احادیث و نکات مهم و جالب در مورد کارهایی که روز عید غدیر باید انجام دهیم؟

سایت نودیها : اساساÙ‹ در شاد بودن به شادی اهل‌بیت(ع) ثواب بیشتری هست تا در غمگین شدن به مظلومیت اهل‌بیت(ع)Ø› چون رنج اهل‌بیت(ع) دیده می‌شود و اگر کسی عقلش به دیده‌‌اش باشد مظلومیت اهل‌بیت(ع) را لمس می‌کند، متØ£ثر می‌شود و تØ£ثر خودش را نشان می‌دهد اما نمی‌تواند فرح و سرور جایگاهی مثل عید غدیر را ببیند. شاد شدن به شادی اهل‌بیت(ع) دشوارتر است تا غمگین شدن در عزای اهل‌بیت(ع).

در روایت می‌فرماید: مؤمنین در عید غدیر مورد عفو و بخشش و مغفرت و رحمت قرار می‌گیرند، بیش از ماه مبارک رمضان و شب عید فطر-شب عید فطری که هر کسی در ماه رمضان بخشیده نشده باشد در شب عید فطر بخشیده می‌شود-و بیش از تمام طول سال.(فَإِنÙ‘ÙŽ اللÙ‘ÙŽهÙŽ یÙŽغÙ’فِرُ لِکُلِّ مُؤْمِنٍ وÙŽ مُؤْمِنÙŽهٍ وÙŽ مُسÙ’لِمٍ وÙŽ مُسÙ’لِمÙŽهٍ ذُنُوبÙŽ سِتِّینÙŽ سÙŽنÙŽهÙ‹ وÙŽ یُعÙ’تِقُ مِنÙŽ النÙ‘ÙŽارِ ضِعÙ’فÙŽ مÙŽا Ø£ÙŽعÙ’تÙŽقÙŽ فِی شÙŽهÙ’رِ رÙŽمÙŽضÙŽانÙŽ وÙŽ لÙŽیÙ’لÙŽهِ الÙ’قÙŽدÙ’رِ وÙŽ لÙŽیÙ’لÙŽهِ الÙ’فِطÙ’رِ؛ تهذیب‌الاحکام/۶/۲۴)

می‌فرماید: کسی که عید غدیر را گرامی بدارد تا وقتی گناه کبیره‌ای انجام نداده اگر از دنیا برود «مات شهیدا!»(فÙŽمÙŽنÙ’ تÙŽزÙŽیÙ‘ÙŽنÙŽ لِیÙŽوÙ’مِ الÙ’غÙŽدِیرِ غÙŽفÙŽرÙŽ اللÙ‘ÙŽهُ لÙŽهُ کُلÙ‘ÙŽ خÙŽطِیئÙŽهٍ عÙŽمِلÙŽهÙŽا صÙŽغِیرÙŽهÙ‹ Ø£ÙŽوÙ’ کÙŽبِیرÙŽهÙ‹ وÙŽ بÙŽعÙŽثÙŽ اللÙ‘ÙŽهُ إِلÙŽیÙ’هِ مÙŽلÙŽائِکÙŽهÙ‹ یÙŽکÙ’تُبُونÙŽ لÙŽهُ الÙ’حÙŽسÙŽنÙŽاتِ وÙŽ یÙŽرÙ’فÙŽعُونÙŽ لÙŽهُ الدÙ‘ÙŽرÙŽجÙŽاتِ إِلÙŽÙ‰ قÙŽابِلِ مِثÙ’لِ ذÙŽلِکÙŽ الÙ’یÙŽوÙ’مِ فَإِنÙ’ مÙŽات‏ مÙŽاتÙŽ شÙŽهِیداÙ‹ وÙŽ إِنÙ’ عÙŽاشÙŽ عÙŽاشÙŽ سÙŽعِیداØ› اقبال‌الاعمال/۱/۴۶۴) در عید غدیر شما هر کاری از ثواب انجام می‌دهید، ثواب هشتاد ماه عبادت را به شما می‌دهند! در روز عید غدیر هر بِرÙ‘ی، هر قدمی برای برادران دینی برداشته شود «لا تُعدÙ‘ و لا تُحصی» است.

امام صادق(ع) در روایتی می‌فرماید: اطعام به مؤمنین مانند اطعام همÛ€ انبیاØ¡ و صدیقین است! (وÙŽ مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽطÙ’عÙŽمÙŽ مُؤْمِناÙ‹ کÙŽانÙŽ کÙŽمÙŽنÙ’ Ø£ÙŽطÙ’عÙŽمÙŽ جÙŽمِیعÙŽ الْأَنÙ’بِیÙŽاءِ وÙŽ الصِّدِّیقِین‏؛ اقبال‌الاعمال/۱/۴۶۵)

خود امیرالمؤمنین علی(ع) در یک عید غدیری که در روز جمعه‌ای بود، سخنرانی کردند و بعد مؤمنین را جمع کردند به خانÛ€ امام حسن مجتبی(ع) بردند، هم مؤمنین را اطعام کردند و هم به آنها هدیه دادند. (ثُمÙ‘ÙŽ Ø£ÙŽخÙŽذÙŽ ص فِی خُطÙ’بÙŽتِهِ الÙ’جُمُعÙŽهِ وÙŽ جÙŽعÙŽلÙŽ صÙŽلÙŽاتÙŽهُ جُمُعÙŽهÙ‹ صÙŽلÙŽاهÙŽ عِیدٍ وÙŽ انÙ’صÙŽرÙŽفÙŽ بِوُلÙ’دِهِ وÙŽ شِیعÙŽتِهِ إِلÙŽÙ‰ مÙŽنÙ’زِلِ Ø£ÙŽبِی مُحÙŽمÙ‘ÙŽدٍ الÙ’حÙŽسÙŽنِ بÙ’نِ عÙŽلِیٍّ ع بِمÙŽا Ø£ÙŽعÙŽدÙ‘ÙŽ لÙŽهُ مِنÙ’ طÙŽعÙŽامِهِ وÙŽ انÙ’صÙŽرÙŽفÙŽ غÙŽنِیُّهُمÙ’ وÙŽ فÙŽقِیرُهُمÙ’ بِرِفÙ’دِهِ إِلÙŽÙ‰ عِیÙŽالِه‏؛ اقبال‌الاعمال/۱/۴۶۴) امام رضا(ع) سنت‌شان این بود که عید غدیر هر کسی به خانÛ€ ایشان می‌آمد او را برای شام، نگه می‌داشت و وقتی می‌خواست برود، به او هدایای متنوعی-از انگشتر تا پارچه تا هدایای مختلف-می‌داد تا برای بچه‌هایش ببرد.

امیرالمؤمنین علی(ع) در سخنرانی خود، به مؤمنین سفارش می‌کرد که وقتی از اینجا رفتید، بروید به خانواده‌هایتان رسیدگی کنید-مثلاÙ‹-بروید بهترین غذا را برای خانوادÛ€ خودتان تهیه کنید. (عُودُوا رÙŽحِمÙŽکُمُ اللÙ‘ÙŽهُ بÙŽعÙ’دÙŽ انÙ’قِضÙŽاءِ مÙŽجÙ’مÙŽعِکُمÙ’ بِالتÙ‘ÙŽوÙ’سِعÙŽهِ عÙŽلÙŽÙ‰ عِیÙŽالِکُمÙ’Ø› اقبال‌الاعمال/۱/۴۶۳)

عید غدیر را خیلی عجیب گرامی می‌داشتند. امام صادق(ع) می‌فرماید: غدیر در آسمان‌ها شناخته‌شده‌تر و مشهورتر از زمین است (قÙŽالÙŽ إِنÙ‘ÙŽ یÙŽوÙ’مÙŽ الÙ’غÙŽدِیرِ فِی السÙ‘ÙŽمÙŽاءِ Ø£ÙŽشÙ’هÙŽرُ مِنÙ’هُ فِی الْأَرÙ’ضِ؛ تهذیب الاحکام/۶/۲۵) فرشته‌ها گناه نمی‌کنند، کجا تضمین می‌شود گناه نکنند؟ عید غدیر در قصری که در آسمان بالا برای جشن غدیر تعبیه شده است. آنها غدیر را بهتر می‌شناسند تا ما! آنها می‌دانند هستی‌شان به عید غدیر بسته است.

هر یک درهمی که شما در راه خدا صدقه بدهی، انفاق کنی یا صله بدهی-در روزهای عادی-ده‌برابر حساب می‌شود، اما روز عید غدیر اگر این کار را انجام دهی، دویست هزار برابر برایتان حساب می‌شود! (فÙŽالدِّرÙ’هÙŽمُ فِیهِ بِمِائÙŽتÙŽیÙ’ Ø£ÙŽلÙ’فِ دِرÙ’هÙŽمٍ وÙŽ الÙ’مÙŽزِیدُ مِنÙŽ اللÙ‘ÙŽهِ عÙŽزÙ‘ÙŽ وÙŽ جÙŽل‏؛ اقبال‌الاعمال/۱/۴۶۳)

می‌فرماید: «Ø£ÙŽیÙ’نÙŽ مÙŽا کُنÙ’تÙŽ فÙŽاحÙ’ضُرÙ’ یÙŽوÙ’مÙŽ الÙ’غÙŽدِیرِ عِنÙ’دÙŽ Ø£ÙŽمِیرِ الÙ’مُؤْمِنِینÙŽ ع»(تهذیب‌الاحکام/۶/۲۴) هر کجا بودی یک کاری کن عید غدیر نجف اشرف در حرم امیرالمؤمنین(ع) باشی.

در روز عید غدیر خدا چه‌کار می‌کند؟ «فَإِنÙ‘ÙŽ اللÙ‘ÙŽهÙŽ یÙŽغÙ’فِرُ لِکُلِّ مُؤْمِنٍ وÙŽ مُؤْمِنÙŽهٍ وÙŽ مُسÙ’لِمٍ وÙŽ مُسÙ’لِمÙŽهٍ ذُنُوبÙŽ سِتِّینÙŽ سÙŽنÙŽهÙ‹» خدا گناه شصت سال را می‌بخشد «وÙŽ یُعÙ’تِقُ مِنÙŽ النÙ‘ÙŽارِ ضِعÙ’فÙŽ مÙŽا Ø£ÙŽعÙ’تÙŽقÙŽ فِی شÙŽهÙ’رِ رÙŽمÙŽضÙŽانÙŽ وÙŽ لÙŽیÙ’لÙŽهِ الÙ’قÙŽدÙ’رِ وÙŽ لÙŽیÙ’لÙŽهِ الÙ’فِطÙ’رِ»(تهذیب‌الاحکام/۶/۲۴) و خدا در روز عید غدیر دوبرابر شب قدر، دو برابر شب عید فطر، دوبرابر ماه مبارک رمضان، از آتش جهنم نجات می‌دهد.

در این روز دستور داده شده که مؤمنین با هم مصافحه کنند، دست بدهند، روبوسی کنند. در آخر این روایت دوتا کلمه است که می‌فرماید: «وÙŽ اللÙ‘ÙŽهِ لÙŽوÙ’ عÙŽرÙŽفÙŽ النÙ‘ÙŽاسُ فÙŽضÙ’لÙŽ هÙŽذÙŽا الÙ’یÙŽوÙ’مِ بِحÙŽقِیقÙŽتِهِ لÙŽصÙŽافÙŽحÙŽتÙ’هُمُ الÙ’مÙŽلÙŽائِکÙŽهُ فِی کُلِّ یÙŽوÙ’مٍ عÙŽشÙ’رÙŽ مÙŽرÙ‘ÙŽات‏»(تهذیب‌الاحکام/۶/۲۴) اگر مردم فضل این روز را به حقیقتش درک کنند، ملائکه-نه فقط در روز عید غدیر بلکه- در طول سال هر روز ده مرتبه با آنها مصافحه می‌کنند!

دست علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) را بالا گرفت و فرمود: «مÙŽنÙ’ کُنÙ’تُ مÙŽوÙ’لاهُ، فÙŽهذا عÙŽلِىٌّ مÙŽوÙ’لاهُ» بعد آمد نشست. حالا مردم حتی برای یک دقیقه ایستادن در آنجا زیر آفتاب هم داشتند چانه می‌زدند! اما پیامبر اکرم(ص) فرمود: همه بیایید یکی‌یکی با علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) دست بدهید و بیعت کنید. گفتند: «آقا جمعیت زیاد استØ› سه روز طول می‌کشد تا این جمعیت بخواهد یکی‌یکی دست بدهد!» حضرت فرمود: ما می‌نشینیم تا همه بیایند و دست بدهند، می‌خواهم ببینم.

گفتند: «خانم‌ها چی؟ خانم‌ها که نمی‌توانند دست بدهند.» حضرت فرمود: یک ظرف آب بیاورید علی(ع) دست به آن ظرف آب می‌زند، خانم‌ها هم دست‌شان را بزنند.

دیگر چه‌طور باید به ما بگویند که «مهم است»؟!

منبع : بیان معنوی