✍️ نویسنده: 9
نودیها:قضیه از این قرار است که عده ای از معماران در قمØŒ خاکی که خود از هنر و فرهنگ غنی استØŒ دست به سمت غیر دراز کرده و برای ساخت مناره مصلای آنØŒ الگوی معماری سعودی را جایگزین گنجینه هنر عظیم خویش کرده اندØŒ به گونه ای که مناره این بنا روح حاکم در معماری وهابی را با خود به خاک سرزمین متمدن ایرانی آورده و چشمان ناظران را از وادی هنر آشنا و شکوهمند خارج و راهی غربت می کند.
فهم فقر هنر ملی در مناره عربی قم کار دشواری نیستØ› چرا که با یک نگاه به تصویر آنØŒ فقدان شاخصه های معماری ایرانی کاملا مشهود استØŒ شاخصه‌هایی که به عنوان امضای هنرمندان برروی آثار آنان هویت ایرانی را به بنا هدیه میکندØ› مانند هنر کاشی کاریØŒ پیچ تزئینیØŒ طرح‌های هندسی و غیره که البته هنر مقرنس و آجرکاری به عنوان مرکزیت هنر ملی در این حوزه عطا بخش عظمت و جلال ویژه ای به بنا است. خلا هنر مقرنس (در قسمت ماذنه) و هنر آجرکاری (که ازجمله هنرهای منحصر به فرد ایرانی است) ØŒ تاسف حامیان فرهنگ بومی را به دنبال دارد و این هنر بی امضا را نزد هنردوستان بی اعتبار می‌کند.
همچنین علاوه بر اهمیت مناره‌ها در ایستایی قوس ها و قرار گرفتن Û² مناره در طرفین قوس برای جلوگیری از رانش آن که مانند پاسبان وظیفه محافظت از قوس را برعهده دارندØŒ یکی دیگر از شاخصه های معماری اسلامی ØŒقرینه سازی است که مناره ها در مساجد نمایانگر آن به شمار می آیندØŒ ولی تنهایی مناره مصلای قم غربت هنر ایرانی را در این بنا نشان می‌دهد.
یکی از آثاری که موید ایرانی بودن مناره‌سازی و هنر آجرکاری آن می باشدØŒ منارجام است که در قرن Û±Û² میلادی ساخته شد که ارتفاع آن به Û¶Ûµ متر میرسد و آجرکاری آن جلال و جمال شگفت انگیزی داردØŒ به گونه ای که شکوه آن توجه جهانیان را به خود جلب کرده است. همچنین نخستین مساجد ایران که تاری‌خانه دامغان و مسجد جامع فهرج یزد استØŒ هر دو دارای مناره‌هایی هستند و با تکیه بر این شواهد است که ایران را در هنر مناره‌سازی صاحب سبک می‌دانند. حال روا نیست که کشوری که خود مبدع مناره استØŒ امروز آن را از بیگانه تمنا کند!
 مقایسه شکل ظاهری مناره‌های ایرانی در مسجد امام خمینی(ره) و حرم حضرت معصومه(س) با مناره‌های عربی مربوط به مسجد مقدس جمکران
با گذشت زمان ØŒاعتلایی در ساختار و کاربرد میل ها صورت گرفت و به تدریج مناره وار منادی اسلام گشت و بوی دسته گل نیلوفر و میخک از گلدسته های مساجد به دور ترین نقاط شهر تراوش می شدØŒ صیرورت عبادتگاه با مآذنه به تکامل رسید و اوج شکوفایی آن ممزوج شدن با فرهنگ ایرانی اسلامی بود.
قاعده(پلان) مربع شکل مناره ها که سخن از زمین می گفت رفته رفته از خاک به افلاک عروج نمود و به شکل دایره رسید تا عظمت آن آسمان را در بر گیرد. به هر حال مربع نماد زمین است و دایره نماد آسمانØŒ و حرکت از مربع به دایره در مناره‌ها نشان از خاک به افلاک رفتن دارد.
امروزه مناره ها دیگر کاربرد مآذن گونه خود را از دست داده اند ولی با این وجود هنوز هم به عنوان مکمل فضای مساجد ساخته می شوند این امر نشان دهنده اهمیت این بنا و عمق اثر آن در به یاد آوردن اقتدار هنر ایرانی به هموطنان می باشد و همان طور که بلندای مناره می‌رود تا آسمان را با جلال خود بشکافد عمق پیام آن در دل های ناظران نفوذ می کند و نوای اذا نودی لصلاه سر می‌دهد. ثروت حسرت برانگیز مغفول مانده
زمانی که اسلام توسط اعراب به کشور ما وارد شد فرهنگ عظیم و مترقی ایرانی آن را به زیباترین و کامل ترین حالت ممکن دریافت کرد و پیوستن اسلام و تشیع به فرهنگ ایرانی چنان قدرت و هیبت و صلابتی به ما عطا کرد که هیچ کس را یارای مقابله با آن نبوده و نیست و چنان شد که امروزه کشور ما داعیه دار تشیع و پرچم دار ظهور گشته است. حال چه بر سر هویت ملی ما آمده که شاهد بناهایی فاقد مهر تمدن ایرانی در خاک این کشور هستیم که از نقوش و هنر ملی تهی هستندØŸ
وقت آن نرسیده که داشته های گرانقدر ما که مایه‌ حسرت تمدن شناسان و هنر دوستان خارج از مرزهایمان گشته باعث مباهات خودمان نیز بشوند و روح حاکم در نمای ابنیه را شمیم ملی بخشندØŸ
مشرق
💬 دیدگاهها (0 دیدگاه)
📝 ثبت دیدگاه جدید
✅ بدون نیاز به کد امنیتی
✅ دیدگاه شما پس از تایید مدیر نمایش داده میشود.