نودیها:در ابتدای سال Û±Û³Û¹Û² وقتی آقای حسن روحانی به عنوان یکی از هشت نفر کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری دوره یازدهمØŒ صحبت از دولت تدبیر و امید کرد و در پی آنØŒ تحول صد روزه اوضاع اقتصادی کشورØŒ رونق بازارØŒ بهبود معیشت مردمØŒ نجات کشور از بیکاری و گرانی و طلاقØŒ تحقق جامعه علوی با گسترش عدالت و انتقادپذیری مسئولینØŒ کاهش تحریم هاØŒ چرخش سانتریفیوژها و در ادامه آن چرخ زندگی مردمØŒ عزتمند کردن پاسپورت ایرانیØŒ و یا بهره مندی شفاف همه مردم از اطلاعات دولتی و... را وعده دادØŒ توانست اکثریت آرای مردم را از آن خود کند و هفتمین رئیس جمهور ایران شود. اما اینک در اواخر سال Û¹Ûµ و با گذشت بیش از Û±Û³Û°Û°روز (بخوانید چندین صد روز!) از اولین و مهمترین وعده ایشان در حوزه اقتصاد و عدم تحقق تقریبی وعده های انتخاباتی ویØŒ به نظر می رسد چهار سال دوم دولت تدبیر و امید تمدید نخواهد شد!     از طرفی ابراز شرمساری وزیر محترم تعاونØŒ کار و رفاه اجتماعی بابت تداوم مشکلات اقتصادی در کشور (فارس Û²Û¶/Û±Û±/Û¹Ûµ) و یا ابراز شرمندگی آقای کواکبیان (به عنوان یکی از حامیان دولت) بابت عدم تحقق رونق تولید و امر اشتغال (مهر Û²Û·/Û±Û±/Û¹Ûµ) و همچنین اظهارات حجت الاسلام علیخانی(مشاور سابق مرحوم هاشمی) مبنی بر اینکه "برای روحانی نگرانم که پشتش را خالی کنند و در شرایط فعلی اوضاع را زیاد مساعد نمی بینم" (آرمان Û²Û¶/Û±Û±/Û¹Ûµ) و شواهد دیگری از این قبیلØŒ همگی حکایت از این دارد که ظاهرا دست اندرکاران و حامیان دولت فعلی به این جمع بندی رسیده اند که ادامه کار برای دولت آقای روحانی به نوعی سخت (و شاید غیرممکن) خواهد بود.   از طرف دیگر و البته ضمن تقدیر از تلاش انقلابی مسئولین حوزه دیپلماسی در به سرانجام رساندن برجامØŒ اشتباه استراتژیک دولت آشکارتر شد که به قول معروف با چیدن تمام تخم مرغ هایش در یک سبد و انجام تعهدات یکطرفهØŒ عدم توفیق قطعی در این امر حاصل گردید.   فلذا در ماه های پایانی عمر دولت یازدهمØŒ پروژه مظلوم نمایی شخص رئیس جمهور با مطرح کردن احتمال ردصلاحیت وی از سوی شورای نگهبان در انتخابات آتیØŒ کلید می خورد! که به نوعی فرار رو به جلوی دولت به حساب می آید. در این اثناØŒ نتیجه برخی پیمایش های علمی و نظرسنجی های صورت گرفته در کشور با موضوع انتخابات آینده (که در ادامه به آن اشاره می شود)ØŒ در عملیاتی شدن استراتژی فرار رو به جلو بی تاثیر نیستندØ› چراکه تنها راه گریز از پاسخ به افکار عمومیØŒ صرفا همین است که توپ را به زمین دیگری انداخته تا دستگاه های نظارتیØŒ به عنوان مسببین مشکلات احتمالی معرفی شوند. برای مثال: "ÛµÛ³ درصد کسانی که در سال Û¹Û² به آقای روحانی رای داده اند حاضر نیستند در انتخابات Û¹Û¶ مجددا به وی رای دهند" (سراج Û²Ûµ/Û±Û±/Û¹Ûµ) و یا "در یک نظر سنجی که آیا آقای روحانی اولین رئیس جمهور یک دوره ای ایران خواهد بودØŸ با این پاسخ روبرو می شویم: Û¸Ûµدرصد بلی و Û±Ûµ درصد خیر" (افسران Û±Û³/Û±Û°/Û¹Ûµ)   در فضای بین الملل هم رویکرد خصمانه آقای ترامپ در مقابل مسلمانان و همچنین احتمال اتخاذ تحریم های گسترده تر از پیش علیه جمهوی اسلامی و عدم داشتن استراتژی مناسب در مواجهه با این سیاست هاØŒ سناریوی توقف دولت تدبیر و امید در ایستگاه یازدهم را شدت می بخشد. در این بین با توجه به خبر (روز سه شنبه Û²Û¶/Û±Û±/Û¹Ûµ) خبرگزاری رویترز مبنی بر این که: "تندروهای ایران به این نتیجه رسیده اند که روحانی همچنان در قدرت بماند" اینگونه به نظر می رسد که حتی رسانه های غربی نیز به ادامه کار دولت فعلیØŒ امید چندانی ندارند.   اما در آخرØ› نگارنده یادداشتØŒ مرور فرمایشات اخیر مقام معظم رهبری در دیدار مردم آذربایجان شرقی و تاکید مجدد معظم له بر دو واژه "اقدام" و "عمل" در شعار سال جاری (Û²Û¸/Û±Û±/Û¹Ûµ khamenei.ir) را توصیه می کند. جام