اللÙ‘ÙŽهُمÙ‘ÙŽ إِنÙ‘ÙŽکÙŽ قُلÙ’تÙŽ فِی کِتÙŽابِکÙŽ الÙ’مُنÙ’زÙŽلِ شÙŽهÙ’رُ رÙŽمÙŽضÙŽانÙŽ الÙ‘ÙŽذِی أُنÙ’زِلÙŽ فِیهِ الÙ’قُرÙ’آنُ وÙŽ هÙŽذÙŽا شÙŽهÙ’رُ رÙŽمÙŽضÙŽانÙŽ وÙŽ قÙŽدÙ’ تÙŽصÙŽرÙ‘ÙŽمÙŽ فÙŽØ£ÙŽسْأَلُکÙŽ بِوÙŽجÙ’هِکÙŽ الÙ’کÙŽرِیمِ وÙŽ کÙŽلِمÙŽاتِکÙŽ التÙ‘ÙŽامÙ‘ÙŽهِ إِنÙ’ کÙŽانÙŽ بÙŽقِیÙŽ عÙŽلÙŽیÙ‘ÙŽ ذÙŽنÙ’بÙŒ لÙŽمÙ’ تÙŽغÙ’فِرÙ’هُ لِی Ø£ÙŽوÙ’ تُرِیدُ Ø£ÙŽنÙ’ تُعÙŽذِّبÙŽنِی عÙŽلÙŽیÙ’هِ Ø£ÙŽوÙ’ تُقÙŽایِسÙŽنِی بِهِ Ø£ÙŽنÙ’ لا یÙŽطÙ’لُعÙŽ فÙŽجÙ’رُ هÙŽذِهِ اللÙ‘ÙŽیÙ’لÙŽهِ Ø£ÙŽوÙ’ یÙŽتÙŽصÙŽرÙ‘ÙŽمÙŽ هÙŽذÙŽا الشÙ‘ÙŽهÙ’رُ إِلا وÙŽ قÙŽدÙ’ غÙŽفÙŽرÙ’تÙŽهُ لِی یÙŽا Ø£ÙŽرÙ’حÙŽمÙŽ الرÙ‘ÙŽاحِمِینÙŽ اللÙ‘ÙŽهُمÙ‘ÙŽ لÙŽکÙŽ الÙ’حÙŽمÙ’دُ بِمÙŽحÙŽامِدِکÙŽ کُلِّهÙŽا Ø£ÙŽوÙ‘ÙŽلِهÙŽا وÙŽ آخِرِهÙŽا مÙŽا قُلÙ’تÙŽ لِنÙŽفÙ’سِکÙŽ مِنÙ’هÙŽا وÙŽ مÙŽا قÙŽالÙŽ الÙ’خÙŽلائِقُ الÙ’حÙŽامِدُونÙŽ الÙ’مُجÙ’تÙŽهِدُونÙŽ الÙ’مÙŽعÙ’دُودُونÙŽ الÙ’مُعÙŽدِّدُونÙŽالÙ’مُوÙŽفِّرُونÙŽ الÙ’مُؤْثِرُونÙŽذِکÙ’رÙŽکÙŽ وÙŽ الشُّکÙ’رÙŽ لÙŽکÙŽ الÙ‘ÙŽذِینÙŽ Ø£ÙŽعÙŽنÙ’تÙŽهُمÙ’ عÙŽلÙŽÙ‰ Ø£ÙŽدÙŽاءِ حÙŽقِّکÙŽ مِنÙ’ Ø£ÙŽصÙ’نÙŽافِ خÙŽلÙ’قِکÙŽ مِنÙŽ الÙ’مÙŽلائِکÙŽهِ الÙ’مُقÙŽرÙ‘ÙŽبِینÙŽ وÙŽ النÙ‘ÙŽبِیِّینÙŽ وÙŽ الÙ’مُرÙ’سÙŽلِینÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽصÙ’نÙŽافِ النÙ‘ÙŽاطِقِینÙŽ وÙŽ الÙ’مُسÙŽبِّحِینÙŽ لÙŽکÙŽ مِنÙ’ جÙŽمِیعِ الÙ’عÙŽالÙŽمِینÙŽ.

خدایا تو در کتاب فرو فرستاده ات فرمود: ی: «ماه رمضان که در آن قرآن نازل شده»، و این است ماه رمضان که گذشتØŒ به جلوه کریمتØŒ و کلمات کاملتØŒ از تو می‌خواهمØŒ اگر بر من گناهی باقÙ‰ ماندهØŒ که نیامرزیده اى، یا مÙ‰ خواهÙ‰ بر آن عذابم کنى، یا به آن مرا بسنجى، اینکه سپیده امشب طلوع نکندØŒ یا این ماه بگذردØŒ مگر اینکه آن گناه را از من آمرزیده باشى، اÙ‰ مهربان‌ترین مهربانانØŒ خدایا تو را ستایش به همه ستایش هایت آغاز و انجام آنØŒ چه آن ستایش هایÙ‰ که براÙ‰ خود گفتى، و چه آنچه آفریدگان ستایش کننده و کوشنده و شمارنده و فراوان بجا آورنده ذکر و سپاست گفته اندØŒ آنان که بر اداÙ‰ حقÙ‘تØŒ یارÙ‰ شان نمودى، از گروه‌های آفریدگانت: از فرشتگان مقرÙ‘بØŒ و پیامبرانØŒ و رسولانØŒ و طبقات گویندگانØŒ و تسبیح کنندگان حضرتتØŒ از همه جهانیان.

عÙŽلÙŽÙ‰ Ø£ÙŽنÙ‘ÙŽکÙŽ بÙŽلÙ‘ÙŽغÙ’تÙŽنÙŽا شÙŽهÙ’رÙŽ رÙŽمÙŽضÙŽانÙŽ وÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’نÙŽا مِنÙ’ نِعÙŽمِکÙŽ وÙŽ عِنÙ’دÙŽنÙŽا مِنÙ’ قِسÙŽمِکÙŽ وÙŽ إِحÙ’سÙŽانِکÙŽ وÙŽ تÙŽظÙŽاهُرِ امÙ’تِنÙŽانِکÙŽ فÙŽبِذÙŽلِکÙŽ لÙŽکÙŽ مُنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ الÙ’حÙŽمÙ’دِ الÙ’خÙŽالِدِ الدÙ‘ÙŽائِمِ الرÙ‘ÙŽاکِدِ الÙ’مُخÙŽلÙ‘ÙŽدِ السÙ‘ÙŽرÙ’مÙŽدِ الÙ‘ÙŽذِی لا یÙŽنÙ’فÙŽدُ طُولÙŽ الْأَبÙŽدِ جÙŽلÙ‘ÙŽ ثÙŽنÙŽاؤُکÙŽ Ø£ÙŽعÙŽنÙ’تÙŽنÙŽا عÙŽلÙŽیÙ’هِ حÙŽتÙ‘ÙŽÙ‰ قÙŽضÙŽیÙ’تÙŽ عÙŽنÙ‘ÙŽا صِیÙŽامÙŽهُ وÙŽ قِیÙŽامÙŽهُ مِنÙ’ صÙŽلاهٍ وÙŽ مÙŽا کÙŽانÙŽ مِنÙ‘ÙŽا فِیهِ مِنÙ’ بِرٍّ Ø£ÙŽوÙ’ شُکÙ’رٍ Ø£ÙŽوÙ’ ذِکÙ’رٍ اللÙ‘ÙŽهُمÙ‘ÙŽ فÙŽتÙŽقÙŽبÙ‘ÙŽلÙ’هُ مِنÙ‘ÙŽا بِأَحÙ’سÙŽنِ قÙŽبُولِکÙŽ وÙŽ تÙŽجÙŽاوُزِکÙŽ وÙŽ عÙŽفÙ’وِکÙŽ وÙŽ صÙŽفÙ’حِکÙŽ وÙŽ غُفÙ’رÙŽانِکÙŽ وÙŽ حÙŽقِیقÙŽهِ رِضÙ’وÙŽانِکÙŽ حÙŽتÙ‘ÙŽÙ‰ تُظÙŽفِّرÙŽنÙŽا تُظÙ’فِرÙŽنÙŽافِیهِ بِکُلِّ خÙŽیÙ’رٍ مÙŽطÙ’لُوبٍ وÙŽ جÙŽزِیلِ عÙŽطÙŽاءٍ مÙŽوÙ’هُوبٍ وÙŽ تُوقِیÙŽنÙŽا فِیهِ مِنÙ’ کُلِّ مÙŽرÙ’هُوبٍ Ø£ÙŽوÙ’ بÙŽلاءٍ مÙŽجÙ’لُوبٍ Ø£ÙŽوÙ’ ذÙŽنÙ’بٍ مÙŽکÙ’سُوبٍ.

آرÙ‰ ستایش مÙ‰ کنم بر اینکه ما را به ماه رمضان رساندى، و حال آنکه نعمت هایت بر عهده ما بودØŒ و بهره‌ها و احسانتØŒ و نیکی هاÙ‰ پÙ‰ در پÙ‰ ات پیش ما بودØŒ به این خاطر تنها براÙ‰ تو است آخرین حدÙ‘ ستایشØŒ ستایشÙ‰ جاودانØŒ هموارهØŒ پایدارØŒ همیشگى، بÙ‰ نهایتØŒ تا در ابدیت پایانÙ‰ نداشته باشدØŒ بزرگ است ثنایتØŒ ما را بر انجام تکالیف ماه رمضان یاری دادÙ‰ تا از ما روزه و به پا داشتن نمازش را گذراندى، و نیز آنچه از ما در آن انجام گرفتهØŒ از کار نیک و سپاس و ذکرØŒ خدایا آن را از ما به نیکوترین پذیرشØŒ و گذشت و عفو و چشم پوشÙ‰ و آمرزش و خشنودÙ‰ ات بپذیرØŒ تا جایÙ‰ که ما را در این ماهØŒ به هر خیر خواسته و شایان عطاÙ‰ بخشیده شده برسانى، و از هر امر هراسناک و بلاÙ‰ فرود آمده و گناه پیشه شده نگاه دارÙ‰.

اللÙ‘ÙŽهُمÙ‘ÙŽ إِنِّی Ø£ÙŽسْأَلُکÙŽ بِعÙŽظِیمِ مÙŽا سÙŽØ£ÙŽلÙŽکÙŽ بِهِ Ø£ÙŽحÙŽدÙŒ مِنÙ’ خÙŽلÙ’قِکÙŽ مِنÙ’ کÙŽرِیمِ Ø£ÙŽسÙ’مÙŽائِکÙŽ وÙŽ جÙŽمِیلِ ثÙŽنÙŽائِکÙŽ وÙŽ خÙŽاصÙ‘ÙŽهِ دُعÙŽائِکÙŽ Ø£ÙŽنÙ’ تُصÙŽلِّیÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ مُحÙŽمÙ‘ÙŽدٍ وÙŽ آلِ مُحÙŽمÙ‘ÙŽدٍ وÙŽ Ø£ÙŽنÙ’ تÙŽجÙ’عÙŽلÙŽ شÙŽهÙ’رÙŽنÙŽا هÙŽذÙŽا Ø£ÙŽعÙ’ظÙŽمÙŽ شÙŽهÙ’رِ رÙŽمÙŽضÙŽانÙŽ مÙŽرÙ‘ÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’نÙŽا مُنÙ’ذُ Ø£ÙŽنÙ’زÙŽلÙ’تÙŽنÙŽا إِلÙŽÙ‰ الدُّنÙ’یÙŽا بÙŽرÙŽکÙŽهÙ‹ فِی عِصÙ’مÙŽهِ دِینِی وÙŽ خÙŽلاصِ نÙŽفÙ’سِی وÙŽ قÙŽضÙŽاءِ حÙŽوÙŽائِجِی وÙŽ تُشÙŽفِّعÙŽنِی فِی مÙŽسÙŽائِلِی وÙŽ تÙŽمÙŽامِ النِّعÙ’مÙŽهِ عÙŽلÙŽیÙ‘ÙŽ وÙŽ صÙŽرÙ’فِ السُّوءِ عÙŽنِّی وÙŽ لِبÙŽاسِ الÙ’عÙŽافِیÙŽهِ لِی فِیهِ وÙŽ Ø£ÙŽنÙ’ تÙŽجÙ’عÙŽلÙŽنِی بِرÙŽحÙ’مÙŽتِکÙŽ مِمÙ‘ÙŽنÙ’ خِرÙ’تÙŽ خُرÙ’تÙŽادÙ‘ÙŽخÙŽرÙ’تÙŽلÙŽهُ لÙŽیÙ’لÙŽهÙŽ الÙ’قÙŽدÙ’رِ وÙŽ جÙŽعÙŽلÙ’تÙŽهÙŽا لÙŽهُ خÙŽیÙ’را مِنÙ’ Ø£ÙŽلÙ’فِ شÙŽهÙ’رٍ فِی Ø£ÙŽعÙ’ظÙŽمِ الْأَجÙ’رِ وÙŽ کÙŽرÙŽائِمِ الذُّخÙ’رِ وÙŽ حُسÙ’نِ الشُّکÙ’رِ وÙŽ طُولِ الÙ’عُمÙ’رِ وÙŽ دÙŽوÙŽامِ الÙ’یُسÙ’رِ اللÙ‘ÙŽهُمÙ‘ÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽسْأَلُکÙŽ بِرÙŽحÙ’مÙŽتِکÙŽ وÙŽ طÙŽوÙ’لِکÙŽ وÙŽ عÙŽفÙ’وِکÙŽ وÙŽ نÙŽعÙ’مÙŽائِکÙŽ وÙŽ جÙŽلالِکÙŽ وÙŽ قÙŽدِیمِ إِحÙ’سÙŽانِکÙŽ وÙŽ امÙ’تِنÙŽانِکÙŽ Ø£ÙŽنÙ’ لا تÙŽجÙ’عÙŽلÙŽهُ آخِرÙŽ الÙ’عÙŽهÙ’دِ مِنÙ‘ÙŽا لِشÙŽهÙ’رِ رÙŽمÙŽضÙŽانÙŽ حÙŽتÙ‘ÙŽÙ‰ تُبÙŽلِّغÙŽنÙŽاهُ مِنÙ’ قÙŽابِلٍ عÙŽلÙŽÙ‰ Ø£ÙŽحÙ’سÙŽنِ حÙŽالٍ.

خدایا از تو می‌خواهمØŒ به حق بزرگترین چیزÙ‰ که یکÙ‰ از آفریدگانت از تو خواستØŒ از نام‌های گرامÙ‰ اتØŒ و ثناÙ‰ زیبایتØŒ و دعاÙ‰ خاصتØŒ که بر محمÙ‘د و خاندان محمÙ‘د درود فرستى، و این ماه را بزرگترین ماه رمضانÙ‰ قرار دهÙ‰ که بر ما گذشتهØŒ از زمانÙ‰ که ما را به دنیا آوردÙ‰ تاکنون از جهت برکت در حفظ دینمØŒ و ر‌هایی جانمØŒ و برآمدن حاجتمØŒ و اینکه شفاعتم را در خواسته هایم بپذیرى، و در کامل کردن نعمتت بر منØŒ و برگرداندن پیش آمد بد از من و پوشاندن لباس عافیت به منØŒ و مرا به رحمتت از کسانÙ‰ قرار دهى، که شب قدر را براÙ‰ آنان اختیار نمودى، و آن شب را براÙ‰ آن‌ها بهتر از هزار ماه قرار دادى، در بزرگترین پاداشØŒ و اندوخته هاÙ‰ با ارزشØŒ و نیکÙ‰ شکرØŒ و درازÙ‰ عمرØŒ و پایندگÙ‰ آسایشØŒ خدایا و از تو مÙ‰ خواهم به رحمت و بخشش و گذشتتØŒ و نعمت‌ها و جلالتØŒ و دیرینه احسان و عطایتØŒ اینکه آن را آخرین بهره از ماه رمضان قرار ندهى، تا ما در سال آینده به آن برسانى، آن هم بر پایه بهترین حال.

وÙŽ تُعÙŽرِّفÙŽنِی هِلالÙŽهُ مÙŽعÙŽ النÙ‘ÙŽاظِرِینÙŽ إِلÙŽیÙ’هِ وÙŽ الÙ’مُعÙ’تÙŽرِفِینÙŽ وÙŽ الÙ’مُتÙŽعÙŽرِّفِینÙŽلÙŽهُ فِی Ø£ÙŽعÙ’فÙŽÙ‰ عÙŽافِیÙŽتِکÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽنÙ’عÙŽمِ نِعÙ’مÙŽتِکÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽوÙ’سÙŽعِ رÙŽحÙ’مÙŽتِکÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽجÙ’زÙŽلِ قِسÙŽمِکÙŽ یÙŽا رÙŽبِّیÙŽ الÙ‘ÙŽذِی لÙŽیÙ’سÙŽ لِی رÙŽبÙ‘ÙŒ غÙŽیÙ’رُهُ لا یÙŽکُونُ هÙŽذÙŽا الÙ’وÙŽدÙŽاعُ مِنِّی لÙŽهُ وÙŽدÙŽاعÙŽ فÙŽنÙŽاءٍ وÙŽ لا آخِرÙŽ الÙ’عÙŽهÙ’دِ مِنِّی لِلِقÙŽاءٍ حÙŽتÙ‘ÙŽÙ‰ تُرِیÙŽنِیهِ مِنÙ’ قÙŽابِلٍ فِی Ø£ÙŽوÙ’سÙŽعِ النِّعÙŽمِ وÙŽ Ø£ÙŽفÙ’ضÙŽلِ الرÙ‘ÙŽجÙŽاءِ وÙŽ Ø£ÙŽنÙŽا لÙŽکÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ Ø£ÙŽحÙ’سÙŽنِ الÙ’وÙŽفÙŽاءِ إِنÙ‘ÙŽکÙŽ سÙŽمِیعُ الدُّعÙŽاءِ اللÙ‘ÙŽهُمÙ‘ÙŽ اسÙ’مÙŽعÙ’ دُعÙŽائِی وÙŽ ارÙ’حÙŽمÙ’ تÙŽضÙŽرُّعِی وÙŽ تÙŽذÙŽلُّلِی لÙŽکÙŽ وÙŽ اسÙ’تِکÙŽانÙŽتِی وÙŽ تÙŽوÙŽکُّلِی عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽنÙŽا لÙŽکÙŽ مُسÙŽلِّمÙŒ لا Ø£ÙŽرÙ’جُو نÙŽجÙŽاحا وÙŽ لا مُعÙŽافÙŽاهÙ‹ وÙŽ لا تÙŽشÙ’رِیفا وÙŽ لا تÙŽبÙ’لِیغا إِلا بِکÙŽ وÙŽ مِنÙ’کÙŽ وÙŽ امÙ’نُنÙ’ عÙŽلÙŽیÙ‘ÙŽ جÙŽلÙ‘ÙŽ ثÙŽنÙŽاؤُکÙŽ وÙŽ تÙŽقÙŽدÙ‘ÙŽسÙŽتÙ’ Ø£ÙŽسÙ’مÙŽاؤُکÙŽ بِتÙŽبÙ’لِیغِی شÙŽهÙ’رÙŽ رÙŽمÙŽضÙŽانÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽنÙŽا مُعÙŽافًى مِنÙ’ کُلِّ مÙŽکÙ’رُوهٍ وÙŽ مÙŽحÙ’ذُورٍ وÙŽ مِنÙ’ جÙŽمِیعِ الÙ’بÙŽوÙŽائِقِ الÙ’حÙŽمÙ’دُ لِلÙ‘ÙŽهِ الÙ‘ÙŽذِی Ø£ÙŽعÙŽانÙŽنÙŽا عÙŽلÙŽÙ‰ صِیÙŽامِ هÙŽذÙŽا الشÙ‘ÙŽهÙ’رِ وÙŽ قِیÙŽامِهِ حÙŽتÙ‘ÙŽÙ‰ بÙŽلÙ‘ÙŽغÙŽنِی آخِرÙŽ لÙŽیÙ’لÙŽهٍ مِنÙ’هُ؛ و هلال ماهش را همراه بینندگان به سوÙ‰ آن و اعتراف کنندگان به آن به من بشناسانی در کامل‌ترین عافیتتØŒ و خوب‌ترین نعمتتØŒ و گسترده‌ترین رحمتتØŒ و برجسته‌ترین نصیب هایتØŒ اÙ‰ پروردگارمØŒ که برایم پروردگاری غیر او نیستØŒ این وداع نسبت به ماه رمضان وداع فنا و آخرین بهره من از دیدار نباشدØŒ تا آن را در سال آینده به من بنمایانى، در فراخ‌ترین نعمت هاØŒ و برترین امیدهاØŒ درحالی که من براÙ‰ تو بر پایه بهترین وفاداری باشمØŒ به درستÙ‰ که تو شنواÙ‰ دعایÙ‰.

خدایا دعایم را بشنوØŒ و به زارÙ‰ و خوارÙ‰ و درماندگى، و توکÙ‘لم بر خویش رحم کنØŒ من تسلیم توامØŒ امید به موفقیت و سلامت کامل و شرافت و رسیدن به جایگاه رفیعØŒ جز به تو و از جانب تو ندارمØŒ بر من منÙ‘ت بنهØŒ اÙ‰ که ثنایت بزرگØŒ و نام هایت مقدÙ‘س استØŒ به رساندنم به ماه رمضانØŒ و درحالÙ‰ که از هر ناخوشایند و محذورى، و از همه ناگواری‌ها سالم باشمØŒ ستایش خداÙ‰ را که بر روزه این ماهØŒ و بپادارÙ‰ عبادتش ما را یارÙ‰ نمود تا مرا به آخرین شب آن رساند.