شرح مختصری از زندگی حضرت معصومه(س)

نودیها:حضرت فاطمه معصومه (ع) در اوÙ‘لین روز ماه ذÙ‰ القعده سال ۱۷۳ هÙ€ . ق، ۲۵ سال بعد از تولد حضرت امام رضا (ع) در شهر مدینه منوÙ‘ره چشم به جهان گشود. از میان فرزندان بزرگوار حضرت امام موسÙ‰ بن جعفر(ع)، دو فرزند ایشان یعنÙ‰ حضرت امام علÙ‰ بن موسÙ‰ الرضا (ع) و حضرت فاطمه‌کبری (ع) ملقÙ‘ب به معصومه، از ویژگی های خاص برخوردار بوده اند تا ادامه دهنده خطÙ‘ امامت بعد از پدر باشند. آن حضرت به همراه امام رضا (ع) هر دو در دامان پاک یک مادر بزرگوار به نام حضرت نجمه خاتون (س) که از مهاجران مغرب بود، رشد و پرورش یافته اند. این در حالÙ‰ است که پدر بزرگوارشان پیوسته در زندان هارون الرشید بسر مÙ‰ بردند و سرانجام در همان زندان، هنگامÙ‰ که حضرت معصومه (س) در سن ده سالگÙ‰ بود، به شهادت رسیدند و از آن زمان به بعد حضرت معصومه (س) تحت مراقبت برادرش امام رضا (ع) قرار گرفت.   حضرت معصومه (س)، معصوم به معنایی که در مورد پیامبران و امامان به کار می رود نبوده، امÙ‘ا ایشان دارای طهارت روح و کمالات معنوی بالایی بودند، به گونه ای که به زائرانش وعده بهشت داده شده است  

اطلاق «معصومه» بر فاطمه دختر موسی بن جعفر (ع)

نام حضرت معصومه، فاطمه است. در کتاب های روایی و تاریخی نیز، از آن حضرت با عنوان فاطمه بنت موسÙ‰ بن جعفر(ع) یاد شده است، امÙ‘ا صدها سال است که آن حضرت با این لقب مشهور هستند، و این لقب نزد ایرانیان تبدیل به اسم برای ایشان شده است. حضرت معصومه (س)، معصوم به معنایی که در مورد پیامبران و امامان به کار می رود نبوده، امÙ‘ا ایشان دارای طهارت روح و کمالات معنوی بالایی بودند، به گونه ای که به زائرانش وعده بهشت داده شده است.   لازم به ذکر است که عصمت امر نسبی است. با توجه به روایاتی که در شØ£ن و منزلت حضرت معصومه وارد شده است،۶ می توان مرتبه ای از عصمت – نه در حد ائمه- برای ایشان قائل شد. این مسئله در حق چنین بانویی بعید به نظر نمی رسدØ› چرا که این حد از عصمت به معنای دوری از گناه در زندگی عالمان بزرگ نیز فراوان مشاهده می شود.  

ورود حضرت معصومه (س) به قم

در سال ۲ظ ظ هجرÙ‰ قمرÙ‰ در پÙ‰ اصرار و تهدید مØ£مون عباسÙ‰ سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون این که کسÙ‰ از بستگان و اهل بیت خود را همراه خود بیاورند راهÙ‰ خراسان شدند.   حضرت معصومه یک سال بعد از هجرت تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو، در سال ۲۰۱ هجری قمری، به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت، به همراه عده اÙ‰ از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلÙ‰ مورد استقبال مردم واقع مÙ‰ شد. در شهر ساوه عده اÙ‰ از مخالفان اهل بیت که از پشتیبانÙ‰ مØ£موران حکومت برخوردار بودند، سر راه کاروان آنان را گرفته و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتیجه تقریباÙ‹ همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتÙ‰ بنابر نقلÙ‰ حضرت (س) معصومه را نیز مسموم کردند.   عصمت امر نسبی است. با توجه به روایاتی که در شØ£ن و منزلت حضرت معصومه وارد شده است،می توان مرتبه ای از عصمت – نه در حد ائمه- برای ایشان قائل شد. این مسئله در حق چنین بانویی بعید به نظر نمی رسدØ› چرا که این حد از عصمت به معنای دوری از گناه در زندگی عالمان بزرگ نیز فراوان مشاهده می شود   به هر حال، یا بر اثر اندوه و غم زیاد از این ماتم و یا بر اثر مسمومیت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س) بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به طرف خراسان نبود، قصد شهر قم را نمود. حدوداÙ‹ در روز ۲۳ ربیع الاول سال ۲ظ ۱ هجرÙ‰ قمرÙ‰ حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. و در محلÙ‰ که امروز «میدان میر» نامیده مÙ‰ شود در منزل «موسÙ‰ بن خزرج» فرود آمدند و افتخار میزبانÙ‰ حضرت نصیب او شد.   آن بزرگوار به مدت ۱۷ روز در این شهر زندگÙ‰ کرد. محل زندگی و عبادت آن حضرت در مدرسه ستیه به نام «بیت النور» بود که هم اکنون محل زیارت ارادت مندان آن حضرت است. عقیق