نودیها:با فرا رسیدن نوروز و زنده شدن طبیعتØŒ گویا زندگی انسان ها نیز تکان خوردهØŒ آنها نیز به جنب و جوشی تازه در می آیند. آری! طبیعتØŒ ما را به سوی خود فرا می خواند. فراخوانی که در آنØŒ طبیعتØŒ انبوه مردم را بر پهنای خود به لذÙ‘ت بردن از تماشای این همه زیبایی و شگفتیØŒ مهمان کرده است. از دیربازØŒ فراغت ایرانیها در ایÙ‘ام نوروزØŒ با مسافرت و گردشØŒ عجین شده است. هم آغوش شدن با طبیعت زنده بهاریØŒ حاوی نکات و دقÙ‘ت هایی است که قسمتی از آنها را می توان از آیات نورانی قرآن و کلام گهربار اهل بیت(علیهم السلام) به دست آورد. در این نوشتارØŒ قدم به قدم در دل طبیعتØŒ با کلامی از آسمان و آسمانیان کوله بار سفر می بندیم.

تجربه ای از جنس معاد

از مهمترین ویژگیهای مورد تØ£کید بهار از نگاه کتاب هدایتگر جاوید و کلام خداØŒ توجÙ‘ه به بُعد زنده کردن دوباره طبیعت توسÙ‘ط خداوند متعال است. داستانی که هر سال تکرار می شود(بهار)ØŒ بارها از سوی قرآن کریم به عنوان یکی از دلایل محکم امکان وقوع معاد و جهان واپسین و زنده شدن دوباره انسانها بیان شده است. می فرماید: وÙŽ تÙŽرÙŽÙ‰ الْأَرÙ’ضÙŽ هامِدÙŽهÙ‹ فَإِذا Ø£ÙŽنÙ’زÙŽلÙ’نا عÙŽلÙŽیÙ’هÙŽا الÙ’ماØ¡ÙŽ اهÙ’تÙŽزÙ‘ÙŽتÙ’ وÙŽ رÙŽبÙŽتÙ’ وÙŽ Ø£ÙŽنÙ’بÙŽتÙŽتÙ’ مِنÙ’ کُلِّ زÙŽوÙ’جٍ بÙŽهیجٍ * ذلِکÙŽ بِأَنÙ‘ÙŽ اللÙ‘ÙŽهÙŽ هُوÙŽ الÙ’حÙŽقُّ وÙŽ Ø£ÙŽنÙ‘ÙŽهُ یُحÙ’یِ الÙ’مÙŽوÙ’تى‏ وÙŽ Ø£ÙŽنÙ‘ÙŽهُ عÙŽلى‏ کُلِّ شÙŽیْ‏ءٍ قÙŽدیرٌ؛ و زمین را خشکیده مى‏بینÙ‰ ولى‏ چون آب بر آن فرود آوریم به جنبش در مÙ‰ آید و نموÙ‘ مÙ‰ کند و از هر نوع رستنی هاى‏ نیکو مى‏رویاند. اینقدرت نمایی ها بدان سبب است که خدا خود حقÙ‘ استØŒ و اوست که مردگان را زنده مى‏کند وهم‏ اوست که بر هر چیزÙ‰ تواناست. (حجØ› Ûµ-Û¶) با قدم زدن در طبیعت و نگاه به شکوفه های زیبایی که در مقابل چشمانØŒ به حریر گلبرگهاشان خود را پوشیده اندØŒ در یک لحظه سه درس می آموزیم!  اوÙ‘لØ› چند روزی بیشترØŒ این گُلØŒ شاداب و باطراوت نخواهد ماند و به چشم برهم زدنی از بین خواهد رفت. این درس اوÙ‘ل استØ› درس سرعت ثانیه های عمر. درس فرصت. اینکه قدر عمرØŒ قدر این دور هم بودن ها را بدانیم و برای همدیگر پلÙ‘ه ای باشیم تا ملاقات خدا! این است معنای برادری که: إِنÙ‘ÙŽمÙŽا الÙ’مُؤْمِنُونÙŽ إِخÙ’وÙŽهÙŒ فÙŽØ£ÙŽصÙ’لِحُوا بÙŽیÙ’نÙŽ Ø£ÙŽخÙŽوÙŽیÙ’کُمÙ’ وÙŽ اتÙ‘ÙŽقُوا اللÙ‘ÙŽهÙŽ لÙŽعÙŽلÙ‘ÙŽکُمÙ’ تُرÙ’حÙŽمُون‏؛ در حقیقتØŒ مؤمنان با هم برادرندØŒ پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بداریدØŒ امید که مورد رحمت قرار گیرید. (حجراتØ› Û±Û°) دومØ› چه زود از چوب خشک زمستانیØŒ گلبرگ های زیبای بهاری دمیده شدند. چه کنیم تا اینچنین زیبا و باطراوت در صحرای محشرØŒ به پاخیزیم. قرآن کریمØŒ طراوت و ایمنی در روز محشر را در گرو زیبایی اعمال می داند و می فرماید: مÙŽنÙ’ جاØ¡ÙŽ بِالÙ’حÙŽسÙŽنÙŽهِ فÙŽلÙŽهُ خÙŽیÙ’رÙŒ مِنÙ’ها وÙŽ هُمÙ’ مِنÙ’ فÙŽزÙŽعٍ یÙŽوÙ’مÙŽئِذٍ آمِنُونÙŽØ› کسانÙ‰ که عمل نیک و شایسته انجام دادندØŒ پاداشÙ‰ بهتر از آن مى‏بینند و آنها از وحشت و سختÙ‰ این روز در امانند. (نملØ› Û¸Û¹) زیبایی Ø¥حیای در روز قیامتØŒ بستگی به زیبایی کردار ما دارد. برای یکدیگر مثل گُلØŒ لطیف و بی آزار باشیم. سومØ› و از همه مهمترØŒ درس پیداکردن خالق این زیبایی هاست. دیدن دست قدرتی که اینچنین زیبایی ها را می آفریند و پی در پی خلق می کندØ› چنانکه قرآن کریم می فرماید: Ø£ÙŽ وÙŽ لÙŽمÙ’ یÙŽتÙŽفÙŽکÙ‘ÙŽرُوا فی‏ Ø£ÙŽنÙ’فُسِهِمÙ’ ما خÙŽلÙŽقÙŽ اللÙ‘ÙŽهُ السÙ‘ÙŽماواتِ وÙŽ الْأَرÙ’ضÙŽ وÙŽ ما بÙŽیÙ’نÙŽهُما إِلاÙ‘ÙŽ بِالÙ’حÙŽقِّ وÙŽ Ø£ÙŽجÙŽلٍ مُسÙŽمًّى وÙŽ إِنÙ‘ÙŽ کÙŽثیراÙ‹ مِنÙŽ النÙ‘ÙŽاسِ بِلِقاءِ رÙŽبِّهِمÙ’ لÙŽکافِرُون‏؛ آیا در خودشان به تفکÙ‘ر نپرداخته‏اندØŸ خداوند آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو استØŒ جز به حق و تا هنگامÙ‰ معیÙ‘نØŒ نیافریده استØŒ وبا این همه‏ بسیارÙ‰ از مردمØŒ لقاÙ‰ پروردگارشان را سخت منکرند. (رومØ› Û¸) پس نباید از دیدن تصویر خالقØŒ در آینه خلقتØŒ غفلت کرد و سرگرم خود آینه شد. بلکه باید در آینه خلقتØŒ به دنبال خالق آن بگردیم.

سفرهای قرآنی

فارغ از شگفتی های درس آموز طبیعتØŒ نوروزØŒ بستری برای استفاده از قابلیÙ‘ت رمزآلود "سفر کردن"ØŒ مهیÙ‘ا ساخته است. قرآنØŒ همه انسان ها را به سیر و سفرØŒ ترغیب می کند و می فرماید: قُلÙ’ سیرُوا فِی الْأَرÙ’ضِ فÙŽانÙ’ظُرُواØ› بگو: «در زمین بگردید و بنگرید...» (عنکبوتØ› Û²Û°) قرآنØŒ نمونه های گوناگونی از سفر شخصیÙ‘ت های اوÙ‘ل داستان های خود را برای تبیین درس های قابل استفاده در این مسافرت ها بیان می کند. یک نمونه از سفرهای تشریح شده در قرآن که درسهای فراوانی در دل آن نهفته استØŒ داستان سفر حضرت موسی و حضرت خضر (علیهمالسلام) است. در این داستانØŒ حضرت موسی به سفری می رود که همراه با عجایب درس آموزی است و ضمن آنØŒ صبر و دانش خود را نیز محک جدÙ‘ی می زند و تجارب گران قیمتی به دست می آورد. بنابراینØŒ مسافرتØŒ فرصتی است برای شناخت خود و دیگران!

کوله بار سفر

در دین اسلام به خصوص در روایات اهل بیت(علیهم السلام) نکات فراوانی در مورد آدابØŒ ظرافت هاØŒ احکام و درس های سفر کردن بیان شده است. مسافرتØŒ همیشه سختی هایی را دارد. مهمترین اصل برای سفرØŒ آمادگی و برنامه ریزی دقیق است. این همه برنامه ریزی و دقÙ‘تØŒ برای این است که با مشکلات ناخواسته در مسافرت برخورد نکنیم و بتوانیم بیشترین فایده را از سفر ببریم. حالØŒ سؤال این است که مگر چه فوایدی در مسافرت کردن وجود دارد که برای به دست آوردن آنها باید سختی راه را تحمÙ‘ل کردØŸ امام علی(علیه السلام) در مورد فواید مسافرت می فرمایند: تÙŽغÙŽرÙ‘ÙŽبÙ’ عÙŽنِ الْأَوÙ’طÙŽانِ فِی طÙŽلÙŽبِ الÙ’عُلÙŽÙ‰ وÙŽ سÙŽافِرÙ’ فÙŽفِی الْأَسÙ’فÙŽارِ خÙŽمÙ’سُ فÙŽوÙŽائِدÙŽ تÙŽفÙŽرُّجُ هÙŽمٍّ وÙŽ اکÙ’تِسÙŽابُ مÙŽعِیشÙŽهٍ وÙŽ عِلÙ’مÙŒ وÙŽ آدÙŽابÙŒ وÙŽ صُحÙ’بÙŽهُ مÙŽاجِدØ› براÙ‰ کسب بلند مرتبگÙ‰ از وطن خود دور شو و سفر کن که در مسافرت پنج فایده است: برطرف شدن اندوهØŒ بدست آوردن روزÙ‰ و دانش و آداب زندگى، و هم‏نشینÙ‰ با بزرگواران. (مستدرک الوسائل و مستنبط المسایل ج ۸، ص ۱۱۵، ح Û¹Û±Û¹Û¹) در این روایت زیبا ملاک های یک مسافرت ایده آل بیان شده است. در مسافرت باید به دنبال یکی یا تعدادی از این فواید باشیم.

نتیجه اینکه

نوروزØŒ فرصتی دوباره برای نگاه کردن و دقÙ‘ت در اطراف خود و فراگرفتن درس زندگی جاودانه و عارفانه و لذÙ‘ت بخش است. طبیعتØŒ دید و بازدیدØŒ مسافرت و حال و هوای بهاریØŒ همگی معلÙ‘مانی هستند که دست کودک درون ما را گرفته و راه رفتن یاد می دهند. تبیان