نخست این که قطعا موقعیتی که نامداری در آن گرفتار آمدهØŒ خوشایند نیست. اما خود او بیشترین سهم را در شکل گیری این لحظات از زندگی‌اش دارد.   سلبریتی شدن و تلاش برای در چشم بودن و دیده شدنØŒ کاری است که نامداری سال‌هاست انجام داده. این معروف و محبوب بودن بخشی از  فرهنگ اجتماع امروز است. محصولی وارداتی از غرب و رسانه‌های غربی که در کنار جذابیت‌ها و زرق و برق‌هایش پیامدهایی منفی دارد. آن هم برای جامعه سنتی و مذهبی ایران.   اگر روزگاری خانم مجریØŒ تصویر دسته گل اهدایی همسرش را در فضای مجازی منتشر می‌کرد و لایک می‌گرفتØŒ حالا هم باید شنونده واکنش‌های تند آنهایی باشد که از این تصاویر آشفته شده‌اند. قطعا از آن جماعت اهل هیاهو و آنان که در فضای مجازی دنبال سوژه برای هورا کشیدن و فحش دادن هستندØŒ دفاع نمی‌کنم و اعمال بدون منطقØŒ صرفا احساساتی و فرصت طلبانه‌شان را نفرت انگیز می‌دانم. اما نمی‌شود شما پا به دریا بگذارید و تر نشوید.   نکته بعد شیوه معرفی نامداری است. او مجری سازمان صدا و سیما بوده. عمده شهرتش را مدیون اجرای آیتم «تازه‌ها» در بخشی از برنامه خانواده شبکه یک است.   روزگاری که دختری جوان بودØŒ با چادر و کاملا شبیه بسیاری از مجری‌های تلویزیون با ادبیاتی صمیمی که او را از دیگران متمایز می‌کردØŒ شناخته شد.   نامداری چادر قهوه‌ای و سرمه‌ای را هم تست کرد اما انتقادها مانع از آن شد که نوآوری‌هایش را در این زمینه ادامه دهد.   پوشش نامداری به خود او مربوط است و دلیلی برای انتقاد یا تعریف از او نیست. حتی این که خارج از ایران طور دیگری بودهØŒ به دیگران ربطی ندارد و محل بحث نیست. آزاده نامداری مجری را باید با تسلطش در حرفه‌اش داوری کرد نه به خاطر نوع پوشش. اما او در سازمانی فعالیت می‌کرد که نوع پوشش می‌تواند باعث ترقی و بهتر دیده شدن شود. به همین دلیل و متاسفانه مثل بسیاری از مجری‌های چادری خانم تلویزیونØŒ نوع پوشش او زمینه‌ای برای رشد و ترقی‌اش شد.   تصاویر سوئیس نشان می‌دهد که با وجود استفاده از مواهب چادری بودنØŒ او اعتقاد قلبی به این پوشش ندارد. پس بحث ریاکاری مطرح می‌شود و به دلیل زشتی ریاکاری است که جامعه علیه او موضع می‌گیرد. جامعه‌ای که درگیر بحران اخلاق و تماشاگر رواج ریاکاری است.   پس نامداری را بهانه تاختن می‌کند و به نابرابریØŒ بی‌عدالتی و ریاکاری واکنش نشان می‌دهد. اما یک وجه دیگر ماجراØŒ دستگاهی است که آزاده نامداری و مجریانی شبیه او را به برند و ستاره تبدیل می‌کند.   واقعیت این است که مفهوم حقیقی «حجاب» و در پرده بودن زن با نوع رفتار و پوشش اغلب این چهره‌ها ربطی ندارد. صورت‌های آرایش کردهØŒ استفاده از روسری‌ها و مانتوهای رنگی و نمایش کیف‌های دستی مارک‌دار و اشتیاق برای بودن در کنار ستاره‌های سینما و ورزش و سبک زندگی آنها با حجابی که انتخاب کرده‌اند همخوانی ندارد. البته که حجاب به معنای محدود بودن نیستØŒ اما در دین ما حجاب واقعی الزاماتی دارد که تنها در پوشاندن موها و بدن خلاصه نمی‌شود.   تعبیر صدا و سیمایی از حجابØŒ ساده‌ترین و دم دستی‌ترین تعریف از آن است. مفهومی که مورد نظر این دستگاه است تا مخاطب جذب کند و برنامه‌هایش را به خورد مردم بدهد. نتیجه این که آنانی که ظاهرا حجاب دارندØŒ رفتار و سلوکی شبیه افراد متدین و محجبه ندارند. حتی در ظاهر هم نمی‌توانند مشی مذهبی داشته باشند.   در این غائله آزاده نامداری یک اشتباه استراتژیک کردØŒ نباید پس از انتشار تصاویرش مقابل دوربین می‌نشست و آسمان ریسمان می‌بافت. می‌شد در سکوت فرصت داد تا سوژه‌ای دیگر ذهن افکار عمومی را به خود جلب کند. اما حضور اوØŒ کار را بدتر کرد.   شعور آنانی که عکس‌هایش را دیده بودند به بازی گرفته شده بود و واکنش‌ها تندتر شد. به نظر می‌رسد آنچه اتفاق افتاده باعث خواهد شد مسیر حرفه‌ای خانم مجری دچار مشکل شود.   او برای کنجکاوی یک شهروند که کیلومترها دور از وطنØŒ مجری تلویزیون را بدون حجاب تشخیص داده بهای زیاد خواهد پرداخت و این شاید ظالمانه باشد. اما می‌شود فلاش بک زد و به مسیری فکر کرد که نقطه پایانش انتشار این تصاویر است. به سازمانی که کارمندانش را مجبور به ریاکاری می‌کندØŒ به جامعه‌ای که به آنان که صریح‌اند و پای اعتقادشان می‌ایستند انگ ناسازگاری می‌زند اما ریاکاران را پاداش می‌دهد و به جوانانی که برای شهرت و محبوبیتØŒ خود واقعی‌شان را به مسلخ می‌برند.   اما انتهای این مسیرØŒ تلخی و تاریکی است. آزاده نامداری نخستین نفر نیست که تاوان ریاکاری را می‌دهد و آخرین نفر نخواهد بود که تشت رسوایی‌اش از بام می‌افتد و بیرحمانه نقد می‌شود.   ماجرای عجیب آزاده نامداری به زودی فراموش می‌شود و فضای مجازی درگیر سوژه و حادثه‌ای دیگر خواهد شد. اما نام نامداریØŒ در ذهن بسیاری از ایرانی‌ها خواهد ماند. با تصاویری که از سوئیس به همه جهان رسید و یک سفر رویایی تابستانی را به کابوس تبدیل کرد.