نودیها : اگرچه برخی از اطرافیان و مشاوران رئیس‌جمهور محترم اصرار دارند که هر انتقادی را به حساب مخالفت با ایشان بنویسند و با بهره‌گیری از شگرد «مارپیچ سکوت» منتقدان را به سکوت وادارندØŒ ولی به قول حضرت امام(ره)ØŒ آنان که دستی به قلم دارند- از جمله مطبوعات- نه فقط درباره آنچه می‌نویسند مسئول هستند بلکه درباره آنچه باید بنویسند و نمی‌نویسند هم مسئولیت دارندØŒ از این روی اشاره به مواردی از مواضع و عملکرد رئیس‌جمهور محترم طی چند روز اخیر که در جریان سفر ایشان به نیویورک صورت پذیرفته و متاسفانه در شØ£ن و تراز نظام اسلامی و مردم این مرز و بوم نبوده استØŒ ضروری به نظر می‌رسد. Û±- نطق رسمی آقای دکتر روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با آنچه از رئیس‌جمهور ایران اسلامی انتظار می‌رفت و می‌رود فاصله زیادی داشت به گونه‌ای که اگر بخش مربوط به توافق وین- که اختصاص به ایران‌دارد- را از مجموعه سخنان ایشان حذف کنیمØŒ سخنرانی جناب‌روحانی با سخنرانی مثلا رئیس‌جمهور فلان کشور دیگر به سختی قابل تشخیص بود و البته شروع سخن با «بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم» و خاتمه آن با «والعاقبه للمتقین» نشان می‌داد شخصی که در حال سخنرانی استØŒ رئیس‌جمهور و یا نخست‌وزیر یک کشور اسلامی استØŒ اما کدام کشور اسلامیØŸ پاکستانØŸ عربستانØŸ مصرØŸ اردنØŸ! و... چرا که روسای کشورهای یاد شده نیز بعضا سخن خود را با بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم آغاز می‌کنند و احیانا با جملاتی نظیر «والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته» خاتمه می‌دهند. آقای دکتر روحانی در نطق خویش از انقلاب اسلامیØŒ رسالت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایرانØŒ علت درگیری و کینه‌توزی نظام سلطه جهانی با ایران اسلامیØŒ حقانیت نیروهای مقاومت در منطقهØŒ جنایات فراوانی که آمریکا و متحدانش علیه ملت ایران مرتکب شده و هنوز می‌شوند و... نه‌فقط کمترین سخنی به میان نیاورد بلکه از یک اشاره تلویحی و کنایه‌‌آمیز گذرا به مواردی از این دست نیز دریغ ورزید. از این روی و با عرض پوزش جای این پرسش هست که کجای نطق ایشان از اسلام و انقلاب و نظام‌مقدس جمهوری اسلامی ایرانØŒ نشانه‌ای داشتØŸ! Û²- آقای رئیس‌جمهور با اشاره به انتخابات ریاست جمهوری Û¹Û² می‌فرمایندØ› «من به نمایندگی از ملتی سخن می‌گویم که دو سال قبلØŒ بار دیگر به تعامل سازنده با جهان رØ£ی داد... و خواستار تحکیم صلح و گفت‌وگوی سازنده با جهان شد»! باید از آقای روحانی پرسیدØ› مگر ملت ایران تاکنون و قبل از انتخاب ایشانØŒ خواستار «تحکیم صلح» و «تعامل سازنده با جهان» نبوده استØŸ! آیا این بخش از اظهارات رئیس‌جمهور محترم که در جای جای نطق ایشان موج می‌زندØŒ اولا: اهانت به ملت ایران و متهم کردن آنان به جنگ‌افروزی و تنش‌آفرینی نیستØŸ ثانیا: آیا آقای روحانی در این اظهارنظر خویشØŒ ملت مسلمان و شریف ایران را عامل اصلی دشمنی‌های بی‌وقفه آمریکا و متحدانش با جمهوری اسلامی ایران معرفی نکرده استØŸ! چرا نفرموده‌اند تنها گناه مردم ایران که از نخستین روزهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون با کینه‌توزی‌ها و دشمنی‌ها و جنگ‌افروزی‌های بی‌وقفه نظام سلطه روبرو بوده و هنوز هم هستØŒ فقط به فقط تکیه آنان بر اسلام ناب محمدی(ص)ØŒ تاکید بر استقلال و آزادی و مقابله با قدرتهای زورگو و غارتگر بوده است. چرا در سخنان خود - آنهم از جایگاه رئیس‌جمهور  ایران اسلامی- جای شاکی و متهم را عوض کرده‌اندØŸ! جنگ Û¸ ساله را ملت ایران به راه‌انداخت یا آمریکا و متحدانشØŸ بمباران شهرهاØŒ جنگ نفت‌کش‌هاØŒ محاصره و تحریم اقتصادیØŒ طرح چند کودتاØŒ حمایت‌های مالی و تسلیحاتی و سیاسی از گروههای تروریست و دهها و صدها جنایت دیگر را چه کسانی علیه مردم مظلوم و مسلمان این مرز و بوم تدارک دیده و به صحنه آورده و هنوز هم ادامه می‌دهندØŸ Û³- آقای دکتر روحانی در حالی از اجرای برجام و موافقت جمهوری اسلامی ایران با توافق وین یاد می‌کنند که هنوز تکلیف نهایی آن روشن نیست و مطابق اصول Û·Û· و Û±Û²Ûµ قانون اساسیØŒ چنانچه این سند در مجلس شورای اسلامی به تصویب نرسدØŒ اجرای آن غیرقانونی است. این بدعت که جناب روحانی آغاز کرده و در مجمع عمومی سازمان ملل بر آن تاکید ورزیده‌اندØŒ در صورت ادامه و عدم پیشگیریØŒ علاوه بر فاجعه‌ای که اجرای برجام به مردم و نظام تحمیل می‌کندØŒ پی‌آمدهای خطرناک دیگری نیز به‌دنبال دارد که بی‌اعتنایی به قانون اساسیØŒ دور زدن مجلس شورای اسلامیØŒ بی‌توجهی به اصل تفکیک قوا و نادیده گرفتن مردم‌سالاری و...  از جمله آنهاست و باید از جناب رئیس‌جمهور پرسید که حضرتعالی با کدام مجوز قانونی و از کدام جایگاه تعریف شده در نظام اسلامیØŒ توافقی را که هنوز به تصویب نرسیده - و ده‌ها بند و ماده آن در صورت اجراØŒ فاجعه‌آفرین خواهد بود- را تصویب شده تلقی فرموده‌ایدØŸ Û´- آقای دکتر روحانی در بخشی از سخنرانی خود از توافق وین با عنوان یک «سازه استوار»! یاد کرده و می‌فرمایند « برای اولین‌بار در تاریخ‌مللØŒ دوطرف به جای مذاکره پس از جنگ برای دستیابی به صلحØŒ پیش از مخاصمه به مصالحه دست یافتند»! جناب روحانی پیش از این همØŒ بزرگترین دستاورد توافق وین را برطرف شدن «سایه شوم جنگ» از سر ملت ایران دانسته بودند! که باید پرسیدØ› حضرتعالی از کدام جنگ سخن می‌گوئیدØŸ! آیا نمی‌دانید که آمریکا براندازی جمهوری اسلامی ایران را به عنوان یک هدف استراتژیک در دستور کار خود داشته و داردØŸ و نمی‌دانید که تاکنون هیچ فرصتی را برای رسیدن به این هدف استراتژیک از دست نداده استØŸ بنابراین اگر در محاسبات خود برای براندازی ایران اسلامی از طریق جنگ کمترین احتمالی قائل بودØŒ به یقین و بدون کمترین تردیدی به آن دست می‌زد. مگر جنگ تحمیلی در ماهیت واقعی خود که بارها از سوی آمریکایی‌ها نیز به آن اعتراف شده استØŒ جنگ آمریکا با ایران نبودØŸ آیا جنگ Û¸ ساله پیروزی آمریکا را در پی داشتØŸ!  و حال آن که در آن دوران جمهوری اسلامی ایران توان و اقتدار امروزه - چه به لحاظ ماشین جنگی و چه به لحاظ عقبه استراتژیک و...- را نداشت و آمریکای امروز همØŒ توان آن روزها را ندارد و به قول مفسر نیویورک تایمزØŒ آمریکا امروزه به اندازه یک بند انگشت‌ هم قدرت ورود به یک جنگ در منطقه را ندارد و از این روی به جنگ‌های‌نیابتی -PROXY  WAR- روی‌آورده است. امروزه به اعتراف بزرگترین و معروف‌ترین استراتژیست‌های دنیاØŒ منطقه خاورمیانه - غرب‌آسیا - به ویترین ناکامی‌های آمریکا تبدیل شده است و عامل همه این ناکامی‌ها قطب قدرتمند ایران اسلامی است. باید از آقای روحانی پرسیدØ› انتظار دارید که چندبار دیگر اوباما و جان کری این واقعیت تلخ  را تکرار کنند که آنچه آمریکا از طریق توافق وین به دست آورده است هرگز نمی‌توانست از راه جنگ به دست آورد! و اماØŒ نکته گفتنی دیگری نیز در میان است که شرح آن  در محدوده یادداشت پیش روی نمی‌گنجد و به نوشته دیگری نیاز دارد و آنØŒ این که توافق وین برخلاف ادعای جناب رئیس‌جمهور نه فقط سایه جنگ را از سر ایران اسلامی دور نکرده است بلکه این توافق به گونه‌ای طراحی و تحمیل شده است که در صورت اجرایی شدنØŒ اصلی‌ترین کانون‌های اقتدار جمهوری اسلامی ایران را از بین می‌برد و ایران اسلامی را به کشوری ضعیف و ناتوان در عرصه‌های نظامی و اقتصادی تبدیل می‌کند به گونه‌ای که در آن حالت حتی از تعرض کشورهای فکسنی مثل امارات و عربستان و ... نیز در امان نخواهد بود. Ûµ- دیپلمات‌های کشورمان در مقابل برخورد مستکبرانه رژیم جنایتکار و قرون وسطایی آل‌سعودØŒ موضع بسیار ضعیف و دست پائینی داشتند که نه فقط در سطح و تراز ملت مسلمان و انقلابی ایران نبودØŒ بلکه تصویری غیرواقعی و اهانت‌آمیز نسبت به نظام و مردم غیور ایران را به نمایش می‌گذاشت! این در حالی است که پیش از اینØŒ آقای دکتر روحانی درباره توافق ژنو گفته بودØ› «توافق ژنو یعنی تسلیم قدرت‌های بزرگ در برابر ملت بزرگ ایران»! و سوال این است که اگر اینگونه بوده و هستØŒ چرا رژیم دم‌دستی و دست‌نشانده‌ای مانند رژیم آل‌سعود تسلیم نشده و رجز متکبرانه می‌خواندØŸ و اگر مانند گذشته از موضع قدرت با آمریکا و متحدانش روبرو می‌شدیمØŒ آیا رژیم نوکرصفت و میهمان‌کشی مانند آل‌سعود جرØ£ت عرض‌اندام داشتØŸ! حسین شریعتمداری منبع : کیهان