✍️ نویسنده: 9
***
«... یک بیان نورانی از حضرت امیر است که «إÙیÙ‘ÙŽاکÙŽ وÙŽ الÙاتÙ‘ÙکÙŽالÙŽ عÙŽلÙŽی الÙ’مÙنÙŽی فÙŽØ¥ÙنÙ‘ÙŽهÙŽا بÙŽضÙŽائÙعÙ النÙ‘ÙŽوÙ’کÙŽی»â€Û² منتها رجا نیستØŒ سرمایه‌ آنها اÙمنیه است. رجا و امید یک چیز خوبی استØŒ برای اینکه زمینه کار را انسان فراهم کرده است. کسی که کشاورزی کرده مزرعه را آبیاری کرده; منتها امید باران داردØŒ این می‌شود رجا; اما کسی که کÙشتی نکردهØŒ منتظر باشد که درو کندØŒ این می‌شود اÙمنیه; فرمود:ï´¿لÙŽیÙ’سÙŽ بÙØ£ÙŽمانÙیÙ‘ÙکÙمْ﴾، رجا یک چیز خوبی استØŒ چون مقدمات را فراهم کرده; اما وقتی با دست خالی چیزی را بخواهدØŒ می‌شود آرزوی بی‎خود: ï´¿لÙŽیÙ’سÙŽ بÙØ£ÙŽمانÙیÙ‘ÙکÙمÙ’ وÙŽ لا Ø£ÙŽمانÙیÙ‘Ùï´¾ دیگران. اینجا هم فرمود:ï´¿Ø£ÙŽمÙ’ لÙلْإÙنÙ’سانÙ ما تÙŽمÙŽنÙ‘ÙŽی﴾، در حالی که ï´¿فÙŽلÙلÙ‘ÙŽهÙ الÙ’آخÙرÙŽهÙ وÙŽ الْأÙولیÙ°ï´¾; دنیا و آخرت به دست خداست; او آفریدهØŒ او اداره می‌کندØŒ او تØ£مین کرده روزی را. فرمود تمام این مار و عقرب عائله من هستند; منتها حرکتی و تلاش و کوششی باید باشدØŒ مÙفت‌خوری در عالم ممنوع استØŒ فرمود این‎طور نیست. شما می‌بینید در مسئله استجابت دعاØŒ دعای چند گروه مستجاب نیستØŒ یکی دعای آدم مÙفت‌خور استØŒ کسی که هیچ کاری نکند بگوید: «اللÙ‘هم ارزقنا». این را در روایات ادعیه ملاحظه فرمودید که دعای آدمی که اهل کار نیست مستجاب نیست. Û³فرمود: شما هم دستی تکان بدهید; در جریان حضرت مریم(سلام الله علیها) می‎بینید همه کارها را ذات اقدس از راه غیب انجام می‌دهد و او را از راه غیب مادر می‌کندØŒ او از راه غیب, بار او را به زمین می‌نهدØŒ ï´¿Ø¥Ùلی†جÙذÙ’عÙ النÙ‘ÙŽخÙ’لÙŽهÙ﴾،۴ این نخل خشک را سرسبز می‌کندØŒ پÙر خرما می‌کندØŒ خوشه‌ها و شاخه‌های اینها را خرمادار می‌کندØŒ بعد به مریم می‌گوید تو هم دستی تکان بده که این خرماها بریزد: ï´¿وÙŽ هÙزÙ‘Ùی Ø¥ÙلÙŽیÙ’کÙ بÙجÙذÙ’عÙ النÙ‘ÙŽخÙ’لÙŽهÙï´¾;Ûµ می‌تواند ذات اقدس الهی این خوشه را یک مقدار خم بکند; اما این عالم بنا بر این نیست که همه از راه غیب حلÙ‘ بشودØŒ فرمود: ï´¿وÙŽ هÙزÙ‘Ùی Ø¥ÙلÙŽیÙ’کÙ بÙجÙذÙ’عÙ النÙ‘ÙŽخÙ’لÙŽهÙ تÙساقÙطÙ’ عÙŽلÙŽیÙ’کÙ رÙطÙŽباÙ‹ جÙŽنÙیًّاï´¾; این دستوری است به مریم داده شده استØ› یعنی تمام کارها شدهØŒ یک مقدار خوشه خم بشود که حضرت بچیندØŒ این دیگر محذوری نداردØŒ فرمود این‎طور نیست عالم که آدم همین‎طور بنشیندØŒ بگوید «اللÙ‘هم ارزقنا». خدمتی باید به جامعه بشری بکند تا ذات اقدس الهی او را تØ£مین بکند, فرمود: ï´¿لÙŽیÙ’سÙŽ بÙØ£ÙŽمانÙیÙ‘ÙکÙمÙ’ï´¾; با اÙمنیه حلÙ‘ نمی‌شود; اما آن‎جا که با قرینه همراه استØŒ آن تمنÙ‘ی به معنی رجا است و رجا چیز خوبی استØŒ فرمود: انسان بین خوف و رجا باید به سر ببرد. Û¶گاهی اÙمنیه محفوف به قرینه است, به معنی رجا هست; حتی به ما گفتند: «کÙنÙ’ لÙمÙŽا لÙŽا تÙŽرÙ’جÙو Ø£ÙŽرÙ’جÙŽی مÙنÙ’کÙŽ لÙمÙŽا تÙŽرÙ’جÙو»;Û· در جریان حضرت مریم(سلام الله علیها) می‎بینید همه کارها را ذات اقدس از راه غیب انجام می‌دهد و او را از راه غیب مادر می‌کندØŒ او از راه غیب, بار او را به زمین می‌نهدØŒ ï´¿Ø¥Ùلی†جÙذÙ’عÙ النÙ‘ÙŽخÙ’لÙŽهÙ﴾، این نخل خشک را سرسبز می‌کندØŒ پÙر خرما می‌کندØŒ خوشه‌ها و شاخه‌های اینها را خرمادار می‌کندØŒ بعد به مریم می‌گوید تو هم دستی تکان بده که این خرماها بریزد: ï´¿وÙŽ هÙزÙ‘Ùی Ø¥ÙلÙŽیÙ’کÙ بÙجÙذÙ’عÙ النÙ‘ÙŽخÙ’لÙŽهÙï´¾
این از بیانات نورانی ائمه(علیهم السلام) است. فرمود شما باید با امید زندگی کنید. یک وقت است کشاورزی مقداری خاص امیدوار است; ولی هیچ انتظاری که باران فراوانی بیاید, این یک خوشه چند برابر میوه بدهد ثمر بدهد, این انتظار را نداشت; گاهی ممکن است انسان آنچه را انتظار ندارد نصیب او بشودØŒ این حدیث شریف که «کÙنÙ’ لÙمÙŽا لÙŽا تÙŽرÙ’جÙو Ø£ÙŽرÙ’جÙŽی مÙنÙ’کÙŽ لÙمÙŽا تÙŽرÙ’جÙو» به سه قسمت قرآنی برهان اقامه کرد و استدلال کردØŒ فرمود که شما ببینید ملکه سبØ£ به امید این رفت که گفتگوی سیاسی بکند; ولی توحید نصیب او شدØŒ ï´¿Ø£ÙŽسÙ’لÙŽمÙ’تÙ مÙŽعÙŽ سÙلÙŽیÙ’مانÙŽ لÙلÙ‘ÙŽهÙ رÙŽبÙ‘Ù الÙ’عالÙŽمینÙŽï´¾. وجود مبارک موسای کلیم به امید «قÙŽبÙŽس» آمده استØŒ به امید اینکه ناری ببرد و بچه‌های خود را گرم بکندØŒ نور نصیب او شده است; او به امید نور که نرفته است. «موسی اینجا به امید قبسی می‌آید».Û¸ فرمود: ï´¿لÙŽعÙŽلÙ‘ÙŽکÙمÙ’ تÙŽصÙ’طÙŽلÙونÙŽï´¾;Û¹ «اصطلان» یعنی گرم شدن. فرمود من می‌روم, آن‎جا قدری آتش می‌آورم تا شما گرم بشوید. این به امید نار رفتØŒ ولی نور نصیب او شده است. سحره فرعون به امید جایزه رفتند با موسای کلیم مبارزه کنند; اما توحید نصیب آنها شده است. این سه نمونه را ائمه(علیهم السلام) در روایات ذکر کردندØŒ فرمودند: «کÙنÙ’ لÙمÙŽا لÙŽا تÙŽرÙ’جÙو Ø£ÙŽرÙ’جÙŽی مÙنÙ’کÙŽ لÙمÙŽا تÙŽرÙ’جÙو»; اما در حوزه رجا استØŒ در حوزه امید است. امید یعنی انسانی که کار خود را انجام دادهØŒ آنچه در دست او بود کوتاهی نکردهØŒ بقیه دیگر مقدور او نیست, قضا و قدر عالم, حوادث در اختیار ما که نیست, ما همان مقداری که موظÙ‘ف هستیم باید انجام بدهیم. این را می‌گویند رجا. اگر این مقدار را کسی انجام ندهدØŒ می‌شود «اÙمنیه» که فرمود: ï´¿لÙŽیÙ’سÙŽ بÙØ£ÙŽمانÙیÙ‘ÙکÙمÙ’ï´¾. فرمود: ï´¿Ø£ÙŽمÙ’ لÙلْإÙنÙ’سانÙ ما تÙŽمÙŽنÙ‘ÙŽی Ù فÙŽلÙلÙ‘ÙŽهÙ الÙ’آخÙرÙŽهÙ وÙŽ الْأÙولیï´¾. بعد می‌فرماید که کاری از فرشته‌ها ساخته نیستØŒ آنها نمی‌توانند شفاعت بکنند, مگر اینکه ذات اقدس الهی اجازه بدهد و هرگز ذات اقدس الهی به اینها اجازه معبودشدن نمی‌دهد.«و الحمد لله رب العالمین»۱۰
💬 دیدگاهها (0 دیدگاه)
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ بدون نیاز به کد امنیتی
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده میشود.