نودیها:ساعاتی بیشتر از ارائه لایحه بودجه سال Û¹Û· از سوی رئیس جمهور به مجلس شورای اسلامی نگذشته بود که سیل بی سابقه انتقادات به ویژه از طرفِ هنرمندان و ورزشکارانِ همسو با دولت اعتدالگراØŒ به سوی بندهای آن سرازیر شد.

نقطه بحث برانگیز این انتقاداتØŒ متوجه افزایش نرخ عوارض خروج از کشور بود. «نوید محمدزاده» بازیگر فیلم سینمایی «ابد و یک روز»، با مستمسک قرار دادن بخشی از دیالوگ معروفش در این فیلمØŒ عوارض خروج از کشور را اینطور به چالش کشید: «سمیه نروØ› اگه رفتی بار اول ٢٢٠، بار دوم ٣٣٠ و بار سوم Û´Û´Ù  باید عوارض خروج از کشور بدیØŒ نرو.»

«مهدی پاکدل» هم دیگر بازیگری بود که نرخ عوارض خروج از کشور را با چالش مواجه کردØ› وی در متنی مطایبه آلود نوشت: «زودتر نرخ عوارض سفرهای داخلی رو هم اعلام کنید. زیاد بود چشممون کور پیاده میریمØ› برای سلامتی مون بهتره.»

اما همه چیز همین قدر خوشمزه و شیرین پیش نرفت. «علی کریمی» فوتبالیست سابق کشورمانØŒ چهره ای بود که انتقادات از روحانی و دولت وی را با چاشنی تلخی و گزندگی همراه کرد. کریمی در صفحه اینستاگرام خود نوشت: «خدایا زودتر سال ١۴٠٠ را برسان تا این دوره تمام شود.»

علاوه بر این طعنه پراکنی های جسته و گریختهØŒ پای هشتک هایی مانند «پشیمانیم» و «کاش به عقب برگردیم» هم به فضای مجازی باز شد. هشتک هایی که در اصلØŒ واکنش کنایه آمیز به شعار ویژه ستادهای حامی حسن روحانی در انتخابات Û¹Û¶ بودØ› به عقب بازنمی گردیم!

موجِ توبهِ الیت ها و سلبریتی های حامی حسن روحانی در انتخابات Û¹Û¶ از رای به دولت موجودØŒ آنقدر بلند بود که اجازه نمی داد نخبگان و سرسلسله جنبان جبهه اصلاحاتØŒ آسوده خاطر در ساحل آرامشØŒ سکنی کنند. نسبت ژنرال های رِفُرمیست با موج «ما پشیمانیم» در عین حال که تلاشی در راستای عادی جلوه دادن شرایط امروز دولت اعتدالی بود لیکن نفس پرداختن پُر دامنه به آنØŒ خود نشانه ای بود از مُهر تایید ضمنی بر اهمیت و تاثیرگذاری هجمه مزبور.

واکنشِ ایستادگان در راسِ هرمِ اصلاح طلبی به موج اجتماعی ایجاد شده توسط بدنه و قاعده این هرمØŒ یک روی قابل تامل  هم داشتØ› القای توطئه گری و دسیسه چینی! محمد خاتمی رئیس دولت اصلاحات اخیرا در واکنش به موج «ما پشیمانیم» که برای نخستین مرتبه از سوی چهره های ورزشی و هنری حامی اصلاحات و اعتدال ایجاد شدØŒ این دست اقدامات را «دسیسه چینی برای مایوس کردن مردم» ارزیابی کرد!

روز گذشته چهارم دی ماه هم عبدالواحد موسوی لاری وزیر کشور دولت اصلاحات در گفتگو با جریده «ایران» به طور ضمنیØŒ اظهارات علی کریمی و دیگرانی از این دستØŒ مبنی بر پشیمانی از رای به روحانی را بی نسبت با جریان اصلاح طلبی ارزیابی کرد و گفت: «یک آقای محترم ورزشکاری که سیاسی نبودهØŒ در شرایطی گفته من به آقای روحانی رØ£ی می‌دهم. الان هم احساس کرده نظراتش تØ£مین نشده و گفته من پشیمانم. خب این چه نسبتی با اصلاح‌طلبان داردØŸ جریان اصلاحات یک جریان ریشه‌دار جامعه است. بین Û¶Û° تا Û¶Ûµ درصد جامعه همراه جریان اصلاح‌طلبی است.»

اگر نگوییم اظهارات خاتمی و موسوی لاریØŒ نشان بÙŽیِنی از جداماندگی و گسیختگی نخبگان جبهه اصلاحات با مطالبات بدنه اجتماعی حامی خود استØŒ لاقل می توانیم بگوییم که رهبران و راهبران این جبهه در دو راهی اتخاذ راهبرد «له» یا «علیه» وضع موجود گیر کرده اند.

اصلاح طلبان مانده اند در وضعیتی که نه فراکسیون درست و درمانی در مجلس دارند و نه دولتی تماما همسو با خودØŒ چگونه می توانند همزمان با گره خوردن با کلاف هزار توی قدرتØŒ نسبت به درخواست های سختØŒ نیش دار و بی پرده جامعهØŒ پاسخی درخور و اقناع کننده ارائه کنندØ› پاسخی که بتواند چراغ امیدشان برای انتخابات مجلس یازدهم و ریاست جمهوری سیزدهم را همچنان روشن نگاه دارد.

«احمد غلامی» سرمقاله نویس روزنامه «شرق» روز چهارشنبه Û²Û¹ آذر نوشت: «اصلاح‌طلبان در تناقضی تاریخی گیر افتاده‌اندØ› تناقضی که همواره با آنان بوده است: در کنار مردم و منتقدان دولت ایستادنØŒ یا حمایت همه‌جانبه از دولت روحانیØŒ وفاداری به کدام وفاداریØŸ رØ£ی مردم یا حمایت از روحانی.»

مآلاÙ‹Ø› چنانچه اصلاح طلبان نتوانند نسبت به خواسته ها و مطالبات امروز جامعه که به قول غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران «کاملا طبیعی است»، رفتاری طبیعی از خود بروز دهند و با حاشاکردن ها پیاپیØŒ زمینه را برای ایجاد «ما پشیمانیم»های بیشتر فراهم کنندØŒ بعید نیست تا در انتخابات آینده - که نزدیک ترینش انتخابات اسفند Û¹Û¸ است - مجبور به تÙŽرک چشم گیر صحن پارلمان شوند.