روز قیامت فردÙ‰ را مى‏‌آورند و او را در پیشگاه خداوند نگه مى‏‌دارند و کارنامه‌‏اش را به او مى‏‌دهندØŒ اما حسنات خود را در آن نمÙ‰ ‌بیند. عرض مى‏‌کند: الهÙ‰! این کارنامه من نیست! زیرا من در آن طاعات خود را نمى‏‌بینم! به او گفته مÙ‰ ‌شود: پروردگار تو نه خطا مى‏‌کند و نه فراموش. عمل تو به سبب غیبت کردن از مردم بر باد رفت. سپس مرد دیگرÙ‰ را مى‏‌آورند و کارنامه ‏اش را به او می‌دهند. در آن طاعت بسیارÙ‰ را مشاهده مى‏‌کند. عرض مى‏‌کند: الهÙ‰! این کارنامه من نیست! زیرا من این طاعات را بجا نیاورده‌‏ام! گفته مى‏‌شود: فلانÙ‰ از تو غیبت کردØŒ حسنات او به تو داده شد. متن حدیث: یؤتÙ‰ بِاÙŽحÙŽدٍ یÙŽومÙŽ القیامÙŽهِ یوقÙŽفُ بÙŽینÙŽ یÙŽدَىِ اللÙ‘ه‏ِ وÙŽ یُدفÙŽعُ إِلÙŽیهِ کِتابُهُ فÙŽلایÙŽرÙ‰ حÙŽسÙŽناتِهِ فÙŽیÙŽقولُ: اِلهÙ‰ لÙŽیسÙŽ هذا کِتابÙ‰ فÙŽاِنّى لا اÙŽرÙ‰ فیها طاعÙŽتÙ‰! فÙŽیُقالُ لÙŽهُ: اِنÙŽÙ‘ رÙŽبÙŽÙ‘کÙŽ لا یÙŽضِلُّ وÙŽ لایÙŽنسÙ‰ ذÙŽهÙŽبÙŽ عÙŽمÙŽلُکÙŽ بِاغتیابِ النÙ‘اسِ ثُمÙŽÙ‘ یُؤتÙ‰ بِآخÙŽرÙŽ وÙŽ یُدفÙŽعُ اِلÙŽیهِ کِتابُهُ فÙŽیÙŽرÙ‰ فیهِ طاعاتٍ کÙŽثیرÙŽهÙ‹ فÙŽیÙŽقولُ: اِلهÙ‰ ما هذا کِتابÙ‰ فÙŽاِنّى ما عÙŽمِلتُ هذِهِ الطÙ‘اعاتِ فÙŽیُقالُ: لاÙŽنÙŽÙ‘ فُلانا اغتابÙŽکÙŽ فÙŽدُفِعÙŽت حÙŽسÙŽناتُهُ اِلÙŽیکÙŽØ›