نودیها:واکنش ها به شعر میثم مطیعی در مراسم عید فطر سروصداهای زیادی به دنبال داشت و عبدالرضا هلالی مداح مشهور کشور در اینستاگرامش به آن پرداخت. عبدالرضا هلالی در اینستاگرامش نوشت: اعتقاد و انتقاد: در جامعه ما همه شعار میدهند که «انتقاد» خوب است. همه مدعی اند که تحمل شنیدن انتقاد را دارند .اماØŒ در واقع «همه قابل انتقادند به جز خودمان». این هم از قواعد نانوشته ی جامعه ماست. اگر ما یک انتقاد بسیار معمولی از یک مدیر و یا حتی یک دوست بشنویمØŸ! باید اول با ما بودنش را ثابت کند و گرنه او دشمن ماست. با این وصف می توان یک قاعده دیگر هم از این رفتارها استخراج کرد که : «هر چه آدم ها کوچک تر می شوندØŒ تحمل شان نسبت به شنیدن انتقاد کم تر میشود» آدم کوچک در مقابل منتقدØŒ قدرت نمایی می کند تا منتقدین دیگر حساب کار دستشان بیاید. از آنجا که جمهوری اسلامیØŒ باید جمهوری آدم های بزرگ باشد. ما باید تحمل مخالف و مخالفت را داشته باشیم. اینگونه حتا قیچی باغبانی همØŒ که دشمن بزرگ شمشاد هاستØŒ دوست واقعی شان میشود چرا که با به نقد کشیدن و هرس کردن شمشادها باعث رشد و نمو آنها میشود و شکل های زیبایی به شمشادها میدهد.   همه میدانیم که عصبانیت ما نباید باعث بسته شدن دهان منتقدانمان شود که اینگونه سکوتیØŒ نعره هایی بزرگ را به دنبال خواهد داشت. ما باید یاد بگیریم که برای رشد یکدیگر از هم انتقاد کنیم و لازمه این یادگیری تعامل در فضای آزاد و با زبانی رها شده از سلطه است. در جامعه ایی که پر از تعصبات دینی و مذهبیØŒ قومی و قبیله یستØŒ قدرت نقد پذیری در آن کم خواهد شد و دوستی ها از بین خواهد رفت. در این حالت مردم در ذهن ما به دو دسته تقسیم می شوندØŒ موافقان و مخالفان ماØŒ و درست همینجاست که خود من ترازوی حق و باطل میشوم و میپندارم که فقط فکر و اندیشه من است که حق را از باطل تشخیص میدهد و این تعصب ورزی و عدم نقد پذیری و گوش ندادنØŒ شروع نزاع و درگیریهای بعدی خواهد شد. بنده با وجود مخالفت با بعضی از سیاست های آقای روحانیØŒ در شب پیروزی انتخاباتی ایشان شیرینی پخش کردم تا کام کسی تلخ نشود هر چند مورد شماتت و سرزنش خیلی از دوستان قرار گرفتم اما چون در پست های قبلی خودمØŒ گفته بودم: با اینکه با شما مخالفم اما جانم را میدهم تا مخالف من حرفش را بزند تا آخر ایستادمØŒ پس حالا نوبت آنهاست که روی حرفشان بایستند و حرفهای مخالفشان را بپذیرند و به جان بخرند. مردم عزیز...مداح بی خیال به درد نمیخورد و میشود ناظر شهادت در روز واقعه...در آخر قسمت های زیادی از شعر شنیده نشد و تنها چند بیت آن دستمایه سیاسیون شد. جام