نودیها:این نوشتار می خواهد درباره ی کسانی بگوید که بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله یک حادثه آفریدند. حادثه ای که سبب شد این روزها را "فاطمیه" بنامیم. ماجرا به یک حادثه ختم نشدØ› بلکه در دل یک جریان اجتماعی شکل گرفت که مسیر تاریخ را عوض کرد.

نماز جماعت در مسجد البنی پشت سر پیامبر اعظم صلی الله علیه و آلهØŒ آن هم مکرر در مکررØŒ بلکه هر روزه و در همه ی وعده های نمازهای پنجگانه. چه توفیقی! چه سعادتی! اگر ما بودیمØŒ چه مباهاتی به خود کرده بودیمØ› حتما می گفتیم چقدر خدا ما را دوست دارد که چنین توفیقی نصیبمان کرده است. عده ی زیادی این نعمت بزرگ را داشتند. و فقط همین نبود. آن ها همراه و هم قدم و هم صحبت رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله هم بودندØ› حتی گاهی هم سفره و همسفر هم می شدند. نورانیت وجود مقدس پیامبر که مهبط وحی الهی بود و عزیزترین مخلوق خدا و بزرگ ترین نبی و رسول و فرستاده ی خدا بر بشرØŒ قطعاÙ‹ می تواند از پسِ قرن ها زمان و فرسنگ ها بُعد مکانØŒ وجود انسان را سرشار از نور و برکت کندØ› حال تصور کنید مردمی بودند که بدون هیچ فاصله ی زمانی و مکانیØŒ با پیامبر عظیم الشØ£ن اسلام نفس می کشیدندØ› زندگی می کردندØ› اسلام ناب را داغ داغ و تازه ی تازه از پیامبر دریافت می کردند و قرآن را با صوت دلنشین او می شنیدند. با این اوصافØŒ انتظار می رود که غرق در نورانیت خورشید وجود پیامبر شده باشند. چه اسلامی ناب تر از اینØŸ کدام مسلمان بودنی زیباتر از این! آیا با این توفیقات و این سوابق ظاهراÙ‹ درخشانØŒ ممکن است کسی دشمن و قاتل اهل بیت پیامبر از آب در آیدØŸ این نوشتار می خواهد درباره ی کسانی بگوید که بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله یک حادثه آفریدند. حادثه ای که سبب شد این روزها را "فاطمیه" بنامیم. ماجرا به یک حادثه ختم نشدØ› بلکه در دل یک جریان اجتماعی شکل گرفت که مسیر تاریخ را عوض کرد. شرح ماجرا را باید در کتب معتبر تاریخی به روایت بزرگان و علمای اهل تسنن و تشیع خواند. اما خلاصه اش این بود که علی رغم واقعه ی بزرگ غدیر و نصب امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام به خلافتØŒ وصایت و جانشینی پیامبر از طرف خدا و با وحی مستقیم الهی و با اعلام همه جانبه این نصب توسط پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در غدیر و با تØ£کید و تکرار چندین باره آن و علی رغم بیعتی که تک به تک مسلمانان با علی بن ابیطالب علیه السلام کرده بودندØŒ عده ای از همان کسانی که شاید Û²Û³ سال در معیت پیامبر بودندØŒ پس از رحلت ایشانØŒ در سقیفه جمع شدند تا به روش خودشان برای پیامبر جانشین تعیین کنند! بعد راه افتادند تا به روش خودشان برای خلیفه ی خودشان بیعت بگیرند. بیعت گرفتند تا به سدÙ‘ اهل بیت پیامبر علیهم السلام برخوردند که این بدعت آشکار را قبول نداشتند و دلیلی برای شکستن بیعت غدیر نمی دیدند و با خلیفه ی خود خوانده ی سقیفه بیعت نکرده بودند. استواری و پایمردی اهل بیت علیهم السلام که پایگاه اجتماعی مهمی میان عموم مسلمانان داشتندØŒ ممکن بود مردم را از بیعت نادرستی که کرده بودند به سوی حق برگرداند و مستبصر کندØ› پس برای جریان باطل لازم بود به زور هم که شدهØŒ سوری و نمایشی هم که شدهØŒ اهل بیت عصمت علیهم السلام را وادار به بیعت با خلیفه کنندØŒ پس دست به کار می شوند و پشت درب خانه ای که مهبط ملائکه الله استØŒ فاجعه ای رقم می زنند نگفتنی ... کاری کردند که هیچ مسلمانی با دشمن قسم خورده ی خود نمی کند چه برسد با خانواده ی معصوم پیامبر خود.

دشمنانی که سابقه ی درخشانی داشتند

نکته ی قابل تØ£مل و قابل عبرت اینجاست که آن فاجعه و آن دشمنی وحشیانه با اهل بیت عصمت علیهم السلام از سوی کسانی سر زد که به سابقه ی مسلمانی خود می نازیدند و چندین مدال افتخار در اسلام برای خود قائل بودند. و آن افتخارهاØŒ عموماÙ‹ فرضی و بی مبنا هم نبود. یک نمونه همان هم صحبتی و همراهی پیامبر در برهه های گوناگون یا نمازهای مکرر پشت سر رسول خدا. مهره های اصلی آن ها از مهاجران بودند و افتخار هجرت به مدینه را داشتند. قرآن در فضیلت هجرت می فرماید: "و هرگاه کسی از خانه ی خویش برای هجرت به سوی خدا و رسول بیرون آید و در سفر مرگ وی فرا رسد اجر و ثواب چنین کسی بر خداست" پس احتمالاÙ‹ می توان گفت که مهاجرØŒ قدم در راه شهیدان می گذارند چرا که به فرموده ی قرآن درصورت وقوع مرگ در هجرتØŒ اجر او با خداست. دشمنان اهل بیت سابقه ی هجرت را در کارنامه ی خود داشتند. آن هم هجرتی که به همراهی رسول خدا و به همان مقصد او بوده است. ماجراجویان سقیفهØŒ فهرست بلندی از سوابق جهاد هم داشتند. جهادØŒ همان فضیلت عظیمی است که معصوم علیه السلام در وصفش فرموده است: "جهاد دری از درهای بهشت است که خدا برای اولیای خاص خود گشوده است" پس با تعجبی بیشتر باید گفت که آتش زنندگان درب خانه ی حضرت زهرا سلام الله علیها و معرکه گردان های ماجراهای پس از رحلت پیامبرØŒ اهل جهاد و شمشیر زدن در معیت و در رکاب پیامبر اسلام هم بودند. پس چه شد که آن گونه شدØŸ

وقتی سعادت با شقاوت جمع می شود

آیا آن همه توفیقØŒ برای عاقبت بخیری کافی نیستØŸ چگونه آن سعادت ها با آن شقاوت بزرگ جمع می شودØŸ تاریخ نشان داده که جمع شده است! روح مسلمانیØŒ تسلیم خدا بودن و تسلیم فرمان رسول خدا بودن است. آن مسلمانانØŒ برفرض که بر ادعای مسلمانی خود صادق بوده باشندØŒ در آخر کارØŒ دیگر تسلیم نبودند و راه خود را از پیامبر و اهل بیت او علیهم السلام جدا کردند و زیر بار ولایت امیرمؤمنان نرفتند. پس کارنامه ی به ظاهر درخشانشانØŒ برای عاقبت بخیری شان کاری نکرد.

نکته ی مهم پایانی

این معادلهØŒ مختص آن آدم ها نبوده و نیست. ماجرای آن ها قصه ی تاریخی نیست حتی فقط روضه ی فاطمیه ما نیستØ› سراسر عبرت استØŒ در زندگی ما نیز جاریست. اصل اساسی این است که علی رغم لزوم انجام همه ی تکالیف و ضرورت پایداری بر حق تا آخر عمر و تا پای جانØŒ عاقبت بخیریØŒ دست خداوند است. یادمان نرود که فرزند فاطمه ی زهرا سلام الله علیها حاضر و ناظر و زنده در میان ماست و ما نیز در بوته ی همان امتحانی هستیم که اهالی سقیفه بودند. پناه بر خدا... تبیان