بسم الله الرحمن الرحیم اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ یا اÙŽباعÙŽبÙ’دÙاللÙŽÙ‘هÙ اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ یÙŽابÙ’نÙŽ رÙŽسÙولÙ اللÙŽÙ‘هÙ اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ یا خÙیÙŽرÙŽهÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ و ÙŽابÙ’نÙŽ خÙیÙŽرÙŽتÙهÙ اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ یÙŽابÙ’نÙŽ اÙŽمیرÙالÙ’مÙؤْمÙنینÙŽ و ÙŽابÙ’نÙŽ سÙŽیÙÙ‘دÙ الÙ’وÙŽصÙیÙ‘ینÙŽ سلام بر تو اÙ‰ ابا عبداللÙ‘ه سلام بر تو اÙ‰ فرزند رسول خدا سلام بر تو اÙ‰ برگزیده خدا و فرزند برگزیده اش سلام بر تو اÙ‰ فرزند امیر مؤ منان و فرزند آقاÙ‰ اوصیاØ¡ اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ یÙŽابÙ’نÙŽ فاطÙمÙŽهÙŽ سÙŽیÙÙ‘دÙŽهÙ نÙساَّء٠الÙ’عالÙŽمینÙŽ اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ یا ثارÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ وÙŽ ابÙ’نÙŽ ثارÙهÙ وÙŽ الÙ’وÙتÙ’رÙŽ الÙ’مÙŽوÙ’تÙورÙŽ سلام بر تو اÙ‰ فرزند فاطمه بانوÙ‰ زنان جهانیان سلام بر تو اÙ‰ که خدا خونخواهیش کند و فرزند چنین کسÙ‰ و اÙ‰ کشته اÙ‰ که انتقام کشته گانت نگرفتÙ‰ اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ وÙŽعÙŽلÙŽÙ‰ الاÙŽÙ’رÙ’واحÙ الÙŽÙ‘تÙ‰ حÙŽلÙŽÙ‘تÙ’ بÙفÙناÙŽÙ‘ئÙکÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’کÙمÙ’ مÙنّى جÙŽمیعاÙ‹ سÙŽلامÙ اللÙŽÙ‘هÙ اÙŽبÙŽداÙ‹ ما بÙŽقیتÙ وÙŽ بÙŽقÙÙ‰ÙŽ اللÙŽÙ‘یÙ’لÙ وÙŽالنÙŽÙ‘هارÙ سلام بر تو و بر روانهائÙ‰ که فرود آمدند به آستانت ØŒ بر شما همگÙ‰ از جانب من سلام خدا باد همیشه تا من برجایم و برجا است شب و روز یا اÙŽباعÙŽبÙ’دÙاللÙŽÙ‘هÙ لÙŽقÙŽدÙ’ عÙŽظÙمÙŽتÙ الرÙŽÙ‘زÙیÙŽÙ‘هÙ وÙŽ جÙŽلÙŽÙ‘تÙ’ وÙŽ عÙŽظÙمÙŽتÙ الÙ’مÙصیبÙŽهÙ بÙکÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’نا وÙŽ عÙŽلÙ‰ جÙŽمیعÙ اÙŽهÙ’ل ÙالاÙÙ’سÙ’لامÙ اÙ‰ ابا عبداللÙ‘ه براستÙ‰ بزرگ شد سوگوارÙ‰ تو و گران و عظیم گشت مصیبت تو بر ما و بر همه اهل اسلام و ÙŽجÙŽلÙŽÙ‘تÙ’ وÙŽ عÙŽظÙمÙŽتÙ’ مÙصیبÙŽتÙکÙŽ فÙÙ‰ السÙŽÙ‘مواتÙ عÙŽلÙ‰ جÙŽمیعÙ اÙŽهÙ’لÙ السÙŽÙ‘مواتÙ فÙŽلÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ اÙمÙŽÙ‘هÙ‹ اÙŽسÙŽÙ‘سÙŽتÙ’ اÙŽساسÙŽ الظÙÙ‘لÙ’مÙ وÙŽ الÙ’جÙŽوÙ’رÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙمÙ’ اÙŽهÙ’لÙŽ الÙ’بÙŽیÙ’تÙ و گران و عظیم گشت مصیبت تو در آسمانها بر همه اهل آسمانها پس خدا لعنت کند مردمÙ‰ را که ریختند شالوده ستم و بیدادگرÙ‰ را بر شما خاندان وÙŽ لÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ اÙمÙŽÙ‘هÙ‹ دÙŽفÙŽعÙŽتÙ’کÙمÙ’ عÙŽنÙ’ مÙŽقامÙکÙمÙ’ و ÙŽاÙŽزالÙŽتÙ’کÙمÙ’ عÙŽنÙ’ مÙŽراتÙبÙکÙمÙ الÙŽÙ‘تÙ‰ رÙŽتÙŽÙ‘بÙŽکÙمÙ اللÙŽÙ‘هÙ فیها و خدا لعنت کند مردمÙ‰ را که کنار زدند شما را از مقام مخصوصتان و دور کردند شما را از آن مرتبه هائÙ‰ که خداوند آن رتبه ها را به شما داده بود و ÙŽلÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ اÙمÙŽÙ‘هÙ‹ قÙŽتÙŽلÙŽتÙ’کÙمÙ’ وÙŽ لÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ الÙ’مÙمÙŽهÙÙ‘دینÙŽ لÙŽهÙمÙ’ بÙالتÙŽÙ‘مÙ’کینÙ مÙنÙ’ قÙتالÙکÙمÙ’ و خدا لعنت کند مردمÙ‰ که شما را کشتند و خدا لعنت کند آنانکه تهیه اسباب کردند براÙ‰ کشندگان شما تا آنها توانستند با شما بجنگند بÙŽرÙئÙ’تÙ اÙلÙŽÙ‰ اللÙŽÙ‘هÙ وÙŽ اÙلÙŽیÙ’کÙمÙ’ مÙنÙ’هÙمÙ’ وÙŽ مÙنÙ’ اÙŽشÙ’یاعÙهÙمÙ’ وÙŽ اÙŽتÙ’باعÙهÙمÙ’ وÙŽ اÙŽوÙ’لÙیاÙŽÙ‘ئÙهÙم بیزارÙ‰ جویم بسوÙ‰ خدا و بسوÙ‰ شما از ایشان و از پیروان و دنبال روندگانشان و دوستانشان یا اÙŽباعÙŽبÙ’دÙاللÙŽÙ‘هÙ اÙنّى سÙلÙ’مÙŒ لÙمÙŽنÙ’ سالÙŽمÙŽکÙمÙ’ وÙŽ حÙŽرÙ’بÙŒ لÙمÙŽنÙ’ حارÙŽبÙŽکÙمÙ’ اÙلÙ‰ یÙŽوÙ’مÙ الÙ’قÙیامÙŽهÙ اÙ‰ اباعبداللÙ‘ه من تسلیمم و در صلحم با کسÙ‰ که با شما در صلح است و در جنگم با هر کس که با شما در جنگ است تا روز قیامت وÙŽ لÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ آلÙŽ زÙیادÙ وÙŽ آلÙŽ مÙŽرÙ’وانÙŽ وÙŽ لÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ بÙŽنÙ‰ اÙمÙŽیÙŽÙ‘هÙŽ قاطÙبÙŽهÙ‹ وÙŽ لÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ ابÙ’نÙŽ مÙŽرÙ’جانÙŽهÙŽ و خدا لعنت کند خاندان زیاد و خاندان مروان را و خدا لعنت کند بنÙ‰ امیه را همگÙ‰ و خدا لعنت کند فرزند مرجانه (ابن زیاد) را وÙŽ لÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ عÙمÙŽرÙŽ بÙ’نÙŽ سÙŽعÙ’دÙ وÙŽ لÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ شÙمÙ’راÙ‹ وÙŽ لÙŽعÙŽنÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ اÙمÙŽÙ‘هÙ‹ اÙŽسÙ’رÙŽجÙŽتÙ’ وÙŽ اÙŽلÙ’جÙŽمÙŽتÙ’ وÙŽ تÙŽنÙŽقÙŽÙ‘بÙŽتÙ’ لÙقÙتالÙکÙŽ خدا لعنت کند عمر بن سعد را و خدا لعنت کند شمر را و خدا لعنت کند مردمÙ‰ را که اسبها را زین کردند و دهنه زدند و به راه افتادند براÙ‰ پیکار با تو بÙاÙŽبÙ‰ اÙŽنÙ’تÙŽ وÙŽ اÙمّى لÙŽقÙŽدÙ’ عÙŽظÙمÙŽ مÙصابÙ‰ بÙکÙŽ فÙŽاÙŽسÙ’ئÙŽلÙ اللÙŽÙ‘هÙŽ الÙŽÙ‘ذÙ‰ اÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ مÙŽقامÙŽکÙŽ پدر و مادرم بفدایت که براستÙ‰ بزرگ شد مصیبت تو بر من پس مÙ‰ خواهم از آن خدائÙ‰ که گرامÙ‰ داشت مقام تو را وÙŽ اÙŽکÙ’رÙŽمÙŽنÙ‰ بÙکÙŽ اÙŽنÙ’ یÙŽرÙ’زÙقÙŽنÙ‰ طÙŽلÙŽبÙŽ ثارÙکÙŽ مÙŽعÙŽ اÙمامÙ مÙŽنÙ’صÙورÙ مÙنÙ’ اÙŽهÙ’لÙ بÙŽیÙ’تÙ مÙحÙŽمÙŽÙ‘دÙ صÙŽلَّى اللÙŽÙ‘هÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ و ÙŽآلÙهÙ و گرامÙ‰ داشت مرا بخاطر تو که روزیم گرداند خونخواهÙ‰ تو را در رکاب آن امام یارÙ‰ شده از خاندان محمد صلÙ‰ اللÙ‘ه علیه و آله اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ اجÙ’عÙŽلÙ’نÙ‰ عÙنÙ’دÙŽکÙŽ وÙŽجیهاÙ‹ بÙالÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ السÙŽÙ‘لامÙ فÙÙ‰ الدÙÙ‘نÙ’یا وÙŽ الاÙ’خÙرÙŽهÙ خدایا قرار ده مرا نزد خودت آبرومند بوسیله حسین علیه السلام در دنیا و آخرت یا اÙŽباعÙŽبÙ’دÙاللÙŽÙ‘هÙ اÙنّى اÙŽتÙŽقÙŽرÙŽÙ‘بÙ اÙلÙ‰ اللÙŽÙ‘هÙ وÙŽ اÙلÙ‰ رÙŽسÙولÙهÙ وÙŽ اÙلÙ‰ امیرÙالÙ’مÙؤْمÙنینÙŽ وÙŽ اÙلÙ‰ فاطÙمÙŽهÙŽ وÙŽ اÙلÙŽÙ‰ الÙ’حÙŽسÙŽنÙ اÙ‰ اباعبداللÙ‘ه من تقرب جویم به درگاه خدا و پیشگاه رسولش و امیرالمؤ منین و فاطمه و حسن وÙŽ اÙلÙŽیÙ’کÙŽ بÙمÙوالاتÙکÙŽ وÙŽ بÙالÙ’بÙŽراÙŽÙ‘ئÙŽهÙ مÙمÙŽÙ‘نÙ’ قاتÙŽلÙŽکÙŽ وÙŽ نÙŽصÙŽبÙŽ لÙŽکÙŽ الÙ’حÙŽرÙ’بÙŽ وÙŽ بÙالÙ’بÙŽرائÙŽهÙ مÙمÙŽÙ‘نÙ’ اÙŽسÙŽÙ‘سÙŽ اÙŽساسÙŽ الظÙÙ‘لÙ’مÙ وÙŽ الÙ’جÙŽوÙ’رÙعÙŽلÙŽیÙ’کÙمÙ’وÙŽ اÙŽبÙ’رÙŽØ¡Ù اÙلÙŽÙ‰ اللÙ‘هÙ وÙŽ اÙلÙ‰ رÙŽسÙولÙهÙ مÙمÙŽÙ‘نÙ’ اÙŽسÙŽسÙŽÙ‘ اÙŽساسÙŽ ذلÙکÙŽ وÙŽ بÙŽنÙ‰ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ بÙنÙ’یانÙŽهÙ وÙŽ جÙŽرÙ‰ فÙ‰ ظÙلÙ’مÙهÙ وÙŽ جÙŽوÙ’رÙهÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙمÙ’ وÙŽ علÙ‰ اÙŽشÙ’یاعÙکÙمÙ’ و شما بوسیله دوستÙ‰ تو و بوسیله بیزارÙ‰ از کسÙ‰ که با تو مقاتله کرد و جنگ با تو را برپا آرد و به بیزارÙ‰ جستن از آسÙ‰ آه شالوده ستم و ظلم بر شما را ریختو بیزارÙ‰ جویم بسوÙ‰ خدا و بسوÙ‰ رسولش از کسÙ‰ که پÙ‰ ریزÙ‰ کرد شالوده این کار را و پایه گذارÙ‰ کرد بر آن بنیانش را و دنبال کرد ستم و ظلمش را بر شما و بر پیروان شما بÙŽرÙئÙ’تÙ اÙلÙŽÙ‰ اللÙŽÙ‘هÙ وÙŽ اÙلÙŽیÙ’کÙمÙ’ مÙنÙ’هÙمÙ’ وÙŽ اÙŽتÙŽقÙŽرÙŽÙ‘بÙ اÙلÙŽÙ‰ اللÙŽÙ‘هÙ ثÙمÙŽÙ‘ اÙلÙŽیÙ’کÙمÙ’ بÙمÙوالاتÙکÙمÙ’ وÙŽ مÙوالاهÙ وÙŽلÙیÙÙ‘کÙمÙ’ بیزارÙ‰ جویم بدرگاه خدا و به پیشگاه شما از ایشان و تقرب جویم بسوÙ‰ خدا سپس بشما بوسیله دوستیتان و دوستÙ‰ دوستان شما وÙŽ بÙالÙ’بÙŽرآئÙŽهÙ مÙنÙ’ اÙŽعÙ’داÙŽÙ‘ئÙکÙمÙ’ وÙŽ النÙ‘اصÙبینÙŽ لÙŽکÙمÙ الÙ’حÙŽرÙ’بÙŽ وÙŽ بÙالÙ’بÙŽرآئÙŽهÙ مÙنÙ’ اÙŽشÙ’یاعÙهÙمÙ’ وÙŽ اÙŽتÙ’باعÙهÙمÙ’ و به بیزارÙ‰ از دشمنانتان و برپا کنندگان (و آتش افروزان ) جنگ با شما و به بیزارÙ‰ از یاران و پیروانشان اÙنّى سÙلÙ’مÙŒ لÙمÙŽنÙ’ سالÙŽمÙŽکÙمÙ’ وÙŽحÙŽرÙ’بÙŒ لÙمÙŽنÙ’ حارÙŽبÙŽکÙمÙ’ وÙŽ وÙŽلÙÙ‰ÙÙ‘ لÙمÙŽنÙ’ والاکÙمÙ’ وÙŽ عÙŽدÙوÙÙ‘ لÙمÙŽنÙ’ عاداکÙمÙ’ من در صلح و سازشم با کسÙ‰ که با شما در صلح است و در جنگم با کسÙ‰ که با شما در جنگ است و دوستم با کسÙ‰ که شما را دوست دارد و دشمنم با کسÙ‰ که شما را دشمن دارد فÙŽاÙŽسÙ’ئÙŽلÙ اللÙŽÙ‘هÙŽ الÙŽÙ‘ذÙ‰ اÙŽکÙ’رÙŽمÙŽنÙ‰ بÙمÙŽعÙ’رÙفÙŽتÙکÙمÙ’ وÙŽمÙŽعÙ’رÙفÙŽهÙ اÙŽوÙ’لÙیاÙŽÙ‘ئÙکÙمÙ’ وÙŽ رÙŽزÙŽقÙŽنÙÙ‰ الÙ’بÙŽراÙŽÙ‘ئÙŽهÙŽ مÙنÙ’ اÙŽعÙ’داÙŽÙ‘ئÙکÙمÙ’ و درخواست کنم از خدائÙ‰ که مرا گرامÙ‰ داشت بوسیله معرفت شما و معرفت دوستانتان و روزیم کند بیزارÙ‰ جستن از دشمنانتان را اÙŽنÙ’ یÙŽجÙ’عÙŽلÙŽنÙ‰ مÙŽعÙŽکÙمÙ’ فÙÙ‰ الدÙÙ‘نÙ’یا وÙŽالاÙ’خÙرÙŽهÙ وÙŽاÙŽنÙ’ یÙثÙŽبÙÙ‘تÙŽ لÙ‰ عÙنÙ’دÙŽکÙمÙ’ قÙŽدÙŽمÙŽ صÙدÙ’قÙ فÙÙ‰ الدÙÙ‘نÙ’یا وÙŽ الاÙ’خÙرÙŽهÙ به اینکه قرار دهد مرا با شما در دنیا و آخرت و پابرجا دارد براÙ‰ من در پیش شما گام راست و درستÙ‰ (و ثبات قدمÙ‰ ) در دنیا و آخرت وÙŽ اÙŽسÙ’ئÙŽلÙهÙ اÙŽنÙ’ یÙبÙŽلÙÙ‘غÙŽنÙÙ‰ الÙ’مÙŽقامÙŽ الÙ’مÙŽحÙ’مÙودÙŽ لÙŽکÙمÙ’ عÙنÙ’دÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ وÙŽ اÙŽنÙ’ یÙŽرÙ’زÙقÙŽنÙ‰ طÙŽلÙŽبÙŽ ثارÙ‰ مÙŽعÙŽ اÙمامÙ هÙدىً ظاهÙرÙ ناطÙقÙ بÙالÙ’حÙŽقÙÙ‘ مÙنÙ’کÙمÙ’ و از او خواهم که برساند مرا به مقام پسندیده شما در پیش خدا و روزیم کند خونخواهÙ‰ شما را با امام راهنماÙ‰ آشکار گویاÙ‰ به حق که از شما (خاندان ) است وÙŽ اÙŽسÙ’ئÙŽلÙ اللÙŽÙ‘هÙŽ بÙحÙŽقÙÙ‘کÙمÙ’ وÙŽبÙالشÙŽÙ‘اÙ’نÙ الÙŽÙ‘ذÙ‰ لÙŽکÙمÙ’ عÙنÙ’دÙŽهÙ اÙŽنÙ’ یÙعÙ’طÙیÙŽنÙ‰ بÙمÙصابÙ‰ بÙکÙمÙ’ اÙŽفÙ’ضÙŽلÙŽ ما یÙعÙ’طÙ‰ مÙصاباÙ‹ بÙمÙصیبÙŽتÙهÙ مÙصیبÙŽهÙ‹ ما اÙŽعÙ’ظÙŽمÙŽه و از خدا خواهم به حق شما و بدان منزلتÙ‰ که شما نزد او دارید ØŒ که عطا کند به من بوسیله مصیبتÙ‰ که از ناحیه شما به من رسیده بهترین پاداشÙ‰ را که مÙ‰ دهد به یک مصیبت زده از مصیبتÙ‰ که دیده وÙŽ اÙŽعÙ’ظÙŽمÙŽ رÙŽزÙیÙŽÙ‘تÙŽها فÙÙ‰ الاÙÙ’سÙ’لامÙ وÙŽ فÙ‰ جÙŽمیعÙ السÙŽÙ‘مواتÙ وÙŽ الاÙŽÙ’رÙ’ضÙ اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ اجÙ’عÙŽلÙ’نÙ‰ فÙ‰ مÙŽقامÙ‰ هذا مÙمÙŽÙ‘نÙ’ تÙŽنالÙهÙ مÙنÙ’کÙŽ صÙŽلÙŽواتÙŒ وÙŽ رÙŽحÙ’مÙŽهÙŒ وÙŽ مÙŽغÙ’فÙرÙŽهÙŒ براستÙ‰ چه مصیبت بزرگÙ‰ و چه داغ گرانÙ‰ بود در اسلام و در تمام آسمانها و زمین خدایا چنانم کن در اینجا که ایستاده ام از کسانÙ‰ باشم که برسد بدو از ناحیه تو درود و رحمت و آمرزشÙ‰ اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ اجÙ’عÙŽلÙ’ مÙŽحÙ’یاÙ‰ÙŽ مÙŽحÙ’یا مÙحÙŽمÙŽÙ‘دÙ وÙŽ آلÙ مÙحÙŽمÙŽÙ‘دÙ وÙŽ مÙŽماتÙ‰ مÙŽماتÙŽ مÙحÙŽمÙŽÙ‘دÙ وÙŽ آلÙ مÙحÙŽمÙŽÙ‘دÙ خدایا قرار ده زندگیم را زندگÙ‰ محمد و آل محمد و مرگم را مرگ محمد و آل محمد اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ اÙنÙŽÙ‘ هذا یÙŽوÙ’مÙŒ تÙŽبرÙŽÙ‘کÙŽتÙ’ بÙهÙ بÙŽنÙو اÙمÙŽیÙŽÙ‘هÙŽ وÙŽ ابÙ’نÙ آکÙلÙŽهÙ الÙŽÙ’آکبادÙ اللÙŽÙ‘عینÙ ابÙ’نÙ اللÙŽÙ‘عینÙ عÙŽلÙ‰ لÙسانÙکÙŽ وÙŽ لÙسانÙ نÙŽبÙیÙÙ‘کÙŽ صÙŽلَّى اللÙŽÙ‘هÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ وÙŽ آلÙهÙ خدایا این روز روزÙ‰ است که مبارک و میمون دانستند آنرا بنÙ‰ امیه و پسر آن زن جگرخوار (معاویه ) آن ملعون پسر ملعون (آه لعن شده ) بر زبان تو و زبان پیامبرت که درود خدا بر او و آلش باد فÙ‰ کÙلÙÙ‘ مÙŽوÙ’طÙنÙ وÙŽ مÙŽوÙ’قÙفÙ وÙŽقÙŽفÙŽ فیهÙ نÙŽبÙیÙÙ‘کÙŽ صÙŽلَّى اللÙŽÙ‘هÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ وÙŽ آلÙهÙ در هر جا و هر مکانÙ‰ که توقف کرد در آن مکان پیامبرت صلÙ‰ اللÙ‘ه علیه و آله اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ الÙ’عÙŽنÙ’ اÙŽباسÙفÙ’یانÙŽ وÙŽ مÙعاوÙیÙŽهÙŽ وÙŽ یÙŽزیدÙŽ بÙ’نÙŽ مÙعاوÙیÙŽهÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’هÙمÙ’ مÙنÙ’کÙŽ اللÙŽÙ‘عÙ’نÙŽهÙ اÙŽبÙŽدÙŽ الاÙ’بÙدینÙŽ خدایا لعنت کن ابوسفیان و معاویه و یزید بن معاویه را که لعنت بر ایشان باد از جانب تو براÙ‰ همیشه وÙŽ هذا یÙŽوÙ’مÙŒ فÙŽرÙحÙŽتÙ’ بÙهÙ آلÙ زÙیادÙ وÙŽ آلÙ مÙŽرÙ’وانÙŽ بÙقÙŽتÙ’لÙهÙمÙ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙŽ صÙŽلÙŽواتÙ اللÙŽÙ‘هÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ و این روز روزÙ‰ است که شادمان شدند به این روز دودمان زیاد و دودمان مروان بخاطر کشتنشان حضرت حسین صلوات اللÙ‘ه علیه را اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ فÙŽضاعÙفÙ’ عÙŽلÙŽیÙ’هÙمÙ اللÙŽÙ‘عÙ’نÙŽ مÙنÙ’کÙŽ وÙŽ الÙ’عÙŽذابÙŽ الاÙŽÙ’لیمÙŽ اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ اÙنّى اÙŽتÙŽقÙŽرÙŽÙ‘بÙ اÙلÙŽیÙ’کÙŽ فÙ‰ هذÙŽا الÙ’یÙŽوÙ’مÙ وÙŽ فÙ‰ مÙŽوÙ’قÙفÙ‰ هذا خدایا پس چندین برابر کن بر آنها لعنت خود و عذاب دردناک را خدایا من تقرب جویم بسوÙ‰ تو در این روز و در این جائÙ‰ که هستم وÙŽ اÙŽیÙ‘امÙ حÙŽیاتÙ‰ بÙالÙ’بÙŽراÙŽÙ‘ئÙŽهÙ مÙنÙ’هÙمÙ’ وÙŽاللÙŽÙ‘عÙ’نÙŽهÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙمÙ’ وÙŽ بÙالÙ’مÙوالاتÙ لÙنÙŽبÙیÙÙ‘کÙŽ وÙŽ آلÙ نÙŽبÙیÙÙ‘کÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ وÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’هÙمÙ اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ و در تمام دوران زندگیم به بیزارÙ‰ جستن از اینها و لعنت فرستادن بر ایشان و بوسیله دوست داشتن پیامبرت و خاندان پیامبرت که بر او و بر ایشان سلام باد
پس مÙ‰ گویÙ‰ صد مرتبه : اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ الÙ’عÙŽنÙ’ اÙŽوÙŽÙ‘لÙŽ ظالÙمÙ ظÙŽلÙŽمÙŽ حÙŽقÙŽÙ‘ مÙحÙŽمÙŽÙ‘دÙ وÙŽ آلÙ مÙحÙŽمÙŽÙ‘دÙ وÙŽ آخÙرÙŽ تابÙعÙ لÙŽهÙ عÙŽلÙ‰ ذلÙکÙŽ خدایا لعنت کن نخستین ستمگرÙ‰ را که بزور گرفت حق محمد و آل محمد را و آخرین کسÙ‰ که او را در این زور و ستم پیروÙ‰ کرد اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ الÙ’عÙŽنÙ الÙ’عÙصابÙŽهÙŽ الÙŽÙ‘تÙ‰ جاهÙŽدÙŽتÙ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙŽ وÙŽ شایÙŽعÙŽتÙ’ وÙŽ بایÙŽعÙŽتÙ’ وÙŽ تابÙŽعÙŽتÙ’ عÙŽلÙ‰ قÙŽتÙ’لÙهÙ اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ الÙ’عÙŽنÙ’هÙمÙ’ جÙŽمیعاÙ‹ خدایا لعنت کن بر گروهÙ‰ که پیکار کردند با حسین علیه السلام و همراهÙ‰ کردند و پیمان بستند و از هم پیروÙ‰ کردند براÙ‰ کشتن آن حضرت خدایا لعنت کن همه آنها را
پس مÙ‰ گویÙ‰ صد مرتبه : اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ یا اÙŽباعÙŽبÙ’دÙاللÙŽÙ‘هÙ وÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ الاÙŽÙ’رÙ’واحÙ الÙŽÙ‘تÙ‰ حÙŽلÙŽÙ‘تÙ’ بÙفÙناÙŽÙ‘ئÙکÙŽ عÙŽلÙŽیÙ’کÙŽ مÙنّى سÙŽلامÙ اللÙŽÙ‘هÙ اÙŽبÙŽداÙ‹ ما بÙŽقیتÙ وÙŽ بÙŽقÙÙ‰ÙŽ اللÙŽÙ‘یÙ’لÙ وÙŽ النÙŽÙ‘هارÙ وÙŽ لاجÙŽعÙŽلÙŽهÙ اللÙŽÙ‘هÙ آخÙرÙŽ الÙ’عÙŽهÙ’دÙ مÙنّى لÙزÙیارÙŽتÙکÙمÙ’ سلام بر تو اÙ‰ ابا عبداللÙ‘ه و بر روانهائÙ‰ که فرود آمدند به آستانت ØŒ بر تو از جانب من سلام خدا باد همیشه تا من زنده ام و برپا است شب و روز و قرار ندهد این زیارت را خداوند آخرین بار زیارت من از شما اÙŽلسÙŽÙ‘لامÙ عÙŽلÙŽÙ‰ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ وÙŽ عÙŽلÙ‰ عÙŽلÙÙ‰ÙÙ‘ بÙ’نÙ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ وÙŽ عÙŽلÙ‰ اÙŽوÙ’لادÙ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ وÙŽ عÙŽلÙ‰ اÙŽصÙ’حابÙ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ سلام بر حسین و بر علÙ‰ بن الحسین و بر فرزندان حسین و بر اصحاب و یاران حسین
پس مÙ‰ گویÙ‰ : اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ خÙصÙŽÙ‘ اÙŽنÙ’تÙŽ اÙŽوÙŽÙ‘لÙŽ ظالÙمÙ بÙاللÙŽÙ‘عÙ’نÙ مÙنّى وÙŽ ابÙ’دÙŽاءْ بÙهÙ اÙŽوÙŽÙ‘لاÙ‹ ثÙمÙŽÙ‘ الثÙ‘انÙÙ‰ÙŽ وÙŽالثÙ‘الÙثÙŽ وÙŽ الرÙ‘ابÙعÙŽ خدایا مخصوص گردان نخستین ستمگر را به لعنت من و آغاز کن بدان لعن اولÙ‰ را و سپس دومÙ‰ و سومÙ‰ و چهارمÙ‰ را اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ الÙ’عÙŽنÙ’ یÙŽزیدÙŽ خامÙساÙ‹ وÙŽ الÙ’عÙŽنÙ’ عÙبÙŽیÙ’دÙŽ اللÙŽÙ‘هÙ بÙ’نÙŽ زÙیادÙ وÙŽ ابÙ’نÙŽ مÙŽرÙ’جانÙŽهÙŽ وÙŽ عÙمÙŽرÙŽ بÙ’نÙŽ سÙŽعÙ’دÙ وÙŽ شÙمÙ’راÙ‹ وÙŽ آلÙŽ اÙŽبÙ‰ سÙفÙ’یانÙŽ وÙŽ آلÙŽ زÙیادÙ وÙŽ آلÙŽ مÙŽرÙ’وانÙŽ اÙلÙ‰ یÙŽوÙ’مÙ الÙ’قÙیمÙŽهÙ خدایا لعنت کن یزید را در مرتبه پنجم و لعنت کن عبیداللÙ‘ه پسر زیاد و پسر مرجانه را و عمر بن سعد و شمر و دودمان ابوسفیان و دودمان زیاد و دودمان مروان را تا روز قیامت
پس به سجده مÙ‰ روÙ‰ ومÙ‰ گویÙ‰ : اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ لÙŽکÙŽ الÙ’حÙŽمÙ’دÙ حÙŽمÙ’دÙŽ الشÙ‘اکÙرینÙŽ لÙŽکÙŽ عÙŽلÙ‰ مÙصابÙهÙمÙ’ اÙŽلÙ’حÙŽمÙ’دÙ لÙلÙŽÙ‘هÙ عÙŽلÙ‰ عÙŽظیمÙ رÙŽزÙیÙŽÙ‘تÙ‰ خدایا مخصوص تو است ستایش سپاسگزاران تو بر مصیبت زدگÙ‰ آنهاØŒ ستایش خداÙ‰ را بر بزرگÙ‰ مصیبتم اÙŽللÙ‘هÙمÙŽÙ‘ ارÙ’زÙقÙ’نÙ‰ شÙŽفاعÙŽهÙŽ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ یÙŽوÙ’مÙŽ الÙ’وÙرÙودÙ وÙŽ ثÙŽبÙÙ‘تÙ’ لÙ‰ قÙŽدÙŽمÙŽ صÙدÙ’قÙ عÙنÙ’دÙŽکÙŽ مÙŽعÙŽ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ وÙŽ اÙŽصÙ’حابÙ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ الÙŽÙ‘ذینÙŽ بÙŽذÙŽلÙوا مÙهÙŽجÙŽهÙمÙ’ دÙونÙŽ الÙ’حÙسÙŽیÙ’نÙ عÙŽلÙŽیÙ’هÙ السÙŽÙ‘لامÙ خدایا روزیم گردان شفاعت حسین علیه السلام را در روز ورود (به صحراÙ‰ قیامت ) و ثابت بدار گام راستیم را در نزد خودت با حسین علیه السلام و یاران حسین آنانکه بÙ‰ دریغ دادند جان خود را در راه حسین علیه السلام باشگاه خبرنگاران جوان
💬 دیدگاهها (0 دیدگاه)
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ بدون نیاز به کد امنیتی
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده میشود.