+++ وقتى كه برادر دينى ات از تو جدا شد، سخنى پشت سر او نگو، مگر اين كه دوستدارى او در پشت سر تو آن را بگويد. +++ آدم بد اخلاق بسيار خطا مى كند و زندگى اش تلخ مى شود. +++ چه بسا عزيزى كه اخلاق بدش او را ذليل و چه بسا ذليلى كه اخلاق خوبش او راعزيز كرد. +++ اخلاقت را خوب كن تا خداوند حسابت را آسان گرداند. +++

کانال تلگرامی تراریخته ها مداحی های فاطمیه پرسش و پاسخ مسایل نوجوانان و جوانان و مسایل وسواسی صفحه ویژه فاطمیه - مداحی و... لینکستان حاج منصور - سلام من به مدینه...

صفحات نودی‌ها در شبکه‌های اجتماعی

 
RSS صفحه اصلی سایت صفحه گوگل پلاس صفحه فیسبوک صفحه توییتر
 

ارتباط با ما

ایمیل: navadiha@chmail.ir

خاطره حجت‌الاسلام قرنی از علامه طباطبایی در بیان مظلومیت امام حسن (ع)

0

خبرگزاری فارس: در اوایل پیروری انقلاب اسلامی با یک روزنامه‌نگار کویتی برای گفت‌وگو نزد علامه طباطبایی (ره) رفتیم. مصاحبه روند عادی خود را طی می‌کرد تا اینکه به مسأله امامت و صلح امام مجتبی (ع) رسید …

مشروح در ادامه مطلب

 


 

 

 

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه فارس، برقراری صلح بین امام حسن (ع) و معاویه، از جمله پرسش‌های مستمر تاریخ است که دشمنان و بدخواهان تشیع از آن به عنوان سازش امامت برابر خلیفه برحق یاد می‌کنند و متأسفانه پاسخ‌های مناسب و درست در این باره انتشار کلی نیافته است. به مناسبت قرار گرفتن در سال‌روز انعقاد این صلح‌نامه، گفت‌وگویی با حجت‌الاسلام محمدحسین قرنی، کارشناس ارشد مذهبی و سیره‌شناس انجام دادیم و در آن به مسایلی مانند چرایی انجام این صلح و جایگاه امام در چگونگی امامت الهی خویش پرداختیم. آنچه در پی می‌آید، حاصل این گفت‌وگوست.

* امامت را باید بر مبنای قرآن، برهان و عرفان تبیین کرد

حجت‌الاسلام قرنی در آغاز سخنان خود می‌گوید: از جمله مطالبی که درباره ائمه معصومین (ع) باید به طور عام مدنظر ما باشد، نگاهمان به آن ذوات مقدسه است. باید امامت این ذوات و چهره امامت حضرات را بر مبنای برهان و قرآن و عرفان تبیین کنیم. وقتی که اِسناد دروغ در قالب یک سخن به امام معصوم، روزه را باطل می‌کند، تصویر بدون مبنا هم به طریق اولی می‌تواند حرام باشد و روزه را باطل کند.
وی می‌افزاید: در برخی تعبیرهای مرحوم آیت‌الله مطهری در کتاب «حماسه حسینی» می‌بینیم که ایشان در واکنش به تعدادی از چهره‌هایی که از امام حسین (ع) در ذکر مراثی تصویرسازی می‌شود، سوگند می‌خورد که؛ «والله اگر کسی با زبان روزه این حرف‌ها را بزند، روزه‌اش باطل می‌شود.» تحلیل زندگی هر یک از ائمه معصومین (ع) باید بر اساس مبنا و سند عقلی و نقلی و ذوقی باشد.
این محقق دینی در ادامه اظهار می‌کند: متأسفانه در برخی از رسانه‌ها، تعدادی تازه از راه‌رسیده که برخی از آن‌ها چندان تجربه کاری و تحلیل علمی شکل گرفته‌ای هم ندارند، زندگی امامان و امامت این عزیزان را مورد تحلیل و بررسی قرار می‌دهند در حالی‌که تحلیل زندگی یک امام باید دارای مبنای خاص خودش باشد. به هرحال در تصویری که از سیمای این معصوم در این تحلیل ارائه می‌شود، باید ابعاد کلامی لحاظ و مسأله امام و مقامات امامت، ابعاد مختلف علم امام و عصمت امام باید مطرح شود.
قرنی با بیان اینکه صحبت کردن درباره امام معصوم یا پیامبر (ص) باید با یک کادر و چارچوب مشخص هم‌راه باشد، می‌گوید: بسیار مشاهده می‌شود که برخی به بیان مطالبی به نام «زبان‌حال» به خصوص در ذکر مراثی می‌پردازند. «زبان‌حال» امام حسین (ع) توصیف‌هایی است که وجهی ندارد و اگر به ریشه این مطالب بپردازیم، می‌بینیم که «زبان‌حال»‌ها، بیش‌تر «زبان‌حال» خود ماست که به گردن امام حسین (ع) می‌اندازیم.
وی با تأکید بر اینکه درباره امام صحبت کردن مراقبت و مطالعات بسیار می‌خواهد، اظهار می‌کند: رعایت نکردن این مهم سبب شد که شهید آیت‌الله مطهری نسبت به بیان سخن‌های ناروا و دور از منطق و برهان درباره امامان معصوم، ناراحتی خود را بیان کند.
این کارشناس مسایل دینی ادامه می‌دهد: این یک اصل کلی است که ما هنگام اظهارنظر درباره چهره‌نگاری یا تصویر‌سازی زندگی یک معصوم، باید با استناد به برهان عقلی، مبانی کلامی، مبانی نقلی و مبانی ذوقی و عرفانی سخن گوییم و در غیر این‌صورت نمی‌توانیم تحلیل قابل قبول خدا و ائمه معصومین را ارائه کند.

* صلح امام حسن (ع) بر اساس اقتضای شرایط خاص انجام شد

این محقق و پژوهش‌گر در ادامه به موضوع صلح امام حسن (ع) می‌پردازد و می‌گوید: متأسفانه امام حسن مجتبی (ع) در بین امامان ـ با عذرخواهی از ساحت مقدس آن حضرت ـ یک چهره متهم است! به این معنا که از خصوصیات آن حضرت در ذهن توده مردم می‌توان مواردی ذکر می‌شود که در رأس آن‌ها زیبایی چهره آن حضرت است؛ اما بدون درنگ، هنگام طرح مسأله زیبایی امام حسن (ع)، قضیه ازدواج‌های مکرر آن حضرت هم به میان می‌آید. این یک تهمت بزرگ است که نخست بنی‌امیه و پس از آن نیز بنی‌عباس برای بی‌اعتبار کردن قیام سادات حسنی تدارک دیدند؛ اما متأسفانه این ادعا درباره امام حسن (ع) همیشه مطرح بوده است.
وی می‌افزاید: گاهی حرف‌های چندش‌آوری درباره زندگی امام حسن (ع) به دروغ بیان می‌شود که زبان از گفتن آن‌ها شرم می‌کند. از جمله اینکه امام مجتبی (ع) مطلاق بوده است. این هم تهمت بزرگی است که به امام سوم شیعیان وارد می‌کنند.
قرنی در ادامه سخنان خود به جایگاه نامناسب طلاق در اسلام اشاره می‌کند و می‌گوید: روایتی از پیامبر (ص) نقل شده که مورد اتفاق شیعه و سنی است و هر فقیه و محدث شیعه و سنی در کتاب‌های روایی و فقهی تشیع و تسنن هرگاه درباره طلاق بحث کرده، این روایت را نقل می‌کند. طبق این روایت، پیامبر (ص) فرمودند: «منفورترین چیزی که خدا برای کسی که چاره اگر ندارد، تشریح کرده بحث طلاق است.» پس پیامبر (ص) از طلاق به نام منفورترین امور نزد خدا یاد می‌کند.
وی تأکید کرد: ما نمی‌توانیم به امام معصوم (ع) استناد دهیم که ایشان منفورترین امور نزد خدا را بسیار انجام دهد. این یک اتهام است و دادن لقب کثیرالاطلاق به امام حسن (ع) از بزرگ‌ترین دروغ‌های تاریخ است؛ چرا که نمی‌توانیم بپذیریم که امام مجتبی (ع) در هنگام امامتش، منفورترین امور نزد خدا را بسیار انجام می‌داد.
این محقق کشورمان در ادامه با ابراز تأسف از دادن نسبت کثیرالطلاق به امام حسن (ع) می‌گوید: گاهی در اختلافات خانوادگی شنیده می‌شود که مردی خطاب به همسرش می‌گوید که؛ «طلاقت می‌دهم، مثل امام حسن (ع) که برخی همسرانش را طلاق داده است.» این افراد برای توجیه خود و عمل خود چهره نامناسبی را از امام حسن (ع) ارایه می‌دهند و به گسترش این دروغ و تهمت کمک می‌کنند.
وی تأکید می‌کند: باید این مباحث در گستره بیش‌تری رسانه‌ای شود تا اعاده حیثیتی از امام حسن مجتبی (ع) صورت بگیرد.

* خاطره‌ای از علامه طباطبایی (ره) در باره مظلومیت امام حسن (ع)

قرنی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه هر جا صحبت از امام مجتبی (ع) می‌شود، مسأله صلح آن حضرت با معاویه هم مطرح می‌شود، اظهار می‌کند: اگر نگوییم از اصلی‌ترین مسائل، یکی از اصلی‌ترین مسائل زندگی امام حسن مجتبی (ع) مسأله صلح آن امام با معاویه است. این مهم نیازمند بررسی و تبیین فنی‌تر و دقیق‌تر است.
وی می‌افزاید: باید بدانیم و به یاد داشته باشیم که امامت یک عنوانی است که به اقتضای شرایط و زمینه‌های مختلف اقتصادی، نظامی، سیاسی، فرهنگی، اخلاقی بروزها و ظهورهای متفاوتی دارد. ممکن است که یک امام در طول زندگی‌ خود امامت‌های متفاوتی را بروز دهد و امام دیگر، نوع دیگری از امامت را با توجه به شرایط زمان و مکان خود انتخاب کند.
قرنی در ادامه سخنان خود در تشریح چرایی و کیفیت صلح امام حسن (ع) به خاطره‌ای در اوایل انقلاب اسلامی ایران اشاره و اظهار می‌کند: در اوایل پیروزی انقلاب یکی از دوستان کویتی‌ام که مجله‌ای را در کویت منتشر می‌کرد، به ایران آمد. از من خواست که مقدمات مصاحبه‌ای فرهنگی با مرحوم علامه طباطبایی (ره) را برای او فراهم کنم. خدمت مرحوم علامه رفتیم و مصاحبه مفصلی در زمینه‌های مختلف فرهنگی با موضوعات مختلف حدیث، کلام، فقه، اصول، تاریخ و حکمت شکل گرفت و در آن نظریات تشیع در حوزه‌های مختلف بیان شد.
وی می‌افزاید: مصاحبه ادامه داشت تا اینکه به مسأله امامت و قضیه امامت امام مجتبی (ع) رسید. دوست کویتی من پرسید؛ «شما درباره صلح امام مجتبی (ع) چه نظری دارید و آن را چگونه توجیه می‌کنید؟» مرحوم علامه که در طول مصاحبه با اشتیاق و با سعه صدر به سؤالات پاسخ می‌داد، با شنیدن این پرسش برافروخت و متشنج شد. چند دقیقه‌ای جرأت حرف زدن نداشتیم. پس از دقایقی علامه فرمودند: «آقا، آقا، آقا! مثل اینکه امام حسن مجتبی (ع) در زندگی و در امامتش مرکتب خلافی شده و در طول تاریخ هر کسی به نوعی مسأله را توجیه کرده و حالا هم نوبت به من رسیده که من چگونه آن را توجیه کنم. این چه سؤالی است که مطرح می‌کنید؟ وای بر ما که امام مجتبی (ع) در بین شیعه یک چهره مظلوم و نعوذبالله گنه‌کار است که عملکردش احتیاج به توجیه دارد.»
قرنی در بیان ادامه این سخن خود می‌افزاید: همراه با دوست روزنامه‌نگار کویتی‌ام به علامه عرض کردیم که شما در این باره توضیح بفرمایید تا مقداری زنگارزدایی و غبارروبی شود. علامه فرمود: «مظلومیت امام حسن (ع) به این نیست که قبرش چراغ و گنبد و بارگاه ندارد. ما تا اسم مظلومیت امام مجتبی (ع) را می‌آوریم، مسأله قبر و زائر و چراغ و فرش و گنبد را مطرح می‌کنیم.» این بیان علامه قابل تعمق است. قبول نمی‌کنم در بین شیعیان کسی باشد که بپذیرد مثلاً؛ امام رضا (ع) به خاطر داشتن گنبد و مزار و فرش و چراغ امتیاز بیشتری از امام مجتبی (ع) دارد. کسی تصور این معنا را نمی‌کند. به هر حال علامه در ادامه سخنان خود فرمودند که؛ «مظلومیت امام مجتبی (ع) به این است که آن حضرت بین ما شیعیان هم یک چهره متهم است.»

* در شرایط مختلف امام علی (ع) صبر و امام حسن (ع) صلح کرد

قرنی نوع شرح صلح امام حسن (ع) با معاویه از زبان علامه طباطبایی را این‌گونه توضیح می‌دهد: علامه به ما جوابی دادند که به نظر من به‌ترین جواب به پرسش مطرح شده است. مرحوم علامه فرمود: «امامت چه برای یک امام چه برای امامان متعدد، تحت تأثیر شرایط خاص، بروزهای به‌خصوص دارد. امیرالمؤمنین (ع) بعد از وفات پیامبر (ص) بر حسب آنچه در خطبه شقشقیه ‌فرمودند، صبر کردن را به‌ترین کار در آن زمان دانستند. امام علی (ع) فرمود: «دیدم عاقلانه این است که صبر کنم» و صبر کرد. امیرالمؤمنین (ع) تحت شرایط خاص دید که باید صبر کند. باید دست تسلیم را بالا ببرد و باید از ادعایی که در مسأله امامت و خلافت متنی و عینی جامعه اسلامی داشت، دست بکشد. خودش فرمود که باید عاقلانه صبر کنم و دست از ادعایم بردارم.»
وی در ادامه سخنان خود می‌افزاید: مرحوم علامه گفت: «امیرالمؤمنین (ع) تحت شرایطی، دست تسلیمش را بالا برد و حتی از نظر کیفیت، پشت سر خلفای اول و دوم نماز خواند. پس نه تنها دست از ادعا برداشت؛ بلکه صمیمانه یاری و کمک می‌کرد و در مقاطح مختلف خودش و نزدیک‌ترین یارانش حضور داشتند. سلمان زمان خلافت خلیفه دوم فرماندار مدائن شد. هنگامی‌که حکم فرمانداری را گرفت، برای مشورت نزد امام علی (ع) رفت که امیرالمؤمنین (ع) ‌فرمود که باید برای فرمانداری به مدائن برود. از نظر کمیت هم در ‌25 سال این شرایط را پذیرفت و تحمل کرد.»
قرنی ادامه می‌دهد: علامه طباطبایی معتقد بود که هنگامی که امام حسن (ع) آتش‌بس با معاویه اعلام می‌کند، ‌همان آتش‌بس را امام حسین (ع) هم امضا کرد. حتماً به ذهن برخی می‌آید که امام حسین (ع) آن زمان امام نبود و مسئولیت به عهده امام مجتبی (ع) بود؛ اما بعد از امام حسن مجتبی (ع)، امام حسین (ع) حدود ۱۰ سال از ۱۱ سالی که امامت کردند را در زمان حکومت معاویه گذراند و به همان عهدی که برادرش امضا کرده بودند، ۱۰ سال در کنار برادرش و ۱۰ سال هم پس از شهادت برادرش پایبند بود. به عبارت دیگر امام حسین (ع) عمل برادرش امام حسن (ع) را ۲۰ سال و امیرالمؤمنین (ع) آن کار را ۲۵ سال انجام دادند؛ اما کسی صحبت از صلح امیرالمؤمنین (ع) و صلح امام حسین (ع) نمی‌کند.

* نباید امام حسن (ع) را چهره‌ای سازش‌کار معرفی کرد

وی به بیان بیش‌تر دیدگاه‌ علامه طباطبایی درباره صلح امام حسن (ع) می‌پردازد و می‌گوید: مرحوم علامه معتقد بود که همان کاری که امام مجتبی (ع) کرد، امیرالمؤمنین ۲۵ سال آن را با کیفیت بیش‌تر انجام داد؛ ولی امام مجتبی (ع) در این میان متهم است و ـ العیاذ بالله ـ در واژه‌های سیاسی و فرهنگی جامعه خدای ناخواسته تصور می‌کنیم که امام حسن (ع) یک چهره لیبرال بوده است. مرحوم علامه با بیان این توصیف اشک در چشمانش حلقه زد و فرمود: «اگر از امام حسین (ع) در ذهن ما یک چهره پرخاش‌گر و ماجراجوی به اصطلاح امروزی انقلابی تداعی شود و از امام مجتبی (ع) یک چهره سازش‌گر با آن چهره تنوع‌طلب آنچنان، ما نه امام حسن (ع) را شناخته‌ایم و نه امام حسین (ع) را. همچنین درباره امیرالمؤمنین (ع) و امام حسین (ع) و امام حسن (ع) باید گفت که امام اول شیعیان ۲۵ سال از امامتش شرایط خاص خودش را داشت و ۴ سال و ۹ ماه و ۱۸ روز امامتش شامل حکومت و جنگ‌های جمل، نهروان و صفین بود. و تمام این فعالیت‌ها همه‌اش امامت است. امامت امیرالمؤمنین (ع) در ۲۵ سال ابتدایی با ۵ سال آخر هیچ تفاوتی نمی‌کند و در همه زمان‌ها امام است.»
قرنی ادامه می‌دهد: علامه طباطبایی معتقد بود که بروز امامت امام علی (ع) در ۲۵ سال اول به شکل متفاوتی از بروز امامت در ۵ سال پایانی بود و به عبارت دیگر امام حسین (ع) همان امیرالمؤمنین (ع) است در جنگ‌های صفین، جمل و نهروان و همچنین امام حسن (ع) همان امیرالمؤمنین (ع) است در آن ۲۵ سال بعد از رحلت پیامبر (ص).
وی تأکید می‌کند: نمی‌خواهم قضاوت کنم؛ اما اگر ما باشیم و عواطف شخصی خودمان و سوال کنیم که آیا امامت امیرالمؤمنین (ع) در آن ۲۵ سال سخت‌تر بود و یا در ۵ سال آخر عمرش؟ تردید ندارم که امامت امام علی (ع) در ۲۵ سال ابتدایی به مراتب سخت‌تر بود.
این سیره‌شناس و کارشناس ارشد مسایل دینی و مذهبی ادامه می‌دهد: امام در موضوع امامت متعلق به خودش نیست. فکر او اسلام است و خودش را خرج اسلام می‌کند. هیچ خواسته شخصی برای او مطرح نیست و مهم برای او اسلام و استمرار و عزت اسلام و حفظ اسلام و مکتب است. آنچه به جامعه اسلامی رسیده ـ چه شیعه و چه اهل سنت ـ میراث امامان است. ما نباید هیچ‌گونه امتیازبندی و نگاه معنادار به امام حسن مجتبی (ع) و دیگر امامان داشته باشیم؛ بلکه نگاه‌های ما باید بر اساس معیارهای کلامی، برهانی، قرآنی، عرفانی و مبتنی بر مبنای عقلی و نقلی تنظیم شود.
حجت‌الاسلام محمدحسین قرنی در پایان سخنان خود اظهار می‌کند: در آخر سخن خودم روایتی از پیامبر گرامی اسلام (ص) نقل می‌کنم که در آن فرمود: «صلح حسنم برای اسلام، از آنچه آفتاب بر او می‌تابد، نافع‌تر است.» این فرمایش پیامبر (ص) است و به موضوع صلح امام حسن (ع) با معاویه باید از این منظر پرداخت.
انتهای پیام/ک/۷

اشتراک گذاری :
برچسب ها :

  • آخرین بروزرسانی های نودیها

  • آخرین عکسهای شبکه های اجتماعی

  • آخرین آهنگ ها

    دانلود آهنگ آزادی با صدای حامد زمانی – آذر ۹۵ دانلود آهنگ آزادی با صدای حامد زمانی – آذر ۹۵ دانلود آهنگ جدید حامد زمانی “خادم الحسین” – با کیفیت عالی دانلود آهنگ جدید حامد زمانی “خادم الحسین” – با کیفیت عالی دانلود آهنگ «دل خون» با صدای «محسن چاوشی» دانلود آهنگ «دل خون» با صدای «محسن چاوشی» دانلود فایل صوتی که امیر تتلو به خاطر آن بازداشت شد دانلود فایل صوتی که امیر تتلو به خاطر آن بازداشت شد دانلود آهنگ منو دریاب از سید مجید بنی فاطمه – کیفیت عالی دانلود آهنگ منو دریاب از سید مجید بنی فاطمه – کیفیت عالی دانلود آهنگ جدید حامد زمانی “هفت تیر” + متن شعر – ۲۸ تیر ۹۵ دانلود آهنگ جدید حامد زمانی “هفت تیر” + متن شعر – ۲۸ تیر ۹۵ دانلود آهنگ “رسول لبخند خدا” رضا صادقی – برای امام زمان (عج) دانلود آهنگ “رسول لبخند خدا” رضا صادقی – برای امام زمان (عج) دانلود آهنگ نذر با صدای مرتضی حیدری دانلود آهنگ نذر با صدای مرتضی حیدری دانلود آهنگ جدید بابای بچه های کوفه حامد محضر نیا – کیفیت عالی دانلود آهنگ جدید بابای بچه های کوفه حامد محضر نیا – کیفیت عالی دانلود آهنگ بهار عاشقی با صدای محمد صادق آتشی دانلود آهنگ بهار عاشقی با صدای محمد صادق آتشی
  • دانلود بازی اندروید

    دانلود بازی Rocket racer سبک مسابقه ای با تیر و بمب اندروید دانلود بازی Rocket racer سبک مسابقه ای با تیر و بمب اندروید دانلود بازی Hub: Puzzle دانلود بازی Hub: Puzzle دانلود بازی Cube worm کرم به سبک سه بعدی اندروید دانلود بازی Cube worm کرم به سبک سه بعدی اندروید دانلود بازی Kick or die: Karate ninja دانلود بازی Kick or die: Karate ninja دانلود بازی Moto RKD dash سبک جدید موتورسواری دانلود بازی Moto RKD dash سبک جدید موتورسواری دانلود بازی Traffic rush 2 کنترل ترافیک و جلوگیری از تصادف اندروید دانلود بازی Traffic rush 2 کنترل ترافیک و جلوگیری از تصادف اندروید
  • طراحی سایت

    HTML tutorial HTML tutorial HTML tutorial HTML tutorial
  • گروه سایتهای اسلام مووی - نودیها 1386 - 1395