ طÙŽلÙŽبÙ الطÙ‘ÙŽالÙبÙینÙŽ یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽخÙ’فÙŽÙ‰ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ ذÙŽرÙ‘ÙŽهÙŒ فÙی الÙ’عÙŽالÙŽمÙینÙŽ اÙ‰ که سرگرم نکند او را شنیدنÙ‰ از شنیدنÙ‰ دیگر اÙ‰ که بازش ندارد کارÙ‰ از کارÙ‰ اÙ‰ که مشغولش نکند گفتارÙ‰ از گفتارÙ‰ دگر اÙ‰ که به اشتباهش نیندازد پرسشÙ‰ از پرسشÙ‰ اÙ‰ که حجاب نشود او را چیزÙ‰ از چیزÙ‰ اÙ‰ که به ستوهش نیاورد پافشارÙ‰ اصرار ورزان اÙ‰ که او منتهاÙ‰ مقصود جویندگان است اÙ‰ که او سرحد نهایÙ‰ وجهه همت عارفان است اÙ‰ که او آخرین مرحله خواسته خواستاران است اÙ‰ که بر او ذره اÙ‰ در تمام جهانیان پنهان نیست (Û±Û°Û°) یÙŽا حÙŽلÙیما لا یÙŽعÙ’جÙŽلÙ یÙŽا جÙŽوÙŽادا لا یÙŽبÙ’خÙŽلÙ یÙŽا صÙŽادÙقا لا یÙخÙ’لÙفÙ یÙŽا وÙŽهÙ‘ÙŽابا لا یÙŽمÙŽلÙ‘Ù یÙŽا قÙŽاهÙرا لا یÙغÙ’لÙŽبÙ یÙŽا عÙŽظÙیما لا یÙوصÙŽفÙ یÙŽا عÙŽدÙ’لا لا یÙŽحÙیفÙ یÙŽا غÙŽنÙیÙ‘ا لا یÙŽفÙ’تÙŽقÙرÙ یÙŽا کÙŽبÙیرا لا یÙŽصÙ’غÙرÙ یÙŽا حÙŽافÙظا لا یÙŽغÙ’فÙلÙ سÙبÙ’حÙŽانÙŽکÙŽ یÙŽا لا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ Ø¥Ùلا Ø£ÙŽنÙ’تÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ خÙŽلÙ‘ÙصÙ’نÙŽا مÙنÙŽ النÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘Ù اÙ‰ بردبارÙ‰ که شتاب نکند اÙ‰ بخشنده اÙ‰ که بخل ندارد اÙ‰ راست وعده اÙ‰ که خلاف وعده نمÙ‰ کند اÙ‰ بخشنده اÙ‰ که خسته نمÙ‰ شود اÙ‰ چیره اÙ‰ که شکست نپذیرد اÙ‰ بزرگÙ‰ که در وصف نگنجد اÙ‰ دادگرÙ‰ که در حکمش ستم نکند اÙ‰ توانگرÙ‰ که درویش نشود اÙ‰ بزرگÙ‰ که کوچک نشود اÙ‰ نگهبانÙ‰ که غفلت نکند منزهÙ‰ تو اÙ‰ خدایÙ‰ که نیست معبودÙ‰ جز تو فریاد فریاد نجات ده ما را از آتش دوزخ اÙ‰ پروردگار باشگاه خبرنگاران
💬 دیدگاهها (0 دیدگاه)
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ بدون نیاز به کد امنیتی
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده میشود.