حکایت خیانت به میهن از سوی افرادی که به کشورشان پشت کرده و در آغوش دشمنان مردم ایران جای گرفته اندØŒ حکایت غصه دار و قابل تاملی است.   در این میان خیانت و خوش خدمتی به دشمنان میهن از سوی عوامل شبکه های ماهواره ای فارسی زبان غربØŒ آن هم با زبان فارسی!  بیشتر به چشم  می آید.   الف در یادداشت کوتاهی در این باره نوشته است: به خبرنگاران هر رسانه ای بسته به اینکه در کجای جغرافیای سیاسی دنیا قرار داشته و به کدام دولت وابسته باشندØŒ سعی می کند از زاویه منافع رسانه و دولت خودØŒ چانه زنی های هسته ای را تحلیل و طرف مقابل را زیاده خواه جلوه دهند و به افکار عمومی و مخاطبان خود چنین القا کنند که بخاطر زیاده خواهی آن طرفØŒ مذاکرات طول کشیده یا در معرض بن بست قرارگرفته است.   در این بازیØŒ تکلیف خبرنگاران ایرانیØŒ آمریکاییØŒ روسØŒ انگلیسی و فرانسوی و... روشن است. اما در این میانØŒ موقعیت خبرنگاران ایرانی الاصل که در رسانه های غربی خدمت می کنندØŒ کمی پیچیده و بغرنج به نظر می رسد.   آنها از یک سو ایرانی هستند و خون ایرانی در رگهایشان جریان دارد و از سوی دیگرØŒ باید منافع سران رسانه شان را بیان و تعقیب کنند.   چند شب پیش در حاشیه یک مهمانیØŒ توفیق اجباری دست داد تا اخبار و تحلیل های هسته ای را از چند شبکه ماهواره ای فارسی زبان تماشا کنم. حس غریبی بود. خبرنگارانی که بعضا سال های دور در همین تهران همکارم بودندØŒ الان در کسوت گوینده یا تحلیلگر خبر بی بی سی فارسیØŒ چشم در چشم هموطنان خودØŒ مذاکره کنندگان ایرانی را به زیاده خواهی متهم کرده و خواستار کوتاه آمدن آقای ظریف و دست کشیدنش از منافع ملی ایران بودند.   سعی کردم در نگاه شانØŒ ردی از شرم و حیا تشخیص دهمØŒ اما دریغ... به راستی مرزهای خیانت به وطن تا کجاستØŸ جام نیوز