در همین راستا امیر جعفری در یک مصاحبه درباره انتخابات ریاست جمهوری می‌گوید:« قبلا استرس می‌گرفتیم. اما حالا هواپیما دارد می‌آید. توریست دارد وارد کشور می‌شود. وقتی می‌خواهیم به خارج از کشور برویم برای فستیوالی چیزیØŒ با عزت و احترام می‌رویم. اما مردم اینها را نمی‌بینند. فقط می‌گویند جوانها بیکارند...مقداری از این مشکلات به خودمان بر می‌گردد آدمهای تنبلی شده‌ایم.از قدیم هم همیشه رعیت‌ها دوست داشتند یک گونی برنج یا سیب‌زمینی بیشتر بگیرند. تن‌پرور بارمان آورده اند».

اگرچه دلسوزی برای آسمان خاکستری خوزستان و نگرانی برای اختلاس ها امری پسندیده استØŒ اما کسی می تواند ژست روشنفکری به خود بگیرد و امروز از مشکلات مردم سخن بگوید که واقعا درد مردم داشته باشدØŒ نه کسی که روزگاری تمام مشکلات کودکان خوزستانی را فراموش کرده و جوانان بی کار را تنبل خطاب می کرد اما در مقابل از سفر راحت به خارج از کشور سخن می گفت!

جعفری در ادامه سخنان جالب تری را نیز مطرح می کند. او می گوید: «ای کاش مسولان ده شب به کرمانشاه بروند. در چادر زندگی کنیم تا ببینیم آنها چه می کشند. ده شب به خوزستان برویم تا ببینیم این گرد و غبار چه می کندØŸ! ده شب زن و بچه ات را ببرØŒ ببین وجودش را داری آنجا زندگی کنیØŸ با پراید و سمند خودمون تردد کنØŒ عید نرو شمالØŒ برو زابلØŒ برو سیستان و بلوچستان. ببینم می تونی بروی آنجا زندگی کنیØŸ آیا می توانی در مسکن مهر زندگی کنیØŸ ای کاش این اتفاق می افتاد».

ریشه این طرز تفکر به نگاه بسته و محدود امیر جعفری و سلبریتی ها بازمی گردد. دایره دیدی که تنها برخی از مسئولان همفکر خود را می بیند. شاید حسن روحانی که امیرجعفری از مدافعان او در انتخابات اخیر بودØŒ هیچ گاه سوار بر خودرو پراید و سمند نشودØŒ اما هستند مسئولان انقلابی زیادی که سالهاست با همین پراید و سمند تردد می کنند.

اما نکته جالب توجه اینجاست که کسی از مشکلات خودرو پراید و سمند حرف می زند که ارزش خوردو او چند برابر همین خودرو هاست. بیان چنین سخنانی از جانب افرادی که خود حاضر نیستند از برج های خود پائین بیایند و  اندکی مشکلات مردم را تجربه کنند چیزی جز رفتار پوپولیستی نیست. افرادی مانند غلامرضا تختی بدان علت محبوب مردم شدند که اگر سخنی را بیان می کردند خود بدان عمل می کردند و اگر رفتاری را نشان می دادندØŒ نه از روی ریا بلکه از روی باور قلبی بوده است. اما سلبریتی های امروز تاکنون نتوانتسه اند چنین مساله ای را درک کنند.

دلسوزی کسانی که بی ارتباط ترین قشر با مشکلات جامعه هستندØŒ همان اندازه مضحک است که یک قصاب انجمن حمایت از حقوق گوسفندان تاسیس کند. این دست سلبریتی های ریاکار یک بار برای همیشه بایستی تکلیف خود را روشن کنند. از حمایت های این روزهای سلبریتی ها بوی متعفن ریا به مشام می رسد. طبقه ای که قطعا نماد بی عدالتی هستند حالا امروز مذبوحانه قصد دارند خود را حامی مردم معرفی کنند. سلبریتی ها خیلی زودتر از امروز نشان داده اند که اصلا صلاحیت اظهار نظر در خصوص مشکلات مردم را ندارند. کسانی که درست در زمان مشکلات اقتصادیØŒ اجتماعیØŒ زیست محیطی و... مردمØŒ سرخوشانه از شهرتی که با پول رسانه ملی وبیت المال کسب کرده بودندØŒ در فستیوال های خارجی سیر می کردندØŒ نمی شود به یک باره خود را دلسوز مردم نشان دهند. حالا امروز دور ترین فرد به مردم خود را دوستدار مردم معرفی می کنند.