نودیها:ماه شعبان فرارسیده است. یکی از سه ماهی که بطور ویژه انسان در معرض نسیم رحمت خداوند قرار می گیرد. رجبØŒ آغاز سلوک است و شعبان نیمه راه و رمضان پایانه سیر است. اگرکسی منزلت این دعوت عظیم را بشناسد ناچار است که توجه کند تا مشمول دعوت شده و در آن داخل شود. شعبان برای سالک به سوی خدای تعالی یکی از منازل سلوک در عمر انسان است و برای آن شØ£ن عظیم و فضیلت کثیری است و در آن به بیان برخی بزرگانØŒ شبی از شب های قدر واقع شده و مولودی در آن بوجود آمده است که خداوند به وسیله او زمین را پر از عدل و داد می کند. از این جهت فضا جهت نزدیک شدن به امام زمان (علیه السلام) بسیار مهیا شده و حفظ رابطه قلبی با ایشان آسان تر می شود. این ماه به پیامبر (صلی الله و علیه وآله) منسوب شده است و از روایات مختلف می توان ارزش و اهمیت این ماه را فهمیدØ›  مثلاÙ‹ از پیامبر روایت شده است که "شعبان شهری رحم اللÙ‘ه من Ø£عاننی علی شهری" شعبان ماه من است خدا بیامرزد کسی که مرا به ماه من اعانت کند. « وسایل الشیعهØŒ ج Û±Û°ØŒ ص ۴۹۷» همچنین از امام علی (علیه السلام) روایت شده است که " ما فاتنی صوم شعبان مذ سمعت منادی رسول اللÙ‘ه (صلی الله و علیه وآله) ینادی تلی شعبان فلن یفوتنی ایÙ‘ام حیاتی صوم شعبان ان شاØ¡ اللÙ‘ه" روزه ماه شعبان از من فوت نشد از زمانی که شنیدم منادی رسول خدا(صلی الله و علیه وآله) فریاد می کرد. بنابراین هرگز روزه ماه شعبان از من در ایام زندگانی ام فوت نخواهد شد.اگر خدا بخواهد. همینطور از امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت است که چون ماه شعبان داخل مى‌شدØŒ حضرت امام زین العابدین (علیه السلام) اصحاب خود را جمع مى‌ کرد و مى‌ فرمود: اÙ‰ گروه اصحاب من! مى‌دانید این چه ماهÙ‰ استØŒ این ماه شعبان است و حضرت رسول (صلی الله و علیه وآله) مÙ‰ ‌فرمود: شعبان ماه من استØŒ پس در این ماه روزه بداریدØŒ براÙ‰ محبت پیغمبر خود و براÙ‰ تقرب به سوÙ‰ پروردگار خودØŒ به حق آن خدایÙ‰ که جان علÙ‰ بن الحسین به دست قدرت اوستØŒ سوگند یاد مى‌ کنم که از پدرم حسین بن علÙ‰ (علیه السلام) شنیدم که فرمود شنیدم از امیرالمؤمنین (علیه السلام) که هر که شعبان را  روزه داردØŒ براÙ‰ محبت پیغمبر خدا و تقرب به سوÙ‰ خداØŒ خدا او را دوست دارد و نزدیک گرداند او را به کرامت خود در روز قیامت و بهشت را براÙ‰ او واجب گرداند. همچنین روایت شده که روزه دو ماه شعبان و رمضان توبه و مغفرت از خداست.

مناجات شعبانیه

در کتاب المراقبات در باره مناجات شعبانیه چنین آمده است: "و مناجات شعبانیه آن حضرت معروف است و آن مناجاتی است که برای اهلش عزیز و گرامیست و برای خاطر آن به ماه شعبان مانوس می شوند بلکه انتظار آن را می کشند و مشتاق آمدن ماه شعبان می گردند و در آن مناجات علوم سرشاری در کیفیت معامله بنده با خدا (جل جلاله) مندرجØŒ و وجوه ادب در طریق معرفت حق و سوال و دعا و استغفار نسبت به خدای (جل جلاله) بیان شده است. و استدلالات لطیفه ای که سزاوار مقام عبودیت برای استحکام مقام امیدواری مناسب حال مناجات استØŒ ذکر کرده و دلالت صریحه واضحه ای (در معنای قرب و لقای خداوند و دیدار او)تنظیم شده است که به آن وسیله شبهات سالکان و شکوک منکران و وحشت اهل ریبه را برطرف کرده و بطوری که شخصی از اهل معرفت تفسیر نمودهØŒ اشاره ای به معرفت نفس است که طریق معرفت رب می باشد."  همچنین برخیØŒ از مراتب سه گانه انسان نام برده اند که در این دعا به آنها توجه شده است.

مراقبه در ماه شعبان

بزرگانی از عرفا توصیه های خاصی برای استفاده هر چه بهتر از ماه های رجبØŒ شعبان و رمضان ارائه می داده اند. ممکن است بپرسیم چه عملی بهتر است که در این ماه انجام شودØŸ جواب این است که هر عملی در واقع توجه دادن انسان به آن چیز است. عمل صالح آن عملی است که انسان را به خدا توجه می دهد و مراقبه همان توجه دائمی به خداوند و در نظر گرفتن او در هر حال است. بنابراین وظیفه اخلاقی ما در ماه شعبانØŒ آن است که تا جایی که می توانیم یاد خدا و توجه به خدا را چنان در دل خود زنده کنیم که کانه در حال نگاه کردن به چشمان خدا هستیم! جهت حفظ یاد خدا نیز غیر از یادآوری قلبی و بدون واسطهØŒ اذکاری هم بیان شده است. در حقیقت اذکار مختلف توجه انسان را به یکی از جهات خداوندی سوق می دهند. البته اگر به این توجه بکنیم که انسان در هر کاری از توجه کردن اجتناب ناپذیر استØŒ اهمیت این توجه را در می یابیم. چه اینکه کنترل توجه و نفی خطورات یکی از مراتب سلوکی می باشد.

اعمال مخصوص به شعبان

اعمال مخصوص این ماه که شامل صوات شعبانیهØŒ مناجات شعبانیه و گفتن و خواندن برخی اذکار و ادعیه خاص این ماه حتماÙ‹ زمینه استفاده بهتر از این ماه را فراهم می سازد. بنابراین حق اینست که تلاش خود را برای بهره مندی از این ماه بکار گیریم. تبیان