محمدحسن روزی‌طلب در سرمقاله دهمین شماره نشریه رمزعبور نوشت:

Û±-  ۲۸ فروردین Û±Û³Û¶Û· با عقب‌نشینی نیروهای ایرانی از فاوØŒ بعد از Û· سال موازنه نظامی در جنگ ایران و عراق به هم خورد و در پی آن سلسله شکست‌های نیروهای نظامی ایران در جنوب و غرب آغاز شد. با سخت شدن اوضاعØŒ زمزمه های پایان جنگ به هر طریق ممکن در فرماندهی ارشد جنگ و برخی سیاسیون که از قبل در مجمع عقلا گرد آمده بودندØŒ شنیده می شد. در این میان برخی عدم همکاری متقابل سپاه و ارتش با دولت و یا عدم حضور نیروی انسانی در جبهه ها را دلیل این شکست ها می دانستند. فرماندهی ارشد جنگ هم نداشتن اختیارات کافی برای اداره امور را دلیل نابسامانی اوضاع عنوان می کرد. در Û±Û² خرداد Û±Û³Û¶Û·ØŒ امام خمینی(ره) در حکمی آقای هاشمی رفسنجانی را با تمام اختیارات به جانشینی فرماندهی کل قوا منصوب کرد که نشانگر اعتماد کامل امام به رئیس وقت مجلس بودØ› این اختیارات تام نظامیØŒ اداری و قضایی که عملاÙ‹ دولت و قوه قضائیه و نیروهای نظامی را تحت یک فرماندهی واحد قرار می داد بنا به حکم امام خمینی (ره) در جهت به ثمر رسیدن اهداف مشخص از سوی فرماندهی کل بود. هدفی که چند روز قبل یعنی Û· خرداد در پیامی به مناسبت آغاز به کار مجلس سوم مشخص شده بود: « رزمندگان عزیز و دلاور ما اعم از ارتش و سپاه و بسیج ... عزمها را جزم کنند و بر دشمن زبون بتازند و با همت خود افتخار نصرت و پیروزی را به ارمغان آورند که سرنوشت جنگ در جبهه‏ ها رقم می ‏خوردØŒ نه در میدان مذاکره ‏ها.»

کمتر از دو ماه بعدØŒ مشخص شد که دولت وقتØŒ برخی فرماندهان نظامی و ستاد فرماندهی کل قواØŒ تمایلی برای پیگیری استراتژی امام خمینی ندارندØ› در حالی که امام خمینی تردید در جنگ را خیانت به اسلام و رسول الله(ص) تعبیر میکردندØŒ آقای هاشمی رفسنجانی و رئیس ستادش جناب حسن روحانی دو ساعتی قدم می زدند و درباره راهکارهای پایان جنگ بدون مشخص شدن تکلیف اسرای ایرانیØŒ عقب نشینی عراق از مناطق اشغالی و غرامت و حتی مشخص کردن متجاوزØŒ سخن می گفتند.

در واقع اعتماد کامل و تامی که حضرت امام به آقای هاشمی رفسنجانی برای پیروزی فاتحانه جنگ کرده بودندØŒ با سیاست ورزی جانشین فرماندهی کل قوا تبدیل به «جام زهر» قبول قطعنامه ÛµÛ¹Û¸ شد و فجایعی در چند روز رقم خورد که اگر نبود خیزش بسیجیانØŒ قطعاÙ‹ خرمشهر و آبادان و اهواز و کرمانشاه در Û²Û´ ساعت به تصرف دشمنان اسلام درآمده بودØ› هر چند اشغال بیش از Û±Û²Û°Û° کیلومتر از خاک ایرانØŒ Û±Ûµ هزار اسیر و دست بالای عراق در مذاکرات آتش بس نتیجه وقایع پیش و پس از پذیرش قطعنامه بود.

Û²- از زمان روی کار آمدن دولت یازدهم و استقرار تیم مذاکره کننده در وزارت خارجه به ریاست آقای محمدجواد ظریفØŒ «اعتماد به صلاحیت شخصی» مذاکره کنندگان ایرانی از شاه بیتهای فرمایشات رهبری معظم انقلاب اسلامی بوده است. این که کسی حق ندارد آنها را سازش کار بخواند یا آنها فرزندان انقلاب هستند و...

نتایج مذاکرات این تیم اما حکایت دیگری داردØ› برخی عقب نشینی هاØŒ عدم شفافیت و صراحت در بیان توافقاتØŒ تناقض های پی درپی و عبور از برخی خطوط قرمز در تعطیلی دستاوردهای هسته ای و عدم موفقیت در دستیابی به اهداف دولت یازدهم مانند رفع تحریم ها نشان از سطح توان و ناکارآمدی تیم مذاکره کننده دارد.

مسØ£له اینجاست که این سطح توان و ناکارآمدی با آن اعتماد چگونه قابل جمع استØŸ

Û³- پیش از روی کار آمدن دولت یازدهمØŒ تیم مذاکره کننده ایرانی سه هدف اصلی را برای مذاکرات در دستور کار داشت: Û±- به رسمیت شناخته شدن حقوق ایران در زمینه غنی سازی با توجه به ماده Û´  ان پی تی Û²- حفظ و گسترش دستاوردهای هسته ای Û³- رفع تحریم ها. استقامت مردم ایرانØŒ ابتکار سازمان انرژی هسته ای که در بین هر مذاکره دستاوردی را برای پر کردن دست مذاکره کنندگان رو می کرد و درایت تیم مذاکره کننده که حاضر به ارزان فروشی دستاوردهای هسته ای نبودØŒ موجب شده تا معامله ایران و غرب در آلماتی Û² به نقطه جوش برسد. پیشنهاد غربی شبیه آن چیزی بود که بعداÙ‹ در ژنوØŒ آقای ظریف پذیرفت. تیم سابق ایران در آلماتیÛ² اظهار داشت که چند محدودیت در غنی سازی Û²Û° درصدی را با تمام تحریم ها عوض خواهد کرد نه با آب‌نبات تعلیق تحریم طلا و پتروشیمی!

غربی ها که به نقطه استیصال رسیده بودند و از باب «از این ستون به آن ستون فرج است»، توافق را به بعد از انتخابات پیشرو در ایران موکول کردند تا شاید برخی عوامل در تهران بتوانند کاری کنند. در مناظره آخرØŒ دکتر ولایتی به یکباره مسئول تیم مذاکره کننده ایران را به چالش کشید که تو در مذاکرات بیانیه می خوانی و چرا در آلماتی Û² دستاوردهای ایران را به قیمت پیشنهادی غربیها نفروخته ای! این سخنان حیرت آور اگرچه با پاسخ دکتر جلیلی روبه رو شد اما در پیش چشم سیاستمداران تیزبین غربی این پنجره را گشود که برخی در تهران اگر چه سابقه انقلابی متفاوتی دارند اما چشم‌شان به بیرون از کشور است. وقتی از یک مذاکره با یک کارشناس در کاخ الیزه فرانسه چنان ذوق‌زده میشوند که ساده‌دلانه در مقابل Û·Û° میلیون ایرانی اعلام کنند که با یک مذاکره می‌توانستند کل مشکلات کشور را حل کنند!

خطای استراتژیک دومØŒ قیمت‌گذاری برای دستاوردهای ارزشمند هسته‌ای ایران بود. غنی‌سازی Û²Û° درصد در مقابل تعلیق تحریم های پوچ طلا و پتروشیمی و چند صد میلیون دلار آن هم از پول های بلوکه شده خودمان. این اظهارات ناپختهØŒ برای همیشه دست مذاکره کنندگان ایرانی را برای چانه زنی بست و سرآغاز سلسله ارزان فروشی های بعدی شد.

Û´- در انتخابات سال Û¹Û² به هر علتیØŒ شخصیتی بر سر کار آمد که مدعی بود هم چرخ سانتریفیوژها بچرخد و هم چرخ کارخانه ها. رئیس جمهور از هر فرصتی بر تحقیر سانتریفیوژهای ایرانی استفاده می کندØ› یک روز می‌گوید: آرمانهای ما به سانتریفیوژها متصل نیست. روز دیگر می‌گوید که قدرت ما به سانتریفیوژها نیست.

در واقع مشکل آقای روحانی با سانتریفیوژهای نگون‌بخت نیست که همگان می‌دانند سانتریفیوژها و صنعت هسته‌ای کشور یکی از نقاط ژئوپلیتیکی است که در دست هرکسی باشدØŒ می‌تواند کشورهای دیگر را وابسته به خود کند.  سانتریفیوژها حاصل انفجار استعدادهای ذاتی جوانان ایرانی است.

مشکل از آنجا شروع می‌شود که اولویت اول مذاکره کنندگان سابق یعنی حفظ و گسترش دستاوردهای هسته‌ای کنار گذاشته شده و این صنعت مهم و استراتژیک حتی در مبالغه‌گوییهای مقامات دولتی نیز مورد توجه قرار نمی‌گیرد. همین نادیده گرفتن صنعت هسته‌ای که البته ریشه در مسائل دیگری همچون روشنفکری وابسته و رفاه طلبی داردØŒ موجب شدتا در یک موازنه دیپلماتیک قدم به قدم در هدف اصلی تیم مذاکره‌کننده هستهای عقب‌نشینی صورت بگیردØ› مانند آنچه زنگنه وزیر نفت در کنفرانس مطبوعاتیاش گفت که پس از Û±Û¸ ماه روی کارآمدن دولت یازدهم و توافق ژنوØŒ هیچ تحریم نفتی برداشته نشده و او نمی تواند دلیل این مسØ£له را بگوید!

Ûµ- اکنون کار به جایی رسیده است که مقامات ارشد دولت ØŒ رسماÙ‹ هدف اصلی مذاکرات را نه به رسمیت شناختن حقوق هسته‌ایØŒ نه حفظ و گسترش دستاوردها و حتی نه رفع تحریم ها عنوان می کنندØŒ بلکه هدف مذاکرات فقط یک کلمه است: توافق! که می توان گفت توافق با کدخدا به هر نحو ممکنØ› ابوطالبی معاون سیاسی دفتر  رئیس جمهور مینویسد که «ارزش آغاز تعامل ایران و آمریکاØŒ بیش از موضوع هسته ای استØ› آن را آسان ازدست ندهیم».

طرف مقابل نیز بخوبی این نکته را می داند. هنوز از یاد نبرده ایم که آبان Û±Û³Û¹Û² در ژنو معامله جوش خورده بود که فابیوس وزیر خارجه فرانسه به نفع رژیم صهیونیستی دبه کرد و مذاکرات بهم خورد و جناب ظریف به تهران بازگشت. هفته بعد مذاکره از سر گرفته شد و تمام خواسته های فرانسه به نمایندگی از نتانیاهو برآورده شد و توافق ژنو صورت گرفت. و یا فکت شیت امریکا از توافق ژنو که شدید و غلیظ توسط جناب ظریف تکذیب شد اما توسط دولت یازدهم اجرا شد و آژانس بین المللی انرژی هسته ای اقدامات ایران بر اساس فکت شیت امریکا را تØ£یید کرد! و یا حتی جلوتر وقتی در لوزان کار گره خورد ØŒ اولین تهدید جدی وزیر امورخارجه امریکا مبنی بر ترک مذاکرات موجب شد تا چند ساعت بعد بیانیه مطبوعاتی توسط ظریف و موگرینی خوانده شود!

Û¶- اگر خوبی یا بدی توافق هسته ای را کنار بگذاریمØŒ هر عقل سلیمی می داند که ذوق‌زدگی از یک بیانیه مطبوعاتی که به گفته بانیان‌اش غیرالزام‌آور استØŒ خطایی راهبردی و غیرقابل بخشش است. طرف مقابل که بخوبی می‌داند چه گرفته و چه داده استØŒ این ذوق‌زدگی را نشانه خشنودی کامل طرف ایرانی از وجه نقدی که داده و وعده نسیه‌ای که گرفته می‌داند و با این روند دلسوزان انقلاب باید خشنود باشند که تیم مذاکره‌کننده با فشار امریکایی‌ها و تهدیدهای آنان مبنی بر رد شدن توافق در کنگرهØŒ در همین فکت شیت امریکاییها توقف کنند و عقب‌تر نروند!

Û·- در یک سال و چند ماه گذشتهØŒ رهبری معظم انقلاب بیش از Û±Û° سال گذشتهØŒ به بیان باید و نبایدها در سیاستخارجی و اقتصاد پرداخته اند. لزوم رسیدن به Û±Û¹Û° هزار سو انرژی هسته‌ایØŒ لزوم برگشت ناپذیر نبودن تعهدات ایرانØŒ لغو یکجای همه تحریمهاØŒ خوشبین نبودن به مذاکراتØŒ مضرات نشست و برخاست با امریکایی‌هاØŒ مضرات توافق دو مرحله ایØŒ مØ£ذون نبودن نظامی‌ها برای بازرسی از تØ£سیسات نظامیØŒ لزوم حفظ تØ£سیسات فردوØŒ لزوم آزادی کامل در تحقیق و توسعه در صنعت هسته ایØŒ لزوم گفت وگوی دولت با منتقدین و در میان گذاشتن جزئیات مذاکرات با مردم و ... دهها باید و نباید کلان دیگر که متØ£سفانه بسیاری از آنها در عملکرد تیم مذاکره کننده دچار مداهنه شدØ› چرا که هدف گذاریها از مذاکراتØŒ متفاوت است.

در ورای همه این باید و نبایدها رهبر معظم انقلاب یک راهبرد کلان را دنبال می‌کنند: نگاه به درون برای حل مشکلات کشور. «کلید حل مشکلات اقتصادی در لوزان و ژنو و نیویورک نیستØ› در داخل کشور است».

منبع : رجا نیوز