گروه بین الملل فرهنگ نیوز- محمدحسین امینی: تقصیر ما چیست که خیلی از سیاست مردان و سیاست زنانِ آمریکایی نسبت به توافق هسته‌ای احساس خصومت دارند؟! یک دیوانه سنگی را در چاهی انداختهØ› پس از مدتی خودش داوطلب شده سنگ را خارج کندØ› و عده‌ای از هم‌ولایتی‌هایش حالا که او تا نیمه‌های چاه پایین رفته، شروع کرده‌اند به بررسیِ این گزینه که آیا طناب را پاره کنند و دیوانه را هم مانند سنگ در چاه بیندازند یا نه!! راستی ما چه گناهی داریم که اوباما یک رئیس‌جمهور نادان استØ› و هم‌ولایتی‌های جمهوری‌خواهش یک عده سیاست مردِ نادان‌تر؟!

تندروهای ایالات‌متحده از دست چه کسی باید ناراحت باشند جز خودشان؟! وقتی توافق سعدآباد را یک دهه قبل برهم زدند ما در ایران شاید در حدود ۲۰۰ سو قدرت غنی‌سازی داشتیم شاید هم کمتر، حالا که دادوهوار راه انداخته‌اند تا توافق برجام را نیز برهم بزنند ما حدود ۲۰۰۰۰ سو توان غنی‌سازی داریم! یعنی دارایی هسته‌ای ما در این یک دهه ۱۰۰ برابر شده است! ما مقصریم که آمریکایی‌ها منفعت خودشان را متوجه نمی‌شوند؟! اگر موفق شوند برجام را نیز بر هم بزنند و ما دوباره کارمان را با سرعت و انگیزه‌ای بیشتر شروع کنیمØ› آیا حواسِ آقایان هست که در دور بعدی مذاکرات باید با کشوری سر میز مذاکره بنشینند که شاید ۲ میلیون سو توان غنی‌سازی در اختیار داشته باشد؟! فراز آغازینِ یکی از مقاله‌های اساسیِ شماره‌ی این هفته‌ی واشنگتن‌تایمز با عنوان «توافقِ رئیس‌جمهور با ایران!»۱ ایرانی‌ها در حال پای‌کوبی در خیابان‌ها هستندØ› و چرا نباشند؟! آن‌ها بازی را بُردند! تمام شیرینی‌های لوئیزیانا برای پوشاندن فاجعه توافقی که پرزیدنت اوباما و جان کری با ایران کردند کافی نیست!!

بدبینیØ› همه رقم، همه مدل!

لابه‌لای صفحات روزنامه‌های آمریکایی مملو شده است از واکنش‌های انتقادی و بددلانه و حتی خصمانه! واشنگتن‌پست هجدهم ژوئیه (۲۵ تیر) از قول بلیز میزتال۲، مدیر برنامه امنیت ملی در مرکز سیاست دوحزبی۳ که معلوم است هم خر را می‌خواهد هم خرما را و هم همه‌ی ترکیبات دیگر از این جنس را! می‌نویسد: «این توافق از یک ایرانِ هسته‌ای جلوگیری نمی‌کندØ› بلکه از یک ایرانِ هسته‌ای به مدت ۱۵ سال جلوگیری می‌کند!» بلیز میزتال مدیر برنامه امنیت ملی در مرکز سیاست دوحزبی

یکی هم نیست به این آقای مدیر برنامه امنیت ملی بگوید که ان.پی.تی گرچه به امضاØ¡ کنندگانِ خود «حقِ غنی‌سازی» نبخشیده، اما این حق را نیز از کسی «سلب» نکرده است! آمریکا و متحدانش بر اساس کنوانسیون‌های بین‌المللی برای کوتاه‌مدت هم «نمی‌توانستند» خواهان حذفِ کاملِ غنی‌سازی در ایران بشوندØ› «برای همیشه» اش که دیگر جای خود دارد! طبعاÙ‹ گمان نمی‌کنند که این حرفِ ما دلواپسان ایرانی است؟! خودشان خوب می‌دانند که این حرف همکاران آمریکایی خودشان است! ازجمله جرج پرکوویچ۴ محقق حوزه استراتژی هسته‌ای و عدم اشاعه در اندیشکده کارنگی۵ که به نقل از همین واشنگتن‌پست می‌گوید: «قطعنامه‌های شورای امنیت به هدف جلوگیری از فعالیت‌های مشکوک به نظامیگری صادر شدند اما این قطعنامه‌ها چیزی "برای همیشه" در خود نداشتند!»

یعنی این توافق که هیچ، ۱۵۰ تا برجامِ دیگر هم به امضای ایران و آمریکا برسد جلوی «غنی‌سازی» را به‌طور قانونی نمی‌شود گرفت. البته طرق غیرقانونی را ما ایرانی‌ها خبر نداریم! آن را آمریکایی‌ها طبعاÙ‹ بهتر بلدند! ضمن اینکه «امنیت ملی» ایالات‌متحده را واقعاÙ‹ با محروم کردن ملت‌های مستقل از حقوق قانونی‌شان می‌توانند تØ£مین کنند؟!

برادرِ زیاده‌خواهِ دیگری بنام مارک دوبوویتز۶ که ازقضا مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها۷ است و از منتقدین تندوتیز و قدیمیِ توافق هسته‌ای بودهØ› در همین جریده افاضه می‌فرماید که «تمام چیزی که به ایران تحمیل‌شده، صبر پیشه کردن در مسیر دستیابی به سلاح اتمی است!» تا معلوم شود که مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی تمامِ توافق هسته‌ای ایران و ۵+۱ را یک آزمونِ صبر و شکیبایی برای ایران می‌فهمد! مارک دوبوویتز، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها و از منتقدین تندوتیز و قدیمیِ توافق هسته‌ای

همان ایرانی که ازنظر ایشان فعلاÙ‹ قرار است چند سالی را دندان روی جگر بگذارد تا دوباره بتواند ساخت سلاح اتمی را آغاز کند! دلیل این بدبینیِ حاد البته شاید ابتلا به ایران هراسیِ وخیم باشد اما به نظر می‌رسد که اگر بحثِ ادعا در میان است، جمله ایشان را جور دیگری هم می‌شود بیان کرد: «تمام چیزی که به آمریکا تحمیل شد، صبر پیشه کردن در مسیر تحریم کردنِ مجدد ایران است!»

درباره فرصت ۲۴ روزه ایران برای برقراری دسترسی‌های مدیریت‌شده آژانس نیز بازار بدبینی گرم بوده و هست. بعضی‌ها اصولاÙ‹ تغییرِ عبارتِ «بازرسی از همه‌جا و در همه‌وقت» را به «دسترسی‌های مدیریت‌شده» موردتهاجم قرار می‌دادند و هنوز هم این کار را ادامه می‌دهندØ› اما بعضی‌ها بدبینی را حتی یک‌فاز هم جلوتر برده‌اند و هرگونه فرصت دادن به ایران را فضاسازی برای تبدیلِ یقین به شک ارزیابی می‌کنند! ازجمله ویلیام توبی۸، محقق مرکز بلفر۹ و از مذاکره‌کنندگان هسته‌ای در پرونده کره شمالی، در مخالفت با فرصتِ ۲۴ روزه ایران و در پاسخ به کسانی که میگویند ۲۴ روز، فرصتِ کافی برای پاک‌سازیِ شواهد را در اختیار ایران قرار نمی‌دهدØ› به واشنگتن‌پست می‌گوید «پاک‌سازی و از میان بردن شواهد و مدارک لازم نیست خیلی هم عالی انجام شودØ› کافی است طوری باشد که بتواند شک ایجاد کند!» ویلیام توبی، محقق مرکز بلفر برای دانش و امور بین‌الملل و از مذاکره‌کنندگان هسته‌ای در پرونده کره شمالی

همه درها که ۴ قفله استØ› باز چرا خوابشان نمی‌برد؟!

دادوهوار تندروهای آمریکایی علیه برجام نشان می‌دهد که آقایان خودشان خیلی خوب می‌دانند که نگران بمب اتمی ایران نیستند! اگر کسی نگران بمب ایران بود، کافی بود به مکانیسم‌های باشکوهِ نظارتیِ جدید نگاهی بیندازد تا خیالش به‌کلی راحت شود! روزنامه یو.اس.ای.تودی هفدهم ژوئیه (۲۶ تیر) به نقل از کِلسی داوِنپورت۱۰، مدیر سیاست عدم اشاعه در موسسه کنترل تسلیحاتی۱۱ به‌صراحت از «یک سیستم چندلایه نظارتی که هر بخش از چرخه تØ£مین صنعت هسته‌ای ایران را تحت نظارت قرار می‌دهد» می‌نویسد و مهم‌ترین قسمت‌های این سیستم نظارتی را چنین معرفی می‌کند: کِلسی داوِنپورت مدیر سیاست عدم اشاعه در موسسه کنترل تسلیحاتی

یک) مهروموم‌های الکترونیکی روی ماشین‌های سانتریفیوژ، ظروف نگهداری سوخت و همه اجزائی که به‌واسطه توافق کنار گذاشته می‌شوندØ› سیگنال‌های ماهواره‌ای خود را به‌صورت آنلاین برای مرکز آژانس اتمی بین‌الملل ارسال می‌کنند.

دو) سنسورهای مربوط به اورانیوم، این ماده را از مرحله استخراج یا سنگ اورانیوم تا ورود به کارخانه، پرداخت، غنی‌سازی و درنهایت تبدیل‌شدن به میله یا قرص سوخت به‌طور کامل مانیتور می‌کنند.

سه) برنامه‌های دقیق رایانه‌ای اطلاعات ارسالی از همه سنسورها را به‌طور مداوم بررسی کرده و هر وضعیت مشکوکی را فوراÙ‹ اعلام می‌کنند.

چهار) تحلیلگران اطلاعات، واردات موادی با کاربرد دوگانه به داخل ایران را دقیقاÙ‹ مانیتور می‌کنند.

پنج) تعداد بازرسان از ۵۰ تا سقف ۱۵۰ نفر افزایش میابد.

از طرفی این برنامه‌های نظارتی بعضاÙ‹ به‌قدری وسیع‌اند که حتی عده‌ای معتقدند آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اساساÙ‹ قادر به اجرای آن‌ها نیست! همین روزنامه به نقل از دیوید آلبرایت۱۲، بازرس سابق تسلیحاتی و مؤسس انستیتو علوم و امنیت بین‌الملل۱۳ می‌نویسد «مانیتورینگِ موفق در این برنامه نیازمند تغییراتی در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است! رصد این اطلاعات یعنی تحلیل صدها میلیون تراکنش و آژانس اکنون به‌طور مشخص توان این کار را ندارد... ضمن اینکه اطلاعات جمع‌آوری‌شده باید با اخبار سرویس‌های جاسوسی، تصاویر ماهواره‌ای و خروجیِ دیگر منابع نظارتی تقاطع داده شود.» و باز به نقل از رابرت کلی۱۴ مدیر سابق بخش عراق در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و همکار کنونی انستیتو تحقیقات صلح بین‌الملل در استکهلم سوئد۱۵ می‌نویسد: «باوجود موشکافی‌های آمریکا و دیگر آژانس‌های جاسوسی، «تقلب» بازیِ خطرناکی برای ایران خواهد بود!»

پس حقیقت این است که تندروهای صهیونیستِ آمریکایی که اولاÙ‹ از «قصد نداشتنِ ایران برای ساخت بمب» به‌خوبی خبر دارند، ثانیاÙ‹ از «برنامه‌های پیچیده نظارتی» به‌وضوح مطلع‌اندØ› دیگر نمی‌توانند مدعی باشند که دل‌نگرانِ «بمب اتمی ایران» هستند. مخالفانِ برجام در ایالات‌متحده نگرانِ به خطر افتادن حاشیه سود بازارهای اسلحه فروشی، طرح دوباره مسئله اسرائیل و فلسطین در مجامع جهانی، پایدار شدن قیمتِ پایینِ نفت و به خطر افتادن مجدد فرایندِ تولید نفتِ گرانِ شل در آمریکا، توسعه روابط ایران و همسایگانش، کاهش گرمای روابط آمریکا و دولت‌های عربی، زوال بیشتر اندیشه جنگ‌سالاری در هیئت حاکمه ایالات‌متحدهØ› کاهش معنادار بودجه‌های سرسام‌آور نظامی، و درنهایت تقویت احتمال شکست در کارزار ریاست جمهوری آینده - آن‌هم پس از یک پیروزیِ امیدبخش در انتخابات کنگره - هستند.