متن کامل +ترجمه بÙسم اللهÙ الرÙŽحمنÙ الرÙŽحیم
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است(۱) اÙŽللÙ‘هÙمÙ‘ÙŽ اÙنّى اÙŽسÙ’ئÙŽلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یا اÙŽللÙ‘هÙ، یا رÙŽحÙ’منÙ، یا رÙŽحیمÙ، یا کÙŽریمÙ، یا مÙقیمÙ، یا عÙŽظیمÙ، یا قÙŽدیمÙ، یا عÙŽلیمÙ، یا حÙŽلیمÙ، یا حÙŽکیمÙ، سÙبÙ’حانÙŽکÙŽ یا لا اÙلهÙŽ اÙلاÙ‘ اÙŽنÙ’تÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ خÙŽلÙ‘ÙصÙ’نا مÙنÙŽ النÙ‘ارÙ یا رÙŽبÙ‘Ù
(۱) خدایا از تو خواستارم به نامت، ای خدا، ای بخشنده، ای مهربان، ای گرامی، ای پایدار، ای بزرگ، ای دیرینه، ای دانا، ای شکیبا، ای فرزانه، منزÙ‘هی توای که معبودی جز تو نیست، فریاد رس فریاد رس، ما را از آتش برهان ای پروردگار من(۲) یا سÙŽیÙ‘ÙدÙŽ السÙ‘اداتÙ، یا مÙجیبÙŽ الدÙ‘ÙŽعÙŽواتÙ، یا رافÙعÙŽ الدÙ‘ÙŽرÙŽجاتÙ، یا وÙŽلÙىَّ الÙ’حÙŽسÙŽناتÙ، یا غافÙرÙŽ الÙ’خÙŽطیئاÙ‘ÙŽتÙ، یا مÙعÙ’طÙÙ‰ÙŽ الÙ’مÙŽسÙ’ئÙŽلاتÙ، یا قابÙلÙŽ التÙ‘ÙŽوÙ’باتÙ، یا سامÙعÙŽ الاÙ’صÙ’واتÙ، یا عالÙمÙŽ الÙ’خÙŽفÙیÙ‘اتÙ، یا دافÙعÙŽ الÙ’بÙŽلÙیÙ‘اتÙ،
(۲) ای سرور سروران، ای برآورنده دعاها، ای بلندی بخش جایگاه ها، ای سرچشمه نیکی ها، ای درگذرنده از خطاها، ای عطابخش خواسته ها، ای پذیرنده توبه ها، ای شنونده نداها، ای دانای رازها، ای دور کننده بلاها(۳) یا خÙŽیÙ’رÙŽالÙ’غافÙرینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’فاتÙحینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ النÙ‘اصÙرینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’حاکÙمینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ الرÙ‘ازÙقینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’وارÙثینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’حامÙدینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ الذÙ‘اکÙرینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙنÙ’زÙلینÙŽ، یا خÙŽیÙ’رÙŽ الÙ’مÙحÙ’سÙنینÙŽ،
(۳) ای بهترین آمرزگاران، ای بهترین گشایشگران، ای بهترین یاوران، ای بهترین داوران، ای بهترین روزی دهان، ای بهترین وارثان، ای بهترین ستایشگران، ای بهترین یادآوران، ای بهترین عطابخشان، ای بهترین نیکوکاران(۴) یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’عÙزÙ‘ÙŽهÙ وÙŽ الÙ’جÙŽمÙŽالÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’قÙدÙ’رÙŽهÙ وÙŽ الÙ’کÙŽمÙŽالÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’مÙلÙ’کÙ وÙŽ الÙ’جÙŽلالÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ الÙ’کÙŽبÙیرÙ الÙ’مÙتÙŽعÙŽالÙ، یÙŽا مÙنÙ’شÙئÙŽ السÙ‘ÙŽحÙŽابÙ الثÙ‘ÙقÙŽالÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ شÙŽدÙیدÙ الÙ’مÙحÙŽالÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ سÙŽرÙیعÙ الÙ’حÙسÙŽابÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ شÙŽدÙیدÙ الÙ’عÙقÙŽابÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙنÙ’دÙŽهÙ حÙسÙ’نÙ الثÙ‘ÙŽوÙŽابÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙنÙ’دÙŽه٠أَمÙ‘Ù الÙ’کÙتÙŽابÙ،
(۴) ای آن که شکوه و زیبایی تنها از آن اوست، ای آن که توانایی و برازندگی تنها از آن اوست، ای آن که فرمانروایی و شوکت تنها از آن اوست، ای آنکه اوست بزرگ و برتر، ای پدیدآورنده ابرهای پرباران، ای آن که نیرومند و پرتوان است، ای آن که حسابرسی چالاک است، ای آن که کیفرش سخت و شدید است، ای آن که پاداش نیک تنها نزد اوست، ای آن که دفتر هستی پیش روی اوست(۵) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا حÙŽنÙ‘ÙŽانÙ، یÙŽا مÙŽنÙ‘ÙŽانÙ، یÙŽا دÙŽیÙŽانÙ، یÙŽا بÙرÙ’هÙŽانÙ، یÙŽا سÙلÙ’طÙŽانÙ، یÙŽا رÙضÙ’وÙŽانÙ، یÙŽا غÙفÙ’رÙŽانÙ، یÙŽا سÙبÙ’حÙŽانÙ، یÙŽا مÙسÙ’تÙŽعÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’مÙŽنÙ‘Ù وÙŽ الÙ’بÙŽیÙŽانÙ،
(۵) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای پرمهر، ای بخشایشگر، ای جزادهنده، ای روشنی خرد، ای فرمانروا، ای خشنودی، ای آمرزش، ای پاک، ای پشتوانه، ای صاحب نعمت و بیان(۶) یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽوÙŽاضÙŽعÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù لÙعÙŽظÙŽمÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽسÙ’لÙŽمÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù لÙقÙدÙ’رÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ ذÙŽلÙ‘ÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù لÙعÙزÙ‘ÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽضÙŽعÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù لÙهÙŽیبÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ انÙ’قÙŽادÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù مÙنÙ’ خÙŽشÙ’یÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽشÙŽقÙ‘ÙŽقÙŽتÙ الÙ’جÙبÙŽالÙ مÙنÙ’ مÙŽخÙŽافÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽامÙŽتÙ السÙ‘ÙŽمÙŽاوÙŽاتÙ بÙØ£ÙŽمÙ’رÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽقÙŽرÙ‘ÙŽتÙ الْأَرÙŽضÙونÙŽ بÙØ¥ÙذÙ’نÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یسÙŽبÙ‘ÙحÙ الرÙ‘ÙŽعÙ’دÙ بÙحÙŽمÙ’دÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽعÙ’تÙŽدÙی عÙŽلÙŽÙ‰ Ø£ÙŽهÙ’لÙ مÙŽمÙ’لÙŽکÙŽتÙهÙ،
(۶) ای آن که همه در برابر عظمتش فروتن، ای آن که همه در برابر قدرتش تسلیم، ای آن که همه در برابر عزÙ‘تش خوار، ای آن که همه در برابر هیبتش هراسان، ای آن که همه از ترسش فرمانبردار، ای آن که کوهها از بیمش شکافته، ای آن که آسمانها به امرش بر پا، ای آن که زمینی ها به اجازه اش بر جا، ای آن که رعد به ستایشش تسبیح گو است، ای آن که بر اهل مملکتش ستم نمی کند(۷) یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الÙ’خÙŽطÙŽایÙŽا، یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الÙ’بÙŽلایÙŽا، یÙŽا مÙنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ الرÙ‘ÙŽجÙŽایÙŽا، یÙŽا مÙجÙ’زÙلÙŽ الÙ’عÙŽطÙŽایÙŽا، یÙŽا وÙŽاهÙبÙŽ الÙ’هÙŽدÙŽایÙŽا، یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الÙ’بÙŽرÙŽایÙŽا، یÙŽا قÙŽاضÙیÙŽ الÙ’مÙŽنÙŽایÙŽا، یÙŽا سÙŽامÙعÙŽ الشÙ‘ÙŽکÙŽایÙŽا، یÙŽا بÙŽاعÙثÙŽ الÙ’بÙŽرÙŽایÙŽا، یÙŽا مÙطÙ’لÙقÙŽ الْأÙسÙŽارÙŽÙ‰،
(۷) ای درگذرنده از خطاها، ای برطرف کننده بلاها، ای اوج امیدواری ها، ای بسیاردهنده عطاها، ای بخشنده هدایا، ای روزی رسان آفریده ها، ای برآورنده آرزوها، ای شنوای گلایه ها، ای برانگیزنده بندگان، ای بندگشای دربندان(۸) یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙŽمÙ’دÙ وÙŽ الثÙ‘ÙŽنÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙŽخÙ’رÙ وÙŽ الÙ’بÙŽهÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’مÙŽجÙ’دÙ وÙŽ السÙ‘ÙŽنÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽهÙ’دÙ وÙŽ الÙ’وÙŽفÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽفÙ’وÙ وÙŽ الرÙ‘ÙضÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’مÙŽنÙ‘Ù وÙŽ الÙ’عÙŽطÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙŽصÙ’لÙ وÙŽ الÙ’قÙŽضÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙزÙ‘Ù وÙŽ الÙ’بÙŽقÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’جÙودÙ وÙŽ السÙ‘ÙŽخÙŽاØ¡Ù، یÙŽا ذÙŽا الÙ’آلاØ¡Ù وÙŽ النÙ‘ÙŽعÙ’مÙŽاØ¡Ù،
(۸) ای صاحب سپاس و ستایش، ای صاحب فخر و زیبایی، ای صاحب بزرگواری و والایی، ای صاحب پیمان و وفا، ای صاحب گذشت و رضا، ای صاحب بخشش و عطاØ¡، ای صاحب دادرسی و داوری، ای صاحب عزÙ‘ت و بقا، ای صاحب کرم و بخشش، ای صاحب عطاها و نعمتها(۹) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙŽانÙعÙ، یÙŽا دÙŽافÙعÙ، یÙŽا رÙŽافÙعÙ، یÙŽا صÙŽانÙعÙ، یÙŽا نÙŽافÙعÙ، یÙŽا سÙŽامÙعÙ، یÙŽا جÙŽامÙعÙ، یÙŽا شÙŽافÙعÙ، یÙŽا وÙŽاسÙعÙ، یÙŽا مÙوسÙعÙ،
(۹) خدایا از تو خواستارم به نامت ای بازدارنده، ای دور کننده، ای بردارنده، ای سازنده، ای سودبخش، ای شنوا، ای گردآورنده، ای یاریگر، ای مهرگستر، ای وسعت بخش(۱۰) یÙŽا صÙŽانÙعÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽصÙ’نÙوعÙ، یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽخÙ’لÙوقÙ، یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽرÙ’زÙوقÙ، یÙŽا مÙŽالÙکÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽمÙ’لÙوکÙ، یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽکÙ’رÙوبÙ، یÙŽا فÙŽارÙجÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽهÙ’مÙومÙ، یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽرÙ’حÙومÙ، یÙŽا نÙŽاصÙرÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽخÙ’ذÙولÙ، یÙŽا سÙŽاتÙرÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽعÙ’یوبÙ، یÙŽا مÙŽلÙ’جÙŽØ£ÙŽ کÙلÙ‘Ù مÙŽطÙ’رÙودÙ،
(۱۰) ای سازنده هر ساخته، ای آفریننده هر آفریده، ای روزی بخش هر روزی خوار، ای دارای هر دارایی، ای غمگسار هر غمزده، ای فرج بخش هر اندوهگین، ای مهرورز بر هر مهرجو، ای یاور هر بی یاور، ای پرده پوش هر کاستی، ای پناه هر رانده(۱۱) یÙŽا عÙدÙ‘ÙŽتÙی عÙنÙ’دÙŽ شÙدÙ‘ÙŽتÙی، یÙŽا رÙŽجÙŽائÙی عÙنÙ’دÙŽ مÙصÙیبÙŽتÙی، یÙŽا مÙونÙسÙی عÙنÙ’دÙŽ وÙŽحÙ’شÙŽتÙی، یÙŽا صÙŽاحÙبÙی عÙنÙ’دÙŽ غÙرÙ’بÙŽتÙی، یÙŽا وÙŽلÙیی عÙنÙ’دÙŽ نÙعÙ’مÙŽتÙی، یÙŽا غÙیÙŽاثÙی عÙنÙ’دÙŽ کÙرÙ’بÙŽتÙی، یÙŽا دÙŽلÙیلÙی عÙنÙ’دÙŽ حÙŽیرÙŽتÙی، یÙŽا غÙŽنÙŽائÙی عÙنÙ’دÙŽ افÙ’تÙقÙŽارÙی، یÙŽا مÙŽلÙ’جÙŽئÙی عÙنÙ’دÙŽ ضÙ’طÙرÙŽارÙی، یÙŽا مÙعÙینÙی عÙنÙ’دÙŽ مÙŽفÙ’زÙŽعÙی،
(۱۱) ای توشه ام در سختی، ای امیدم در ناگواری، ای همدمم در وحشت، ای همرهم در غربت، ای سرپرستم در نعمت، ای فریادرسم در گرفتاری، ای رهنمایم در سرگردانی، ای توانگری ام در تنگدستی، ای پناهم در درماندگی، ای مددرسانم در پریشانی(۱۲) یÙŽا عÙŽلامÙŽ الÙ’غÙیوبÙ، یÙŽا غÙŽفÙ‘ÙŽارÙŽ الذÙ‘ÙنÙوبÙ، یÙŽا سÙŽتÙ‘ÙŽارÙŽ الÙ’عÙیوبÙ، یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الÙ’کÙرÙوبÙ، یÙŽا مÙقÙŽلÙ‘ÙبÙŽ الÙ’قÙلÙوبÙ، یÙŽا طÙŽبÙیبÙŽ الÙ’قÙلÙوبÙ، یÙŽا مÙنÙŽوÙ‘ÙرÙŽ الÙ’قÙلÙوبÙ، یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ الÙ’قÙلÙوبÙ، یÙŽا مÙفÙŽرÙ‘ÙجÙŽ الÙ’هÙمÙومÙ، یÙŽا مÙنÙŽفÙ‘ÙسÙŽ الÙ’غÙمÙومÙ،
(۱۲) ای دانای نهان ها، ای آمرزنده گناهان، ای پرده پوش عیب ها، ای غمگسار غم ها، ای دگرگون ساز دل ها، ای پزشک قلب ها، ای روشنی بخش دل ها، ای همدم جان ها، ای گره گشای اندوه ها، ای گشایشگر دلتنگی ها(۱۳) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا جÙŽلÙیلÙ، یÙŽا جÙŽمÙیلÙ، یÙŽا وÙŽکÙیلÙ، یÙŽا کÙŽفÙیلÙ، یÙŽا دÙŽلÙیلÙ، یÙŽا قÙŽبÙیلÙ، یÙŽا مÙدÙیلÙ، یÙŽا مÙنÙیلÙ، یÙŽا مÙقÙیلÙ، یÙŽا مÙحÙیلÙ،
(۱۳) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای والا، ای زیبا، ای کارگشا، ای سرپرست، ای راهنما، ای پذیرا، ای گرداننده، ای عطابخش، ای درگذرنده، ای حال گردان(۱۴) یÙŽا دÙŽلÙیلÙŽ الÙ’مÙتÙŽحÙŽیرÙینÙŽ، یÙŽا غÙیÙŽاثÙŽ الÙ’مÙسÙ’تÙŽغÙیثÙینÙŽ، یÙŽا صÙŽرÙیخÙŽ الÙ’مÙسÙ’تÙŽصÙ’رÙخÙینÙŽ، یÙŽا جÙŽارÙŽ الÙ’مÙسÙ’تÙŽجÙیرÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽمÙŽانÙŽ الÙ’خÙŽائÙفÙینÙŽ، یÙŽا عÙŽوÙ’نÙŽ الÙ’مÙؤْمÙنÙینÙŽ، یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ الÙ’مÙŽسÙŽاکÙین، یÙŽا مÙŽلÙ’جÙŽØ£ÙŽ الÙ’عÙŽاصÙینÙŽ، یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الÙ’مÙذÙ’نÙبÙینÙŽ، یÙŽا مÙجÙیبÙŽ دÙŽعÙ’وÙŽهÙ الÙ’مÙضÙ’طÙŽرÙ‘ÙینÙŽ،
(۱۴) ای رهنمای رهجویان، ای مددرس مددجویان، ای فریادرس فریادکنان، ای پناه پناهندگان، ای ایمنی بخش هراسندگان، ای یاور مؤمنان، ای مهرورز بر خاک نشستگان، ای پناه عصیانگران، ای آمرزنده گنهگاران، ای اجابت کننده دعای بیچارگان(۱۵) یÙŽا ذÙŽا الÙ’جÙودÙ وÙŽ الْإÙحÙ’سÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙŽضÙ’لÙ وÙŽ الامÙ’تÙنÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الْأَمÙ’نÙ وÙŽ الْأَمÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’قÙدÙ’سÙ وÙŽ السÙ‘ÙبÙ’حÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙکÙ’مÙŽهÙ وÙŽ الÙ’بÙŽیÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الرÙ‘ÙŽحÙ’مÙŽهÙ وÙŽ الرÙ‘ÙضÙ’وÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙجÙ‘ÙŽهÙ وÙŽ الÙ’بÙرÙ’هÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽظÙŽمÙŽهÙ وÙŽ السÙ‘ÙلÙ’طÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الرَّأْفÙŽهÙ وÙŽ الÙ’مÙسÙ’تÙŽعÙŽانÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽفÙ’وÙ وÙŽ الÙ’غÙفÙ’رÙŽانÙ،
(۱۵) ای صاحب جود و نیکی، ای صاحب بخشش و عطا، ای صاحب امن و امان، ای صاحب قدس و پاکی، ای صاحب حکمت و بیان، ای صاحب رحمت و رضوان، ای صاحب حجÙ‘ت و برهان، ای صاحب عظمت و سلطان، ای صاحب مهر و ای پشتیبان، ای صاحب گذشت و غفران(۱۶) یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ رÙŽبÙ‘Ù کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø¥ÙلÙŽهÙ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ خÙŽالÙقÙ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ صÙŽانÙعÙ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ قÙŽبÙ’لÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙŽعÙ’دÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙŽوÙ’قÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽالÙمÙŒ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ قÙŽادÙرÙŒ عÙŽلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ یÙŽبÙ’قÙŽÙ‰ وÙŽ یÙŽفÙ’نÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù،
(۱۶) ای آن که پروردگار همه، اوست، ای آن که معبود همه، اوست، ای آن که آفریننده همه، اوست، ای آن که سازنده همه، اوست، ای آن که پیش از همه بود، ای آن که بعد از همه هست، ای آن که از هر چیز برتر است، ای آن که به همه چیز داناست، ای آن که بر هر چیز توانا است، ای آن که او همیشگی است و همه چیز رفتنی است(۱۷) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙؤْمÙنÙ، یÙŽا مÙهÙŽیمÙنÙ، یÙŽا مÙکÙŽوÙ‘ÙنÙ، یÙŽا مÙلÙŽقÙ‘ÙنÙ، یÙŽا مÙبÙŽینÙ، یÙŽا مÙهÙŽوÙ‘ÙنÙ، یÙŽا مÙمÙŽکÙ‘ÙنÙ، یÙŽا مÙزÙŽینÙ، یÙŽا مÙعÙ’لÙنÙ، یÙŽا مÙقÙŽسÙ‘ÙمÙ،
(۱۷) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای ایمنی بخش، ای چیره بر همه، ای هستی آفرین، ای دلبر، ای خÙرÙŽد رÙبا، ای سادگی بخش، ای توان ده، ای زینت بخش، ای نمایانگر، ای پخش کن(۱۸) یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی مÙلÙ’کÙهÙ مÙقÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی سÙلÙ’طÙŽانÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی جÙŽلالÙهÙ عÙŽظÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ عÙبÙŽادÙهÙ رÙŽحÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù عÙŽلÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ عÙŽصÙŽاهÙ حÙŽلÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ رÙŽجÙŽاهÙ کÙŽرÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی صÙنÙ’عÙهÙ حÙŽکÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی حÙکÙ’مÙŽتÙهÙ لÙŽطÙیفÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی لÙطÙ’فÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ،
(۱۸) ای آن که در فرمانروایی اش پابرجاست، ای آن که در پادشاهی اش دیرینه است، ای آن که در شکوهش بزرگ است، ای آن که بر بندگانش مهربان است، ای آن که به هرچیز داناست، ای آن که بر نافرمانان بردبار است، ای آن که بر امیدواران اکرام ورزد، ای آن که در آفرینشش حکمت نماید، ای آن که در حکمتش مهر ورزد، ای آن که در مهرش دیرینه است(۱۹) یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙرÙ’جÙŽÙ‰ Ø¥ÙلÙ‘ا فÙŽضÙ’لÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙسْأَل٠إÙلÙ‘ا عÙŽفÙ’وÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙنÙ’ظÙŽر٠إÙلÙ‘ا بÙرÙ‘ÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙخÙŽاف٠إÙلÙ‘ا عÙŽدÙ’لÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽدÙوم٠إÙلÙ‘ا مÙلÙ’کÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا سÙلÙ’طÙŽانÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا سÙلÙ’طÙŽانÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽسÙعÙŽتÙ’ کÙلÙ‘ÙŽ شÙŽی Ø¡Ù رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ سÙŽبÙŽقÙŽتÙ’ رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ غÙŽضÙŽبÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙŽاطÙŽ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù عÙلÙ’مÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽیسÙŽ Ø£ÙŽحÙŽدÙŒ مÙثÙ’لÙŽهÙ،
(۱۹) ای آن که جز به فضلش امید نیست، ای آن که جز عفوش خواهش نشود، ای آن که جز به نیکی اش چشم ندوزند، ای آن که جز از دادش نهراسند، ای آن که پایدار نماند جز فرمانروایی اش، ای آن که جز سلطنتش سلطنتی نیست، ای آن که رحمتش همه را فرا گرفته، ای آن که رحمتش بر خشمش پیشی گرفته، ای آن که دانشش همه را فرو گرفته، ای آن که هیچکس همانندش نیست(۲۰) یÙŽا فÙŽارÙجÙŽ الÙ’هÙŽمÙ‘Ù، یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الÙ’غÙŽمÙ‘Ù، یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الذÙ‘ÙŽنÙ’بÙ، یÙŽا قÙŽابÙلÙŽ التÙ‘ÙŽوÙ’بÙ، یÙŽاخÙŽالÙقÙŽ الÙ’خÙŽلÙ’قÙ، یÙŽا صÙŽادÙقÙŽ الÙ’وÙŽعÙ’دÙ، یÙŽا مÙوفÙیÙŽ الÙ’عÙŽهÙ’دÙ، یÙŽا عÙŽالÙمÙŽ السÙ‘ÙرÙ‘Ù، یÙŽا فÙŽالÙقÙŽ الÙ’حÙŽبÙ‘Ù، یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الْأَنÙŽامÙ،
(۲۰) ای گشاینده اندوه، ای برطرف کننده غم، ای آمرزنده گناه، ای پذیرنده توبه، ای آفریننده آفریدگان، ای راست وعده، ای وفادار به پیمان، ای دانای راز نهان، ای شکافنده دانه، ای روزی دهنده بندگان(۲۱) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا عÙŽلÙیÙ‘Ù، یÙŽا وÙŽفÙیÙ‘Ù، یÙŽا غÙŽنÙیÙ‘Ù، یÙŽا مÙŽلÙیÙ‘Ù، یÙŽا حÙŽفÙیÙ‘Ù، یÙŽا رÙŽضÙیÙ‘Ù، یÙŽا زÙŽکÙیÙ‘Ù، یÙŽا بÙŽدÙیÙ‘Ù، یÙŽا قÙŽوÙیÙ‘Ù، یÙŽا وÙŽلÙیÙ‘Ù،
(۲۱) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای والا، ای وفادار، ای توانگر، ای امان ده، ای پرمهر، ای خشنود، ای پاک، ای نمایان، ای پرتوان، ای فیض بخش(۲۲) یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽظÙ’هÙŽرÙŽ الÙ’جÙŽمÙیلÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ سÙŽتÙŽرÙŽ الÙ’قÙŽبÙیحÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یؤَاخÙذÙ’ بÙالÙ’جÙŽرÙیرÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽهÙ’تÙکÙ السÙ‘ÙتÙ’رÙŽ، یÙŽا عÙŽظÙیمÙŽ الÙ’عÙŽفÙ’وÙ، یÙŽا حÙŽسÙŽنÙŽ التÙ‘ÙŽجÙŽاوÙزÙ، یÙŽا وÙŽاسÙعÙŽ الÙ’مÙŽغÙ’فÙرÙŽهÙ، یÙŽا بÙŽاسÙطÙŽ الÙ’یÙŽدÙŽینÙ بÙالرÙ‘ÙŽحÙ’مÙŽهÙ، یÙŽا صÙŽاحÙبÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙŽجÙ’وÙŽÙ‰، یÙŽا مÙنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽکÙ’وÙŽÙ‰،
(۲۲) ای آن که زیبایی را پدیدار نمودی، ای آن که زشتی را پوشاندی، ای آن که بر گناه سرزنش نکردی، ای آن که پرده دری ننمودی، ای که گذشتت بزرگ، ای که نیکو درگذری، ای آمرزگانیت فراگیر، ای دستت به مهر گشوده، ای شنوای هر نجوی، ای سرانجام هر گلایه(۲۳) یÙŽا ذÙŽا النÙ‘ÙعÙ’مÙŽهÙ السÙ‘ÙŽابÙغÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الرÙ‘ÙŽحÙ’مÙŽهÙ الÙ’وÙŽاسÙعÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’مÙنÙ‘ÙŽهÙ السÙ‘ÙŽابÙقÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙکÙ’مÙŽهÙ الÙ’بÙŽالÙغÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’قÙدÙ’رÙŽهÙ الÙ’کÙŽامÙلÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’حÙجÙ‘ÙŽهÙ الÙ’قÙŽاطÙعÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’کÙŽرÙŽامÙŽهÙ الظÙ‘ÙŽاهÙرÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙزÙ‘ÙŽهÙ الدÙ‘ÙŽائÙمÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’قÙوÙ‘ÙŽهÙ الÙ’مÙŽتÙینÙŽهÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽظÙŽمÙŽهÙ الÙ’مÙŽنÙیعÙŽهÙ،
(۲۳) ای دارای نعمت فراوان، ای دارای رحمت فراگیر، ای دارای بخشش آغازین، ای دارای حکمت رسا، ای دارای نیروی برازنده، ای دارای برهان قطعی، ای دارای کرامت هویدا، ای دارای عزÙ‘ت پایدار، ای دارای توان استوار، ای دارای عظمت بلندپایه(۲۴) یÙŽا بÙŽدÙیعÙŽ السÙ‘ÙŽمÙŽاوÙŽاتÙ، یÙŽا جÙŽاعÙلÙŽ الظÙ‘ÙلÙمÙŽاتÙ، یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ الÙ’عÙŽبÙŽرÙŽاتÙ، یÙŽا مÙقÙیلÙŽ الÙ’عÙŽثÙŽرÙŽاتÙ، یÙŽا سÙŽاتÙرÙŽ الÙ’عÙŽوÙ’رÙŽاتÙ، یÙŽا مÙحÙ’ییÙŽ الْأَمÙ’وÙŽاتÙ، یÙŽا مÙنÙ’زÙلÙŽ الÙ’آیÙŽاتÙ، یÙŽا مÙضÙŽعÙ‘ÙفÙŽ الÙ’حÙŽسÙŽنÙŽاتÙ، یÙŽا مÙŽاحÙیÙŽ السÙ‘ÙŽیئÙŽاتÙ، یÙŽا شÙŽدÙیدÙŽ النÙ‘ÙŽقÙمÙŽاتÙ،
(۲۴) ای پدیدآورنده آسمانها، ای برنهنده تاریکی ها، ای رحم کننده اشکهای ریزان، ای درگذرنده از لغزشها، ای پوشنده زشتی ها، ای زندگی بخش مردگان، ای فرودآور آیات، ای دوچندان کن خوبیها، ای ناپدید کننده بدیها، ای سخت شکنجه(۲۵) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙصÙŽوÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙقÙŽدÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙدÙŽبÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙطÙŽهÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙنÙŽوÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙیÙŽسÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙبÙŽشÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙنÙ’ذÙرÙ، یÙŽا مÙقÙŽدÙ‘ÙمÙ، یÙŽا مÙؤَخÙ‘ÙرÙ،
(۲۵) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای صورتگر، ای سنجیده کار، ای گرداننده، ای پاک کننده، ای روشنی بخش، ای ساده ساز، ای مژده ده، ای بیم ده، ای پیش آور، ای پس آور(۲۶) یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’بÙŽیتÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الشÙ‘ÙŽهÙ’رÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’بÙŽلÙŽدÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الرÙ‘ÙکÙ’نÙ وÙŽ الÙ’مÙŽقÙŽامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’مÙŽشÙ’عÙŽرÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’مÙŽسÙ’جÙدÙ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’حÙلÙ‘Ù وÙŽ الÙ’حÙŽرÙŽامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ النÙ‘ÙورÙ وÙŽ الظÙ‘ÙŽلامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ التÙ‘ÙŽحÙیÙŽهÙ وÙŽ السÙ‘ÙŽلامÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’قÙدÙ’رÙŽهÙ فÙی الْأَنÙŽامÙ،
(۲۶) ای پروردگار خانه محترم، ای پروردگار ماه محترم، ای پروردگار شهر محترم، ای پروردگار رکن و مقام، ای پروردگار مشعر الحرام، ای پروردگار مسجد الحرام، ای پروردگار حلال و حرام، ای پروردگار روشنی و تاریکی، ای پروردگار تحیت و سلام، ای پرورنده نیرو در مردمان(۲۷) یÙŽا Ø£ÙŽحÙ’کÙŽمÙŽ الÙ’حÙŽاکÙمÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’دÙŽلÙŽ الÙ’عÙŽادÙلÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽصÙ’دÙŽقÙŽ الصÙ‘ÙŽادÙقÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽطÙ’هÙŽرÙŽ الطÙ‘ÙŽاهÙرÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽحÙ’سÙŽنÙŽ الÙ’خÙŽالÙقÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽسÙ’رÙŽعÙŽ الÙ’حÙŽاسÙبÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽسÙ’مÙŽعÙŽ السÙ‘ÙŽامÙعÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽبÙ’صÙŽرÙŽ النÙ‘ÙŽاظÙرÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽشÙ’فÙŽعÙŽ الشÙ‘ÙŽافÙعÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ الْأَکÙ’رÙŽمÙینÙŽ،
(۲۷) ای داورترین داوران، ای دادگرترین دادگران، ای راستگوترین راستگویان، ای پاکترین پاکان، ای بهترین آفرینندگان، ای چابکترین حسابگران، ای شنواترین شنوندگان، ای بیناترین بینندگان، ای یاورترین یاوران، ای گرامی ترین گرامیان(۲۸) یÙŽا عÙمÙŽادÙŽ مÙŽنÙ’ لا عÙمÙŽادÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا سÙŽنÙŽدÙŽ مÙŽنÙ’ لا سÙŽنÙŽدÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا ذÙخÙ’رÙŽ مÙŽنÙ’ لا ذÙخÙ’رÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا حÙرÙ’زÙŽ مÙŽنÙ’ لا حÙرÙ’زÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا غÙیÙŽاثÙŽ مÙŽنÙ’ لا غÙیÙŽاثÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا فÙŽخÙ’رÙŽ مÙŽنÙ’ لا فÙŽخÙ’رÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا عÙزÙ‘ÙŽ مÙŽنÙ’ لا عÙزÙ‘ÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا مÙعÙینÙŽ مÙŽنÙ’ لا مÙعÙینÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ مÙŽنÙ’ لا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا Ø£ÙŽمÙŽانÙŽ مÙŽنÙ’ لا Ø£ÙŽمÙŽانÙŽ لÙŽهÙ،
(۲۸) ای تکیه گاه آن که تکیه گاه ندارد، ای پشتیبان آن که پشتیبانی ندارد، ای اندوخته آن که اندوخته ای ندارد، ای پناه آن که پناهی ندارد، ای فریادرس آن که فریادرسی ندارد، ای افتخار آن که افتخاری ندارد، ای عزÙ‘ت آن که عزÙ‘تی ندارد، ای مددرسان آن که مددی ندارد، ای همدم آن که همدمی ندارد، ای ایمنی بخش آن که ایمنی ندارد(۲۹) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا عÙŽاصÙمÙ، یÙŽا قÙŽائÙمÙ، یÙŽا دÙŽائÙمÙ، یÙŽا رÙŽاحÙمÙ، یÙŽا سÙŽالÙمÙ، یÙŽا حÙŽاکÙمÙ، یÙŽا عÙŽالÙمÙ، یÙŽا قÙŽاسÙمÙ، یÙŽا قÙŽابÙضÙ، یÙŽا بÙŽاسÙطÙ،
(۲۹) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای نگهدار، ای پایدار، ای پاینده، ای مهرورز، ای سلامتی بخش، ای داور، ای دانا، ای بخش کن، ای بازگیر، ای فراخی بخش(۳۰) یÙŽا عÙŽاصÙمÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽعÙ’صÙŽمÙŽهÙ، یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽرÙ’حÙŽمÙŽهÙ، یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽغÙ’فÙŽرÙŽهÙ، یÙŽا نÙŽاصÙرÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽنÙ’صÙŽرÙŽهÙ، یÙŽا حÙŽافÙظÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽحÙ’فÙŽظÙŽهÙ، یÙŽا مÙکÙ’رÙمÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽکÙ’رÙŽمÙŽهÙ، یÙŽا مÙرÙ’شÙدÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽرÙ’شÙŽدÙŽهÙ، یÙŽا صÙŽرÙیخÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽصÙ’رÙŽخÙŽهÙ، یÙŽا مÙعÙینÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽعÙŽانÙŽهÙ، یÙŽا مÙغÙیثÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽغÙŽاثÙŽهÙ،
(۳۰) ای نگهدار آن که از او نگهداری جوید، ای مهربان بر آن که از او مهر جوید، ای آمرزنده آن که از او آمرزش خواهد، ای یاور آن که از او یاری طلبد، ای حافظ آن که از او حفاظت خواهد، ای اکرام کننده آن که از او اکرام خواهد، ای راهنمای آن که از او راهنمایی جوید، ای دادرس آن که از او دادرسی خواهد، ای مددیار آن که از او مدد جوید، ای فریادرس آن که از او فریادرسی خواهد(۳۱) یÙŽا عÙŽزÙیزاÙ‹ لا یÙضÙŽامÙ، یÙŽا لÙŽطÙیفاÙ‹ لا یÙرÙŽامÙ، یÙŽا قÙŽیÙ‘وماÙ‹ لا یÙŽنÙŽامÙ، یÙŽا دÙŽائÙماÙ‹ لا یÙŽفÙوتÙ، یÙŽا حÙŽیÙ‘اÙ‹ لا یÙŽمÙوتÙ، یÙŽا مÙŽلÙکÙŽاÙ‹ لا یÙŽزÙولÙ، یÙŽا بÙŽاقÙیاÙ‹ لا یÙŽفÙ’نÙŽÙ‰، یÙŽا عÙŽالÙماÙ‹ لا یÙŽجÙ’هÙŽلÙ، یÙŽا صÙŽمÙŽداÙ‹ لا یÙطÙ’عÙŽمÙ، یÙŽا قÙŽوÙیÙ‘اÙ‹ لا یÙŽضÙ’عÙفÙ،
(۳۱) ای عزیزی که خوار نگردد، ای لطیفی که دست اندازی نشود، ای پایداری که خواب او را درنیابد، ای پاینده ای که فنا نپذیرد، ای زنده ای که نمی میرد، ای پادشاهی که از بین نمی رود، ای همیشگی که فانی نمی شود، ای دانایی که نادانی ندارد، ای بی نیازی که خوراک نخواهد، ای توانایی که ناتوان نمی گردد(۳۲) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽحÙŽدÙ، یÙŽا وÙŽاحÙدÙ، یÙŽا شÙŽاهÙدÙ، یÙŽا مÙŽاجÙدÙ، یÙŽا حÙŽامÙدÙ، یÙŽا رÙŽاشÙدÙ، یÙŽا بÙŽاعÙثÙ، یÙŽا وÙŽارÙثÙ، یÙŽا ضÙŽارÙ‘Ù، یÙŽا نÙŽافÙعÙ،
(۳۲) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای یکتا، ای یگانه، ای گواه، ای بزرگوار، ای ستایش پذیر، ای راهنما، ای برانگیزنده، ای میراث برنده، ای زیان رسان، ای سودبخش(۳۳) یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’ظÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù عÙŽظÙیمÙ، یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù کÙŽرÙیمÙ، یÙŽا Ø£ÙŽرÙ’حÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù رÙŽحÙیمÙ، یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù عÙŽلÙیمÙ، یÙŽا Ø£ÙŽحÙ’کÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù حÙŽکÙیمÙ، یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’دÙŽمÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù قÙŽدÙیمÙ، یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’بÙŽرÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù کÙŽبÙیرÙ، یÙŽا Ø£ÙŽلÙ’طÙŽفÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù لÙŽطÙیفÙ، یÙŽا Ø£ÙŽجÙŽلÙ‘ÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù جÙŽلÙیلÙ، یÙŽا Ø£ÙŽعÙŽزÙ‘ÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù عÙŽزÙیزÙ،
(۳۳) ای بزرگ تر از هر بزرگ، ای کریم تر از هر کریم، ای مهربان تر از هر مهربان، ای داناتر از هر دانا، ای فرزانه تر از هر فرزانه، ای دیرینه تر از هر دیرینه، ای بزرگ تر از هر بزرگ، ای لطیف تر از هر لطیف، ای باشکوه تر از هر باشکوه، ای عزیزتر از هر عزیز(۳۴) یÙŽا کÙŽرÙیمÙŽ الصÙ‘ÙŽفÙ’حÙ، یÙŽا عÙŽظÙیمÙŽ الÙ’مÙŽنÙ‘Ù، یÙŽا کÙŽثÙیرÙŽ الÙ’خÙŽیرÙ، یÙŽا قÙŽدÙیمÙŽ الÙ’فÙŽضÙ’لÙ، یÙŽا دÙŽائÙمÙŽ اللÙ‘ÙطÙ’فÙ، یÙŽا لÙŽطÙیفÙŽ الصÙ‘ÙنÙ’عÙ، یÙŽا مÙنÙŽفÙ‘ÙسÙŽ الÙ’کÙŽرÙ’بÙ، یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الضÙ‘ÙرÙ‘Ù، یÙŽا مÙŽالÙکÙŽ الÙ’مÙلÙ’کÙ، یÙŽا قÙŽاضÙیÙŽ الÙ’حÙŽقÙ‘Ù،
(۳۴) ای گذشتت کریمانه، ای نعمتت بزرگ، ای خیرت بسیار، ای فضلت دیرینه، ای لطفت همیشگی، ای صÙنعت چشم نواز، ای گره گشای گرفتاری، ای بردارنده زیان، ای پادشاه هستی، ای داور بر حق(۳۵) یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙŽهÙ’دÙهÙ وÙŽفÙیÙ‘ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی وÙŽفÙŽائÙهÙ قÙŽوÙیÙ‘ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی قÙوÙ‘ÙŽتÙهÙ عÙŽلÙیÙ‘ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙلÙوÙ‘ÙهÙ قÙŽرÙیبÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی قÙرÙ’بÙهÙ لÙŽطÙیفÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی لÙطÙ’فÙهÙ شÙŽرÙیفÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی شÙŽرÙŽفÙهÙ عÙŽزÙیزÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙزÙ‘ÙهÙ عÙŽظÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙŽظÙŽمÙŽتÙهÙ مÙŽجÙیدÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی مÙŽجÙ’دÙهÙ حÙŽمÙیدÙŒ،
(۳۵) ای آن که در پیمانش وفادار است، ای آن که در وفاداری اش پایدار است، ای آن که در پایداری اش والاست، ای آن که در والایی اش نزدیک است، ای آن که در نزدیکی اش با نرمی است، ای آن که در نرمی اش شریف است، ای آن که در شرفش با عزÙ‘ت است، ای آن که در عزÙ‘تش بزرگ است، ای آن که در بزرگی اش شکوهمند است، ای آن که در شکوهش ستوده است(۳۶) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا کÙŽافÙی، یÙŽا شÙŽافÙی، یÙŽا وÙŽافÙی، یÙŽا مÙعÙŽافÙی، یÙŽا هÙŽادÙی، یÙŽا دÙŽاعÙی، یÙŽا قÙŽاضÙی، یÙŽا رÙŽاضÙی، یÙŽا عÙŽالÙی، یÙŽا بÙŽاقÙی،
(۳۶) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای بسنده، ای درمان بخش، ای وفادار، ای تندرستی ده، ای راهنما، ای به نیکی خوان، ای داور، ای خشنود، ای بلندمرتبه، ای ماندگار(۳۷) یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù خÙŽاضÙعÙŒ لÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù خÙŽاشÙعÙŒ لÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù کÙŽائÙنÙŒ لÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù مÙŽوÙ’جÙودÙŒ بÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù مÙنÙیبÙŒ Ø¥ÙلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù خÙŽائÙفÙŒ مÙنÙ’هÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù قÙŽائÙمÙŒ بÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù صÙŽائÙرÙŒ Ø¥ÙلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù یسÙŽبÙ‘ÙحÙ بÙحÙŽمÙ’دÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù هÙŽالÙکÙŒ Ø¥Ùلا وÙŽجÙ’هÙŽهÙ،
(۳۷) ای آن که هرچیز برایش فروتن است، ای آن که هر چیز از او هراسان است، ای آن که هستی هرچیز از او است، ای آن که هرچیز به او پدیدار است، ای آن که هرچیز به سوی او بازگشت کند، ای آن که هرچیز از او ترسان است، ای آن که هرچیز به او بر پاست، ای آن که هر چیز به سوی او دگرگون می شود، ای آن که هر چیز به ستایش او تسبیح گو است، ای آن که هرچیز جز جلوه اش نابود است(۳۸) یÙŽا مÙŽنÙ’ لامÙŽفÙŽرÙ‘ÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا Ø¥ÙلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙŽفÙ’زÙŽعÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا Ø¥ÙلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙŽقÙ’صÙŽدÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا Ø¥ÙلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙŽنÙ’جÙŽÙ‰ مÙنÙ’ه٠إÙلÙ‘ا Ø¥ÙلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙرÙ’غÙŽب٠إÙلÙ‘ا Ø¥ÙلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا حÙŽوÙ’لÙŽ وÙŽ لا قÙوÙ‘ÙŽهÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا بÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙسÙ’تÙŽعÙŽان٠إÙلÙ‘ا بÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙتÙŽوÙŽکÙŽل٠إÙلÙ‘ا عÙŽلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙرÙ’جÙŽÙ‰ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙعÙ’بÙŽد٠إÙلÙ‘ا هÙوÙŽ،
(۳۸) ای آن که گریزگاهی نیست جز به بارگاهش، ای آن که پناهی جز به درگاهش نیست، ای آن که مقصدی جز به سوی او نیست، ای آن که از خشمش رهایی نیست جز به مهرش، ای آن که جز به سوی او میلی نیست، ای آن که جنبش و نیرویی نیست جز به او، ای آن که جز از او مدد نجویند، ای آن که جز بر او توکلÙ‘ نشود، ای آن که جز به او امیدی نیست، ای آن که جز او پرستیده نشود(۳۹) یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽرÙ’هÙوبÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽرÙ’غÙوبÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽطÙ’لÙوبÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽسÙ’ئÙولÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽقÙ’صÙودÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽذÙ’کÙورÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽشÙ’کÙورÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽحÙ’بÙوبÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙŽدÙ’عÙوÙ‘ÙینÙŽ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ الÙ’مÙسÙ’تَأْنÙسÙینÙŽ،
(۳۹) ای بهترین هراس انگیزان، ای بهترین شوق آفرینان، ای بهترین جویاشدگان، ای بهترین پاسخ دهان، ای بهترین قصدشدگان، ای بهترین یادشدگان، ای بهترین ستودگان، ای بهترین دلبران، ای بهترین خواندگان، ای بهترین همدمان(۴۰) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا غÙŽافÙرÙ، یÙŽا سÙŽاتÙرÙ، یÙŽا قÙŽادÙرÙ، یÙŽا قÙŽاهÙرÙ، یÙŽا فÙŽاطÙرÙ، یÙŽا کÙŽاسÙرÙ، یÙŽا جÙŽابÙرÙ، یÙŽا ذÙŽاکÙرÙ، یÙŽا نÙŽاظÙرÙ، یÙŽا نÙŽاصÙرÙ،
(۴۰) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای آمرزگار، ای پرده پوش، ای توانا، ای چیره، ای آفریننده، ای شکننده، ای شکسته بند، ای یادآور، ای بینا، ای یاور(۴۱) یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ فÙŽسÙŽوÙ‘ÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽدÙ‘ÙŽرÙŽ فÙŽهÙŽدÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽکÙ’شÙفÙ الÙ’بÙŽلÙ’وÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽسÙ’مÙŽعÙ النÙ‘ÙŽجÙ’وÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ ینÙ’قÙذÙ الÙ’غÙŽرÙ’قÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ ینÙ’جÙی الÙ’هÙŽلÙ’کÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽشÙ’فÙی الÙ’مÙŽرÙ’ضÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽضÙ’حÙŽکÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽبÙ’کÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽمÙŽاتÙŽ وÙŽ Ø£ÙŽحÙ’یÙŽا، یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ الزÙ‘ÙŽوÙ’جÙŽینÙ الذÙ‘ÙŽکÙŽرÙŽ وÙŽ الْأÙنÙ’ثÙŽÙ‰،
(۴۱) ای آن که آفرید پس متناسب نمود، ای آن که اندازه نهاد پس رهنمون شد، ای آن که بلا را برگیرد، ای آن که زمزمه نهان را بشنود، ای آن که غرق شدگان را برهاند، ای آن که از نابودی رهایی بخشد، ای آن که بیماران را شفا دهد، ای آن که خنداند و گریاند، ای آن که میراند و زنده کند، ای آن که دوگونه مرد و زن آفرید(۴۲) یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’بÙŽرÙ‘Ù وÙŽ الÙ’بÙŽحÙ’رÙ سÙŽبÙیلÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’آفÙŽاقÙ آیÙŽاتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’آیÙŽاتÙ بÙرÙ’هÙŽانÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’مÙŽمÙŽاتÙ قÙدÙ’رÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’قÙبÙورÙ عÙبÙ’رÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’قÙیÙŽامÙŽهÙ مÙلÙ’کÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’حÙسÙŽابÙ هÙŽیبÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’مÙیزÙŽانÙ قÙŽضÙŽاؤÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’جÙŽنÙ‘ÙŽهÙ ثÙŽوÙŽابÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی النÙ‘ÙŽارÙ عÙقÙŽابÙهÙ،
(۴۲) ای آن که در خشکی و دریا راه اوست، ای آن که در کرانه های هستی نشانه های اوست، ای آن که در نشانه هایش برهان روشن اوست، ای آن که در مرگ آفریدگان قدرت نمایی اوست، ای آن که در قبرها پندآموزی اوست، ای آن که در رستاخیز فرمانروایی بی حدÙ‘ اوست، ای آن که در حسابرسی اعمال شکوه اوست، ای آن که در سنجش کردارها داوری اوست، ای آن که در بهشت پاداش اوست، ای آن که در دوزخ کیفر اوست(۴۳) یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیهÙ یÙŽهÙ’رÙبÙ الÙ’خÙŽائÙفÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیهÙ یÙŽفÙ’زÙŽعÙ الÙ’مÙذÙ’نÙبÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیهÙ یÙŽقÙ’صÙدÙ الÙ’مÙنÙیبÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیهÙ یÙŽرÙ’غÙŽبÙ الزÙ‘ÙŽاهÙدÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیهÙ یÙŽلÙ’جÙŽØ£Ù الÙ’مÙتÙŽحÙŽیÙ‘ÙرÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙهÙ یÙŽسÙ’تَأْنÙسÙ الÙ’مÙرÙیدÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙهÙ یÙŽفÙ’تÙŽخÙرÙ الÙ’مÙحÙبÙ‘ÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی عÙŽفÙ’وÙهÙ یÙŽطÙ’مÙŽعÙ الÙ’خÙŽاطÙئÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیهÙ یÙŽسÙ’کÙنÙ الÙ’مÙوقÙنÙونÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽلÙŽیهÙ یÙŽتÙŽوÙŽکÙ‘ÙŽلÙ الÙ’مÙتÙŽوÙŽکÙ‘ÙلÙونÙŽ،
(۴۳) ای آن که هراسندگان به درگاه او گریزند، ای آن که گنهکاران به سوی او پناه برند، ای آن که پشیمانان آهنگ او کنند، ای آن که پارسایان به او میل نمایند، ای آن که سرگشتگان به او پناه برند، ای آن که ارادتمندان به او انس گیرند، ای آن که شیفتگان به او افتخار کنند، ای آن که خطاکاران در عفوش طمع ورزند، ای آن که یقین یافتگان به سوی او آرام گیرند، ای آن که توکل کنندگان بر او توکل کنند(۴۴) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا حÙŽبÙیبÙ، یÙŽا طÙŽبÙیبÙ، یÙŽا قÙŽرÙیبÙ، یÙŽا رÙŽقÙیبÙ، یÙŽا حÙŽسÙیبÙ، یÙŽا مÙŽهÙیبÙ مÙهÙیبÙ ، یÙŽا مÙثÙیبÙ، یÙŽا مÙجÙیبÙ، یÙŽا خÙŽبÙیرÙ، یÙŽا بÙŽصÙیرÙ،
(۴۴) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای دوست داشتنی، ای شفابخش، ای نزدیک، ای دیده بان، ای حسابرس، ای هراس انگیز، ای پاداش ده، ای اجابت کننده، ای آگاه، ای بینا(۴۵) یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’رÙŽبÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù قÙŽرÙیبÙ، یÙŽا Ø£ÙŽحÙŽبÙ‘ÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù حÙŽبÙیبÙ، یÙŽا Ø£ÙŽبÙ’صÙŽرÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù بÙŽصÙیرÙ، یÙŽا Ø£ÙŽخÙ’بÙŽرÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù خÙŽبÙیرÙ، یÙŽا Ø£ÙŽشÙ’رÙŽفÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽرÙیفÙ، یÙŽا Ø£ÙŽرÙ’فÙŽعÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù رÙŽفÙیعÙ، یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’وÙŽÙ‰ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù قÙŽوÙی، یÙŽا Ø£ÙŽغÙ’نÙŽÙ‰ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù غÙŽنÙی، یÙŽا Ø£ÙŽجÙ’وÙŽدÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù جÙŽوÙŽادÙ، یÙŽا Ø£ÙŽرْأَفÙŽ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù رÙŽØ¡ÙوفÙ،
(۴۵) ای نزدیک تر از هر نزدیک، ای محبوب تر از هر محبوب، ای بیناتر از هر بینا، ای آگاه تر از هر آگاه، ای شریف تر از هر شریف، ای برتر از هر بلند، ای تواناتر از هر توانا، ای توانگرتر از هر توانگر، ای بخشنده تر از هر بخشنده، ای مهربان تر از هر مهربان(۴۶) یÙŽا غÙŽالÙباÙ‹ غÙŽیرÙŽ مÙŽغÙ’لÙوبÙ، یÙŽا صÙŽانÙعاÙ‹ غÙŽیرÙŽ مÙŽصÙ’نÙوعÙ، یÙŽا خÙŽالÙقاÙ‹ غÙŽیرÙŽ مÙŽخÙ’لÙوقÙ، یÙŽا مÙŽالÙکÙŽاÙ‹ غÙŽیرÙŽ مÙŽمÙ’لÙوکÙ، یÙŽا قÙŽاهÙراÙ‹ غÙŽیرÙŽ مÙŽقÙ’هÙورÙ، یÙŽا رÙŽافÙعاÙ‹ غÙŽیرÙŽ مÙŽرÙ’فÙوعÙ، یÙŽا حÙŽافÙظاÙ‹ غÙŽیرÙŽ مÙŽحÙ’فÙوظÙ، یÙŽا نÙŽاصÙراÙ‹ غÙŽیرÙŽ مÙŽنÙ’صÙورÙ، یÙŽا شÙŽاهÙداÙ‹ غÙŽیرÙŽ غÙŽائÙبÙ، یÙŽا قÙŽرÙیباÙ‹ غÙŽیرÙŽ بÙŽعÙیدÙ،
(۴۶) ای چیره شکست ناپذیر، ای سازنده ناساخته، ای آفریننده ناآفریده، ای مالک نامملوک، ای چیره چیره گی ناپذیر، ای بلندی بخش بلندی ناپذیر، ای نگهدار بی نگهدار، ای یاری کننده یاری نشده، ای گواه همیشه حاضر، ای نزدیک دوری ناپذیر(۴۷) یÙŽا نÙورÙŽ النÙ‘ÙورÙ، یÙŽا مÙنÙŽوÙ‘ÙرÙŽ النÙ‘ÙورÙ، یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ النÙ‘ÙورÙ، یÙŽا مÙدÙŽبÙ‘ÙرÙŽ النÙ‘ÙورÙ، یÙŽا مÙقÙŽدÙ‘ÙرÙŽ النÙ‘ÙورÙ، یÙŽا نÙورÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙورÙ، یÙŽا نÙوراÙ‹ قÙŽبÙ’لÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙورÙ، یÙŽا نÙوراÙ‹ بÙŽعÙ’دÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙورÙ، یÙŽا نÙوراÙ‹ فÙŽوÙ’قÙŽ کÙلÙ‘Ù نÙورÙ، یÙŽا نÙوراÙ‹ لÙŽیسÙŽ کÙŽمÙثÙ’لÙهÙ نÙورÙŒ،
(۴۷) ای روشنی نور، ای روشنی بخش نور، ای آفریننده نور، ای گرداننده نور، ای به اندازه ساز نور، ای روشنی هر نور، ای روشنایی پیش از هر نور، ای روشنایی پس از هر نور، ای روشنایی بر فراز هر نور، ای نوری که همانندش نوری نیست(۴۸) یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽطÙŽاؤÙهÙ شÙŽرÙیفÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙعÙ’لÙهÙ لÙŽطÙیفÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙطÙ’فÙهÙ مÙقÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙحÙ’سÙŽانÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽوÙ’لÙهÙ حÙŽقÙ‘ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽعÙ’دÙهÙ صÙدÙ’قÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽفÙ’وÙهÙ فÙŽضÙ’لÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽذÙŽابÙهÙ عÙŽدÙ’لÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ ذÙکÙ’رÙهÙ حÙلÙ’وÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙŽضÙ’لÙهÙ عÙŽمÙیمÙŒ،
(۴۸) ای آن که عطایش چشمگیر است، ای آن که کارش چشم نواز است، ای آن که نوازشش پایدار است، ای آن که نیکی اش دیرینه است، ای آن که سخنش حق است، ای آن که وعده اش راست است، ای آن که گذشتش فراتر از شایستگی است، ای آن که کیفرش داد است، ای آن که یادش شیرین است، ای آن که عطایش همگانی است(۴۹) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙسÙŽهÙ‘ÙلÙ، یÙŽا مÙفÙŽصÙ‘ÙلÙ، یÙŽا مÙبÙŽدÙ‘ÙلÙ، یÙŽا مÙذÙŽلÙ‘ÙلÙ، یÙŽا مÙنÙŽزÙ‘ÙلÙ، یÙŽا مÙنÙŽوÙ‘ÙلÙ، یÙŽا مÙفÙ’ضÙلÙ، یÙŽا مÙجÙ’زÙلÙ، یÙŽا مÙمÙ’هÙلÙ، یÙŽا مÙجÙ’مÙلÙ،
(۴۹) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای آسان ساز، ای جدایی بخش، ای دگرگون ساز، ای هموار کن، ای فرودآور، ای عطابخش، ای فزون ده، ای بسیاربخش، ای امان ده، ای زیبایی آفرین(۵۰) یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽرÙŽÙ‰ وÙŽ لا یÙرÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽخÙ’لÙقÙ وÙŽ لا یÙخÙ’لÙŽقÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽهÙ’دÙی وÙŽ لا یÙهÙ’دÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙ’یی وÙŽ لا یÙحÙ’یÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽسْأَلÙ وÙŽ لا یÙسْأَلÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙطÙ’عÙمÙ وÙŽ لا یÙطÙ’عÙŽمÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙجÙیرÙ وÙŽ لا یÙجÙŽارÙ عÙŽلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽقÙ’ضÙی وÙŽ لا یÙقÙ’ضÙŽÙ‰ عÙŽلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽحÙ’کÙمÙ وÙŽ لا یÙحÙ’کÙŽمÙ عÙŽلÙŽیهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽلÙدÙ’ وÙŽ لÙŽمÙ’ یÙولÙŽدÙ’، وÙŽ لÙŽمÙ’ یÙŽکÙنÙ’ لÙŽهÙ کÙفÙواÙ‹ Ø£ÙŽحÙŽدÙŒ،
(۵۰) ای آن که بیند و دیده نشود، ای آن که بیافریند و آفریده نشود، ای آن که راهنمایی کند و راهنمایی نشود، ای آن که زنده کند و زنده اش نکنند، ای آن که پرسد و پرسیده نشود، ای آن که خوراند و خوراک نخواهد، ای آن که پناه دهد و پناه نجوید، ای آن که داوری کند و بر او داوری نشود، ای آن که فرمان دهد و فرمانش ندهند، ای آن که نزاده و زاده نشده، و برای او همتایی نبوده است(۵۱) یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’حÙŽسÙیبÙ، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الطÙ‘ÙŽبÙیبÙ، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الرÙ‘ÙŽقÙیبÙ، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’قÙŽرÙیبÙ، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’مÙجÙیبÙ، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’حÙŽبÙیبÙ، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’کÙŽفÙیلÙ، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’وÙŽکÙیلÙ، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ الÙ’مÙŽوÙ’لÙŽÙ‰، یÙŽا نÙعÙ’مÙŽ النÙ‘ÙŽصÙیرÙ،
(۵۱) ای که چه خوش حسابگری، ای که چه خوش طبیبی، ای که چه خوش همراهی، ای که چه خوش نزدیکی، ای که چه خوش پاسخ دهی، ای که چه خوش دلبری، ای که چه خوش سرپناهی، ای که چه خوش کارگشایی، ای که چه خوش مولایی، ای که چه خوش یاوری(۵۲) یÙŽا سÙرÙورÙŽ الÙ’عÙŽارÙفÙینÙŽ، یÙŽا مÙنÙŽÙ‰ الÙ’مÙحÙبÙ‘ÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ الÙ’مÙرÙیدÙینÙŽ، یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽ التÙ‘ÙŽوÙ‘ÙŽابÙینÙŽ، یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الÙ’مÙقÙلÙ‘ÙینÙŽ، یÙŽا رÙŽجÙŽاØ¡ÙŽ الÙ’مÙذÙ’نÙبÙینÙŽ، یÙŽا قÙرÙ‘ÙŽهÙŽ عÙŽینÙ الÙ’عÙŽابÙدÙینÙŽ، یÙŽا مÙنÙŽفÙ‘ÙسÙŽ عÙŽنÙ الÙ’مÙŽکÙ’رÙوبÙینÙŽ، یÙŽا مÙفÙŽرÙ‘ÙجÙŽ عÙŽنÙ الÙ’مÙŽغÙ’مÙومÙینÙŽ، یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ الْأَوÙ‘ÙŽلÙینÙŽ وÙŽ الÙ’آخÙرÙینÙŽ،
(۵۲) ای شادی عارفان، ای آرزوی شیفتگان، ای همدم مریدان، ای محبوب توبه کاران، ای روزی دهنده بی چیزان، ای امید گنهکاران، ای نور چشم عبادت کنندگان، ای گشاینده اندوه دلگیران، ای غمگسار غمزدگان، ای معبود گذشتگان و آیندگان(۵۳) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽنÙŽا، یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽنÙŽا، یÙŽا سÙŽیÙ‘ÙدÙŽنÙŽا، یÙŽا مÙŽوÙ’لانÙŽا، یÙŽا نÙŽاصÙرÙŽنÙŽا، یÙŽا حÙŽافÙظÙŽنÙŽا، یÙŽا دÙŽلÙیلÙŽنÙŽا، یÙŽا مÙعÙینÙŽنÙŽا، یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽنÙŽا، یÙŽا طÙŽبÙیبÙŽنÙŽا،
(۵۳) خدایا! من از تو درخواست می کنم به نامت ای پروردگار ما، ای معبود ما، ای سرور ما، ای مولای ما، ای یاور ما، ای نگهدار ما، ای راهنمای ما، ای مددرسان ما، ای محبوب ما، ای طبیب ما(۵۴) یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ النÙ‘ÙŽبÙیینÙŽ وÙŽ الْأَبÙ’رÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الصÙ‘ÙدÙ‘ÙیقÙینÙŽ وÙŽ الْأَخÙ’یÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’جÙŽنÙ‘ÙŽهÙ وÙŽ النÙ‘ÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الصÙ‘ÙغÙŽارÙ وÙŽ الÙ’کÙبÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’حÙبÙوبÙ وÙŽ الثÙ‘ÙمÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الْأَنÙ’هÙŽارÙ وÙŽ الْأَشÙ’جÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الصÙ‘ÙŽحÙŽارÙی وÙŽ الÙ’قÙفÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’بÙŽرÙŽارÙی وÙŽ الÙ’بÙحÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ اللÙ‘ÙŽیلÙ وÙŽ النÙ‘ÙŽهÙŽارÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الْأَعÙ’لانÙ وÙŽ الْأَسÙ’رÙŽارÙ،
(۵۴) ای پروردگار پیامبران و نیکان، ای پروردگار صدÙ‘یقان و خوبان، ای پروردگار بهشت و دوزخ، ای پروردگار خردسالان و بزرگسالان، ای پروردگار دانه ها و میوه ها، ای پروردگار نهرها و درختان، ای پروردگار دشتها و بیشه ها، ای پروردگار خشکی ها و دریاها، ای پروردگار شب و روز، ای پروردگار آشکارها و نهان ها(۵۵) یÙŽا مÙŽنÙ’ نÙŽفÙŽذÙŽ فÙی کÙلÙ‘Ù شÙŽی ء٠أَمÙ’رÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽحÙقÙŽ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù عÙلÙ’مÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙŽلÙŽغÙŽتÙ’ Ø¥ÙلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù قÙدÙ’رÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙحÙ’صÙی الÙ’عÙبÙŽادÙ نÙعÙŽمÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽبÙ’لÙغÙ الÙ’خÙŽلائÙقÙ شÙکÙ’رÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙدÙ’رÙکÙ الْأَفÙ’هÙŽامÙ جÙŽلالÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽنÙŽالÙ الْأَوÙ’هÙŽامÙ کÙنÙ’هÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ الÙ’عÙŽظÙŽمÙŽهÙ وÙŽ الÙ’کÙبÙ’رÙیÙŽاØ¡Ù رÙدÙŽاؤÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽرÙدÙ‘Ù الÙ’عÙبÙŽادÙ قÙŽضÙŽاØ¡ÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙلÙ’کÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا مÙلÙ’کÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا عÙŽطÙŽاØ¡ÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا عÙŽطÙŽاؤÙهÙ،
(۵۵) ای آن که فرمانش در هرچیز نفوذ یافته، ای آن که دانشش به هر چیز رسیده، ای آن که قدرتش هر چیز را دربرگرفته، ای آن که بندگان از شمردن نعمتهایش ناتوانند، ای آن که آفریدگان به سپاسش نرسند، ای آن که فهم ها بزرگی اش را درنیابند، ای آن که پندارها به ژرفای هستی اش نرسند، ای آن که بزرگی و بزرگ منشی پوشش اوست، ای که بندگان توان برگرداندن حکمش را ندارند، ای آن که فرمانروایی جز فرمانروایی او نیست، ای آن که عطایی جز عطای او نیست(۵۶) یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’مÙŽثÙŽلÙ الْأَعÙ’لÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الصÙ‘ÙفÙŽاتÙ الÙ’عÙلÙ’یÙŽا، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’آخÙرÙŽهÙ وÙŽ الْأÙولÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’جÙŽنÙ‘ÙŽهÙ الÙ’مَأْوÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’آیÙŽاتÙ الÙ’کÙبÙ’رÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الْأَسÙ’مÙŽاØ¡Ù الÙ’حÙسÙ’نÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’حÙکÙ’مÙ وÙŽ الÙ’قÙŽضÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’هÙŽواØ¡Ù وÙŽ الÙ’فÙŽضÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’عÙŽرÙ’شÙ وÙŽ الثÙ‘ÙŽرÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ السÙ‘ÙŽمÙŽاوÙŽاتÙ الÙ’عÙلÙŽÙ‰،
(۵۶) ای آن که نمونه اعلی از آن اوست، ای آن که صفات برتر برای اوست، ای آن که سرانجام و سرآغاز از آن اوست، ای آن که بهشت آسایش از آن اوست، ای آن که نشانه های بزرگ تر از آن اوست، ای آن که نامهای نیکوتر از آن اوست، ای آن که فرمان و داوری از آن اوست، ای آن که هوا و فضا از آن اوست، ای آن که عرش و فرش از آن اوست، ای آن که آسمانهای برافراشته از آن اوست(۵۷) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا عÙŽفÙوÙ‘Ù، یÙŽا غÙŽفÙورÙ، یÙŽا صÙŽبÙورÙ، یÙŽا شÙŽکÙورÙ، یÙŽا رÙŽØ¡ÙوفÙ، یÙŽا عÙŽطÙوفÙ، یÙŽا مÙŽسÙ’ئÙولÙ، یÙŽا وÙŽدÙودÙ، یÙŽا سÙبÙ‘ÙوحÙ، یÙŽا قÙدÙ‘ÙوسÙ،
(۵۷) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای درگذرنده، ای آمرزنده، ای شکیبا، ای ستایش پذیر، ای مهربان، ای مهرورز، ای خواسته، ای دوست، ای پاک، ای منزÙ‘ه(۵۸) یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی السÙ‘ÙŽمÙŽاØ¡Ù عÙŽظÙŽمÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الْأَرÙ’ضÙ آیÙŽاتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù دÙŽلائÙلÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’بÙحÙŽارÙ عÙŽجÙŽائÙبÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙی الÙ’جÙبÙŽالÙ خÙŽزÙŽائÙنÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽبÙ’دÙŽØ£Ù الÙ’خÙŽلÙ’قÙŽ ثÙمÙ‘ÙŽ یعÙیدÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø¥ÙلÙŽیهÙ یÙŽرÙ’جÙعÙ الْأَمÙ’رÙ کÙلÙ‘ÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽظÙ’هÙŽرÙŽ فÙی کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù لÙطÙ’فÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙ’سÙŽنÙŽ کÙلÙ‘ÙŽ شÙŽی Ø¡Ù خÙŽلÙŽقÙŽهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽصÙŽرÙ‘ÙŽفÙŽ فÙی الÙ’خÙŽلائÙقÙ قÙدÙ’رÙŽتÙهÙ،
(۵۸) ای آن که بزرگی اش در آسمان است، ای آن که نشانه هایش در زمین است، ای آن که دلایلش در هرچیز است، ای آن که شگفتیهایش در دریاست، ای آن که گنجینه هایش در کوههاست، ای آن که آفرینش را آغاز کند سپس بازش گرداند، ای آن که همه امور به سوی او بازگردد، ای آن که لطفش را در هر چیز نمایان ساخته، ای آن که آفرینش هر چیز را نیکو پرداخته، ای آن که توانش در آفریدگان کارگر افتاده است(۵۹) یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽ مÙŽنÙ’ لا حÙŽبÙیبÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا طÙŽبÙیبÙŽ مÙŽنÙ’ لا طÙŽبÙیبÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا مÙجÙیبÙŽ مÙŽنÙ’ لا مÙجÙیبÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا شÙŽفÙیقÙŽ مÙŽنÙ’ لا شÙŽفÙیقÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا رÙŽفÙیقÙŽ مÙŽنÙ’ لا رÙŽفÙیقÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا مÙغÙیثÙŽ مÙŽنÙ’ لا مÙغÙیثÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا دÙŽلÙیلÙŽ مÙŽنÙ’ لا دÙŽلÙیلÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ مÙŽنÙ’ لا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ مÙŽنÙ’ لا رÙŽاحÙمÙŽ لÙŽهÙ، یÙŽا صÙŽاحÙبÙŽ مÙŽنÙ’ لا صÙŽاحÙبÙŽ لÙŽهÙ،
(۵۹) ای دوست آن که دوستی ندارد، ای پزشک آن که پزشکی ندارد، ای پاسخگوی آن که پاسخگویی ندارد، ای یار مهربان آن که یار مهربانی ندارد، ای همراه بی همرهان، ای فریادرس آن که فریادرسی ندارد، ای رهنمای آن که رهنمایی ندارد، ای همدم آن که همدمی ندارد، ای رحم کننده آن که رحم کننده ای ندارد، ای همنشین آن که همنشینی ندارد(۶۰) یÙŽا کÙŽافÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽکÙ’فÙŽاهÙ، یÙŽا هÙŽادÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽهÙ’دÙŽاهÙ، یÙŽا کÙŽالÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽکÙ’لاهÙ، یÙŽا رÙŽاعÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽرÙ’عÙŽاهÙ، یÙŽا شÙŽافÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽشÙ’فÙŽاهÙ، یÙŽا قÙŽاضÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽقÙ’ضÙŽاهÙ، یÙŽا مÙغÙ’نÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽغÙ’نÙŽاهÙ، یÙŽا مÙوفÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽوÙ’فÙŽاهÙ، یÙŽا مÙقÙŽوÙ‘ÙیÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽقÙ’وÙŽاهÙ، یÙŽا وÙŽلÙیÙ‘ÙŽ مÙŽنÙ اسÙ’تÙŽوÙ’لاهÙ،
(۶۰) ای کفایت کننده هرکه از او کفایت خواهد، ای راهنمای هرکه از او راهنمایی جوید، ای نگاهبان هرکه از او نگاهبانی خواهد، ای رعایت کننده هرکه از او رعایت خواهد، ای شفادهنده هرکه از او شفا طلبد، ای داور هرکه از او داوری خواهد، ای بی نیاز کننده هرکه از او بی نیازی جوید، ای وفادار به هر که از او وفا جوید، ای نیروبخش هرکه از او نیرو خواهد، ای سرپرست هرکه از او سرپرستی خواهد(۶۱) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا خÙŽالÙقÙ، یÙŽا رÙŽازÙقÙ، یÙŽا نÙŽاطÙقÙ، یÙŽا صÙŽادÙقÙ، یÙŽا فÙŽالÙقÙ، یÙŽا فÙŽارÙقÙ، یÙŽا فÙŽاتÙقÙ، یÙŽا رÙŽاتÙقÙ، یÙŽا سÙŽابÙقÙ فÙŽائÙقÙ ، یÙŽا سÙŽامÙقÙ،
(۶۱) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای آفریننده، ای روزی دهنده، ای گویا، ای راستگو، ای شکافنده، ای جدا کننده، ای گشاینده، ای پیوند دهنده، ای پیشی گیرنده، ای بلند جایگاه(۶۲) یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙقÙŽلÙ‘ÙبÙ اللÙ‘ÙŽیلÙŽ وÙŽ النÙ‘ÙŽهÙŽارÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الظÙ‘ÙلÙمÙŽاتÙ وÙŽ الْأَنÙ’وÙŽارÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ الظÙ‘ÙلÙ‘ÙŽ وÙŽ الÙ’حÙŽرÙورÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ سÙŽخÙ‘ÙŽرÙŽ الشÙ‘ÙŽمÙ’سÙŽ وÙŽ الÙ’قÙŽمÙŽرÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽدÙ‘ÙŽرÙŽ الÙ’خÙŽیرÙŽ وÙŽ الشÙ‘ÙŽرÙ‘ÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ الÙ’مÙŽوÙ’تÙŽ وÙŽ الÙ’حÙŽیÙŽاهÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ الÙ’خÙŽلÙ’قÙ وÙŽ الْأَمÙ’رÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽتÙ‘ÙŽخÙذÙ’ صÙŽاحÙبÙŽهÙ‹ وÙŽ لا وÙŽلÙŽداÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽیسÙŽ لÙŽهÙ شÙŽرÙیکÙŒ فÙی الÙ’مÙلÙ’کÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽکÙنÙ’ لÙŽهÙ وÙŽلÙیÙ‘ÙŒ مÙنÙŽ الذÙ‘ÙلÙ‘Ù،
(۶۲) ای آن که شب و روز را دگرگون سازد، ای آن که تاریکی ها و روشنایی ها را قرار داد، ای آن که سایه خنک و گرما را آفرید، ای آن که خورشید و ماه را مسÙ‘خر ساخت، ای آن که خیر و شر را مقدÙ‘ر نمود، ای آن که مرگ و زندگی را آفرید، ای آن که خلق و امر از آن اوست، ای آن که همسر و فرزندی نگرفت، ای آن که در فرمانروایی شریکی برایش نیست، ای آن که از روی خواری سرپرستی نخواهد(۶۳) یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽعÙ’لÙŽمÙ مÙرÙŽادÙŽ الÙ’مÙرÙیدÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽعÙ’لÙŽمÙ ضÙŽمÙیرÙŽ الصÙ‘ÙŽامÙتÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽسÙ’مÙŽع٠أَنÙینÙŽ الÙ’وÙŽاهÙنÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽرÙŽÙ‰ بÙکÙŽاØ¡ÙŽ الÙ’خÙŽائÙفÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽمÙ’لÙکÙ حÙŽوÙŽائÙجÙŽ السÙ‘ÙŽائÙلÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽقÙ’بÙŽلÙ عÙذÙ’رÙŽ التÙ‘ÙŽائÙبÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙصÙ’لÙحÙ عÙŽمÙŽلÙŽ الÙ’مÙفÙ’سÙدÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙضÙیع٠أَجÙ’رÙŽ الÙ’مÙحÙ’سÙنÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽبÙ’عÙدÙ عÙŽنÙ’ قÙلÙوبÙ الÙ’عÙŽارÙفÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽجÙ’وÙŽدÙŽ الْأَجÙ’وÙŽدÙینÙŽ،
(۶۳) ای آن که خواهش خواهشمندان را می داند، ای آن که از نهاد خاموشان آگاه است، ای آن که ناله درماندگان را می شنود، ای آن که گریه هراسیدگان را می بیند، ای آن که نیازهای نیازمندان به دست اوست، ای آن که بهانه توبه کاران را می پذیرد، ای آن که عمل تبهکاران را صلاح نبخشد، ای آن که پاداش نیکوکاران را تباه نکند، ای آن که از دل عارفان دور نباشد، ای بخشنده ترین بخشندگان(۶۴) یÙŽا دÙŽائÙمÙŽ الÙ’بÙŽقÙŽاØ¡Ù، یÙŽا سÙŽامÙعÙŽ الدÙ‘ÙعÙŽاØ¡Ù، یÙŽا وÙŽاسÙعÙŽ الÙ’عÙŽطÙŽاØ¡Ù، یÙŽا غÙŽافÙرÙŽ الÙ’خÙŽطÙŽاØ¡Ù، یÙŽا بÙŽدÙیعÙŽ السÙ‘ÙŽمÙŽاØ¡Ù، یÙŽا حÙŽسÙŽنÙŽ الÙ’بÙŽلاØ¡Ù، یÙŽا جÙŽمÙیلÙŽ الثÙ‘ÙŽنÙŽاØ¡Ù، یÙŽا قÙŽدÙیمÙŽ السÙ‘ÙŽنÙŽاØ¡Ù، یÙŽا کÙŽثÙیرÙŽ الÙ’وÙŽفÙŽاØ¡Ù، یÙŽا شÙŽرÙیفÙŽ الÙ’جÙŽزÙŽاØ¡Ù،
(۶۴) ای همیشه ماندگار، ای شنونده دعا، ای گسترده عطا، ای آمرزنده خطا، ای پدید آورنده آسمان، ای نیک آزمون، ای نیکو ستایش، ای دیرینه بر فراز، ای بسیار وفادار، ای شریف پاداش(۶۵) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا سÙŽتÙ‘ÙŽارÙ، یÙŽا غÙŽفÙ‘ÙŽارÙ، یÙŽا قÙŽهÙ‘ÙŽارÙ، یÙŽا جÙŽبÙ‘ÙŽارÙ، یÙŽا صÙŽبÙ‘ÙŽارÙ، یÙŽا بÙŽارÙ‘Ù، یÙŽا مÙخÙ’تÙŽارÙ، یÙŽا فÙŽتÙ‘ÙŽاحÙ، یÙŽا نÙŽفÙ‘ÙŽاحÙ، یÙŽا مÙرÙ’تÙŽاحÙ،
(۶۵) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای پرده پوش، ای آمرزگار، ای چیره، ای جاهمند، ای بس شکیبا، ای نیک بخش، ای برگزیده، ای گشاینده، ای روح بخش، ای راحتی بخش(۶۶) یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽنÙی وÙŽ سÙŽوÙ‘ÙŽانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ رÙŽزÙŽقÙŽنÙی وÙŽ رÙŽبÙ‘ÙŽانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽطÙ’عÙŽمÙŽنÙی وÙŽ سÙŽقÙŽانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽرÙ‘ÙŽبÙŽنÙی وÙŽ Ø£ÙŽدÙ’نÙŽانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽصÙŽمÙŽنÙی وÙŽ کÙŽفÙŽانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ حÙŽفÙظÙŽنÙی وÙŽ کÙŽلانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽعÙŽزÙ‘ÙŽنÙی وÙŽ Ø£ÙŽغÙ’نÙŽانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽفÙ‘ÙŽقÙŽنÙی وÙŽ هÙŽدÙŽانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ آنÙŽسÙŽنÙی وÙŽ آوÙŽانÙی، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽمÙŽاتÙŽنÙی وÙŽ Ø£ÙŽحÙ’یÙŽانÙی،
(۶۶) ای آن که مرا آفرید و بیاراست، ای آن که مرا روزی داد و پرورید، ای آن که به من خورانید و نوشانید، ای آن که مرا نزدیک نمود و به کنار خویش برد، ای آن که مرا نگاه داشت و کفایت نمود، ای آن که مرا حفظ کرد و حمایت نمود، ای آن که به من عزÙ‘ت بخشید و بی نیازم ساخت، ای آن که توفیقم داد و راهنمایی کرد، ای آن که همدمم شد و جایم داد، ای آن که مرا بمیراند و زنده کند(۶۷) یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙقÙ‘Ù الÙ’حÙŽقÙ‘ÙŽ بÙکÙŽلÙمÙŽاتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽقÙ’بÙŽلÙ التÙ‘ÙŽوÙ’بÙŽهÙŽ عÙŽنÙ’ عÙبÙŽادÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽحÙولÙ بÙŽینÙŽ الÙ’مÙŽرْء٠وÙŽ قÙŽلÙ’بÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽنÙ’فÙŽعÙ الشÙ‘ÙŽفÙŽاعÙŽه٠إÙلÙ‘ا بÙØ¥ÙذÙ’نÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمÙ بÙمÙŽنÙ’ ضÙŽلÙ‘ÙŽ عÙŽنÙ’ سÙŽبÙیلÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا مÙعÙŽقÙ‘ÙبÙŽ لÙحÙکÙ’مÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا رÙŽادÙ‘ÙŽ لÙقÙŽضÙŽائÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ انÙ’قÙŽادÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù لÙØ£ÙŽمÙ’رÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ السÙ‘ÙŽمÙŽاوÙŽاتÙ مÙŽطÙ’وÙیÙŽاتÙŒ بÙیÙŽمÙینÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یرÙ’سÙلÙ الرÙ‘ÙیÙŽاحÙŽ بÙشÙ’راÙ‹ بÙŽینÙŽ یÙŽدÙŽی رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ،
(۶۷) ای آن که حق را با کلماتش استوار و برجا کند، ای آن که توبه را از بندگانش بپذیرد، ای آن که میان انسان و دلش قرار گیرد، ای آن که شفاعت جز با اجازه اش سود نبخشد، ای آن که به گمراه شدگان راهش داناتر است، ای آن که حکمش دگرگونی نپذیرد، ای آن که رØ£یش را بازگرداننده ای نیست، ای آن که هرچیز فرمانش را گردن نهد، ای آن که آسمانها به دست قدرتش پیچیده گشته، ای آن که بادها را مژده دهنده رحمتش فرستد(۶۸) یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الْأَرÙ’ضÙŽ مÙهÙŽاداÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الÙ’جÙبÙŽالÙŽ Ø£ÙŽوÙ’تÙŽاداÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الشÙ‘ÙŽمÙ’سÙŽ سÙرÙŽاجاÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الÙ’قÙŽمÙŽرÙŽ نÙوراÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ اللÙ‘ÙŽیلÙŽ لÙبÙŽاساÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ النÙ‘ÙŽهÙŽارÙŽ مÙŽعÙŽاشاÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ النÙ‘ÙŽوÙ’مÙŽ سÙبÙŽاتاÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ السÙ‘ÙŽمÙŽاØ¡ÙŽ بÙنÙŽاءً، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الْأَشÙ’یÙŽاØ¡ÙŽ Ø£ÙŽزÙ’وÙŽاجاÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ النÙ‘ÙŽارÙŽ مÙرÙ’صÙŽاداÙ‹،
(۶۸) ای آن که زمین را بستر زندگی قرار داد، ای آن که کوهها را میخهای زمین نهاد، ای آن که خورشیدی را چراغ جهانش کرد، ای آن که ماه را تابان ساخت، ای آن که شب را جامه آرامش گرداند، ای آن که روز را مایه روزی قرار داد، ای آن که خواب را وسیله آرامش ساخت، ای آن که آسمان را بنا نهاد، ای آن که از هر چیز گونه های مختلف قرار داد، ای آن که آتش را کمینگاه قرار داد(۶۹) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا سÙŽمÙیعÙ، یÙŽا شÙŽفÙیعÙ، یÙŽا رÙŽفÙیعÙ، یÙŽا مÙŽنÙیعÙ، یÙŽا سÙŽرÙیعÙ، یÙŽا بÙŽدÙیعÙ، یÙŽا کÙŽبÙیرÙ، یÙŽا قÙŽدÙیرÙ، یÙŽا خÙŽبÙیرÙ مÙنÙیرÙ ، یÙŽا مÙجÙیرÙ،
(۶۹) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای شنوا، ای همیار، ای بلندپایه، ای فرازمند، ای شتابنده، ای نوآفرین، ای بزرگ، ای توانا، ای آگاه، ای پناه ده(۷۰) یÙŽا حÙŽیÙ‘اÙ‹ قÙŽبÙ’لÙŽ کÙلÙ‘Ù حÙŽیÙ‘Ù، یÙŽا حÙŽیÙ‘اÙ‹ بÙŽعÙ’دÙŽ کÙلÙ‘Ù حÙŽیÙ‘Ù، یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی لÙŽیسÙŽ کÙŽمÙثÙ’لÙهÙ حÙŽیÙ‘ÙŒ، یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی لا یشÙŽارÙکÙهÙ حÙŽیÙ‘ÙŒ، یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی لا یÙŽحÙ’تÙŽاج٠إÙلÙŽÙ‰ حÙŽیÙ‘Ù، یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی یÙمÙیتÙ کÙلÙ‘ÙŽ حÙŽیÙ‘Ù، یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی یÙŽرÙ’زÙقÙ کÙلÙ‘ÙŽ حÙŽیÙ‘Ù، یÙŽا حÙŽیÙ‘اÙ‹ لÙŽمÙ’ یÙŽرÙثÙ الÙ’حÙŽیÙŽاهÙŽ مÙنÙ’ حÙŽیÙ‘Ù، یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù الÙ‘ÙŽذÙی یÙحÙ’یÙی الÙ’مÙŽوÙ’تÙŽÙ‰، یÙŽا حÙŽیÙ‘Ù یÙŽا قÙŽیومÙ لا تَأْخÙذÙهÙ سÙنÙŽهÙŒ وÙŽ لا نÙŽوÙ’مÙŒ،
(۷۰) ای زنده پیش از هر زنده، ای زنده پس از هر زنده، ای زنده ای که مانند او زنده ای نیست، ای زنده ای که هیچ زنده ای شریک او نیست، ای زنده ای که به زنده ای نیاز ندارد، ای زنده ای که همه زندگان را می میراند، ای زنده ای که به زنده ها روزی می دهد، ای زنده ای که زندگی را از زنده ای دیگر به ارث نبرده، ای زنده ای که مردگان را زنده می کند، ای زنده ای که به خود پاینده ای که او را چرت و خواب درنگیرد(۷۱) یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ ذÙکÙ’رÙŒ لا یÙنÙ’سÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ نÙورÙŒ لا یÙطÙ’فÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ نÙعÙŽمÙŒ لا تÙعÙŽدÙ‘Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ مÙلÙ’کÙŒ لا یÙŽزÙولÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ ثÙŽنÙŽاØ¡ÙŒ لا یÙحÙ’صÙŽÙ‰، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ جÙŽلالÙŒ لا یÙکÙŽیÙ‘ÙŽفÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ کÙŽمÙŽالÙŒ لا یÙدÙ’رÙŽکÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ قÙŽضÙŽاØ¡ÙŒ لا یÙرÙŽدÙ‘Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ صÙفÙŽاتÙŒ لا تÙبÙŽدÙ‘ÙŽلÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽهÙ نÙعÙوتÙŒ لا تÙغÙŽیÙ‘ÙŽرÙ،
(۷۱) ای آن که یادی دارد فراموش نشدنی، ای آن که نوری دارد خاموش نشدنی، ای آن که عطایایی بخشیده ناشمردنی، ای آن فرمانروایی اش بی زوال است، ای آن که ستایشش بی آمار است، ای آن که شکوهش چگونگی نپذیرد، ای آن که کمالی دارد درک ناشدنی، ای آن که داوری اش بازگشت ناپذیر است، ای آن که صفاتی دارد دگرگون ناپذیر، ای آن که جلوه هایی دارد غیر قابل تغییر(۷۲) یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’عÙŽالÙŽمÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽالÙکÙŽ یÙŽوÙ’مÙ الدÙ‘ÙینÙ، یÙŽا غÙŽایÙŽهÙŽ الطÙ‘ÙŽالÙبÙینÙŽ، یÙŽا ظÙŽهÙ’رÙŽ اللÙ‘اجÙینÙŽ، یÙŽا مÙدÙ’رÙکÙŽ الÙ’هÙŽارÙبÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙبÙ‘Ù الصÙ‘ÙŽابÙرÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙبÙ‘Ù التÙ‘ÙŽوÙ‘ÙŽابÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙبÙ‘Ù الÙ’مÙتÙŽطÙŽهÙ‘ÙرÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙحÙبÙ‘Ù الÙ’مÙحÙ’سÙنÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمÙ بÙالÙ’مÙهÙ’تÙŽدÙینÙŽ،
(۷۲) ای پروردگار جهانیان، ای مالک روز جزا، ای مقصود جویندگان، ای پشت و پناه پناهندگان، ای دریابنده فراریان، ای آن که شکیبایان را دوست دارد، ای آن که توبه کنندگان را دوست دارد، ای آن که پاکیزگان را دوست دارد، ای آن که نیکوکاران را دوست دارد، ای آن که اوست داناتر به راه یافتگان(۷۳) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا شÙŽفÙیقÙ، یÙŽا رÙŽفÙیقÙ، یÙŽا حÙŽفÙیظÙ، یÙŽا مÙحÙیطÙ، یÙŽا مÙقÙیتÙ، یÙŽا مÙغÙیثÙ، یÙŽا مÙعÙزÙ‘Ù، یÙŽا مÙذÙلÙ‘Ù، یÙŽا مÙبÙ’دÙئÙ، یÙŽا مÙعÙیدÙ،
(۷۳) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای مهربان، ای همراه، ای نگهدار، ای فراگیر، ای روزی بخش، ای فریادرس، ای عزÙ‘ت بخش، ای خوارکن، ای آغازگر، ای برگرداننده(۷۴) یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø£ÙŽحÙŽدÙŒ بÙلا ضÙدÙ‘Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙŽرÙ’دÙŒ بÙلا نÙدÙ‘Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ صÙŽمÙŽدÙŒ بÙلا عÙŽیبÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ وÙتÙ’رÙŒ بÙلا کÙŽیفÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ قÙŽاضÙ بÙلا حÙŽیفÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ رÙŽبÙ‘ÙŒ بÙلا وÙŽزÙیرÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽزÙیزÙŒ بÙلا ذÙلÙ‘Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ غÙŽنÙیÙ‘ÙŒ بÙلا فÙŽقÙ’رÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ مÙŽلÙکÙŒ بÙلا عÙŽزÙ’لÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ مÙŽوÙ’صÙوفÙŒ بÙلا شÙŽبÙیهÙ،
(۷۴) اÙ‰ آن که یکتاست و ضدÙ‘ ندارد، اÙ‰ آن که یگانه است و بیمانند، اÙ‰ آن که بی نیاز و کاستÙ‰ است، اÙ‰ آن که بی همتاÙ‰ بودن و چگونگÙ‰ است، اÙ‰ آن که داورÙ‰ دادگر است، اÙ‰ آن که پروردگارÙ‰ بی وزیر است، اÙ‰ آن که عزÙ‘تمندÙ‰ بی خوارÙ‰ است، اÙ‰ آن که توانگرÙ‰ بی نیاز است، اÙ‰ آن که پادشاهÙ‰ عزل ناپذیر است، اÙ‰ آن که اوصافش بی مانند است.(۷۵) یÙŽا مÙŽنÙ’ ذÙکÙ’رÙهÙ شÙŽرÙŽفÙŒ لÙلذÙ‘ÙŽاکÙرÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ شÙکÙ’رÙهÙ فÙŽوÙ’زÙŒ لÙلشÙ‘ÙŽاکÙرÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ حÙŽمÙ’دÙهÙ عÙزÙ‘ÙŒ لÙلÙ’حÙŽامÙدÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ طÙŽاعÙŽتÙهÙ نÙŽجÙŽاهÙŒ لÙلÙ’مÙطÙیعÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙŽابÙهÙ مÙŽفÙ’تÙوحÙŒ لÙلطÙ‘ÙŽالÙبÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ سÙŽبÙیلÙهÙ وÙŽاضÙحÙŒ لÙلÙ’مÙنÙیبÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ آیÙŽاتÙهÙ بÙرÙ’هÙŽانÙŒ لÙلنÙ‘ÙŽاظÙرÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙتÙŽابÙهÙ تÙŽذÙ’کÙرÙŽهÙŒ لÙلÙ’مÙتÙ‘ÙŽقÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ رÙزÙ’قÙهÙ عÙمÙومÙŒ لÙلطÙ‘ÙŽائÙعÙینÙŽ وÙŽ الÙ’عÙŽاصÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ قÙŽرÙیبÙŒ مÙنÙŽ الÙ’مÙحÙ’سÙنÙینÙŽ،
(۷۵) ای آن که ذکرش برای ذاکران شرف است، ای آن که شکرش برای شاکران رستگاری است، ای آن که ستایشش برای ستایشگران عزÙ‘ت است، ای آن که طاعتش برای مطعیان مایه نجات است، ای آن که درگاهش گشوده است به روی جویندگان، ای آن که راهش برای توبه کاران هموار است، ای آن که نشانه هایش برای بینندگان دلیل قاطع است، ای آن که کتابش برای پرواپیشگان مایه پند و یادآوری است، ای آن که روزی اش همه مطیعان و گنهکاران را فراگیرد، ای آن که رحمتش به نیکوکاران نزدیک است(۷۶) یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽبÙŽارÙŽکÙŽ اسÙ’مÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽعÙŽالÙŽÙ‰ جÙŽدÙ‘ÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ غÙŽیرÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽلÙ‘ÙŽ ثÙŽنÙŽاؤÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽقÙŽدÙ‘ÙŽسÙŽتÙ’ Ø£ÙŽسÙ’مÙŽاؤÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽدÙومÙ بÙŽقÙŽاؤÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ الÙ’عÙŽظÙŽمÙŽهÙ بÙŽهÙŽاؤÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ الÙ’کÙبÙ’رÙیÙŽاØ¡Ù رÙدÙŽاؤÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙحÙ’صÙŽÙ‰ آلاؤÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙعÙŽدÙ‘Ù نÙŽعÙ’مÙŽاؤÙهÙ،
(۷۶) ای آن که نامش خجسته است، ای آن که عنایتش بس بلند است، ای آن که معبودی جز او نیست، ای آن که ستایشش والا است، ای آن که نامهایش مقدس است، ای آن که هستی اش پایدار است، ای آن که بزرگی جلوه زیبایی اوست، ای آن که بزرگمنشی پوشش اوست، ای آن که عطاهایش در شمار نیاید، ای آن که نعمت هایش شمرده نشود(۷۷) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙعÙینÙ، یÙŽا Ø£ÙŽمÙینÙ، یÙŽا مÙبÙینÙ، یÙŽا مÙŽتÙینÙ، یÙŽا مÙŽکÙینÙ، یÙŽا رÙŽشÙیدÙ، یÙŽا حÙŽمÙیدÙ، یÙŽا مÙŽجÙیدÙ، یÙŽا شÙŽدÙیدÙ، یÙŽا شÙŽهÙیدÙ،
(۷۷) خدایا! از تو میخواهم به نامت اÙ‰ مددرسان، اÙ‰ امین، اÙ‰ آشکار اÙ‰ استوار، اÙ‰ ارجمند، اÙ‰ راهنما، اÙ‰ ستوده، اÙ‰ بزرگوار، اÙ‰ سختگیر (گنهکاران) ، اÙ‰ گواه.(۷۸) یÙŽا ذÙŽا الÙ’عÙŽرÙ’شÙ الÙ’مÙŽجÙیدÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’قÙŽوÙ’لÙ السÙ‘ÙŽدÙیدÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙعÙ’لÙ الرÙ‘ÙŽشÙیدÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’بÙŽطÙ’شÙ الشÙ‘ÙŽدÙیدÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’وÙŽعÙ’دÙ وÙŽ الÙ’وÙŽعÙیدÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ الÙ’وÙŽلÙیÙ‘Ù الÙ’حÙŽمÙیدÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙŽعÙ‘ÙŽالÙŒ لÙمÙŽا یرÙیدÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ قÙŽرÙیبÙŒ غÙŽیرÙ بÙŽعÙیدÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù شÙŽهÙیدÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ لÙŽیسÙŽ بÙظÙŽلÙ‘امÙ لÙلÙ’عÙŽبÙیدÙ،
(۷۸) ای صاحب عرش پرشکوه، ای صاحب سخن استوار، ای صاحب کردار برازنده، ای صاحب کوبش سخت، ای صاحب نوید و تهدید، ای آن که سرپرست ستوده است، ای آن که به نیکی انجام دهد آنچه را خواهد، ای آن که نزدیک دوری ناپذیر است، ای آن که بر هر چیز گواه است، ای آن که بر بندگان ستمکار نیست(۷۹) یÙŽا مÙŽنÙ’ لا شÙŽرÙیکÙŽ لÙŽهÙ وÙŽ لا وÙŽزÙیرÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا شÙŽبÙیهÙŽ شÙبÙ’هÙŽ لÙŽهÙ وÙŽ لا نÙŽظÙیرÙŽ، یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ الشÙ‘ÙŽمÙ’سÙ وÙŽ الÙ’قÙŽمÙŽرÙ الÙ’مÙنÙیرÙ، یÙŽا مÙغÙ’نÙیÙŽ الÙ’بÙŽائÙسÙ الÙ’فÙŽقÙیرÙ، یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الطÙ‘ÙفÙ’لÙ الصÙ‘ÙŽغÙیرÙ، یÙŽا رÙŽاحÙمÙŽ الشÙ‘ÙŽیخÙ الÙ’کÙŽبÙیرÙ، یÙŽا جÙŽابÙرÙŽ الÙ’عÙŽظÙ’مÙ الÙ’کÙŽسÙیرÙ، یÙŽا عÙصÙ’مÙŽهÙŽ الÙ’خÙŽائÙفÙ الÙ’مÙسÙ’تÙŽجÙیرÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙعÙبÙŽادÙهÙ خÙŽبÙیرÙŒ بÙŽصÙیرÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ عÙŽلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù قÙŽدÙیرÙŒ،
(۷۹) ای آن که شریک و وزیری ندارد، ای آن که مثل و مانندی ندارد، ای آفریننده خورشید و ماه تابان، ای بی نیاز کننده درمانده تهیدست، ای روزی دهنده کودک خردسال، ای مهرورز بر پیر بزرگسال، ای پیونددهنده استخوان شکسته، ای پناه ترسان پناه جو، ای آن که بر بندگانش آگاه و بیناست، ای آن که بر هر چیز تواناست(۸۰) یÙŽا ذÙŽا الÙ’جÙودÙ وÙŽ النÙ‘ÙعÙŽمÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’فÙŽضÙ’لÙ وÙŽ الÙ’کÙŽرÙŽمÙ، یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ اللÙ‘ÙŽوÙ’حÙ وÙŽ الÙ’قÙŽلÙŽمÙ، یÙŽا بÙŽارÙئÙŽ الذÙ‘ÙŽرÙ‘Ù وÙŽ النÙ‘ÙŽسÙŽمÙ، یÙŽا ذÙŽا الÙ’بَأْسÙ وÙŽ النÙ‘ÙقÙŽمÙ، یÙŽا مÙلÙ’هÙمÙŽ الÙ’عÙŽرÙŽبÙ وÙŽ الÙ’عÙŽجÙŽمÙ، یÙŽا کÙŽاشÙفÙŽ الضÙ‘ÙرÙ‘Ù وÙŽ الْأَلÙŽمÙ، یÙŽا عÙŽالÙمÙŽ السÙ‘ÙرÙ‘Ù وÙŽ الÙ’هÙمÙŽمÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ الÙ’بÙŽیتÙ وÙŽ الÙ’حÙŽرÙŽمÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ الْأَشÙ’یÙŽاØ¡ÙŽ مÙنÙŽ الÙ’عÙŽدÙŽمÙ،
(۸۰) ای صاحب جود و بخشش، ای صاحب فضل و کرم، ای آفریننده لوح و قلم، ای پدیدآورنده موران و مردمان، ای صاحب عذاب و انتقام، ای الهام بخش عرب و عجم، ای بردارنده زیان و درد، ای دانای رازها و قصدها، ای پروردگار کعبه و حرم، ای آفریننده هرچیز از نیستی(۸۱) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا فÙŽاعÙلÙ، یÙŽا جÙŽاعÙلÙ، یÙŽا قÙŽابÙلÙ، یÙŽا کÙŽامÙلÙ، یÙŽا فÙŽاصÙلÙ، یÙŽا وÙŽاصÙلÙ، یÙŽا عÙŽادÙلÙ، یÙŽا غÙŽالÙبÙ، یÙŽا طÙŽالÙبÙ، یÙŽا وÙŽاهÙبÙ،
(۸۱) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای کردگار، ای هستی بخش، ای پذیرنده، ای برازنده، ای جدا، ای پیونددهنده، ای دادگر، ای چیره، ای جویا، ای بخشنده(۸۲) یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽنÙ’عÙŽمÙŽ بÙطÙŽوÙ’لÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ بÙجÙودÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽادÙŽ بÙلÙطÙ’فÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽعÙŽزÙ‘ÙŽزÙŽ بÙقÙدÙ’رÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽدÙ‘ÙŽرÙŽ بÙحÙکÙ’مÙŽتÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ حÙŽکÙŽمÙŽ بÙتÙŽدÙ’بÙیرÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ دÙŽبÙ‘ÙŽرÙŽ بÙعÙلÙ’مÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ تÙŽجÙŽاوÙŽزÙŽ بÙحÙلÙ’مÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ دÙŽنÙŽا فÙی عÙلÙوÙ‘ÙهÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽلا فÙی دÙنÙوÙ‘ÙهÙ،
(۸۲) ای آن که به کرمش بخشید، ای آن که به جودش گرامی داشت، ای آن که به لطفش کرم ورزید، ای آن که به نیرویش عزÙ‘ت یافت، ای آن که به حکمتش سامان داد، ای آن که به تدبیر خود حکم کرد، ای آنکه با علم خود تدبیر کرد، ای آن که با بردباری اش درگذرد، ای آن که به تدبیر خود در عین برتری اش نزدیک است، ای آن که در عین نزدیکی اش برتر است(۸۳) یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽخÙ’لÙقÙ مÙŽا یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽفÙ’عÙŽلÙ مÙŽا یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽهÙ’دÙی مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙضÙلÙ‘Ù مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙعÙŽذÙ‘ÙبÙ مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽغÙ’فÙرÙ لÙمÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙعÙزÙ‘Ù مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙذÙلÙ‘Ù مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙصÙŽوÙ‘ÙرÙ فÙی الْأَرÙ’حÙŽامÙ مÙŽا یÙŽشÙŽاØ¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ یÙŽخÙ’تÙŽصÙ‘Ù بÙرÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ مÙŽنÙ’ یÙŽشÙŽاØ¡Ù،
(۸۳) ای آن که هرچه خواهد آفریند، ای آن که هرچه بخواهد بکند، ای آن که هرکه را بخواهد راهنمایی کند، ای آن که هرکه را بخواهد گمراه سازد، ای آن که هرکه را بخواهد عذاب کند، ای آن که هرکه را بخواهد بیامرزد، ای آن که هرکه را بخواهد عزÙ‘ت بخشد، ای آن که هرکه را بخواهد خوار گرداند، ای آن که در رحم مادران هرچه خواهد صورت بخشد، ای آن که هرکه را بخواهد به رحمتش مخصوص گرداند(۸۴) یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽمÙ’ یÙŽتÙ‘ÙŽخÙذÙ’ صÙŽاحÙبÙŽهÙ‹ وÙŽ لا وÙŽلÙŽداÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ لÙکÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù قÙŽدÙ’راÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙشÙ’رÙکÙ فÙی حÙکÙ’مÙه٠أَحÙŽداÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ مÙنÙŽ الÙ’مÙŽلائÙکÙŽهÙ الÙ’مÙŽلائÙکÙŽهÙŽ رÙسÙلاÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ فÙی السÙ‘ÙŽمÙŽاØ¡Ù بÙرÙوجاÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ الْأَرÙ’ضÙŽ قÙŽرÙŽاراÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ خÙŽلÙŽقÙŽ مÙنÙŽ الÙ’مÙŽاØ¡Ù بÙŽشÙŽراÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ جÙŽعÙŽلÙŽ لÙکÙلÙ‘Ù شÙŽی ء٠أَمÙŽداÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙŽاطÙŽ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù عÙلÙ’ماÙ‹، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙ’صÙŽÙ‰ کÙلÙ‘ÙŽ شÙŽی Ø¡Ù عÙŽدÙŽداÙ‹،
(۸۴) ای آن که همسر و فرزندی نگرفت، ای آن که برای هرچیز اندازه نهاد، ای آن که در حکمش کسی را شریک نساخت، ای آن که فرشتگان را فرستادگان خویش قرار داد، ای آن که در آسمان ها برج هایی گذارد، ای آن که زمین را زیستگاه شایسته نمود، ای آن که آدمی را از آب آفرید، ای آن که برای هرچیز سرانجامی قرار داد، ای آن که با علم خویش هرچیز را دربر گرفته است، ای آن که تعداد هرچیز را شماره نموده است(۸۵) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا Ø£ÙŽوÙ‘ÙŽلÙ، یÙŽا آخÙرÙ، یÙŽا ظÙŽاهÙرÙ، یÙŽا بÙŽاطÙنÙ، یÙŽا بÙŽرÙ‘Ù، یÙŽا حÙŽقÙ‘Ù، یÙŽا فÙŽرÙ’دÙ، یÙŽا وÙتÙ’رÙ، یÙŽا صÙŽمÙŽدÙ، یÙŽا سÙŽرÙ’مÙŽدÙ،
(۸۵) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای آغاز، ای انجام، ای آشکار، ای نهان، ای نیکوکار، ای حق، ای یگانه، ای یکتا، ای بی نیاز، ای همیشگی(۸۶) یÙŽا خÙŽیرÙŽ مÙŽعÙ’رÙوفÙ عÙرÙفÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽفÙ’ضÙŽلÙŽ مÙŽعÙ’بÙودÙ عÙبÙدÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽجÙŽلÙ‘ÙŽ مÙŽشÙ’کÙورÙ شÙکÙرÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽعÙŽزÙ‘ÙŽ مÙŽذÙ’کÙورÙ ذÙکÙرÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’لÙŽÙ‰ مÙŽحÙ’مÙودÙ حÙمÙدÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’دÙŽمÙŽ مÙŽوÙ’جÙودÙ طÙلÙبÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽرÙ’فÙŽعÙŽ مÙŽوÙ’صÙوفÙ وÙصÙفÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’بÙŽرÙŽ مÙŽقÙ’صÙودÙ قÙصÙدÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ مÙŽسÙ’ئÙولÙ سÙئÙلÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽشÙ’رÙŽفÙŽ مÙŽحÙ’بÙوبÙ عÙلÙمÙŽ،
(۸۶) ای بهترین شناخته شده ای که شناخته شده، ای برترین معبودی که عبادت شده، ای والاترین ثناپذیری که سپاس شده، ای عزیزترین یاد شده ای که یاد شده، ای برترین ستوده ای که ستایش شده، ای دیرینه ترین موجودی که خواسته شده، ای بلندترین وصف شده ای که به وصف آمده، ای بزرگترین مقصودی که قصد شده، ای گرامی ترین پرسیده ای که پرسش شده، ای شریف ترین محبوبی که دانسته شده(۸۷) یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽ الÙ’بÙŽاکÙینÙŽ، یÙŽا سÙŽیدÙŽ الÙ’مÙتÙŽوÙŽکÙ‘ÙلÙینÙŽ، یÙŽا هÙŽادÙیÙŽ الÙ’مÙضÙلÙ‘ÙینÙŽ، یÙŽا وÙŽلÙیÙ‘ÙŽ الÙ’مÙؤْمÙنÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ الذÙ‘ÙŽاکÙرÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽفÙ’زÙŽعÙŽ الÙ’مÙŽلÙ’هÙوفÙینÙŽ، یÙŽا مÙنÙ’جÙیÙŽ الصÙ‘ÙŽادÙقÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽقÙ’دÙŽرÙŽ الÙ’قÙŽادÙرÙینÙŽ، یÙŽا Ø£ÙŽعÙ’لÙŽمÙŽ الÙ’عÙŽالÙمÙینÙŽ، یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ الÙ’خÙŽلÙ’ق٠أَجÙ’مÙŽعÙینÙŽ،
(۸۷) ای محبوب گریه کنندگان، ای سرور توکل کنندگان، ای راهنمای گمراهان، ای سرپرست مؤمنان، ای همدم ذاکران، ای پناه جان سوختگان، ای رهایی بخش راستگویان، ای تواناترین توانایان، ای داناترین دانایان، ای پرستیده همه آفریدگان(۸۸) یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽلا فÙŽقÙŽهÙŽرÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ مÙŽلÙŽکÙŽ فÙŽقÙŽدÙŽرÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ بÙŽطÙŽنÙŽ فÙŽخÙŽبÙŽرÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙبÙدÙŽ فÙŽشÙŽکÙŽرÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙصÙیÙŽ فÙŽغÙŽفÙŽرÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا تÙŽحÙ’وÙیهÙ الÙ’فÙکÙŽرÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یدÙ’رÙکÙهÙ بÙŽصÙŽرÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽخÙ’فÙŽÙ‰ عÙŽلÙŽیه٠أَثÙŽرÙŒ، یÙŽا رÙŽازÙقÙŽ الÙ’بÙŽشÙŽرÙ، یÙŽا مÙقÙŽدÙ‘ÙرÙŽ کÙلÙ‘Ù قÙŽدÙŽرÙ،
(۸۸) ای آن که فراتر رفت و چیره گشت، ای آن که دارا گشت و توان یافت، ای آن که نهان شد و آگاهی یافت، ای آن که پرستش شد و ارج نهاد، ای آن که نافرمانی شد و آمرزید، ای آنکه اندیشه ها او را فرا نگیرد، ای آن که دیده ای او را در نیابد، ای آن که اثری بر او پوشیده نماند، ای روزی دهنده آدمیان، ای اندازه دهنده هر اندازه(۸۹) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا حÙŽافÙظÙ، یÙŽا بÙŽارÙئÙ، یÙŽا ذÙŽارÙئÙ، یÙŽا بÙŽاذÙخÙ، یÙŽا فÙŽارÙجÙ، یÙŽا فÙŽاتÙحÙ، یÙŽا کÙŽاشÙفÙ، یÙŽا ضÙŽامÙنÙ، یÙŽا آمÙرÙ، یÙŽا نÙŽاهÙی،
(۸۹) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای نگهدار، ای آفریننده، ای پدید آورنده، ای بسیار بخشنده، ای گشایشگر، ای فراخی بخش، ای برگیرنده زیان، ای ضمانت کننده، ای فرمان ده، ای بازدارنده(۹۰) یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽعÙ’لÙŽمÙ الÙ’غÙŽیبÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽصÙ’رÙفÙ السÙ‘ÙوØ¡ÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽخÙ’لÙقÙ الÙ’خÙŽلÙ’قÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽغÙ’فÙرÙ الذÙ‘ÙŽنÙ’بÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙتÙمÙ‘Ù النÙ‘ÙعÙ’مÙŽهÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙقÙŽلÙ‘ÙبÙ الÙ’قÙلÙوبÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙدÙŽبÙ‘ÙرÙ الْأَمÙ’رÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙنÙŽزÙ‘ÙلÙ الÙ’غÙŽیثÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽبÙ’سÙطÙ الرÙ‘ÙزÙ’قÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙحÙ’یÙی الÙ’مÙŽوÙ’تÙŽÙ‰ Ø¥ÙلÙ‘ا هÙوÙŽ،
(۹۰) ای آن که جز او غیب نداند، ای آن که برنگرداند بدی را جز او، ای آن که آفریدگان را جز او نیافریند، ای آن که گناه را جز او نیامرزد، ای آن که نعمت را جز او کامل نکند، ای آن که دلها را جز او دگرگون نکند، ای آن که کارها را جز او تدبیر ننماید، ای آن که باران را جز او فرو نبارد، ای آن که روزی را جز او نگستراند، ای آن که مردگان را جز او زنده نسازد(۹۱) یÙŽا مÙعÙینÙŽ الضÙ‘ÙعÙŽفÙŽاØ¡Ù، یÙŽا صÙŽاحÙبÙŽ الÙ’غÙرÙŽبÙŽاØ¡Ù، یÙŽا نÙŽاصÙرÙŽ الْأَوÙ’لÙیÙŽاØ¡Ù، یÙŽا قÙŽاهÙرÙŽ الْأَعÙ’دÙŽاØ¡Ù، یÙŽا رÙŽافÙعÙŽ السÙ‘ÙŽمÙŽاØ¡Ù، یÙŽا Ø£ÙŽنÙیسÙŽ الْأَصÙ’فÙیÙŽاØ¡Ù، یÙŽا حÙŽبÙیبÙŽ الْأَتÙ’قÙیÙŽاØ¡Ù، یÙŽا کÙŽنÙ’زÙŽ الÙ’فÙقÙŽرÙŽاØ¡Ù، یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ الْأَغÙ’نÙیÙŽاØ¡Ù، یÙŽا Ø£ÙŽکÙ’رÙŽمÙŽ الÙ’کÙرÙŽمÙŽاØ¡Ù،
(۹۱) ای یاور ضعیفان، ای همراه غریبان، ای یار دوستان، ای چیره بر دشمنان، ای بالا برنده آسمان، ای مونس برگزیدگان، ای محبوب پروا پیشگان، ای گنجینه تهیدستان، ای معبود توانگران، ای کریم ترین کریمان(۹۲) یÙŽا کÙŽافÙیاÙ‹ مÙنÙ’ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا قÙŽائÙماÙ‹ عÙŽلÙŽÙ‰ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙشÙ’بÙهÙهÙ شÙŽی Ø¡ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽزÙیدÙ فÙی مÙلÙ’کÙهÙ شÙŽی Ø¡ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽخÙ’فÙŽÙ‰ عÙŽلÙŽیهÙ شÙŽی Ø¡ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽنÙ’قÙصÙ مÙنÙ’ خÙŽزÙŽائÙنÙهÙ شÙŽی Ø¡ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙŽیسÙŽ کÙŽمÙثÙ’لÙهÙ شÙŽی Ø¡ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽعÙ’زÙبÙ عÙŽنÙ’ عÙلÙ’مÙهÙ شÙŽی Ø¡ÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ خÙŽبÙیرÙŒ بÙکÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽسÙعÙŽتÙ’ رÙŽحÙ’مÙŽتÙهÙ کÙلÙ‘ÙŽ شÙŽی Ø¡Ù،
(۹۲) ای کفایت کننده از هرچیز، ای پاینده بر هرچیز، ای آن که چیزی مانند او نیست، ای آن که چیزی بر فرمانروایی اش نیفزاید، ای آن که چیزی بر او پوشیده نیست، ای آن که چیزی از خزانه هایش نکاهد، ای آن که مانندش کسی نیست، ای آن که چیزی از علمش پنهان نماند، ای آن که به همه چیز آگاه است، ای آن که همه رحمتش همه چیز را فرا گرفته است(۹۳) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙکÙ’رÙمÙ، یÙŽا مÙطÙ’عÙمÙ، یÙŽا مÙنÙ’عÙمÙ، یÙŽا مÙعÙ’طÙی، یÙŽا مÙغÙ’نÙی، یÙŽا مÙقÙ’نÙی، یÙŽا مÙفÙ’نÙی، یÙŽا مÙحÙ’یی، یÙŽا مÙرÙ’ضÙی، یÙŽا مÙنÙ’جÙی،
(۹۳) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای اکرام کننده، ای روزی بخش، ای نعمت دهنده، ای عطابخش، ای بی نیازکننده، ای ذخیره گذار، ای نابودکننده، ای زنده ساز، ای خشنودکننده، ای رهایی بخش(۹۴) یÙŽا Ø£ÙŽوÙ‘ÙŽلÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ آخÙرÙŽهÙ، یÙŽا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ مÙŽلÙیکÙŽهÙ، یÙŽا رÙŽبÙ‘ÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ صÙŽانÙعÙŽهÙ، یÙŽا بÙŽارÙئÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ خÙŽالÙقÙŽهÙ، یÙŽا قÙŽابÙضÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ بÙŽاسÙطÙŽهÙ، یÙŽا مÙبÙ’دÙئÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ مÙعÙیدÙŽهÙ، یÙŽا مÙنÙ’شÙئÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ مÙقÙŽدÙ‘ÙرÙŽهÙ، یÙŽا مÙکÙŽوÙ‘ÙنÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ مÙحÙŽوÙ‘ÙلÙŽهÙ، یÙŽا مÙحÙ’ییÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ مÙمÙیتÙŽهÙ، یÙŽا خÙŽالÙقÙŽ کÙلÙ‘Ù شÙŽی Ø¡Ù وÙŽ وÙŽارÙثÙŽهÙ،
(۹۴) ای آغاز و انجام هرچیز، ای پرستیده و دارنده هرچیز، ای پروردگار و سازنده هرچیز، ای آفریننده و برآورنده هرچیز، ای گیرنده و گشاینده هرچیز، ای آغاز کننده هرچیز، ای پدیدآورنده و اندازه بخش هرچیز، ای هستی بخش و جنباننده هرچیز، ای زنده کننده و میراننده هرچیز، ای آفریننده و میراث بر هرچیز(۹۵) یÙŽا خÙŽیرÙŽ ذÙŽاکÙرÙ وÙŽ مÙŽذÙ’کÙورÙ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ شÙŽاکÙرÙ وÙŽ مÙŽشÙ’کÙورÙ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ حÙŽامÙدÙ وÙŽ مÙŽحÙ’مÙودÙ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ شÙŽاهÙدÙ وÙŽ مÙŽشÙ’هÙودÙ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ دÙŽاعÙ وÙŽ مÙŽدÙ’عÙوÙ‘Ù، یÙŽا خÙŽیرÙŽ مÙجÙیبÙ وÙŽ مÙجÙŽابÙ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ مÙونÙسÙ وÙŽ Ø£ÙŽنÙیسÙ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ صÙŽاحÙبÙ وÙŽ جÙŽلÙیسÙ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ مÙŽقÙ’صÙودÙ وÙŽ مÙŽطÙ’لÙوبÙ، یÙŽا خÙŽیرÙŽ حÙŽبÙیبÙ وÙŽ مÙŽحÙ’بÙوبÙ،
(۹۵) ای بهترین یادکننده و یادشده، ای بهترین ثناپذیر و ثناشده، ای بهترین ستاینده و ستوده، ای بهترین گواه و گواه پذیر، ای بهترین خواهنده و خوانده شده، ای بهترین پاسخ دهنده و پاسخ داده شده، ای بهترین یار و همدم، ای بهترین همراه و همنشین، ای بهترین سویه و آهنگ، ای بهترین دوستدار و دوستی پذیر(۹۶) یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ لÙمÙŽنÙ’ دÙŽعÙŽاهÙ مÙجÙیبÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ لÙمÙŽنÙ’ Ø£ÙŽطÙŽاعÙŽهÙ حÙŽبÙیبÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ Ø¥ÙلÙŽÙ‰ مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽحÙŽبÙ‘ÙŽهÙ قÙŽرÙیبÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ اسÙ’تÙŽحÙ’فÙŽظÙŽهÙ رÙŽقÙیبÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ رÙŽجÙŽاهÙ کÙŽرÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ عÙŽصÙŽاهÙ حÙŽلÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی عÙŽظÙŽمÙŽتÙهÙ رÙŽحÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی حÙکÙ’مÙŽتÙهÙ عÙŽظÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ فÙی Ø¥ÙحÙ’سÙŽانÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ بÙمÙŽنÙ’ Ø£ÙŽرÙŽادÙŽهÙ عÙŽلÙیمÙŒ،
(۹۶) ای آن که به خواهنده اش پاسخ گوید، ای آن که برای فرمانبرش دوست است، ای آن که به دوستدارش نزدیک است، ای آن که برای کسی که از او نگهداری طلبد دیده بان است، ای آن که به هرکه به او امید بندد کریم است، ای آن که بر هرکه از او نافرمانی کند بردبار است، ای آن که در بزرگی اش مهربان است، ای آن که در فرزانگی اش بزرگ است، ای آن که در نیکی اش دیرینه است، ای آن که به هر که او را خواهد دانا است(۹۷) اللÙ‘ÙŽهÙمÙ‘ÙŽ Ø¥ÙنÙ‘Ùی Ø£ÙŽسْأَلÙکÙŽ بÙاسÙ’مÙکÙŽ یÙŽا مÙسÙŽبÙ‘ÙبÙ، یÙŽا مÙرÙŽغÙ‘ÙبÙ، یÙŽا مÙقÙŽلÙ‘ÙبÙ، یÙŽا مÙعÙŽقÙ‘ÙبÙ، یÙŽا مÙرÙŽتÙ‘ÙبÙ، یÙŽا مÙخÙŽوÙ‘ÙفÙ، یÙŽا مÙحÙŽذÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙذÙŽکÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙسÙŽخÙ‘ÙرÙ، یÙŽا مÙغÙŽیÙ‘ÙرÙ،
(۹۷) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای سبب ساز، ای شوق آفرین، ای برگرداننده، ای پیگیر، ای سامان بخش، ای هراس آور، ای برحذردار، ای یادآور، ای تسخیرگر، ای دگرگون ساز(۹۸) یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙلÙ’مÙهÙ سÙŽابÙقÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ وÙŽعÙ’دÙهÙ صÙŽادÙقÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لÙطÙ’فÙهÙ ظÙŽاهÙرÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ Ø£ÙŽمÙ’رÙهÙ غÙŽالÙبÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ کÙتÙŽابÙهÙ مÙحÙ’کÙŽمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙŽضÙŽاؤÙهÙ کÙŽائÙنÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ قÙرÙ’آنÙهÙ مÙŽجÙیدÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ مÙلÙ’کÙهÙ قÙŽدÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ فÙŽضÙ’لÙهÙ عÙŽمÙیمÙŒ، یÙŽا مÙŽنÙ’ عÙŽرÙ’شÙهÙ عÙŽظÙیمÙŒ،
(۹۸) ای آن که علمش پیش است، ای آن که وعده اش راست است، ای آن که لطفش آشکار است، ای آن که فرمانش چیره است، ای آن که کتابش استوار است، ای آن که حکمش شدنی است، ای آن که قرآنش باشکوه است، ای آن که فرمانروایی اش دیرین است، ای آن که بخششش فراگیر است، ای آن که پایگاهش بس بزرگ است(۹۹) یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽشÙ’غÙŽلÙهÙ سÙŽمÙ’عÙŒ عÙŽنÙ’ سÙŽمÙ’عÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽمÙ’نÙŽعÙهÙ فÙعÙ’لÙŒ عÙŽنÙ’ فÙعÙ’لÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙلÙ’هÙیهÙ قÙŽوÙ’لÙŒ عÙŽنÙ’ قÙŽوÙ’لÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙغÙŽلÙ‘ÙطÙهÙ سÙؤَالÙŒ عÙŽنÙ’ سÙؤَالÙ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽحÙ’جÙبÙهÙ شÙŽی Ø¡ÙŒ عÙŽنÙ’ شÙŽی Ø¡Ù، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙبÙ’رÙمÙه٠إÙلÙ’حÙŽاحÙ الÙ’مÙلÙحÙ‘ÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ غÙŽایÙŽهÙ مÙرÙŽادÙ الÙ’مÙرÙیدÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ مÙنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ هÙمÙŽمÙ الÙ’عÙŽارÙفÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ هÙوÙŽ مÙنÙ’تÙŽهÙŽÙ‰ طÙŽلÙŽبÙ الطÙ‘ÙŽالÙبÙینÙŽ، یÙŽا مÙŽنÙ’ لا یÙŽخÙ’فÙŽÙ‰ عÙŽلÙŽیهÙ ذÙŽرÙ‘ÙŽهÙŒ فÙی الÙ’عÙŽالÙŽمÙینÙŽ،
(۹۹) ای آن که شنیدنی از شنیدن دیگر بازش ندارد، ای آن که کاری از کار دیگر منعش نکند، ای آن که گفتاری از گفتار دیگر سرگرمش نکند، ای آن که درخواستی از درخواست دیگر او را به اشتباه نیافکند، ای آن که چیزی از چیز دیگر پرده اش نشود، ای آن که اصرار اصرارکنندگان او را به ستوه نیاورد، ای آن که آرمان واپسین جویندگان است، ای آن که نهایت همÙ‘ت عارفان است، ای آن که پایان جستجوی جویندگان است، ای آن که غباری در سراسر هستی بر او پوشیده نیست(۱۰۰) یÙŽا حÙŽلÙیماÙ‹ لا یÙŽعÙ’جÙŽلÙ، یÙŽا جÙŽوÙŽاداÙ‹ لا یÙŽبÙ’خÙŽلÙ، یÙŽا صÙŽادÙقاÙ‹ لا یÙخÙ’لÙفÙ، یÙŽا وÙŽهÙ‘ÙŽاباÙ‹ لا یÙŽمÙŽلÙ‘Ù، یÙŽا قÙŽاهÙراÙ‹ لا یÙغÙ’لÙŽبÙ، یÙŽا عÙŽظÙیماÙ‹ لا یÙوصÙŽفÙ، یÙŽا عÙŽدÙ’لاÙ‹ لا یÙŽحÙیفÙ، یÙŽا غÙŽنÙیÙ‘اÙ‹ لا یÙŽفÙ’تÙŽقÙرÙ، یÙŽا کÙŽبÙیراÙ‹ لا یÙŽصÙ’غÙرÙ، یÙŽا حÙŽافÙظاÙ‹ لا یÙŽغÙ’فÙلÙ، سÙبÙ’حÙŽانÙŽکÙŽ یÙŽا لا Ø¥ÙلÙŽهÙŽ Ø¥ÙلÙ‘ا Ø£ÙŽنÙ’تÙŽ، الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ الÙ’غÙŽوÙ’ثÙŽ خÙŽلÙ‘ÙصÙ’نÙŽا مÙنÙŽ النÙ‘ÙŽارÙ یÙŽا رÙŽبÙ‘Ù.
(۱۰۰) ای بردباری که شتاب نکند، ای بخشنده ای که بخل نورزد، ای راستگویی که تخلÙ‘ف نکند، ای عطاکننده ای که خستگی نپذیرد، ای چیره ای که شکست ناپذیر است، ای بزرگی که به وصف در نیاید، ای دادگری که ستم ننماید، ای توانگری که نیازمند نشود، ای بزرگی که کوچک نگردد، ای نگهداری که غفلت ننماید، منزÙ‘هی توای که معبودی جز تو نیست، فریادرس، فریادرس، ما را از آتش رهایی بخش پروردگارا.منبع : erfan.ir
💬 دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شود.