نودیها:از فرزندان برخی مسئولان هر روز خبری جدید و مصاحبه‌ای و حاشیه‌ای و غوغایی تازه به گوش می‌رسدØ› یک روز فرزند فلان مسئول اختلاس می‌کندØŒ رشوه می‌گیردØŒ روز بعد آن دیگری به دامان ضدانقلاب پناهنده می‌شودØŒ فردایش خبر می‌رسد فرزند مسئول دیگری بی‌هیچ تجربه اجرایی و با سن پایین شهردار فلان شهرستان شدهØŒ روز دیگر رد فرزندان مسئولان در هیئت ‌مدیره‌های شرکت‌های فلان وزارتخانه دیده می‌شودØŒ فردایش آن دیگری مصاحبه می‌کند و از ژن خوب می‌گوید و یک نماینده مجلس هم تØ£ییدش می‌کند. اما این موج اعتراضی ژن خوب که در فضای مجازی فراگیر شدØŒ چقدر در کوتاه کردن دست آقازاده‌ها از ثروت مادی و معنوی مردم ایران نقش داشتØŸ هیچ! مردم هم خبرها را می‌بینند و از خود می‌پرسند آرمان‌های انقلاب اسلامی امام‌مانØŒ خمینی عزیز (ره) این بودØŸ! انگار کسی قصد ندارد مخاطرات منش آقازاده‌گری را که تقریباÙ‹ دیگر دارد جا می‌افتدØŒ جدی بگیرد. این گزارش نگاهی به این آسیب‌ها داردØŒ گرچه یادداشتØŒ گزارشØŒ توئیت و همه انتقادات مکتوب و مجازی در اعتراض به زیاده‌خواهی برخی مسئولان و فرزندانشان عملاÙ‹ تاکنون بی‌فایده بوده و اگر کسی دلسوز این کشور و این مردم و این حکومت استØŒ باید دنبال راهی اساسی‌تر باشد. این دغدغه یقیناÙ‹ ورای تعلقات جناحی و حزبی خواهد بود و باید از این تعلقات گذشت تا تلاش‌هایی اگر هستØŒ به ثمر برسد. خطر شکل‌گیری قشر حاکمان! در حالت عادی که فرزندان مسئولان نخواهند از رانت موقعیت پدر یا مادر خود بهره ببرند و نخواهند با توصیه به جایی بروندØŒ همچنان از موقعیت بهتری نسبت به سایر مردم برخوردارند. نه مشکل مالی خواهند داشت و نه احتمالاÙ‹ مشکل ازدواج و... نام پدر هم برای اینکه هر جایی تحویل گرفته شوندØŒ کافی است. فاجعه تلخ حق اوقات فراغت فرزندان در فیش حقوقی فلان مسئول هنوز از خاطره‌ها نرفته است. فرزندان مسئولانی که دغدغه شغل ندارندØŒ دغدغه خرج تحصیل ندارندØŒ دغدغه ازدواج ندارندØŒ دغدغه هیچ چیز ندارند و از همه انقلابØŒ سفره‌ای برایشان پهن استØŒ از خانه‌هایشان مستقیم به دانشگاه می‌روندØŒ از پشت میز دانشگاه سفارش‌شان برای در اختیار گرفتن پست و مقام می‌شودØŒ شانس‌شان برای رسیدن به مناصب حکومتی با کارگرزاده‌ها و کارمندزاده‌ها برابر استØŸ جانش را کسی دیگر در سوریه می‌دهدØŒ کارگری‌اش را کسی دیگر می‌کندØŒ مرزبانی‌اش را پسران مردم بر عهده دارندØŒ سهمش به کسانی می‌رسد که بی‌هیچ زحمتی و صرفاÙ‹ به دلیل یک نسبت فامیلی به همه جا می‌رسند و هر روز هم خبر سوء‌استفاده یکی از آنها منتشر می‌شود. بیم آن است که به تدریج و در نسل‌های آینده کم‌کم تلاش‌های شخصی و ایستادن‌های روی پای خود برای رسیدن به مناصب حکومتی توان مقابله با قدرت آقازاده‌گری را نداشته باشد و روز به روز تعداد آقازاده‌ها در مناصب حکومتی بیشتر شود و کم‌کم وزیر و وکیل شدن مردم عادیØŒ کسانی از جنس مسئولان دهه شصتی و حتی بسیاری از مسئولان کنونی به امری غیرممکن مبدل شود. آن وقت سخن گفتن از «طبقه حاکمان» دیگر یک امر منسوخ نخواهد بود. حکومت اسلامی دورهمی فامیلی نیست. مردم ایران از امام آموختند نسبت‌های فامیلی با بزرگان حکومت هیچ امتیازی نیست. مردم در خاطرشان هست فرزندان امام و همسر ایشان از هر سوء‌استفاده از جایگاه بالای امام در جمهوری اسلامی و در قلب آحاد ملت ایران مبری بودند و برای خود امتیاز ویژه‌ای قائل نشدند. مردم می‌بینند فرزندان رهبر انقلاب همچون مردم عادی زندگی می‌کنند و اغلب مردم ایران اصلاÙ‹ آنها را نمی‌شناسند و منصب حکومتی هم ندارند اما با مسئولان دیگری که در منش آقازادگی حل شده‌اند و از مهم‌ترین اقداماتشان ترقی دادن فرزندانشان با سوء‌استفاده از موقعیت اجتماعی و سیاسی خود استØŒ چه باید کردØŸ اگر بی‌اعتنا از این قضیه عبور کنیمØŒ باید خودمان را برای شکل‌گیری طبقه حاکمان آماده کنیم! «فرزند فلانی» یک مقام شده است! فلانی چه کاره استØŸ فرزند فلانی استØŒ نوه فلانی استØŒ همین‌ها در جامعه ایران تبدیل به یک جایگاه شده است. پسر فلانی و دختر بهمانی خواسته و گاه ناخواسته و تحت تØ£ثیر جو و عادت گرامی داشته می‌شوند. گاهی هم به‌خاطر خوش‌خدمتی به مسئولان و البته گاهی از ترس مقام بالاتر است که افراد فرزندان آنها را تکریم می‌کنندØŒ امتیاز می‌دهند و بزرگشان می‌کنند. مردم باید کمر همت به نابودی این فرهنگ غلط ببندند. تصمیم بگیرند کسی را به‌خاطر نسبت فامیلی تکریم نکنند. در فضای مجازی افراد را صرف آقازاده بودن دنبال نکنند. شاید به نوعی برای بازگشت به حالت عادی نیاز باشد برای مدتی فرزندان مسئولان را بایکوت کنیم اما با برخوردهای احتمالی چه باید کردØŸ آیا قانون می‌تواند مقابل آقازاده‌ها بایستدØŸ ضعف‌های قانونی مقابله با سوØ¡استفاده از موقعیت هم وجود داردØŒ حتی وقتی ثابت شود فلان مسئول برای فرزندش پارتی‌بازی کردهØŒ از رانتی بهره برده و... باز هم اراده برخورد قضایی با او نیست. برای همین است که به رغم ازدیاد سوء‌استفاده آقازاده‌ها از موقعیت پدر و مادر خودØŒ هیچ پرونده‌ای در این زمینه تشکیل نمی‌شود. آقازادگی اعتماد مردمی را تهدید می‌کند بزرگ‌ترین خطر آقازادگی ایجاد ناامیدی در مردم و از بین بردن اعتماد آنان است. مردم عادی که به هیچ جایی وصل نیستندØŒ با خود می‌گویند یک عده دور هم نشسته‌اند و برای ما تصمیم می‌گیرند و مناصب نسل به نسل بین خودشان توزیع می‌شودØŒ دیگر چه جای تلاش برای ماØŸ دیگر چه جای نقش‌آفرینی ماØŸ مشکل فقط برعهده گرفتن مناصب حکومتی نیستØ› فرزندان مسئولان با رانت سیاسی و اطلاعاتی موقعیت‌های اقتصادی را هم در دست می‌گیرند و موقعیت برابر برای سرمایه‌گذاری و تحصیل مال و ثروت از مردم دریغ می‌شود. این میانه مسئولانی هم که مشی آقازادگی ندارند و تعدادشان هم کم نیستØŒ نامشان در این سیاهی‌ها گم می‌شودØŒ چه آنکه لکه‌های سیاه بر سپیدی آرمان‌های انقلاب اسلامی بیشتر به چشم می‌آید. در چنین فضایی گفتن از شایسته‌سالاریØŒ گفتن از موقعیت یکسان برای رسیدن به مناصب حکومتیØŒ گفتن از برابری و گفتن از هم‌سطحی مسئولان و مردمØŒ شعاری بیش نخواهد بود.پ تسنیم