✍️ نویسنده: 9

نودیها:به هر دلیلی ممکن است کسی نتواند اشک بریزد ولی راهØŒ بسته نیست و می تواند با حالت حزن و اندوهØŒ خود را در خیل عزاداران دستگاه عظیم سیÙ‘دالشهداØ¡ سهیم کندØŒ چه بسا همین کارØŒ مقدÙ‘مه ای برای توفیق اشک ریختن شود.

اجر گریه

روایات فراواتی در باب فضیلت و ثواب گریه بر امام حسین(علیه السلام) وارد شده است. دلیل این همه ثواب و ارزشØŒ چیستØŸ احتمال نخست این است که بگوییم اصل گریه کردن و اشک ریختنØŒ ارزش دارد. این احتمالØŒ با روایتی از امام صادق(علیه السلام) رد می شود که فرمودند: کلُّ الÙ’جÙŽزÙŽعِ وÙŽ الÙ’بُکاءِ مÙŽکرُوهÙŒ سِوÙŽی الÙ’جÙŽزÙŽعُ وÙŽ الÙ’بُکاءُ عÙŽلÙŽی الحُسÙŽینِ(علیه‌السÙ‘لام)Ø› هر نالیدن و گریه ای مکروه استØŒ مگر ناله و گریه بر حسین علیه السلام. (بحار الانوارØŒ ج ۴۵، صÛ³Û±Û³)
باید دانست اشک بر آن حضرت به تنهاییØŒ کافی نخواهد بود بلکه باید منجر به تقویت ایمان و اصلاح رفتار شخصØŒ منطبق با دستورات دین اسلام باشد وگرنهØŒ هیچ انسانی بدون تغییر در رفتار و کردار خود در بندگی خدا و عزم بر توبهØŒ شایستگی رحمت خداوند را نخواهد داشت و اصولاÙ‹ این همه از فضایل گریه بر امام حسین(علیه السلام) تنها شامل کسانی خواهد شد که در مسیر بندگی خداØŒ مصمÙ‘م و عملگرا باشندØŒ نه اینکه از ایمان به خدا و عمل به وظایف شرعیØŒ تنها به گریه در ماه محرÙ‘م روی بیاورند! پسØŒ ابتدا باید تصمیم بر توبه واقعی گرفتØŒ آنگاه با یاد مصیبتهای سیدالشهداء، وجود خود را شستشو داد.
احتمال دیگر آنکهØ› حزن و گریه بر هر امام معصومی چنین ارزشی داشته باشد. گرچه روایاتی در این مورد به دست ما رسیده استØŒ امÙ‘ا هیچکدام به اندازه تØ£کید خود اهل بیت(علیهم السلام) بر گریه بر امام حسین(علیه السلام) نیست. پس باید گریه و عزاداری بر امام حسین(علیه السلام) ویژگی خاصی داشته باشد. در سطور زیر به دنبال کشف این ویژگی هستیم.

کشته اشکØŸ

امام حسین(علیه السلام) می فرمایند: Ø£نÙŽا قÙŽتیلُ العÙŽبرÙŽهِ، لا یذکرُنی مُؤمِنÙŒ Ø¥لÙŽا استÙŽعبÙŽرÙŽØ› من کشته اشکم. مؤمنی از من یاد نمی کندØŒ جز این که می گرید. (بحارالانوارØŒ ج Û´Û´ØŒ صÛ²Û·Û¹) آنچه در این روایت مهمØŒ توجÙ‘ه انسان را جلب می کندØŒ وجود ارتباط اشک و ایمان با یکدیگر است. اشک بر امام حسین(علیه السلام) و ایمان رابطه ای مستقیم دارند. یعنی ایمانØŒ باعث می شود که انسان بر مصیبت های آن امام غریب اشک بریزد و اساساÙ‹ØŒ بحث در مورد گریه مؤمن است و Ø¥لÙ‘ا گریه غیر مؤمنØŒ فایده خاصÙ‘ی ندارد!

اشک بر امام حسین(علیه اسلام)Ø› آب توبه

از سوییØŒ روایات فراوانی نیز دال بر اثر این اشک در بخشش همه گناهان و ورود به بهشت و درجات بالای آخرت وجود دارد. جدا از اینکه این روایاتØŒ نشان دهنده مقام بالایی است که خداوند متعال برای امام حسین(علیه السلام) قرار داده استØŒ باید دانست اشک بر آن حضرت به تنهاییØŒ کافی نخواهد بود بلکه باید منجر به تقویت ایمان و اصلاح رفتار شخصØŒ منطبق با دستورات دین اسلام باشد وگرنهØŒ هیچ انسانی بدون تغییر در رفتار و کردار خود در بندگی خدا و عزم بر توبهØŒ شایستگی رحمت خداوند را نخواهد داشت و اصولاÙ‹ این همه از فضایل گریه بر امام حسین(علیه السلام) تنها شامل کسانی خواهد شد که در مسیر بندگی خداØŒ مصمÙ‘م و عملگرا باشندØŒ نه اینکه از ایمان به خدا و عمل به وظایف شرعیØŒ تنها به گریه در ماه محرÙ‘م روی بیاورند! پسØŒ ابتدا باید تصمیم بر توبه واقعی گرفتØŒ آنگاه با یاد مصیبتهای سیدالشهداء، وجود خود را شستشو داد.
 بهترین قالب و محمل توبهØŒ اشک بر مصائب امام حسین(علیه السلام) است. امام رضا(علیه السلام) فرمودند: اÙ‰ پسر شبیب! اگر بر حسین(علیه السÙ‘لام) آن قدر گریه کنÙ‰ که اشکهایت بر چهره ات جارÙ‰ شودØŒ خداوند همه گناهانت را که مرتکب شده اÙ‰ مÙ‰ آمرزدØ› کوچک باشد یا بزرگØŒ کم باشد یا زیاد. (امالÙ‰ صدوقØŒ صÛ±Û±Û²)
 

فضیلت گریه بر سیدالشهداء؛ سرعتØŒ کیفیÙ‘ت و کمیÙ‘ت

چنانکه بیان شدØŒ آثار بخشش گناهان و ورود در بهشتØŒ در کنار ایمان و اصلاح رفتار معنا دارد! امÙ‘ا نکته اینجاست که بهترین قالب و محمل توبهØŒ اشک بر مصائب امام حسین(علیه السلام) است. امام رضا(علیه السلام) فرمودند: یÙŽا بÙ’نÙŽ شÙŽبیبٍ! اِنÙ’ بÙŽکÙŽیÙ’تÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ الحُسÙŽینِ علیه السÙ‘لام حÙŽتّى تÙŽصیرÙŽ دُمُوعُکÙŽ عÙŽلÙ‰ خÙŽدÙ‘ÙŽیÙ’کÙŽ غÙŽفÙŽرÙŽ اللÙ‘هُ لÙŽکÙŽ کُلÙ‘ÙŽ ذÙŽنÙ’بٍ اÙŽذÙ’نÙŽبÙ’تÙŽهُ صÙŽغیرا کانÙŽ اÙŽوÙ’ کÙŽبیراÙ‹ قÙŽلیلاÙ‹ کانÙŽ اÙŽوÙ’ کثیراÙ‹Ø› اÙ‰ پسر شبیب! اگر بر حسین(علیه السÙ‘لام) آن قدر گریه کنÙ‰ که اشکهایت بر چهره ات جارÙ‰ شودØŒ خداوند همه گناهانت را که مرتکب شده اÙ‰ مÙ‰ آمرزدØ› کوچک باشد یا بزرگØŒ کم باشد یا زیاد. (امالÙ‰ صدوقØŒ صÛ±Û±Û²) این روایت از میان انبوه روایات در این موردØŒ به تنهاییØŒ در مورد سرعتØŒ کیفیÙ‘ت و کمیÙ‘ت غفران الهی در وقت گریه بر امام حسین(علیه السلام) گویاست.

مدرسه اشک

سنگینی استثنایی مصائب امام حسین(علیه السلام) و اهل بیت گرامی شان از جهات گوناگون و البتÙ‘ه درسهای فوق العاده ای که در حماسه جاودانه حضرت سیÙ‘د الشهداØ¡(علیه السلام) وجود دارد همه و همهØŒ باعث شده است که گریه بر آن حضرتØŒ قدم نهادن در مدرسه عظیم هدایت باشد. خیمه ای که تباکی خالصانه در آن نیز ارزشمند و گهربار است. به هر دلیلی ممکن است کسی نتواند اشک بریزد ولی راهØŒ بسته نیست و می تواند با حالت حزن و اندوهØŒ خود را در خیل عزاداران دستگاه عظیم سیÙ‘دالشهداØ¡ سهیم کندØŒ چه بسا همین کارØŒ مقدÙ‘مه ای برای توفیق اشک ریختن شود. چنانکه پیامبر گرامی اسلام(صلÙ‘ی الله علیه و آله) می فرمایند: هر که می‌تواند گریه کندØŒ پس بگرید و هر که نتواندØŒ پس در دل خویش حزن قرار دهد و تباکی کندØŒ همانا قلب قساوت گرفتهØŒ از خداوند دور است. (بحارالانوارØŒ جÛ·Û´ØŒ صÛ·Û¹) تبیان