انسان هرچه انجام میدهد یک روزی آن را میبیند. هرکاری که می کند آن را میبیند. یک ذرÙ‘ه در عالم گم نمیشود. هم میدانیم و هم باید اعتقاد داشته باشیم و هم قرآن مکرر این را فرموده است.
در آیه 7 و 8 سوره مباکه زلزله میفرماید: «فÙŽمÙŽن یÙŽعÙ’مÙŽلÙ’ مÙثÙ’قÙŽالÙŽ ذÙŽرَّة٠خÙŽیÙ’رÙ‹ا یÙŽرÙŽهÙ * وÙŽمÙŽن یÙŽعÙ’مÙŽلÙ’ مÙثÙ’قÙŽالÙŽ ذÙŽرَّة٠شÙŽرًّا یÙŽرÙŽهÙ» یک معنای لغوی کلمه ذرÙ‘ه مورچههای بسیار ریزی است که معمولا ما ندیدیم و به آنها ذرÙ‘ه میگویند. معنای دیگر آن هم این است که معمولاÙ‹ وقتی از روزنهای آفتاب میتابد ذرات ریزی در هوا حرکت میکند که به آنها ذرÙ‘ه میگوییم.
هرکس به وزن یک ذرÙ‘ه خیر کندØŒ آن را میبیند و آن گم نمیشود. مگر اینکه مثلا ظلمی که کرده است را حل کند. مثلا به کسی حرفی زدهØŒ بعد میرود آن را حل میکند. از طرف رضایت میطلبد و حقÙ‘ش را ادا میکند. خب این چیزی باقی نمیماندØŒ این حل شده است. یا یک گناهی بین خودش و خدای خودش بوده و به طور جدÙ‘ی توبه کردهØŒ این هم حل میشود انشاØ¡الله.
ببینید دوستان توبه از پشیمانی شروع میشود. وقتی انسان پشیمان شدØŒ توبه کرده است. آن وقت ممکن است شما برای امام حسین علیه السلام قطره اشکی بریزید و هرچه را که پشیمان شده بودید که فقط بین خودتان و خدا بوده بخشیده میشود. البته عرض کردم که باید بین خودتان و خدا بوده باشد. اگر بین شما و خلق بوده باید آن را حل کنید و جبران کنید و رضایت بطلبید. اگر بین شما و خدا بود هم عرض کردیم باید با پشیمانی جدÙ‘ی همراه باشد. پشیمانی این است که من دیگر آن کار را نمیکنم. آن کار را ترک میکنم و هرگاه یادم میآید پیش خودم خجالت میکشمØŒ ناراحت میشوم که چرا همچین چیزی اتفاق افتاده است. این پشیمانی جدÙ‘ی است و پشیمانی هم توبه است.
اگر یک بهانهای هم پیدا شود بسیار خوب است. مثلاÙ‹ میگویند اگر شما به زیارت حضرت رضا علیه السلام بروید و یک قطره باران بر سرتان بباردØŒ گناهانت بخشیده میشود. اینها بهانههایی است که ممکن است پیش بیاید و خدا آن چیزی که من از آن پشیمان شدهام را ببخشد.
کسی که ندانسته گناه کردهØŒ تا برگردد میبخشند. اما برای من که میدانم سخت میگیرند. باید بسیار پیگیری کنم تا انشاØ¡الله خدا ببخشد. هیچگاه ناامید نشوید که ممکن است چیزی باشد و بخشیده نشود. هیچ وقت کسی اینگونه فکر نکند. انسان تا زنده است میتواند جبران کند.
در آیه 110 سوره مبارکه بقره می فرماید: «وÙŽØ£قیمÙوا الصÙŽÙ‘لاØ© وÙŽآتوا الزÙŽÙ‘کاØ© وÙŽما تÙقدÙ‘مÙوا لØ£نفÙسÙکمÙ’ مÙنÙ’ خÙŽیرÙ تÙŽجÙدوهÙ عÙندÙŽ اللهÙ» نماز را به پا دارید. زکات بدهید. وقتی شما کار خوبی انجام میدهیدØ› یک کار خیری انجام دادیدØŒ یک غصهای برطرف کردیدØŒ نمازی در نیمه شبی خواندیدØŒ صدقهای دادیدØŒ «تÙŽجÙدوهÙ عÙندÙŽ اللهÙ» آن را نزد خدا مییابید. خودش را مییابید البته به شکل آخرتی خودش.
مثلاÙ‹ اینجا دلی را خوش کردیدØŒ یک جوان زیبارویی به بهترین شکل ممکنØŒ به بهترین سیما و بوی خوش در قبر به سراغ شما میآید و میگوید من آن دلی هستم که یک روزی خوش کردی. هر کاری نوع خودش را دارد. آنچه از خوبی پیش فرستادی را مییابید.

💬 دیدگاهها (0 دیدگاه)
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ بدون نیاز به کد امنیتی
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده میشود.