نودیها:امروزه محور اصلی بسیاری از محافل و مجالس صمیمیØŒ میهمانی های عمومیØŒ خصوصی و خانوادگیØŒ حتی محور بسیاری از اختلافات خانوادگیØŒ که بیش از دیگر مسائل خودنمایی می کند و نقل هر مجلس شده سخن از رنگ و طرح و نقش است و در یک کلام « مُدِ روز» و « رنگ سال».

انسان امروزی دچار بیماری ای شده است که جز به دست خودش نمی تواند درمان شود. بیماری انسان مدرن چیزی نیست جز « از خود بیگانگی». به همه چیز توجه دارد الاÙ‘ خودش. بر خلاف تصور عمومیØŒ هر چه روح مدرنیته بر تن انسان امروز بیشتر دمیده می شودØŒ او را از «خود» بیگانه‌ تر می ‌کند. پیشرفت تکنولوژی راحتی را برای انسان امروزی به ارمغان آوردهØŒ اما خودیÙ‘تش را که تمام هستی ‌اش را شکل می‌ دهدØŒ از او گرفته است. این از خود بیگانگی راØŒ می توان در زندگی روزمره بسیاری از افرادِ جوامع امروزی شاهد بود که جامعه‌ ی ما نیز از این قاعده مستثنی نیست. یکی از مظاهر "از ‌خود ‌بیگانگی" که اسباب غفلت ‌زدگی را بوجود آورده استØŒ توجه به « مُد و مُد گرایی» است.  امروزه محور اصلی بسیاری از محافل و مجالس صمیمیØŒ میهمانی های عمومیØŒ خصوصی و خانوادگیØŒ حتی محور بسیاری از اختلافات خانوادگیØŒ که بیش از دیگر مسائل خودنمایی می کند و نقل هر مجلس شده سخن از رنگ و طرح و نقش است و در یک کلام « مُدِ روز» و « رنگ سال». در بسیاری از خانواده هاØŒ آن چنان به آن اهمیت داده می شود و دغدغه شدهØŒ که حتی از ضروری ترین مسائل زندگی غفلت می ‌شود اما از «مُد» هرگز! این حالات به دلیل این است کهØŒ بسیاری از افراد لذت های جسمانی را هدف نهایی و مطلوب اصلی خویش می ‌پندارند و آن را با «من» و هویت انسانی خویش اشتباه می‌ گیرند لذا تمام تلاش خود را برای رشد « تÙŽن» و غفلت از «مÙŽن» صرف می کنند.

ریشه ‌ی غفلت و جهل

قرآن ریشه‌ ی از خود بیگانگی و غفلت (و توجه بیش از حد به زینت های دنیوی) راØŒ فراموش کردن خدا می ‌داند. خداوند در سوره‌ ی حشر آیه ‌ی Û±Û¹ می ‌فرماید: «از کسانی نباشید که خدا را فراموش کردند و خدا نیز آنها را به «خود فراموشی» گرفتار کرد.» غفلتØŒ یکی از نشانه‌ های جاهلیت در هر عصری است. جاهلیت در هر زمانی که باشد دارای ماهیتی مشترک است حال چه این جاهلیت مدرنØŒ نوØŒ خوش چهره و بزک کرده  باشد یا سنتیØŒ کهنه و رنگ و رو رفته. عمده ترین ویژگی جاهلیت در هر عصری عدم اعتقاد به خدا و محور نبودن خداست. جاهلیت مدرن بسیار فریبنده تر است زیرا مدعیِ آگاهی بخشی و پشتوانه‌ ی خود را علم و فناوری و فرهیختگی می ‌داند و جهالت را انکار می ‌کند. اما سوال این‌ جاست که آیا فقط دارا بودنِ ابزارِ دانایی و غفلت ‌زدا کافیست و انسان را از دام جهالت می رهاندØŸ قرآن به زیبایی پاسخ می ‌دهدØ› «بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدیمØŒ (که سرانجامشان به آنجا می ‌کشدØŒ چرا که) آنان دل هایی دارند که با آن حق را درک نمی ‌کنند و چشمانی دارند که با آن نمی ‌بینند و گوش ‌هایی دارند که با آن نمی ‌شنوندØŒ آنان همچون چهارپایانØŒ بلکه گمراه‌ ترندØŒ آنان همان غافلانند.» (اعراف: Û±Û·Û¹) انسانی که چشم حقیقت بینش بسته می شودØŒ دیگر رنگ خدا را نمی بیند. چشمش نمی ‌بیند مگر هم‌ چشمی با «دیگری»، مقایسه با «دیگری»، رقابت با «دیگری». همه چیز به «دیگری» ختم می ‌شود و اثری از خودش در زندگی دیده نمی ‌شود. همه ‌ی دغدغه ‌اش متوجه رنگ ‌های فریبنده‌ ی دنیوی می ‌گردد. دغدغه ‌اش این می ‌شود که رنگِ امسال چیست تا تمام زندگی ‌ام را با آن همرنگ سازمØŸ خود را به آب و آتش می ‌زندØŒ زندگی ‌اش را بر خود و همگان سخت می ‌کندØŒ تا به رنگی که هر ساله رنگ می ‌بازدØŒ برسد. غافل از این که بهترین رنگ هاØŒ رنگِ خدایی داشتن است. آنچنان توجه به مُد او را شیفته‌ و شیدای خود می ‌کندØŒ که پیله وار به دور خود می ‌پیچد و خود (و دیگران) را به ورطه‌ی نابودی می‌ کشاند. غافل از این که مدگرایی نوعی «از خودبیگانگی» و تقلید کورکورانه از فرهنگ غربی را القا می‌ کند. از خود بیگانگی ‌ای که بحران هویتØŒ تزلزل شخصیتØŒ وابستگی و احساس حقارت را به دنبال دارد. این ‌ها به معنای مخالفت اسلام با امروزی بودن و امروزی شدن نیست. اسلام با نوگرایی و امروزی شدن مخالف نیست بلکه آنچه اسلام با آن مخالفت می ‌کندØŒ پشت پا زدن به ارزش‌ ها و ترویج مسائلی است که مانع رشد و کمال انسانی او می‌شود و انسان را از خود بیگانه کردهØŒ جهالت را برایش به ارمغان می‌آورد.  امیرالمومنین(علیه السلام) در وصف دوران جاهلیت می فرماید: مردم در وادی سرگردانی گمراه بودندØŒ و کورکورانه راه فتنه را می ‌پیمودندØŒ و هواهای نفسانی آنان را سرگشته کردهØŒ و نخوت و خودپسندی آنان را به لغزش انداختهØŒ و جاهلیتِ تاریک آنان را خوار و خفیف ساخته بود. (نهج البلاغه/ خطبه ی Û¹Ûµ) و این فرموده‌ی گهربار در این دوران مصداق فراوان دارد.

کلام آخر

مد و مدگرایی از آن دسته مسائلی است که انسان را به «از خود ‌فراموشی» مبتلا کرده و تقلیدِ کورکورانه را به انسان القا می ‌کند و جهل و غفلت را برای انسان به ارمغان می ‌آورد. جهل و غفلت نسبتِ به خودØŒ و نسبتِ به پروردگارِ عالمیان که اسلام با هر دو رویکرد مخالف است. با توجهِ به آموزه های اسلامی و شیعی و پایبندی به آنØŒ از افتادن در باتلاق بی ‌انتهای مدگرایی و به دنبال آن تجمل زدگی مصون خواهیم بود. البته شایان ذکر است که هر مد و مدگرایی منفی نیست. بلکه مدگرایی که تبعیت از غرب باشد مذموم می باشد.  تبیان