به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویاØŒ بهاریه موضوعی است در ادب فارسی که شاعران و سخنوران در آن به استقبال از بهار و فصل فروردین می‌رفتند. بهاریه هرچند موضوعی ساده در ادب فارسی به نظر می‌رسدØŒ اما تØ£ثیر شرایط اجتماعی هر دوره‌ایØŒ سبب شده تا مضمامینی جدید به بهاریه‌ها افزوده شود یا رویکردی جدید به خود بگیرند. با وجود اینØŒ یادی از قیامت طبیعت و اشاره به قدرت الهی در این رستخیز عالمØŒ از مضمامین ثابتی است که در اغلب بهاریه‌ها دیده می‌شود.

هرچند تعداد بهاریه‌ها پس از انقلاب اسلامی نسبت به سده‌های پیشینØŒ کاستی گرفتØŒ اما مضامین جدیدی به آن وارد شدØ› موضوعاتی مانند مهدویت. یکی از معروف‌ترین بهاریه‌های پس از انقلاب را امام خمینی(ره) سروده که به در آستانه فرارسیدن نوروز منتشر می‌شود:

آمد بهار و بوستان شد رشک فردوس برین گلها شکفته در چمنØŒ چون روÙ‰ یار نازنین

گستردهØŒ باد جانفزاØŒ فرش زمرÙ‘د بÙ‰ شُمر            افشاندهØŒ ابر پرعطا بیرون ز حدØŒ دُرِّ ثمین

از ارغوان و یاسمنØŒ طرف چمن شد پرنیان            وÙŽز اُقحوان و نسترنØŒ سطح دÙŽمÙŽن دیباÙ‰ چین

از لادن و میمون رسدØŒ هر لحظه بوÙ‰ جانفزا            وÙŽز سورÙ‰ و نعمان وزدØŒ هر دم شمیم عنبرین

از سنبل و نرگسØŒ جهان باشد به مانند جنان            وز سوسن و نسرینØŒ زمین چون روضه خُلدبرین

از فرط لالهØŒ بوستان گشته به از باغ اِرÙŽم           وز فیض ژالهØŒ گلسِتان رشک نگارستان چین

از قمرÙ‰ و کبک و هزارØŒ آید نواÙ‰ ارغنون            وز سیره و کوکو و سارØŒ آواز چنگ راستین

از شارک و توکا رسدØŒ هر لحظه صوتÙ‰ دلÙ€ربا            وز بوالملیح و فاختهØŒ هر دم نوایÙ‰ دلنشین

بر شاخ باشد زند خوانØŒ هر شام چون رامشگران           ورشان به سان موبدانØŒ هر صبح با صوت حزین

یک سو نواÙ‰ بلبلانØŒ یک سو گل و ریحان و بان          یک سو نسیم خوش وزانØŒ یک سو روان ماØ¡ معین

شد موسم عیش و طربØŒ بگذشت هنگام کرب          جام مÙ‰ گلگون طلبØŒ از گلعذارÙ‰ مه جبین

قدÙ‘ش چو سرو بوستانØŒ خدÙ‘ش به رنگ ارغوان            بویش چو بوÙ‰ ضیمرانØŒ جسمش چو برگ یاسمین

چشمش چو چشم آهوانØŒ ابروش مانند کمان          آب بقایش در دهانØŒ مهرش هویدا از جبین

رویش چو روز وصل اوØŒ گیتÙ‰ فروز و دلگشا           مویش چو شام هجر منØŒ آشفته و پرتاب و چین

با اینچنین زیبا صنمØŒ باید به بستان زد قدم          جان فارغ از هر رنج و غمØŒ دل خالÙ‰ از هر مهر و کین

خاصه کنون کاندر جهانØŒ گردیده مولودÙ‰ عیان           کز بهر ذات پا ک آنØŒ شد امتزاج ماØ¡ و طین

از بهر تکریمش میانØŒ بربستÙ€ه خیل انبیا           از بهر تعظیمش کمرØŒ خم کرده چرخ هفتمین

مهدÙ‰ امام منتظرØŒ نوباوه خیرالبشر           خلق دو عالم سر به سرØŒ بر خوان احسانشØŒ نگین

مهر از ضیائش ذرÙ‘ه اى، بÙ€در از عطایش بدره‏اÙ‰          دریا ز جودش قطره‌اى، گردون زِ کشتش خوشه چین

مرآت ذات کبریاØŒ مشکوه انوار هدا          منظور بعث انبیاØŒ مقصود خلÙ€ق عالمین

امرش قضاØŒ حکمش قدرØŒ حُبÙ‘ش جنانØŒ بغضش سقر         خاک رهشØŒ زیبد اگر بر طُرÙ‘ه ساید حورِعین

دانند قرآن سر به سرØŒ بابÙ‰ ز مدحش مختصر          اصحاب علم و معرفتØŒ ارباب ایمان و یقین

سلطان دینØŒ شاه زÙŽمنØŒ مالک رقاب مرد و زن          دارد به امرِ ذوالمِنÙŽنØŒ روÙ‰ زمین زیر نگین

ذاتش به امر دادگرØŒ شد منبع فیض بشر            خیل ملایک سر به سرØŒ در بند الطافش رهین

حبÙ‘شØŒ سفینه نوح آمد در مÙŽثلØŒ لیکن اگر           مهرش نبودÙ‰ نوح راØŒ مÙ‰ بود با طوفان قرین

گر نه وجود اقدسشØŒ ظاهر شدÙ‰ اندر جهان           کامل نگشتÙ‰ دین حقØŒ ز امروز تا روز پسین

ایزد به نامش زد رقمØŒ منشور ختم الاوصیا           چونانکه جدÙ‘ امجدشØŒ گردید ختم المرسلین

نوح و خلیل و بوالبشرØŒ ادریس و داوود و پسر           از ابر فیضش مُستمدØŒ از کان علمش مستعین

موسÙ‰ به کف دارد عصاØŒ دربانى‏اش را منتظر            آماده بهر اقتداØŒ عیسÙ‰ به چرخ چارمین

اÙ‰ خسرو گردون فÙŽرÙŽمØŒ لختÙ‰ نظر کن از کÙŽرÙŽم            کفÙ‘ار مستولÙ‰ نگرØŒ اسلام مستضعف ببین

ناموس ایمان در خطرØŒ از حیله لامذهبان             خون مسلمانان هدرØŒ از حمله اعداØ¡ دین

ظاهر شود آن شه اگرØŒ شمشیر حیدر بر کمر             دستار پیغمبر به سرØŒ دست خدا در آستین

دیارÙ‰ از این ملحدانØŒ باقÙ‰ نماند در جهان           ایمن شود روÙ‰ زمینØŒ از جور و ظلم ظالمین

من گر چه از فرط گنه شرمنده و زارمØ› ولÙ‰              شادم که خاکم کرده حقØŒ با آب مهر تو عجین

خاصه کنون کز فیض حقØŒ مدحت سرودم آنچنان             کز خامه ریزد بر ورقØŒ جاÙ‰ مرکÙ‘ب انگبین

تا چنگل شاهین کندØŒ صید کبوتر در هوا              تا گرگ باشد در زمیÙ€نØŒ بر گوسفندانÙ’ خشمگین

بر روÙ‰ احبابت شودØŒ مفتوح ابواب ظفر             بر جان اعدایت رسدØŒ هر دم بلاÙ‰ سهمگین

تا باد نوروزÙ‰ وزدØŒ هر ساله اندر بوستان             تا ز ابر آذارÙ‰ دمدØŒ ریحان و گل اندر زمین

بر دشمنان دولتتØŒ هر فصل باشد چون خزان              بر دوستانت هر مهى، بادا چو ماه فرودین

عالم شود از مقدمشØŒ خالÙ‰ ز جهلØŒ از علم پر             چون شهر قمØŒ از مقدم شیخ اجلØŒ میر مهین

ابر عطاØŒ فیض عمیمØŒ بحر سخى، کنز نعیم              کان کÙŽرÙŽم "عبدالکریم" پشت و پناه مسلمین

گنجینه علم سÙŽلÙŽفØŒ سرچشمه فضل خلف              دادش خداوند از شرفØŒ بر کف زمام شرع و دین

در سایه اش گرد آمدهØŒ اعلام دین از هر بلد               بر ساحتش آورده روØŒ طلÙ‘اب از هر سرزمین

یا رب به عمر و عزتشØŒ افزاÙ‰ و جاه و حرمتش             کاحیا کند از همتشØŒ آیین خیرالمرسلین

اÙ‰ حضرت صاحب زمان ØŒ اÙ‰ پادشاه انس و جان                 لطفÙ‰ نما بر شیعیانØŒ تایید کن دین مبین!

توفیق تحصیلم عطا فرما و زهد بÙ‰ ریا                 تا گردم از لطف خداØŒ از عالِمین عاملین

تسنیم