✍️ نویسنده: 9
Â
در قسمت های نهائی این سوره، نفس آرام و مطمئنÙ‘ه مورد خطاب قرار گرفته است، خداوند او را به سوی خود می خواند و داخل بندگان خاص خود می‌کند و سپس او را به بهشت جاودانگی دعوت می‌کند.۳
مسلÙ‘ماÙ‹ مصداق روشن «نفس مطمئنÙ‘ه» وجود مبارک امام حسین (ع) است و شاید به همین دلیل است که این سوره را سوره امام حسین (ع) نامیده‌اند.۴
منابع:
۱. مکارم شیرازÙ‰، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۲۶، ص ۴۳۹، دار الکتب الØ¥سلامیه، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.â€
۲. ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ص ۱۲۳، دارالشریف الرضی للنشر، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق.
۳. «یا Ø£ÙŽیÙ‘ÙŽتÙهÙŽا النÙ‘ÙŽفÙ’سÙ الÙ’مÙطÙ’مÙŽئÙنÙ‘ÙŽهÙ، ارÙ’جÙعی†إÙلى†رÙŽبÙ‘ÙکÙ راضÙیÙŽهÙ‹ مÙŽرÙ’ضÙیÙ‘ÙŽهÙ‹، فÙŽادÙ’خÙلی†فی†عÙبادی، وÙŽ ادÙ’خÙلی†جÙŽنÙ‘ÙŽتی※، الفجر،۲۷ – ۳۰.
۴. تفسیر نمونه، ج ۳۶، ص ۴۳۹.
💬 دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شود.