حقیقت پدیا - جامعه مدنی

حقیقت پدیای توهم توطئه را در ادامه بخوانید.

ایکس – شبهه:توهم به خطورات ذهنی می‌گویند. خواه در بیرون واقعیت عینی داشته باشد و خواه نداشته باشد. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «بسیاری از مردم عبدالاوهام هستند»ØŒ یعنی اوهام خود را بندگی و تبعیت می‌کنند.

معنای «توطئه» نیز مقدمه چینیØŒ آماده کردنØŒ زمینه سازی و مساعد نمودن شرایط برای انجام یک کار است که البته بیشتر به کاری که «علیه» باشد اطلاق می‌گردد.

پسØŒ منظور از «توهم توطئه» در اصطلاح سیاسی این است که در واقعیت و عینیت خارجیØŒ هیچ دشمن و توطئه‌ای علیه اهداف و منافع در کار نباشدØŒ اما عده‌ای در ذهن خود خیالØŒ تصور و توهم کنند که دشمن و توطئه در کار است.

الف – ضرورت اجتناب ناپذیر دشمن شناسی (تهدید):

هر چیزی ضدی دارد که اصطلاحاÙ‹ به آن «دشمن» اطلاق می‌گردد. به عنوان مثال: جهل دشمن علمØŒ بیماری دشمن سلامتیØŒ فقر دشمن غناØŒ تزلزل دشمن ثباتØŒ کفر دشمن ایمانØŒ نفاق دشمن صداقتØŒ ریا دشمن اخلاص و ... می‌باشد. پسØŒ هر کمالی نیز از سوی دشمنش مورد «تهدید» قرار می‌گیرد. لذا وجود «دشمن» در هر امری نه خیال استØŒ نه تصور و نه توهم بی‌جا. از این رو «دشمن شناسی – تهدید شناسی» برای حصول موفقیتØŒ ثبات و دوام در آنØŒ ضرورتی اجتناب ناپذیر است و اهمال در این امر موجب صدمه و شکست خواهد شد. به عنوان مثال: امریکاØŒ اسلام – مسلمین و جمهوری اسلامی ایران را دشمن می‌شناسد و متقابلاÙ‹ اسلام و مسلمین و به ویژه جمهوری اسلامی ایران نیز امریکا را دشمن می‌شناسند. و این یک واقعیت است و نه توهم.

خداوند متعال که خالق و هادی بندگانش می‌باشدØŒ ابلیس و شیاطین انس و جن را به عنوان «دشمن» به انسان معرفی نموده و توجه به مکر و توطئه‌ی آنها را متذکر شده و آدمی را از بندگیØŒ اطاعت و تبعیت آنها منع نموده است.

«Ø¥ÙنÙ‘ÙŽ الشÙ‘ÙŽیÙ’طÙŽانÙŽ لÙŽکُمÙ’ عÙŽدُوÙ‘ÙŒ فÙŽاتÙ‘ÙŽخِذُوهُ عÙŽدُوًّا إِنÙ‘ÙŽمÙŽا یÙŽدÙ’عُو حِزÙ’بÙŽهُ لِیÙŽکُونُوا مِنÙ’ Ø£ÙŽصÙ’حÙŽابِ السÙ‘ÙŽعِیرِ» (فاطرØŒ6)

ترجمه:در حقیقت‏شیطان دشمن شماستØŒ ‏شما نیز او را دشمن گیریدØŒ او فقط دار و دسته خود را مÙ‰‏خواند تا آنها از یاران آتش باشند.

«Ø£ÙŽلÙŽمÙ’ Ø£ÙŽعÙ’هÙŽدÙ’ إِلÙŽیÙ’کُمÙ’ یÙŽا بÙŽنِی آدÙŽمÙŽ Ø£ÙŽن لÙ‘ÙŽا تÙŽعÙ’بُدُوا الشÙ‘ÙŽیÙ’طÙŽانÙŽ إِنÙ‘ÙŽهُ لÙŽکُمÙ’ عÙŽدُوÙ‘ÙŒ مُّبِینÙŒ * وÙŽØ£ÙŽنÙ’ اعÙ’بُدُونِی هÙŽذÙŽا صِرÙŽاطÙŒ مُّسÙ’تÙŽقِیمÙŒ» (یسØŒ 60 و 61)

ترجمه:اÙ‰ فرزندان آدم مگر با شما عهد نکردم که شیطان را مپرستید زیرا وÙ‰ دشمن آشکار شماست * و این که مرا بپرستید این است راه راست.

ب – معرفی تهدیدهای دروغین یا «توهم توطئه»:

شیطان نیز دائم دشمنان یا تهدیدهای دروغین معرفی می‌کند. به عنوان مثال: انسان را از فقر ظاهری می‌ترساند – از بی اعتباری ظاهری می‌ترساند ... و او را به خلاف وامیدارد. در عینیت خارجی و جهان سیاست نیز شاهدیم که امریکا دائماÙ‹ یک یا چند «تهدید دروغین» را به مردم خود و اذهان عمومی جهانیان القا می‌کند که دلیل و توجیهی برای جنایاتش باشد. به عنوان مثال: اسلام را تهدید و مسلمین را تروریست معرفی می‌کند و اسلام هراسی را ترویج می‌نماید – 11 سپتامبر را راه می اندازد و مردم امریکا را می ترساند که یک گروه تروریستی کوچک به نام القاعده (که دست ساز خودش است) می خواهد کل امریکا را نابود کند و برای مقابله با این «دشمن - تهدید» به افغانستان لشکر‌کشی می‌کند – مدعی می‌شود که صدام از سلاح‌های کشتار جمعی برخوردار است و می‌خواهد جان بشریت و امریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها را هدف بگیرد و به این بهانه به عراق لشکر‌کشی می‌کند – می گوید: ممکن است جمهوری اسلامی ایران با دستیابی به فن آوری هسته‌ایØŒ بمب اتم بسازد و به ما حمله کند – به اعراب و کل جهان ایران را یک تهدید معرفی می‌کند و ... . اینها همه «توهم توطئه» و القای آن به اذهان عمومی است.

واقعاÙ‹ توسل به این دروغ‌ها و ترویج «توهم توطئه» در اذهان عمومی امریکا و اروپاØŒ جهان عرب و ...ØŒ برای ابرقدرتی چون امریکا چه ضرورتی داردØŸ ضرورتش این است که انسان فطرتاÙ‹ کمال‌جو و بالتبع دشمن ستیز است. پس معرفی «کمال کاذب» و «دشمن کاذب»ØŒ تنها راه اغفال و بردگی کشاندن اوستØŒ چنان چه شناختن دوست و دشمن حقیقیØŒ همراهی دوست و اجتناب از دشمن و توطئه‌هایشØŒ تنها راه سعادت اوست.

ج – انقلاب و جمهوری اسلامی ایران و «توهم توطئه»:

ملتی برای استقلال خود قیام کردند و حکومت و قوانینی را نیز برای خود بهتر دانسته و قبول کرده‌اند. آیا گمان آن که نظام سلطه و صهیونیسم بین‌الملل با تØ£سی به اصولی که خود تحت عنوان «دموکراسی» - «حقوق بشر» و «لیبرالیسم» تبلیغ می‌کنندØŒ به راحتی قبول کرده و از منافع از دست رفته خود چشم می‌پوشند و هیچ «توطئه‌ای» برای براندازی و بازگشت تدارک نمی‌بینندØŒ خودش یک توهم بی‌جا نیستØŸ آیا دوست شناختن دشمنØŒ خودش یک توهم بی‌جا و ناشی از توطئه‌ی واقعی نیستØŸ

د - کدام یک از موارد ذیل با حمایت خارجی واقع نشده و «توهم توطئه» بوده استØŸ

*-حمایت از رژیم منحوس پهلوی در کشتار بی رحمانه و سرکوب انقلاب و انقلابیونØŸ

*- راه انداز جنگ داخلی در کردستان و توطئه برای راه اندازی جنگ‌های مشابه در استان‌های مرزی جهت تجزیه کشورØŸ

*- تحمیل جنگ خارجی 8 ساله که تمامی کشورهای اروپایی و اغلب کشورهای عربی در آن شرکت داشتندØŸ هم چنین بمباران شیمیایی شهرها و کشتار مردم غیر نظامیØŸ

*- فعال کردن گروهک‌های تروریستی در ایران – انفجار حزب جمهوری و به شهادت رساندن 72 نفر از خدمتگزاران انقلابی و صدیق و در رØ£س آنها سید مظلومØŒ شیهد آیت‌الله بهشتی -ترور رئیس جمهور و نخست وزیر ایران – ترور آیات عظام و شهدای محراب - ترور سایر مسئولین و حتی مردم بی‌گناهØŸ

*- هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری و کشتار صدها مسافر بی‌دفاع و اهدال مدال به فرمانده جانیØŸ

*- ترور دانشمندان دینی چون شهید مطهری و نخبگان علمی چون دانشمندان علوم هسته‌ای و سردارانی چون شهید صیاد شیرازی در غیر زمان جنگØŸ

*- انجام عملیات جاسوسی چون طبس و صدها نمونه‌ی دیگرØŸ

*- تحریم اقتصادی حتی (به اذعان خودشان) علیه مردمØŸ

*- ایجاد فتنه ها و توطئه های سیاسیØŒ اقتصادی و فرهنگی در داخل کشورØŸ

*- ...

آیا این واقعیت‌ها همه «توهم توطئه» استØŸ یا آن که «توهم» انگاشتن دشمنی‌ها و توطئه‌هاØŒ خود یک توطئه‌ی بسیار ظریف‌تر و حساس‌تری است که از سوی دشمن دیکته و از ناحیه ستون پنجم اشاعه شده و به اذهان عمومی القا می‌گرددØŒ تا نه تنها از دشمن غافل شوندØŒ بلکه دوست را (به علت توهم) دشمنØŒ و دشمن واقعی را دوست گمان کنندØŸ به این می‌گویند «توهم توطئه»ØŒ نه واقع‌گرایی بر اساس بصیرت.

حتماÙ‹ با تØ£مل و تعمق کافی تلاوت نماییم:

«یÙŽا Ø£ÙŽیُّهÙŽا الÙ‘ÙŽذِینÙŽ آمÙŽنُوا لÙŽا تÙŽتÙ‘ÙŽخِذُوا عÙŽدُوِّی وÙŽعÙŽدُوÙ‘ÙŽکُمÙ’ Ø£ÙŽوÙ’لِیÙŽاØ¡ تُلÙ’قُونÙŽ إِلÙŽیÙ’هِم بِالÙ’مÙŽوÙŽدَّةِ وÙŽقÙŽدÙ’ کÙŽفÙŽرُوا بِمÙŽا جÙŽاØ¡کُم مِّنÙŽ الÙ’حÙŽقِّ یُخÙ’رِجُونÙŽ الرÙ‘ÙŽسُولÙŽ وَإِیÙ‘ÙŽاکُمÙ’ Ø£ÙŽن تُؤْمِنُوا بِاللÙ‘ÙŽهِ رÙŽبِّکُمÙ’ إِن کُنتُمÙ’ خÙŽرÙŽجÙ’تُمÙ’ جِهÙŽادÙ‹ا فِی سÙŽبِیلِی وÙŽابÙ’تِغÙŽاØ¡ مÙŽرÙ’ضÙŽاتِی تُسِرُّونÙŽ إِلÙŽیÙ’هِم بِالÙ’مÙŽوÙŽدَّةِ وÙŽØ£ÙŽنÙŽا Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمُ بِمÙŽا Ø£ÙŽخÙ’فÙŽیÙ’تُمÙ’ وÙŽمÙŽا Ø£ÙŽعÙ’لÙŽنتُمÙ’ وÙŽمÙŽن یÙŽفÙ’عÙŽلÙ’هُ مِنکُمÙ’ فÙŽقÙŽدÙ’ ضÙŽلÙ‘ÙŽ سÙŽوÙŽاØ¡ السÙ‘ÙŽبِیل» (الممتحنØ©ØŒ 1)

ترجمه:اÙ‰ کسانÙ‰ که ایمان آورده‏اید! دشمن من و دشمن خودتان را به دوستÙ‰ برمگیرید به طورÙ‰ که با آنها اظهار دوستÙ‰ کنید و حال آنکه قطعاÙ‹ به آن حقیقت که براÙ‰ شما آمده کافرند و پیامبر خدا و شما را از مکه و دیارتان بیرون مÙ‰‏کنند که چرا به خدا پروردگارتان ایمان آورده‏ایدØŸ! اگر براÙ‰ جهاد در راه من و طلب خشنودÙ‰ من بیرون آمده‏اید شما پنهانÙ‰ با آنان رابطه دوستÙ‰ برقرار مÙ‰‏کنید در حالÙ‰ که من به آنچه پنهان داشتید و آنچه آشکار نمودید داناترم و هر کس از شما چنین کند قطعاÙ‹ از راه درست منحرف گردیده است.